İngiltere’de Okul Öncesi ve İlköğretim Okullarında Resmî Din Eğitimi: “Müslüman Okulu” Örneği

Cilt: 1 Sayı: 1 1 Haziran 2017
Cemil Oruç
PDF İndir
EN TR

İngiltere’de Okul Öncesi ve İlköğretim Okullarında Resmî Din Eğitimi: “Müslüman Okulu” Örneği

Öz

İngiltere’de bulunan dini gruplardan biri de nüfusun yaklaşık %4,8’ini oluşturan Müslümanlardır. İngiltere’de 500.000’in üzerinde Müslüman çocuk ya farklı dinlerin yanı sıra temelde Hristiyanlığın öğretildiği devlet okullarına, ya farklı Hristiyan mezheplerinin kurduğu ve Hristiyanlığın öğretildiği kilise okullarına yahut da İslam’ın öğretildiği ve sayısı 120’yi aşan Müslüman okullarına devam etmektedir. Biz bu çalışmada İngiliz eğitim sistemi kapsamında devlet desteği alan ve 2012-2013 eğitim-öğretim yılında eğitim faaliyetlerini sürdüren Müslüman okullarından birini ele alarak din eğitimi uygulamalarını yerinde inceleyeceğiz. İncelememize konu olan okul 1983’te bir anaokulu ve ilkokul olarak açılmış, 1998 yılında Kilise okullarına sağlanan devlet desteğinden yararlanmaya başlamıştır. Okul Müslümanların Hristiyan ve seküler bir toplumda dini devamlılıklarını sağlama ve İslami bir çevre oluşturma noktasında temsil gücü yüksek bir okuldur. Akademik başarıyı yakalayan bu okul erken yaşlardan itibaren öğrencilerine temel İslami araştırmalar kapsamında, İslam Araştırmaları Akaid, Ahlak, Siyer, Tefsir ve Hadis ; Arapça; İslam sanat ve musikisi olmak üzere üç temel başlık altında eğitim vermektedir. Bu çerçevede farklı ırk ve kültürlere sahip olan Müslüman öğrenciler İslam ortak bileşeni etrafında kendi dinlerini öğrenebilecekleri bir eğitim ortamına sahip olmaktadırlar. Mezhepler üstü din eğitimi yaklaşımının benimsendiği bu okulda din eğitimi; ders müfredatı dışında, kilise okullarında olduğu gibi sosyal ve kültürel etkinliklerle desteklenmektedir.

Anahtar Kelimeler

Erken çocukluk,İlkokul dönemi din eğitimi,Müslüman okulu,İngiltere’de din eğitimi,Islamia Primary School

Kaynakça

  1. Allen, R., & West, A. (2009). Religious schools in London: School admissions, religious composition and selectivity. Oxford Review of Education, 35(4), 471–494.
  2. Baumfield, V. (2010). Pedagogies of religious education for inter-communication and inter-cultural understanding: What are they? Do they work? In M. Grimmitt (Ed.), Religious education and social and community cohesion (pp. 180–196). Essex, UK: McCrimmon Publishing Co Ltd. Bell, R., Fowler, G., & Little, K. (1973). Education in Great Britain and Ireland. London, UK: Routledge & Kegan Paul.
  3. Buaras, E. A. (2012, 30 March). Muslim primary schools continue to excel. The Muslim News. Cox, E., & Cairns, J. M. (1989). Reforming religious education. London, UK: Kogan Page.
  4. Dein, S., & Littlewood, R. (2008). The psychology of prayer and the development of the development of the prayer experience questionnaire. Mental Health, Religion & Culture, 11(1), 39–52.
  5. Department for Education. (1994). Circular 1/94: Religious education and collective worship. London, UK: Author.
  6. Department for Education. (2013, December 25). Types of schools: Faith schools. Retrieved from http://www.education.gov.uk/schools/leadership/typesofschools/b0066996/faith-schools/maintained
  7. Dobbs, J., Green, H., & Zealey, L. (2006). National statistics-focus on ethnicity and religion. Hampshire, UK: Palgrave Macmillan.
  8. Education Reform Act. (1988). Education reform act of 1988. London: Her Majesty’s Stationery Office.
  9. Ertürk, M. (2007). Hadis çözümlemeleri. İstanbul: Ensar Neşriyat.
  10. Gent, B. (2006). The educational experiences of British Muslims: Some life-story images. Muslim Education Quarterly, 23(3-4), 33–42.

Kaynak Göster

ISNAD
Oruç, Cemil. “İngiltere’de Okul Öncesi ve İlköğretim Okullarında Resmî Din Eğitimi: ‘Müslüman Okulu’ Örneği”. Talim 1/1 (01 Haziran 2017): 55-87. https://doi.org/10.12738/talim.2017.1.0002.