Analysis of spatial distribution and determinants of machine-equipment and irrigation support for providing rural development according to provinces

Öz

Rural areas are more disadvantaged in terms of social and economic sense than cities and are places where poverty concentrates. The basic economic activities of the individuals living in this area are agriculture and related sectors. For this reason, agriculture-related practices are given greater priority for development. The subject of this study in this context constitutes the spatial distribution and determinants of the machine-equipment and irrigation support made within the Rural Development Investment Support Program. For this reason, according to the provinces, machine-equipment support and irrigation support data have been obtained. Support quantities per decare were calculated taking into account the total agricultural area and the values obtained were converted into thematic maps. The spatial clustering characteristics of these supports determined by using Hot Spot Analysis. In this way spatial distribution profile of agricultural subsidies have been created to support rural development in Turkey.

Anahtar Kelimeler

• Rural development,Agricultural support,Turkey

Kırsal kalkınmayı desteklemeye yönelik yapılan makine-ekipman ve sulama desteklerinin ilçelere göre mekânsal dağılışı ve belirleyicinin analizi

Öz

Kırsal alanlar gerek sosyal gerekse ekonomik anlamda kentlere göre daha dezavantajlı durumda olup yoksulluğun yoğunlaştığı mekanlardır. Bu alanda yaşayan bireylerin temel ekonomik faaliyetleri tarım ve ilgili sektörler olduğundan kalkınmanın sağlanmasına yönelik uygulamaların başında tarımla ilgili olanlar gelmektedir. Bu bağlamda çalışmanın konusunu Kırsal Kalkınma Yatırımlarının Desteklenmesi Programı (KKYDP) kapsamında yapılan makine-ekipman ve sulama desteklerinin mekânsal dağılışı ve belirleyicileri oluşturmaktadır. Buna yönelik ilçeler bazında, makine-ekipman desteği ve sulama desteği miktarlarına ilişkin veriler elde edilmiş, toplam tarım alanı dikkate alınarak dekar başına düşen destek miktarları hesaplanmış ve elde edilen değerler tematik haritalara dönüştürülmüştür. Sıcak Nokta Analizinden faydalanılarak bu desteklerin mekânsal kümelenme karakteristikleri tespit edilmiş, böylelikle Türkiye’de kırsal kalkınmayı desteklemeye yönelik yapılan tarımsal desteklerinin mekânsal dağılış profili oluşturulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Kırsal Kalkınma,Tarımsal Destek,Türkiye

Kaynakça

1. Acar, M., Bulut, E. (2009). “Türkiye’de ve Dünyada Tarımsal Destekleme Politikalarında Son Gelişmeler”, SÜ. İBBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 17: 1-19.
2. Bakırcı, M. (2007). Türkiye'de Kırsal Kalkınma: Kavramlar-Politikalar-Uygulamalar. İstanbul: Nobel Yayın Dağıtım.
3. Cheng, K. L., Hsu, S. C., Li, W. M., ve Ma, H. W. (2018). “Quantifying Potential Anthropogenic Resources Of Buildings Through Hot Spot Analysis”. Resources, Conservation And Recycling, 133: 10-20.
4. Christiaensen, L., Demery, L., ve Kuhl, J. (2011). “The (Evolving) Role Of Agriculture in Poverty Reduction: An Empirical Perspective”. Journal of Development Economics, 96(2): 239-254.
5. Civan, A. (2010). “Türkiye'de Tarımsal Destek Politikaları”, Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 25(1): 127-146.
6. Çağlar, Y. (2002). Tarımda Doğrudan Gelir Desteği ve Verimlilik. Ankara: Milli Prodüktivite Merkezi.
7. Datt, G., ve Ravallion, M. (1998). “Farm Productivity and Rural Poverty in India”. The Journal of Development Studies, 34(4): 62-85.
8. Dethier, J. J., ve Effenberger, A. (2012). “Agriculture And Development: A Brief Review Of The Literature”. Economic Systems, 36(2): 175-205.

9. Diao, X., Hazell, P., ve Thurlow, J. (2010). “The Role Of Agriculture in African Development”. World Development, 38(10): 1375-1383.
10. Eraktan, G., Abay, C. (2004) Türkiye’de Tarımın Teşvikinde Doğrudan Gelir Desteği Sitemi ve Sonuçları. İstanbul: İstanbul Ticaret Odası Yayınları.
11. Eraktan, G. (2001). Tarım Politikası Temelleri ve Türkiye’de Tarımsal Destekleme Politikası. İstanbul: Uzel Yayınları.
12. Ersoy, M., ve Özsoy, M. Ş. (2017). “Tarım Finansmanının Kalkınmadaki Rolü ve Önemi: Bir Model Önerisi”. Marmara Üniversitesi Öneri Dergisi, 12(47): 1-14.
13. Geray, C. (2011). Dünden Bugüne Kırsal Gelişme Politikaları, Ankara: Phoneix Yayınevi.
14. Getis, A., ve Ord, J.K. (1992). “The Analysis of Spatial Association By Use of Distance Statistics”. Geographical Analyses, 24(3): 189–206.
15. Günaydın, G. (2003). “Küreselleşen Piyasa, Yoksullaşan Köylü”. Liberal Reformlar ve Devlet, Kigem Sempozyum Bildirileri, 43-121. Ankara
16. Krueger, A.O., Schiff, M. ve Valdes, A. (1988). “Agricultural Incentives in Developing Countries”. World Bank Economic Review. 2(3): 255-271.
17. Mayrand, K., Dionne, S., Paquin, M., ve Pageot-Lebel, I. (2003). “The Economic And Environmental Impacts of Agricultural Subsidies: An Assessment Of The 2002 Us Farm Bill and Doha Round”. Unisféra International Centre.
18. Mellor, J. (2001). “Faster More Equitable Growth: Agriculture, Employment Multipliers and Poverty Reduction”. Agricultural Policy Development Project Research Report, 4.
19. Menteşe, S., Tağıl, Ş. (2016). “Spatiotemporal Variation of Heavy Metals Pollution in the Inegöl Plain, Turkey”, Journal of Applied Sciences, 16(7): 311-323.
20. Ören, M.N., ve Binici, T. (2004). “Doğrudan Gelir Desteği Uygulamasının GAP Alanı Tarımsal Yapı ve Gelirlerine Etkileri”. Türkiye VI. Tarım Ekonomisi Kongresi Bildirileri 53-60, Tokat.
21. Pearce, D. (2002). “Environmentally Harmful Subsidies: Barriers To Sustainable Development”. Paper OECD Workshop On Environmentally Harmful Subsidies, Paris.
22. Portugal, L. (2002). “Methodology For The Measurement of Support And Use in Policy Evaluation”. http://www.oecd.org/agriculture/agricultural-policies/1937457.pdf Son Erişim: 30.03.2018.
23. Sen, A. (1987), The Standard of Living, New York: Cambridge University Press.
24. Tağıl, Ş. (2007). “Balıkesir’de Hava Kirliliğinin Solunum Yolu Hastalıklarının Mekânsal Dağılışı Üzerine Etkisini Anlamada Jeo-İstatistik Teknikler”. Coğrafi Bilimler Dergisi, 5(1): 37-56.
25. Todaro, M. P., ve Smith,S. (2012). Economic Development, USA: Pearson.
26. World Bank, (2007), World Development Report 2008: Agriculture For Development, The World Bank https://siteresources.worldbank.org/INTWDR2008/Resources/WDR_00_book.pdf Son Erişim: 15.01. 2018.
27. Yapar, A. G. (2005). “Türkiye'de Tarımsal Ekonomi ve Desteklememe Politikasının Bir Aracı Olarak Doğrudan Gelir Desteği Sistemi”. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 5(2): 21-37.
28. Yılmaz, H., Demircan, V., Dernek, Z. (2011). “Türkiye Tarımında Doğrudan Gelir Desteği Uygulamaları: Isparta İli Üreticileri Açısından Bir Değerlendirme”. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 9(2): 248-265.
29. Young, C, M. Burfisher, F. Nelson, ve L. Mitchell. (2002). “Domestic Support and the WTO: Comparison of Support Among OECD Countries”. Washington DC: U.S. Department of Agriculture, USDA Economic Research Service.