CEZA MUHAKEMESİNDE HÜKME İLİŞKİN MÜZAKERE VE OYLAMA

Öz

Hüküm, mahkemenin cezai uyuşmazlığa ilişkin olarak verdiği son kararı ifade eder. Bu bağlamda hüküm, uyuşmazlığı çözen ve ceza muhakemesi ilişkisini sona erdiren karardır. Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra, toplu mahkemelerde duruşmaya katılmış olan hâkimler, aralarında delilleri tartışmak ve oy vermek üzere duruşma salonundan çekilirler. Müzakere, toplu mahkemelerde, mahkeme heyetinin ortak bir hüküm oluşturabilmek amacıyla karşılıklı görüş alışverişinde bulunduğu ve yerine göre tartıştığı muhakeme sürecini ifade eder. Burada gerçekleştirilen faaliyet sonucu mahkeme heyeti ortak bir kanaat oluşturarak uyuşmazlık konusu olayı çözüme kavuşturacaktır. Müzakerede gerek maddi sorun gerekse de hukuki soruna ilişkin olarak cezaya etkili tüm hususlar tek tek ele alınır.Kanunkoyucu müzakere sırasındaki tartışmaları ve müzakere sürecini yönetecek bir kişinin belirlenmesinin yerinde olacağı kanaatiyle, bu görevi mahkeme başkanına vermiştir. Müzakerede sadece hükme katılacak hâkimler bulunur. Bu süreçte cezaya etkili olan maddi ve hukuki soruna ilişkin her şey hakkında görüş alış verişinde bulunulur ve tartışılır. Müzakere tamamlandıktan sonra oy verme işine geçilir. Mahkeme başkanı, kıdemsiz üyeden başlayarak oyları ayrı ayrı toplar ve en sonra kendi oyunu verir. Belirli bir konuda karar, oybirliğiyle alınabileceği gibi oy çokluğuyla da alınabilir. Karşı oya tutanakta yer verilir; gerekçesi de tutanakta gösterilir. Çalışmada, ceza muhakemesinin temel konularından birisi olan ve burada kısaca özetlediğimiz müzakere ve oylama faaliyeti ayrıntılı olarak incelenmiştir. Doktrindeki farklı görüşler ve mahkeme içtihatları ışığında kendi görüşlerimizin diyalektik olarak ortaya konması temel çalışma yöntemimizi oluşturmaktadır

Anahtar Kelimeler

• Müzakere,oylama,hüküm,toplu mahkeme,oybirliği,oyçokluğu

Negotiation And Voting Relating To Judgment In Criminal Procedure Law

Öz

Judgment refers to the final decision given by the criminal court on the criminal dispute. In this context, the judgment resolves the dispute and ends the criminal relationship. After the announcement that the hearing has ended, the judges who attended the hearing in the collective courts, drawn from the courtroom to discuss the evidence among themselves and vote. During the negotiation process, the judges who attended the hearing in the collective courts exchange their opinions and discuss if necessary in order to be able to form a common judgment. All the issues that affect the punishment are handled one by one concerning both matter of fact and legal question in negotiation. The task of managing discussions during the negotiation and the negotiation process was given to the chief judge by legislator. Only the judges who shall attend to judgment can be present in negotiation. In this process, all the things which are effective on punishment relating to matter of fact and legal question are discussed and ideas exchanged with one another. Once negotiation is completed, voting begins. Starting from the junior member, the chief judge collects the votes separately and at the end gives his own vote. Decision on a specific issue may be taken by unanimity or by majority vote. The counter vote and justification of it shall be shown in trial record. In the study, the negotiation and voting activity, which is one of the main points of the criminal proceedings and which we summarized briefly here, has been examined in detail. Dialectical presentation of our own opinions in the light of the different opinions in the doctrine and the case-law of the courts constitutes our basic working method

Anahtar Kelimeler

• Negotiation,voting,judgment,collective court,unanimity,majority vote

Kaynakça

1. ALBAYRAK, Mustafa. Notlu Atıflı Uygulamalı Ceza Muhakemesi Kanunu (Öz Kitap), Adalet Yayınevi, Ankara 2012
2. BALCI, Murat. “Ceza Muhakemesinde Hüküm ve Türk Ceza Kanununda Kabul Edilen Suç Teorisi,” Terazi Aylık Hukuk Dergisi, Sayı: 74, 2012
3. BEULKE, Werner. Strafprozessrecht, C.F. Müller, Heidelbergusw. 2012
4. BOGGS, Danny J. “The Right to Fair Trial”, University of Chicago Legal Forum, 1998
5. BORAN GÜNEYSU, Nilüfer. Medeni Usul Hukukunda Karar, Adalet Yayınevi, Ankara 2014
6. CENTEL, Nur-Hamide ZAFER. Ceza Muhakemesi Hukuku, Beta Yayınları, İstanbul 2016
7. ÇATALOLUK, Gökçe. ”Muhakeme, Müzakere, Mutabakat: Söylem Kuramı ve Ceza Muhakemesi Hukukunda Uygulanabilirliği,” Uğur Alacakaptan’a Armağan, İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul 2008
8. ÇINAR, Ali Rıza. “Hükmün Konusu ve Eylemi (Fiili) Değerlendirmede Mahkemenin Yetkisi,” Türkiye Barolar Birliği Dergisi, Sayı 84, 2009

9. EICKER, Andreas. Die Prinzipien der materiellen Wahrheit und der freien Beweiswürdigung im Strafprozess, Centaurus Verlag, Herbolzheim 2001
10. EREM, Faruk. Diyalektik Açıdan Ceza Yargılaması Hukuku, Işın Yayınevi, Ankara 1986
11. ESSER, Robert. Auf dem Weg zu einem europäischen Strafverfahrenrecht, De Gruyter Rechtswissenschaften Verlags, Berlin 2002
12. FEYZİOĞLU, Metin-Fahri Gökçen TANER. Ceza Muhakemesinde İspatın Ölçütü Olarak Vicdani Kanaat, Islık Yayınevi, İstanbul 2015
13. HAKYEMEZ, Yusuf Şevki. “Çoğunlukçu Demokrasi Anlayışı, Rousseau ve Türk Anayasaları,” Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.52, 2003/4
14. İNCEOĞLU, Sibel. İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi Kararlarında Adil Yargılanma Hakkı, Beta Yayınevi, İstanbul 2002
15. KARAKEHYA, Hakan. “Yargılama Sırasında Fiilin veya Fiilin Hukuki Niteliğinin Değişmesi,” Prof. Dr. Feridun Yenisey’e Armağan, Beta Yayınevi, İstanbul 2014
16. KARAKEHYA, Hakan. Ceza Muhakemesi Hukuku, Savaş Yayınevi, Ankara 2016
17. KARAKEHYA, Hakan. Ceza Muhakemesinde Maddi Gerçek, Savaş Yayınevi, Ankara 2016
18. KOCA, Mahmut - İlhan ÜZÜLMEZ.Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, Ankara 2016
19. KUNTER, Nurullah. “Yargılama Makamlarında Dağılan Oyların Toplanması Sorunu,” Yargıtay Dergisi, 1983/9-3
20. KUNTER, Nurullah-Feridun YENİSEY. Ceza Muhakemesi Hukuku, Beta Yayınevi, İstanbul 2000
21. LADEWİG, Hans-Meyer. “Adil Yargılanma Hakkı-II,” in: Adil Yargılanma Hakkı ve Ceza Hukuku, (Çev. Hakan Hakeri), Seçkin Yayınevi, Ankara 2004
22. LANGBEIN, John H. The Origins Of Adversary Criminal Trial, Oxford University Press, New York 2010
23. ÖZBEK, Veli Özer - Koray DOĞAN- Pınar BACAKSIZ- İlker Tepe. Ceza Muhakemesi Hukuku, Seçkin Yayınevi, Ankara 2016
24. ÖZGENÇ, İzzet. Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, Seçkin Yayınevi, Ankara 2015
25. ÖZTÜRK, Bahri – Durmuş TEZCAN, Mustafa Ruhan ERDEM – Özge SIRMA GEZER – Yasemin F. SAYGILAR KIRIT – Özlem ÖZAYDIN – Esra ALAN AKCAN – Efser ERDEN TÜTÜNCÜ. Nazari ve Uygulamalı Ceza Muhakemesi Hukuku, Seçkin Yayınevi, Ankara 2016
26. ROBERSON, Cliff - Harvey WALLACE - Gilbert B. STUCKEY. Procedures in the Justice System, 10. Edition, Pearson Education Inc. UROXIN, Claus. Strafverfahrensrecht, C.H. Beck, München 1998
27. SELÇUK, Sami. “Toplu Yargılamada Görüşme Kuralları ve Sonuçları,” Yargıtay Dergisi, 1990/16-3
28. SOYASLAN, Doğan. Ceza Muhakemesi Hukuku, Yetkin Yayınları, Ankara 2016 ŞAHİN, Cumhur -Neslihan GÖKTÜRK. Ceza Muhakemesi Hukuku II, Seçkin Yayınevi, Ankara 2015
29. TOROSLU, Nevzat-Metin FEYZİOĞLU. Ceza Muhakemesi Hukuku, Savaş Yayınevi, Ankara 2015
30. ÜNVER, Yener-Hakan HAKERİ. Ceza Muhakemesi Hukuku, Adalet Yayınevi, Ankara 2015
31. VOLK, Klaus – Armin ENGLAENDER. Grundkurs StPO, Verlag C. H. Beck, München 2013
32. YAŞAR, Osman. Yeni İçtihatlarla Uygulamalı ve Yorumlu Ceza Muhakemesi Kanunu, C. III, Seçkin Yayınevi, Ankara 2011
33. YENİSEY, Feridun-NUHOĞLU, Ayşe. Ceza Muhakemesi Hukuku, Seçkin Yayınevi, Ankara 2015
34. YURTCAN, Erdener. Ceza Muhakemesi Kanunu Şerhi, Adalet Yayınevi, Ankara 2013
35. ZAFER, Hamide. Ceza Hukuku Genel Hükümler, Beta Yayınevi, İstanbul 2016
36. https://emsal.yargitay.gov.tr/VeriBankasiIstemciWeb/yeniTasarim/index.jsp
37. http://www.kazanci.com/kho2/ibb/giris.htmSA 2013