Coğrafi bakış açısıyla ödemiş şehrinde kişiye karşı işlenen suçlar
Öz
Suç insanlık tarihiyle yaşıt, geçmişten günümüze var olan yaşayan ve toplumla birlikte değişen bir olgudur. Suç konusunda birçok farklı bilim dalı, kendi disiplinlerine özgü çalışmalar yapmışlardır. Coğrafya bilimi suçu, kendine özgü disiplin ve yöntemleriyle inceleyen bilim dallarından birisidir. Suç olayında coğrafi mekân önemlidir. Mekânda suçun meydana geldiği yer, sebep-sonuç ilişkisi ve dağılışı açısından coğrafyanın inceleme alanı içerisindedir. Bu çalışmada Ödemiş şehrinde işlenmiş suç türlerinin dağılışı, kişiye karşı işlene suçların diğer suçlar içindeki yeri, şehrin coğrafi özellikleriyle ilişkilendirilmeye çalışılmış ve şehrin coğrafi özelliklerinin kişiye karşı suçlar üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Çalışmada İzmir İl Emniyet Müdürlüğü, Ödemiş İlçe Emniyet Müdürlüğü, Ödemiş Belediye Başkanlığı ve TÜİK’ten elde edilen istatistiksel verilerden faydalanılmıştır. İstatistiksel veriler gruplandırılıp sadeleştirilmiş, Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS) yardımıyla suç veri tabanı oluşturulmuştur. Yapılan analizler sonucunda Ödemiş şehrindeki kişiye karşı suçlar farklı bakış açılarıyla ele alınmıştır. Ödemiş şehrinde kişiye karşı işlenen suçların diğer suçlara göre daha fazla yer tuttuğu tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra şehirde kişiye karşı işlenen suçların yaz aylarında ve ticari hareketliliğin fazla olduğu mahallelerde yoğunlaştığı görülmüştür. Ödemiş şehrinde kişiye yönelik suçlarla sosyo-ekonomik yapı arasındaki ilişkiler belirlenmeye çalışılmıştır.
Anahtar Kelimeler: Ödemiş, suç coğrafyası, kişiye karşı suçlar.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aliağaoğlu, A. (2007). Balıkesir Şehrinde Suçlar: Coğrafi Bir Yaklaşım (2005), Detay Yayıncılık, Ankara.
- Andris, A. (1997). Applied Climatology: Principles and Practice, “Comfort, Clothing and Heath”, Routledge, London.
- Davidson, N. (1999). “Crime and Fear of Crime”, Appliedgeography: principles and practice, An introductian to environmental and human geography, s. 438‐449.
- Dönmezer, S. (1994). Kriminoloji, Beta Yayıncılık, İstanbul.
- Erem, F. (1997). Ceza Hukuku (Genel Hükümler), Seçkin Yayınevi, Ankara.
- Gözenç, S. (1978). Küçük Menderes Havzasında Arazinin Kullanılış Ve Sınıflandırılması, İstanbul Üniversitesi Yayınları No:2396 Coğrafya Enstitüsü Yayınları No:94, İstanbul.
- Herbert, D. T., Hyde, S. W., (1985). Environmental Criminology: Testing Some Area Hypotehesis, Transactions Of The Institıte Of British Geographers, New Series, Vol. 10, No. 3,259‐274.
- İçli, T. G. (1999). Kriminoloji, Bizim Büro Basımevi, Ankara.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yayımlanma Tarihi
9 Haziran 2015
Gönderilme Tarihi
3 Haziran 2015
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2015 Sayı: 64
Cited By
İleri Marjinalite Perspektifinden Altındağ’a Bakış: Suçun Mekânı, Mekânın Suçu mu?
İDEALKENT
https://doi.org/10.31198/idealkent.498447TÜRKİYE’DE SUÇ COĞRAFYASI ARAŞTIRMALARI: BİR LİTERATÜR DEĞERLENDİRMESİ
Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi
https://doi.org/10.21550/sosbilder.993725MEKÂNIN SUÇA YANSIMASI: KENTSEL MEKÂN VE ÇOCUK SUÇLULUĞU İLİŞKİSİ
Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
https://doi.org/10.16953/deusosbil.1034988