Waiver of Objection Against Arbitral Awards

Öz

The parties may waive their right to object against arbitral awards by making a prior agreement or they may be deemed to have waived the right to object as a consequence of several actions. In many of the institutional arbitration proceedings, as a result of predicating the freedom of will upon, waiving of the right to object and the consequent binding effect of arbitral awards has been made possible. In this regard, the UNCITRAL Model Law remarked that, the parties could be validly waived the right to object against the arbitrators’ decision by pre-stated provision having placed in their arbitration agreement. Moreover, the waiver of the parties' right to object is not limited with the UNCITRAL Model Law; in the other arbitration rules of institutional arbitration institutions such as ICC, LCIA, ICSID, WIPO and even DIS, the waiver of the right to object has become an opportunity that seems possible to do within the scope of an arbitration agreement. In this context, in our study, the validity of the waiver of the right to object agreements, accepted by the parties in advance of the arbitral awards examined in detail. Within this scope, the regulations relating to waiver the right to object against the arbitrator’s decision were analyzed in the international context initially. In our last part of study, the regulations on the waiver of the right to object against the arbitrator’s decision in Turkish law are examined with “the waiver setting aside action” placed in the in the International Arbitration Act and “waiver of the right to object” in the Code of Civil Procedure.

Anahtar Kelimeler

• Waiver
• right of objection
• international arbitration
• UNCITRAL
• ICC
• ICSID
• LCIA
• DIS
• WIPO

Hakem Kararlarına Karşı İtiraz Hakkından Feragat

Öz

Taraflar, hakem kararlarına karşı itiraz haklarından önceden yapılan bir anlaşma ile feragat edebilir ya da bazı davranışlar sonucunda itiraz hakkından feragat edilmiş sayılabilirler. Kurumsal tahkim yargılamalarının birçoğunda, irade serbestisinin esas alınmasının bir sonucu olarak, itiraz hakkından feragat edilmesi ve buna bağlı olarak hakem kararlarının bağlayıcı etkisi mümkün kılınmıştır. UNCITRAL Model Kanununda, tahkim sözleşmesine taraflarca konulacak bir şart ile geçerli bir şekilde hakem kararlarına karşı itiraz hakkından feragat edilebileceği belirtmiştir. Tarafların, itiraz hakkından feragat etmeleri yalnızca UNCITRAL Model Kanunu ile sınırlı olarak kalmamış; ICC, LCIA, ICSID, WIPO ve hatta DIS gibi kurumsal tahkim kurumlarının tahkim kurallarında da bir anlaşma çerçevesinde yapılması mümkün görülen bir imkân haline gelmiştir. Bu kapsamda çalışmamızda, tarafların tahkim yargılaması sonucunda verilen hakem kararlarının bağlayıcını önceden kabul ettikleri anlaşmaların geçerliliği konusu ele alınmıştır. Hakem kararlarına karşı itiraz hakkından feragat edilmesine ilişkin düzenlemeler öncelikle milletlerarası boyutta ele alınırken, çalışmamızın son bölümünde Türk hukukundaki hakem kararlarına karşı itiraz hakkından feragate ilişkin düzenlemeler Milletlerarası Tahkim Kanununun 15.maddesinde yer alan “iptal davası açma hakkından feragat” ile Hukuk Muhakemeleri Kanununun 409.maddesinde yer alan “itiraz hakkından feragat” düzenlemeleri çerçevesinde incelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Feragat
• itiraz hakkı
• milletlerarası tahkim
• UNCITRAL
• ICC
• ICSID
• LCIA
• DIS
• WIPO

Verzicht auf Widerspruchsrecht gegen Schiedssprüche

Öz

Die Parteien können auf ihr Widerspruchsrecht gegen Schiedssprüche mit vorheriger Vereinbarung verzichten, oder es kann davon ausgegangen werden, dass sie aufgrund bestimmter Handlungen auf das Widerspruchsrecht verzichtet haben. Aufgrund der in den meisten institutionellen Schiedsverfahren zugrunde gelegten Willensfreiheit wird auf das Widerspruchsrecht verzichtet und dementsprechend die Bindungswirkung der Schiedssprüche ermöglicht. In diesem Zusammenhang hat UNCITRAL erklärt, dass auf das Widerspruchsrecht gegen Schiedssprüche durch eine von den Parteien in der Schiedsvereinbarung zu stellende Bedingung verzichtet werden kann. Der Verzicht auf das Widerspruchsrecht der Parteien wurde nicht nur auf UNCITRAL beschränkt, sondern ist auch zu einer Möglichkeit geworden, die im Rahmen einer Vereinbarung in den Schiedsordnungen institutioneller Schiedsinstitutionen wie ICC, LCIA ICSID WIPO und sogar DIS. In diesem Zusammenhang wird in unserer Studie die Gültigkeit der Vereinbarungen diskutiert, die die Parteien zuvor für die im Ergebnis des Schiedsverfahrens ergangenen Schiedssprüche als verbindlich akzeptiert haben. Während die Regelungen zum Verzicht auf die Berufung auf die Schiedssprüche vor allem auf internationaler Ebene diskutiert werden, werden im letzten Teil unserer Studie die Regelungen zum Verzicht auf die Berufung auf die Schiedssprüche im türkischen Recht, die Verzicht auf Nichtigkeitsklage in Artikel 15 des Internationalen Schiedsgesetzes und in Artikel 409 der Zivilprozessordnung wurden geprüft.

Kaynakça

1. AKINCI Ziya: Milletlerarası Tahkim, 5. Bası, Vedat Kitapçılık, İstanbul 2020.
2. ASLAN Irmak: Türk Milletlerarası Tahkim Hukukunda Hakem Kararlarının İptali, Doğu Akdeniz Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Öğretim ve Araştırma Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kıbrıs, 2012.
3. AYGÜN Mesut: Milletlerarası Ticari Tahkimde Hakem Kararlarına Karşı İptal Yolu, Medeni Usul Hukuku ve İcra İflas Hukuku Dergisi, 2007.
4. BAİZEAU Domitille: Waiving the Right to Challenge an Arbitral Award Rendered in Switzerland: Caveats and Drafting Considerations for Foreign Parties, At a Glance: Int. A.L.R, 2005.
5. BORN Gary: International Commercial Arbitration, 2. Bası., Wolters Kluwer Law&Business, 2009.
6. BRATIC Catherine : The Parties Hereby Waive All Recouse...but Not That One” Why Parties Adopt Exclusion Agreements and Why Courts Hesitate, (Çevrimiçi),https://www.ibanet.org/Publications/publications_dispute_resolution_international.aspx, (15.12.2018).
7. BULUR Caner : Milletlerarası Hakem Kararlarına Karşı İptal Davası, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Özel Hukuk Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İzmir, 2004.
8. BÜHLER Michael/ JARVİN Sigvard: Practitioner’s Handbook on International Commercial Arbitration, 2.Bası, Oxford, 2009.

9. CARON David/ CAPLAN Lee: The UNCITRAL Arbitration Rules: A Commentary, 2. Bası, Oxford University Press, 2006.
10. CORDERO-MOS Giuditta : International Commercial Arbitration, Cambridge University Press, 2013.
11. ÇELİKEL Aysel/ ERDEM Bahadır: Milletlerarası Özel Hukuk, 16. Bası, Beta, 2020.
12. DAYINLARLI Kemal : 4686 Sayılı Milletlerarası Tahkim Kanunu Usulünde İptal Davası Açma Hakkından Peşinen Vazgeçme Mümkün müdür?, (Çevrimiçi), https://www.dayinlarli.gen.tr/wp-content/uploads/2018/03/4686-sayili-milletlerarasi-tahkim-kanunu.pdf, (18.04.2022).
13. DELAUME Georges: Reflections on the Effectiveness of International Arbitral Awards, Journal of International Arbitration, Cilt.12 Sayı.1, 1995.
14. DERAINS Yves/ SCHWARTS Eric: A Guide to the ICC Rules of Arbitration, Kluwer Law International, 2005.
15. EKŞİ Nuray: Yargıtay Kararları Işığında ICC Hakem Kararlarının Tanınması ve Tenfizi, Ankara Barosu Dergisi, Cilt.67, Sayı.1, 2009.
16. EREN Fikret : Borçlar Hukuku Genel Hükümler, 22. Bası., Yetkin Yayınları, Ankara 2017.
17. GAILLARD Emmanuel: Some Notes on the Drafting of ICSID Arbitration Clauses, ICSID Review Foreign Investment Law Journal, Cilt.3, Sayı.1, 1988,
18. GARCIA Alejandro: Commentary on WIPO Arbitration Rules, WIPO ADR, 2017.
19. GENÇCAN Ömer Uğur: 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yorumu, Ankara, Yetkin Yayınları, 2013.
20. GHARAVI Hamid/ LIEBSCHER Christoph :The International Effectiveness of the Annulment of an Arbitral Award, Kluwer Law International, 2002.
21. HEIDER Manfred/ FREMUTH- WOLF Alice: International Arbitration, 2. Bası, Global Legal Group, 2015.
22. HENDERSON Alastair : Lex Arbitri, Procedural Law and the Seat of Arbitration, Singapore Academy of Law Journal, 2014.
23. KILIÇOĞLU Mustafa : 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu El Şerhi, Legal, İstanbul 2012.
24. KIRBY Jennifer : Finality and Arbitral Rules: Saying an Award is Final Does Not Necessarily Make it So, Sayı.29, Journal of International Arbitration, 2012.
25. KOCAYUSUFPAŞAOĞLU Necip : Borçlar Hukukuna Giriş Hukuki İşlem Sözleşme, Yenilenmiş, Genişletilmiş Tamamlanmış 4. Bası’dan 7. Tıpkı Bası, İstanbul, Filiz Kitabevi, 2017.
26. KOLUMAN Emre: Uluslararası Yatırım Uyuşmazlıklarına İlişkin Hakem Kararlarının İptali, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2018.
27. KUNZ Catherine: Waiver of Right to Challenge an International Arbitral Award is not Incompatible with WCHR: Tabbane V Switzerland, European International Arbitration Review, 2016.
28. NOMER Haluk N. : Borçlar Hukuku Genel Hükümler, Gözden Geçirilmiş, Genişletilmiş 17. Bası, Beta, İstanbul 2020.
29. ÖNAL Ali : Tanıma ve Tenfiz Kararlarının Hukuki Niteliği, Public and Private International Law Bulletin, Cilt.37, Sayı.2.
30. ÖZEL Sibel : Yabancı Hakem Kararlarının Tenfizine Engel Bir Durum: Tahkim Sözleşmesinin Geçersiz Olması, MÜHF-HAD, Cilt.23, Sayı.1, 2017.
31. ÖZSUNAY Ergun: 21. Yüzyıl Tahkim Hukukunda Üç Önemli Reform, Vedat Kitapçılık, İstanbul 2014.
32. PEKCANİTEZ Hakan: Yeni Hukuk Muhakemeleri Kanun’unun Tahkime İlişkin Hükümleri, IX. Milletlerarası Tahkim Semineri, ICC Türkiye, 2011.
33. PEKCANİTEZ Hakan/ YEŞİLIRMAK Ali: Medeni Usul Hukuku, 15. Bası., Oniki Levha Yayıncılık, İstanbul 2017.
34. REINER Andreas/ ASCHAUER Christian: Institutional Arbitration: A Commentary, Beck/Hart, 2013.
35. REISMAN Michael: The Breakdown of the Control Mechanism in ICSID Arbitration, Yale Law Law Faculty Scholarship Series, Sayı. 874, 1990.
36. RIEGLER Stefan/ PETSCHE Alexander/ FREMUTH-WOLF Alice/ LIEBSCHER Christoph: Arbitration Law of Austria: Practice and Procedure, New York, Juris Publishing Inc., 2007.
37. ROTH Marianne: The Revision of the UNCITRAL Arbitration Rules, 1 Y.B. on Int'l Arb. Sayı.19, 2010.
38. ROVINE Arthur: Contemporary Issues in International Arbitration and Mediation, The Fordham Papers, 2007.
39. SANDERS Pieter: UNCITRAL’s Project for a Model Law on International Commercial Arbitration, T.M.C. Asser İnstituut, 1984.
40. SCHERER Maxi/ SİLBERMANN Lisa: Limits to party Autonomy at the Post Award Stage,Limits to party Autonomy in International Commercial Arbitration, Ed. By. Franco Ferrari, Juris, 2016.
41. SCHREUER Christoph: Belated Jurisdictional Objections in ICSID Arbitration, (Çevrimiçi), https://www.univie.ac.at/intlaw/pdf/102_bel_jurisd_obj_icsid_arb.pdf, (12.12.2018).
42. SÜRAL Ceyda: Hakem Kararlarının İcrası ve İptal Davası, Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt.16, Özel Sayı: 2014, 2015.
43. ŞANLI Cemal : Uluslararası Ticari Akitlerin Hazırlanması ve Uyuşmazlıkların Çözüm Yolları, 7.Bası, Beta, 2019.
44. ŞANLI Cemal/ ESEN Emre/ ATAMAN FİGANMEŞE İnci: Milletlerarası Özel Hukuk, 8. Bası, Vedat Kitapçılık, 2020.
45. THEUNE Ulrich : Institutional Arbitration: A Commentary, Verlag C.H. Beck, 2013.
46. TORUN Yalçın: Uluslararası Yatırım Uyuşmazlıklarının Çözüm Merkezi (ICSID) Hakem Kararlarına Karşı Başvuru Yolları, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Özel Hukuk Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara 2011.
47. TURNER Peter/ MOHTASHAMİ Reza : A Guide to the LCIA Arbitration Rules, Oxford University Press, 2009.
48. UNCITRAL: Yearbook of the United Nations Commission on International Trade Law, Cilt.XLI, 2010.
49. UMAR Bilge: Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi, Ankara, Yetkin Yayınları, 2014.
50. VARADY Tibor: Waiver in Arbitral Proceedings and Limitations on Waiver, Annals FLB- Belgrade Law Review, Sayı.3, LVII, 2009.
51. VON TUHR Andreas :Borçlar Hukuku, (Çev. Cevat Edege), Cilt.1-2,Yargıtay Yayınları 1983.
52. VOSER Nathalie/ GEORGE Anya :ECtHR: Waiver of Recourse Against International Arbitral Award Not Incompatible with ECHR, (Çevrimiçi), http://arbitrationblog.kluwerarbitration.com/2016/03/31/ecthr-waiver-of-recourse-against-international-arbitral-award-not-incompatible-with-echr/, (15.12.2018).
53. WEBSTER Thomas/ BUHLER Michael : Handbook of ICC Arbitration: Commentary, 2. Bası, Sweet&Maxwell, 2014.