Türkiye'de siber güvenlik alanındaki bildirim yükümlülükleri, Siber Güvenlik Başkanlığı Kanunu'nun yürürlüğe girmesiyle yeni bir evreye girmiştir. Ancak mevcut sektörel bildirim rejimleri (BTK, BDDK, SPK, EPDK, SHGM) varlığını sürdürmekte, bu durum paralel ve çakışan yükümlülükler ortaya çıkarmaktadır. Bu çalışma, çok-merkezli bildirim mimarisinin teorik temellerini risk yönetişimi ve merkezsiz regülasyon literatürü çerçevesinde incelemekte, Türkiye'deki mevcut durumu haritalandırmakta ve Avrupa Birliği'ndeki NIS2, DORA, CRA gibi düzenlemelerle karşılaştırmalı analiz sunmaktadır. Makale, farklı kurumların eşzamanlı bildirim taleplerinin oluşturduğu mükerrerlik, uyum maliyetleri ve koordinasyon eksikliğinden kaynaklanan sorunları tespit etmektedir. AB'nin NIS2 Uygulama Tüzüğü'nde standardize edilen şablon ve süre yaklaşımları, DORA'nın EU Hub modeli ve CRA'nın ENISA tek platform çözümü, Türkiye için model teşkil edebilecek örneklerdir. Çalışma, tek giriş-çok çıkış prensibiyle işleyen, ortak veri sözlüğü kullanan ve risk temelli kademeli raporlama sunan eşgüdümlü bir bildirim çerçevesi önermektedir. Bu model, sektörel uzmanlığı korurken mükerrer raporlamayı azaltacak, hukuki öngörülebilirliği artıracak ve siber risk yönetişiminde etkinlik-yük dengesini optimize edecektir.
Siber güvenlik hukuku paralel yükümlülükler risk yönetişimi NIS2 siber güvenlik kanunu eşgüdümlü bildirim meta-regülasyon çok-merkezli yönetişim
Turkey's cybersecurity notification obligations have entered a new phase with the enactment of the Cybersecurity Presidency Law. However, existing sectoral notification regimes (BTK, BDDK, SPK, EPDK, SHGM) continue to operate, creating parallel and overlapping obligations. This study examines the theoretical foundations of polycentric notification architecture within the framework of risk governance and decentered regulation literature, maps the current situation in Turkey, and provides comparative analysis with European Union regulations such as NIS2, DORA, and CRA. The research identifies problems arising from duplication caused by simultaneous notification requests from different authorities, compliance costs, and lack of coordination. The standardized template and timeline approaches in the EU's NIS2 Regulation, DORA's EU Hub model, and CRA's ENISA single platform solution provide exemplary models for Turkey. The study proposes a coordinated notification framework operating on a single-entry-multiple-exit principle, utilizing a common data dictionary, and offering risk-based tiered reporting. This model would preserve sectoral expertise while reducing duplicate reporting, enhance legal predictability, and optimize the efficiency-burden balance in cyber risk governance.
Cybersecurity law parallel obligations risk governance NIS2 CSA coordinated notification meta-regulation polycentric governance
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Özel Hukuk ve Medeni Yükümlülükler (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 24 Eylül 2025 |
| Kabul Tarihi | 1 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Aralık 2025 |
| DOI | https://doi.org/10.59933/tauhfd.1851344 |
| IZ | https://izlik.org/JA73YU86KN |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 7 Sayı: 2 |