SU VE KANALİZASYON İDARELERİ ÜZERİNDEKİ İDARİ VESAYET YETKİSİNİN DÖNÜŞÜMÜ: TEKNİK VESAYET

Öz

Türkiye’de yerel yönetimler kapsamında yaşanan reform hareketleri sonucunda merkezi idareden yerele doğru önemli yetki aktarımları gerçekleşmiştir. Özellikle büyükşehir belediyelerinin artan görev, yetki ve sorumlulukları neticesinde yerelde büyükşehir belediyeleri özelinde kayda değer bir merkezileşmenin yaşandığı görülmektedir. Diğer taraftan, merkezin yerel üzerinde sahip olduğu “idari vesayet” yetkisi ise bu merkezileşme sonrasında mahiyetini değiştirmiştir. Özellikle büyükşehir belediyelerine bağlı olan su ve kanalizasyon idareleri üzerinde, merkezi idare ile bağlı kurum ve kuruluşlarının sahip olduğu vesayet yetkisi teknik bir mahiyete bürünmüş ve birçok idare tarafından tatbik edilir hale gelmiştir. Bu doğrultuda söz konusu makalede, özel amaçlı metropoliten kuruluşlar olan su ve kanalizasyon idareleri üzerinde merkezi idarenin ve bağlı kurum ve kuruluşlarının sahip olduğu denetim yetkisi “teknik vesayet” kavramı ile anlamlandırılmaya çalışılacaktır.

Anahtar Kelimeler

• : Su ve Kanalizasyon İdaresi,
• İdari Vesayet
• teknik Vesayet

Transformation of Administrative Tutelage Authority on Water and Sewerage Administration: Technical Tutelage

Öz

Kaynakça

1. Alıcı, O.V. (2012a). Büyükşehir Belediyesi ile İlçe Belediyeleri Arasındaki İlişkiler: İstanbul Örneği, İstanbul: Beta Yayınları.
2. • Alıcı, O.V. (2012b). “Büyükşehir Belediyesinin İlçe Belediyeleri Üzerindeki Denetim Yetkisinin Kavramsal Açıdan Değerlendirilmesi”, Yerel Politikalar Dergisi, Sayı: 2, s.38-52.
3. • Alıcı, O.V. (2017). Özel Amaçlı Metropoliten Kuruluşlar, Ankara: Orion Yayınları. • Alıcı, O.V. ve K. Özaslan (2017). “Büyükşehir Belediyeleri İçin Bir Su Yönetim Modeli Önerisi”, Aydın İktisat Fakültesi EUREFE Sempozyumu Tam Metin Kitabı, Sayı 2, s.133-146.
4. • Arıkboğa, E. (2012). “Büyükşehir Belediye Modeli ve Reform”, Marmara Sosyal Araştırmalar Dergisi, Sayı 2, Haziran 2012, s. 1-32.
5. • Belli, A. ve A. Abdullah (2017). “6360 Sayılı Kanun ve Yerelde Merkezileşme”, International Journal of Social Science, Number 55, 401-413.
6. • Gözler, K. (2018). Mahalli İdareler Hukuku, Bursa Ekin Kitapevi Yayınları. • Gözler, K. (2019). Türkiye’nin Yönetim Yapısı, Bursa Ekin Kitapevi Yayınları. • Günday, M. (2002). İdare Hukuku, Ankara: İmaj Yayıncılık.
7. • Güngör, H. (2018). “Mahalli İdareler Genel Müdürlüğünden Yerel Yönetimler Genel Müdürlüğüne”, Türkiye Belediyeler Birliği Dergisi, Sayı: 844-845, Ağustos-Eylül, s.8-16.
8. • Güran, S. (1983). “Büyük Şehir Yönetimi Üzerine”, İdare Hukuku ve İlimler Dergisi, Cilt 4, Sayı 1-3, 1983, s. 51-58.

9. • Güran, S. (1991). “İşbirliği mi Karşıtlık mı”, İdare Hukuku ve İlimler Dergisi, Cilt 12, Sayı 1-3, 1991, s. 267-275.
10. • Keleş, R. (1985). “Türkiye’de Anakent Yönetimi”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt 18, Sayı 2, Haziran 1985, s. 69-82.
11. • Özay, İ. H. (1986). Devlet İdari Rejim ve Yargısal Korunma, İstanbul, Filiz Kitapevi.