Flexible Civil Servants Regime in Members of European Union and a Suggestion for Turkey

Öz

The government which was only serving classical public services like national defence, justice, landregistry and cadastre, education, security, etc. enlarged over time. This enlargement makes hard to provide public services. Rising needs forced the government to apply privatization and other methods. In this study, the change in European Union created by developing flexible civil servants regime and effects of it to Turkish civil servant regime is going to be analysed

Anahtar Kelimeler

• Civil Servant,Civil Servants Regime,Flexible Civil Servants Regime,Civil Servant Regimes of European Union Members, Contracted Officers.

AVRUPA BİRLİĞİ’NE ÜYE ÜLKELERDE ESNEK PERSONEL REJİMİ VE TÜRKİYE UYGULAMALARININ KISMİ BİR ANALİZİ

Öz

Başlangıçta, milli savunma, adalet, tapu ve kadastro, eğitim, güvenlik gibi klasik kamu hizmetlerini sunan ve bu hizmetler doğrultusunda teşkilatlanan devlet, giderek genişlemiştir. Bu genişlemeye rağmen devletin etkin hizmet sunması güçleşmiştir. İhtiyaçlar arttığı için genişleyen hizmet sektörü açısından kamu hizmetlerinin görülmesinde özelleştirme ve değişik usullerin kullanılması zorunluluğu ortaya çıkmıştır. Çalışmada Avrupa Birliği ülkelerinde esnek personel rejiminin yaygınlaşması sureti ile yaşanan değişim ve bu değişimin Türk personel rejimine etkileri incelenecektir

Anahtar Kelimeler

• Kamu Personel Rejimi,Esnek Personel Rejimi,Avrupa Birliği Ülkelerinde Esnek Personel Rejimi, Kamu Personeli, Sözleşmeli Personel.

Kaynakça

1. Aslan, O. E., KamuPersonel Rejiminin Anayasal İlkeleri, TODAİE Yayınları, 1.bs., Ankara, 2006.
2. Aslan, O.E., Kamu Personel Rejimi Statü Hukukundan Esnekliğe, TODAİE Yayın- ları, Ankara, 2005.
3. Ateş, H. ve Çöpoğlu M., “Kamu Yönetimi ve Çalışma Hayatında Esneklik”, Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, Cilt: X, Sayı:I, 2015.
4. Auer, A, Demmke, C. vePoltet, R.(2009), Civil Services in the Europe of Fifteen
5. Current Situation and Prospects. European Institute of Public Administration, Maastricht, 2009.
6. Avcı, M., Kamu Görevliliğine Giriş, Yayınevi, Ankara, 2007.
7. Bilgin, K.U., Kamu Performans Yönetimi, TODAİE Yayınları, Ankara, 2004.
8. Bellocchi, L., “Elements of Model Civil Service Laws for Developing Nations.” OPR, World Bank, Washington, D.C., 1993.

9. Canman, D., “Türkiye’de Kamu Personel Rejiminde İyileştirme Çalışmaları ve Son Gelişmeler”. Türk İdare Dergisi, Sayı:378. Ankara, 1988.
10. Cardona, F., “TheScope of Civil Service Systems in EuropeanCountries”, http:// www.oecd.org/puma/sigmaweb/acts/civilservice/docs/csscope.pdf, 2000, E.T. 18.09.2015.
11. Çapar, S., “1980 Sonrası Türk Kamu Yönetiminin Değişim ve Dönüşümü”, İda- recinin Sesi Dergisi, 2011, s.39.
12. Delevoye, P.J., “Thepublicemploymentobservatory, Annualreport”, Meeting of the Steering Committee of the Public Employment Observatory, 9 Decem- ber, Paris, 2011.
13. Demmke, C. ve Moilanen, T., Civil Services in the EU of 27, Peter Lang, Frank- furt, 2010.
14. Demmke, C., Are Civil Servants Different Because They Are Civil Servants, Luxembourg, 2005.
15. Demmke, C. ve Linke, U., “Who’s a NationalandWho’s a European?” Exercising Public Power and the Legitimacy of Art. 39 4 EC in the 21st Century”, EIPAS- COPE, 2003.
16. Denhardt, V. ve Denhardt, J., New Public Service, Expanded Edition, Sharpe Inc., U.S.A., 2007.
17. Derlien, H. U., “The German public service: between tradition and transfor- mation”, In: Derlien, H. U. / Peters, B. G. (Hrsg.): The State at Work: Public Sector Employment in Ten Western Countries, Cheltenham, 2008.
18. Eryılmaz, B., “Kamu Bürokrasisinin Denetlenmesinde Yeni Gelişmeler”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 26, Sayı: 4, 1993.
19. Eğitim Sen, Kamunun Dönüşümü ve 657 DMK Değişiklikleri Üzerine, Eğitim Sen Yayınları, 2010.
20. Gözübüyük, A. Ş., Açıklamalı Türk Anayasaları, Anayasaların Yapılışları-Özel- likleri, Ankara, Turhan Kitabevi, 2002.
21. Gönen, Y., “Elektrik Piyasası Faaliyetlerinin Kamu Hizmeti Niteliğine İlişkin Bir Değerlendirme”, GÜHFD, C.XIV, sy.2., 2010.
22. Güler, B., A., “Türkiye’de Kamu Personel Rejimi Esasları”, Türkiye’de Kamu Per- sonelinin Yeniden Yapılandırılması Sempozyumu, Ankara, 22-23 Şubat, 2003.
23. Güran, S., Memur Hukukunda Kayırma ve Liyakat Sistemleri, İÜHF Yayınları, İstanbul, 1980.
24. Gürsel, M., K. ve Önüt, L., B., “Avrupa Birliği’nin Kurumsal Yapısına Egemen Olan İlkeler”, AİD, Sayı:42, 2009.
25. Gürsel, M., K., “Kamu Görevine Girişte Kadın-Erkek Eşitliği Konusunda Bir De- ğerlendirme”, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt:4, Sayı:2, Hondeghem, A. ve Putseys, L., The contractualisation of top-management: a comparative view, presented at a seminar organised at the European Institute of Public Administration, Maastricht, 25-26 October, 2004.
26. Janssens, K. ve Janvier, R., “Statutory and contractual employment in the Bel- gian public sector. The gap between theory and practice”, EGPA-Conference, Ljublana, Slovenia, 1-4 September, 2008.
27. Kavruk, H., “Türkiye’de Kamu Hizmetlerinin Yapısı ve Kamu Hizmeti Anlayışına Yön Veren Çağdaş Gelişmeler”, Türk İdare Dergisi. Yıl: 65, Sayı: 399, 1993.
28. Leyland, P. ve Woods, T., Administrative Law Facing the Future: Old Constra- ints & New Horizons, Blackstone Press Limited, Great Britain, 1997.
29. Mıhçıoğlu, C., “Türkiye’de Memuriyete Girişte Liyakat Prensibi”, Ankara Üni- versitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, Cilt: XIII, Sayı:1-2, 1958.
30. Ministerio de Administraciones Pşblicas, “Civil Service in Spain”, Publication of the Spanish EU-Presidency, 2012.
31. Öztürk, N., K., “Liyakat Sistemini Korumanın Farklı Bir Yolu: Liyakat İlkesi Koru- ma Kurulu” Türk İdare Dergisi, Haziran, 2002.
32. Reichard, C. ve Manfred, R., “Inertia of education and recruitment in the Ger- man civil service”, Paperpresented at the EGPA Conference for PSG 9 “Public Administration andTeaching”, Toulouse, 8-10 September, 2010.
33. Reichard, C., “The study of public management in Germany. Poorly institutio- nalized and fragmented”, in: Kickert, Walter(ed.): TheStudy of Public Manage- ment in Europe and the US. London, New York, 2008.
34. Köroğlu, Ö.T., “Türkiye’de Personel Yönetiminden İnsan Kaynaklarına Geçişte Esneklik ve Memur Statüsü”, Türk İdare Dergisi, s.469, 2010.
35. Report of theDanishMinistry of Finance, “StateSectorPersonnel in Denmark”, Copenhagen, November, 2010.
36. Rosenbloom, D., ve Krravchuk, R., Public Administration, Fifth Edition, New York, 2002.
37. Saklı, A. R., “Fordizm’den Esnek Üretim Rejimine Dönüşümün Kamu Yönetimi Üzerindeki Etkileri”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt:12, Sayı:44, 2013.
38. Şen, M. L., “Liyakat İlkesi ve Türk Personel Sistemindeki Uygulaması”. Amme İdaresi Dergisi.Cilt:28. Sayı:1. Ankara, 1995.
39. Tutum, C., “Kamu Personeli Sorunu”, Kamu Yönetimi, İkinci Kitap, I. Ulusal İda- re Hukuku Kongresi, Danıştay, Ankara, 1990.
40. Tutum, C., Personel Yönetimi, TODAİE, 2.bs., Ankara, 1979.
41. United Kingdom, Cabinet Office, Personnel Statistics, Media Brief, 2012.
42. United Kingdom, Cabinet Office, A Draft Civil Service Bill, A Consultation Do- cument, 2012.
43. Uz, A., “Anayasal Bir Hak Olarak Kamu Hizmetine Girme Hakkı ve Liyakat İlke- si”, İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt:2 Sayı:1, 2011.
44. Wolff, H. A., “The Civil Service in Germany Annual Report”, IUS Publicum, Yavuzdoğan, S., Devlet Memurları Kanunu Uyarınca Naklen Atama, Adalet Ya- yınevi, Ankara, 2014.
45. Yavuzdoğan, S., “Almanya’da Kamu Görevlilerinin Hizmet Öncesi Eğitimi ve Atanmaları”, Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, Nisan, 2016.