Araştırma Makalesi

DEVLETLERİN ÖZEN YÜKÜMLÜLÜĞÜ İLKESİ BAĞLAMINDA DENİZLERDE GÖÇMENLERİ KORUMA GÖREVİ

Sayı: 48 1 Ekim 2021
PDF İndir
TR EN

DEVLETLERİN ÖZEN YÜKÜMLÜLÜĞÜ İLKESİ BAĞLAMINDA DENİZLERDE GÖÇMENLERİ KORUMA GÖREVİ

Öz

Göç, bir göçmenin yolculuğunu kapsadığı kadar birçok devleti ve uluslararası aktörü de içine alan ulus ötesi bir olgudur. Son dönemde artmakta olan kitlesel göç hareketi ile birlikte kadınlar ve çocuklar dahil olmak üzere birçok insanın uygun olmayan araçlar ile (tekne, şişme bot) seyahat etmesi sonucu binlerce mülteci ve göçmen denizlerde hayatını kaybetmektedir. Bu makalede, uluslararası insan hakları hukukunun pozitif özen yükümlülüğü ilkesi bağlamında denizlerde göçmenlere (düzensiz göçmen ya da sığınmacılar) karşı koruma görevlerinin yerine getirilmemesi sebebiyle birden fazla devletin sorumluluğunun olabileceği analiz edilmektedir. Bu analiz, Uluslararası Mülteci Hukuku, Deniz Hukuku ve İnsan Hakları Hukuku arasındaki ilişki ile özen yükümlülüğünün sınırları bağlamında devletlerin göçmenleri koruma sorumluluğu ve denizlerde geri gönderilmemenin ülke dışı etkisi kapsamında değerlendirilmektedir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. AİHM, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’ne Ek 4 No.lu Protokol’ün 4. Maddesine İlitkin Rehber: Yabancıların Topluca Sınır Dışı Edilmeleri Yasağı, Avrupa Konseyi, (2020) 5 Erişim Tarihi: 12.03.2021.
  2. Application of the Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide (B.H. v. S.M.), Judgment, 2007 I.C.J. 43.
  3. Arbour, L. ‘The Responsibility to Protect as a Duty of Care in International Law and Practice’, (2008) 34 Review of International Studies 445–458.
  4. Asady ve diğerleri/Slovakya, (Başvuru no. 24917/15, AİHM, Karar tarihi: 24 Mart 2020).
  5. Avrupa Birliği Temel Haklar Ajansı, Sığınma, Sınırlar ve Göç ile ilgili Avrupa Hukuku El Kitabı (Avrupa Konseyi, 2014)
  6. Bankovic and others v. Belgium, the Czech Republic, Denmark, France, Germany, Greece, Hungary, Iceland, Italy, Luxembourg, the Netherlands, Norway, Poland, Portugal, Spain, Turkey and the United Kingdom, (Application No. 52207/99, Judgement of 12 December 2001).
  7. Barnes, R., ‘Refugee Law at Sea’, (2004) 53 International and Comparative Law Quarterly 48–61.
  8. Barnidge, R. P., ‘The Due Diligence Principle under International Law’, 8 International Community Law Review (2006) 81–122.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Hukuk

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

1 Ekim 2021

Gönderilme Tarihi

3 Mayıs 2021

Kabul Tarihi

14 Eylül 2021

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2021 Sayı: 48

Kaynak Göster

APA
Güneş, A. (2021). DEVLETLERİN ÖZEN YÜKÜMLÜLÜĞÜ İLKESİ BAĞLAMINDA DENİZLERDE GÖÇMENLERİ KORUMA GÖREVİ. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, 48, 415-438. https://doi.org/10.54049/taad.1009422
AMA
1.Güneş A. DEVLETLERİN ÖZEN YÜKÜMLÜLÜĞÜ İLKESİ BAĞLAMINDA DENİZLERDE GÖÇMENLERİ KORUMA GÖREVİ. TAAD. 2021;(48):415-438. doi:10.54049/taad.1009422
Chicago
Güneş, Ayşe. 2021. “DEVLETLERİN ÖZEN YÜKÜMLÜLÜĞÜ İLKESİ BAĞLAMINDA DENİZLERDE GÖÇMENLERİ KORUMA GÖREVİ”. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, sy 48: 415-38. https://doi.org/10.54049/taad.1009422.
EndNote
Güneş A (01 Ekim 2021) DEVLETLERİN ÖZEN YÜKÜMLÜLÜĞÜ İLKESİ BAĞLAMINDA DENİZLERDE GÖÇMENLERİ KORUMA GÖREVİ. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi 48 415–438.
IEEE
[1]A. Güneş, “DEVLETLERİN ÖZEN YÜKÜMLÜLÜĞÜ İLKESİ BAĞLAMINDA DENİZLERDE GÖÇMENLERİ KORUMA GÖREVİ”, TAAD, sy 48, ss. 415–438, Eki. 2021, doi: 10.54049/taad.1009422.
ISNAD
Güneş, Ayşe. “DEVLETLERİN ÖZEN YÜKÜMLÜLÜĞÜ İLKESİ BAĞLAMINDA DENİZLERDE GÖÇMENLERİ KORUMA GÖREVİ”. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi. 48 (01 Ekim 2021): 415-438. https://doi.org/10.54049/taad.1009422.
JAMA
1.Güneş A. DEVLETLERİN ÖZEN YÜKÜMLÜLÜĞÜ İLKESİ BAĞLAMINDA DENİZLERDE GÖÇMENLERİ KORUMA GÖREVİ. TAAD. 2021;:415–438.
MLA
Güneş, Ayşe. “DEVLETLERİN ÖZEN YÜKÜMLÜLÜĞÜ İLKESİ BAĞLAMINDA DENİZLERDE GÖÇMENLERİ KORUMA GÖREVİ”. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, sy 48, Ekim 2021, ss. 415-38, doi:10.54049/taad.1009422.
Vancouver
1.Ayşe Güneş. DEVLETLERİN ÖZEN YÜKÜMLÜLÜĞÜ İLKESİ BAĞLAMINDA DENİZLERDE GÖÇMENLERİ KORUMA GÖREVİ. TAAD. 01 Ekim 2021;(48):415-38. doi:10.54049/taad.1009422

Cited By