Araştırma Makalesi

Medya Ekoloji Geleneği ve Türkiye'ye Yansımaları

Cilt: 20 Sayı: 39 24 Temmuz 2022
PDF İndir
EN TR

Medya Ekoloji Geleneği ve Türkiye'ye Yansımaları

Öz

Bu çalışmada 2000’li yıllarla birlikte, medya ve iletişim çalışmaları içerisinde giderek etkisini arttıran medya ekoloji geleneğinin tarihsel serüveni ve bu süreçte Türkiye’de ne kadar karşılık bulduğu değerlendirilmeye çalışılmıştır. Çalışma kapsamı 1968’te Neil Postman’ın ‘İngilizce eğitimi’ üzerine yapılan bir konferansta medya ekoloji terimini kullanmasıyla başlayıp, medya ekoloji çalışmalarına ve bu çalışmaların alanları ve Türkiye’de iletişim çalışmalarında ne kadar karşılık bulduğu üzerinde yoğunlaşmıştır. Bu çalışmalar “medya ekolojisi” kavramsallaştırmasından sonra bugünden geçmişe giderek medya ekoloji çalışması olarak değerlendirilmiştir. Türkiye’de 1960’larda başlayan medya ve iletişim çalışmaları daha çok ana akım ve eleştirel teori çalışmalarının etkisi altında olduğu için medya ekolojisi geleneği gerektiği kadar kendisine yer bulamamıştır. Medya ekolojisi çalışmaları son on yılda yavaş yavaş Türkiye’de etkisini özellikle yapılan tezlerde göstermeye başlamıştır. Keşfedici/tanımlayıcı temel bir çalışma olarak çerçevesi belirlenen bu çalışmada medya ekolojisi geleneğinin Türkiye’de nasıl bir karşılık bulduğunu gösterdikten sonra Türkiye’de bu gelenek içerisinde kabul edilen isimler ile ilgili yapılan tezler ve onların çevrilmiş kitaplarının bir bibliyografisi tespit edilip sunulmuştur. Yapılan çalışma sonrasında Türkiye’deki iletişim çalışmalarının son 10 yılda giderek çeşitlenmeye başladığını ve medya ekoloji gibi ana akımın dışında kalan çalışmalar üzerine de akademik çalışmaların arttığını
görebiliyoruz.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. 1. Alemdar, K. ve Kaya, R. (1983) “Kitle İletişiminde Temel Yaklaşımlar” İstanbul: Savaş Yayınları.
  2. 2. Arlo, R. (1971) “Media Ecology”, Radical Software.
  3. 3. Avcı, N. (1990) “Enformatik Cehalet” İstanbul: Rehber Yayınları.
  4. 4. Baudrillard, J. (2003) “Simülakrlar ve Simülasyon” Çev: Oğuz Adanır İstanbul: Doğu Batı Yayınları.
  5. 5. Boorstin, D. (1997) “The Image: A Guide to Pseudo-events in America” Vintage Books.
  6. 6. Cali, D. (2021) “Mapping Media Ecology: Introduction to the field” Peter Lang.
  7. 7. Carey, J. (1992) “Communication as Culture” Routledge Press.
  8. 8. Carpenter, E. (1974) “Oh, What a Blow That Phantom Gave Me!” Holt, Rinehart and Winston Press. 9. Eisenstein, E. (1980) “The Printing Press an Agent of Change: Communications and Cultural Trans” Cambridge University Press.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

24 Temmuz 2022

Gönderilme Tarihi

28 Nisan 2022

Kabul Tarihi

27 Haziran 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Cilt: 20 Sayı: 39

Kaynak Göster

APA
Hamut, A. H. (2022). Medya Ekoloji Geleneği ve Türkiye’ye Yansımaları. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, 20(39), 47-76. https://doi.org/10.55842/talid.1110466
AMA
1.Hamut AH. Medya Ekoloji Geleneği ve Türkiye’ye Yansımaları. TALİD. 2022;20(39):47-76. doi:10.55842/talid.1110466
Chicago
Hamut, Ali Hasan. 2022. “Medya Ekoloji Geleneği ve Türkiye’ye Yansımaları”. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi 20 (39): 47-76. https://doi.org/10.55842/talid.1110466.
EndNote
Hamut AH (01 Temmuz 2022) Medya Ekoloji Geleneği ve Türkiye’ye Yansımaları. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi 20 39 47–76.
IEEE
[1]A. H. Hamut, “Medya Ekoloji Geleneği ve Türkiye’ye Yansımaları”, TALİD, c. 20, sy 39, ss. 47–76, Tem. 2022, doi: 10.55842/talid.1110466.
ISNAD
Hamut, Ali Hasan. “Medya Ekoloji Geleneği ve Türkiye’ye Yansımaları”. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi 20/39 (01 Temmuz 2022): 47-76. https://doi.org/10.55842/talid.1110466.
JAMA
1.Hamut AH. Medya Ekoloji Geleneği ve Türkiye’ye Yansımaları. TALİD. 2022;20:47–76.
MLA
Hamut, Ali Hasan. “Medya Ekoloji Geleneği ve Türkiye’ye Yansımaları”. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, c. 20, sy 39, Temmuz 2022, ss. 47-76, doi:10.55842/talid.1110466.
Vancouver
1.Ali Hasan Hamut. Medya Ekoloji Geleneği ve Türkiye’ye Yansımaları. TALİD. 01 Temmuz 2022;20(39):47-76. doi:10.55842/talid.1110466

Cited By