The Effect of Maternal Feeding Behaviours on Eating Attitudes and Behaviours of Children with Phenylketonuria

Öz

Objective: The aim of this study was to determine the effect of maternal feeding behavior on nutrition status and behaviors of children with phenylketonuria (PKU).

Material and Methods: The PKU Family Association’s 2-11 year-old children and their mothers were administered face to face questionnaire to determine the sociodemographic characteristics of the family, mothers’ feeding attitudes of their children and anthropometric measurements of the children. One-day food consumption records were taken retrospectively, daily energy, macro and micro nutrients were calculated by the Nutrition Information System computer program and the level of meeting daily requirements was determined. Children’s anthropometric evaluation was done with WHO AnthroPlus Program, weight for age z-score (WAZ), height for age z-score (HAZ) and BMI for age z-score (BAZ) were calculated.

Results: It was found that the mean WAZ value of the children was 0.1 ± 0.9, the HAZ value was -0.3 ± 1.7 and the BAZ value was 0.4 ± 1.8 and the feeding behavior of the mother affected the anthropometric measures of the child (p<0.05). While energy requirements were met by 77.7%, protein, vitamin B6, B12 and C intake was above the recommendations and folate intake was below the recommendations. It was detected that the feeding behavior of the mother when child refused food intake, did not affect the child’s blood phenylalanine level and macro-micro nutrient intake (p>0.05). The majority of the children (86.7%) were found to be compatible with their diet and their mothers were found to higher age (p = 0.03). It was determined that the majority of mothers (80.0%) did not give up when they refused to feed and that feeding (26.7%) after feeding them for a while and trying to feed them into games (23.3%).

Conclusion: Feeding attitudes of mothers affect the nutritional status of children. In order to increase compliance with the lifelong dietary treatment of children with PKU, supportive nutrition education for parents should be planned and provided part of the treatment.

Anahtar Kelimeler

• Phenylketonuria,
• Metabolic disorders
• Eating behavior,
• Nutritional status,

Fenilketonürili Çocukların Beslenme Durum ve Davranışları Üzerine Annelerin Besleme Davranışlarının Etkisi

Öz

Amaç: Çalışmanın amacı annelerin besleme davranışlarının, Fenilketonüri (PKU)’li çocukların beslenme durumları ve davranışlarına etkisini saptamaktır.

Gereç ve Yöntemler: PKU Aile Derneği’ne üye 2-11 yaş aralığındaki PKU’lu çocuklar ve annelerine, yüz yüze görüşme metodu kullanılarak, ailenin sosyodemografik özelliklerini ve annenin çocuğu besleme davranışlarını belirlemeye yönelik anket formu uygulanmış, çocukların antropometrik ölçümleri alınmıştır. Geriye dönük bir günlük besin tüketim kayıtları alınarak, beslenme bilgi sistemi bilgisayar programı ile günlük alınan enerji, makro ve mikro besin ögeleri hesaplanmış ve günlük gereksinimleri karşılama düzeyleri belirlenmiştir. Çocukların antropometrik değerlendirmesi WHO AnthroPlus Programı ile yapılmış, yaşa göre ağırlık z-skoru (WAZ), yaş göre boy z-skoru (HAZ) ve yaş göre BKİ z-skoru (BAZ) değerleri hesaplanmıştır.

Bulgular: Çocukların ortalama WAZ değerinin 0.1±0.9, HAZ değerinin -0.3±1.7 ve BAZ değerinin 0.4±1.8 olduğu, annenin besleme davranışının çocuğun antropometrik ölçülerini etkilediği tespit edilmiştir (p<0.05). Çocukların enerji gereksinimleri %77.7 oranında karşılanırken, protein, B6, B12 ve C vitamini alımlarının önerilerin üzerinde, folat alımının ise önerilerin altında olduğu saptanmıştır. Annenin çocuğun beslenmeyi reddettiğinde gösterdiği besleme davranışının, çocuğun makro ve mikro besin ögesi alımları ile kan fenilalanin düzeyini etkilemediği bulunmuştur (p>0.05). Çocukların büyük çoğunluğunun (%86.7) diyetine uyumlu olduğu, diyetine uyumlu çocukların annelerinin yaşlarının ise daha yüksek olduğu saptanmıştır (p=0.03). Besin alımını reddeden çocukların annelerinin sıklıkla çocuğu beslemekten vazgeçmediği (%80.0), bir süre bekledikten sonra tekrar beslediği (%26.7) ve oyun haline dönüştürerek beslediği (%23.3) belirlenmiştir.

Sonuç: Annelerin besleme davranışları çocukların beslenme durumunu etkilemektedir. PKU’lu çocukların yaşam boyu uyguladıkları diyet tedavisine uyumu arttırmak için ebeveynlere destekleyici beslenme eğitimleri planlanarak, tedavinin bir parçası haline getirilmesi sağlanmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Fenilketonüri
• beslenme davranışı
• Anne davranışı,
• Beslenme durumu,
• Metabolik bozukluklar

Kaynakça

1. Acosta PB, Yannicelli S, Singh R, et al. Nutrient intakes and physical growth of children with phenylketonuria undergoing nutrition therapy, J Am Diet Assoc, 2003; 103: 1167–1173.
2. Ahring K, Be´langer-Quintana A, Dokoupil K. Dietary management practices in phenylketonuria across European centres. Clinical Nutrition, 2009; 28 (3): 231-236.
3. Antısdel, JE, & Chrisler, JC. Comparison of eating attidutes and Behaviors Among Adolescent and Young Women with Type 1 Diabetes Mellitus and Phenylketonuria. Journal of Developmental & Bevavioral Pediatrics, May 2000; 21(2): 81-86.
4. Bakanlığı, TS. (2015). Türkiye Beslenme Rehberi (TÜBER). Sağlık Bakanlığı Yayınları, Ankara.
5. Bickel H. The effects of a phenylalanine-free and phenylalanine-poor diet in phenylpyruvic oligophrenis. Exp Med Surg, 1954; 12: 114-117.
6. Blau N, Spronsen FJ, Levy HL. Phenylketonuria. The Lancet, 2010; 376: 1417–1427.
7. Büyükgebiz B, Öztürk Y. Doğumsal metabolik hastalıklarda beslenme. Klinik Çocuk Forumu, 2002; 2: 38-44.
8. Centerwall, SA, & Centerwall, WR. The discover of phenylketonuria: The story of a young couple, two retarded children, and a sciencist, Journal of Pediatrics, 2000; 89-103.

9. Crone MR, van Spronsen FJ, Oudshoorn K, et al. Behavioural factors related to metabolic control in patients with phenylketonuria. J Inherit Metab Dis, 2005;28:627-37.
10. Diesen PS. I Feel Lucky – Gratitude Among Young Adults with Phenylketonuria (PKU). J Genet Counsel, 2016; 1002-1009.
11. Erol, S., Işık, D. U., Çelik, İ. H., Baş, A. Y., & Demirel, N. (2016). Maternal Fenilketonüri Sendromuna Bağlı Çoklu Konjenital Anomali Gelişen İki Olgu. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi, 11(4), 286-288.
12. Evans, S., Daly, A., Chahal, S., MacDonald, J., & MacDonald, A. (2016). Food acceptance and neophobia in children with phenylketonuria: a prospective controlled study. Journal of Human Nutrition and Dietetics, 29(4), 427-433.
13. Giovannini, M., Verduci E,, Salvatici E,, Fiori L, Phenilketonuria: Dietary and therapeutic challenges. Journal of Inherited Metabolic Disease, 2007; 30 (2): 145-152.
14. Köksal, G, Özel Gökmen H. Metabolik hastalıklarda beslenme, 2012 Ankara, Sağlık bakanlığı yayınları.
15. Köksal, G, Özel Gökmen H. Çocuk Hastalıklarında Beslenme Tedavisi, Doğuştan Metabolizma Hastalıkları, Ankara: Hatiboğlu Basım ve Yayım San, Tic, Ltd, Şti, 2015; 359-547.
16. Küçükkasap T, Türkiye’de Fenilketonüri Hastalığında Tanı, Tedavi, İzlem ve Uygulamaların Saptanması. (Doktora Tezi). Ankara: Hacettepe Üniversitesi, 2013.
17. Loeber JG. Neonatal screening in Europe; the situation in 2004. J Inherit Metab Dis. 2007;30(4):430–8.
18. Marcdante K, J, Kliegman R, M. Essentials of Pediatrics, 2014, 7th edition, USA.
19. Al Hafid, N., & Christodoulou, J. (2015). Phenylketonuria: a review of current and future treatments. Translational pediatrics, 4(4), 304-317.
20. Okano, Y., Hattori, T., Fujimoto, H., Noi, K., Okamoto, M., Watanabe, T., ... & Tamaoki, T. (2016). Nutritional status of patients with phenylketonuria in Japan. Molecular genetics and metabolism reports, 8, 103-110.
21. Öztürk, Y. Doğumsal metabolik hastalıklarda beslenme (2008). Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Gastroenteroloji, Beslenme ve Metabolizma Ünitesi.
22. Selimoğlu, M, A. 1. ed, Sağlıkta ve Hastalıkta Çocuk Beslenmesi, Çoker M. Metabolik Hastalıklarda Beslenme, İstanbul: Akademi Yayınevi, 2014; 403-416.
23. Surtess R, Blau N. The neurochemistry of Phenilketonuria, Europe Journal of Pediatry, 2000; 159: 109-113.
24. Tokatlı, A. Doğuştan Metabolik Hastalıklara Tanısal Yaklaşım. Journal of Current Pediatrics, 2006; 4.
25. Tolunay, İ, Yıldızdaş, R, D, Horoz, Ö, Ö, Petmezci, E, Ekinci, F, Mungan N. Doğuştan Metabolik Hastalıkların Tedavisinde Ekstrakorporeal Yöntemler, Arşiv Kaynak Tarama Dergisi, 2015; 4(24): 509-519.
26. Top Ü, F,, Alemdar K, D. Fenilketonürili Çocuğu Olan Ailelerinin Yaşadıkları Güçlükler: Niteliksel Bir Çalışma, Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 2015; 12(1): 62-68.
27. TÜRK, Türkiye İstatistik Kurumu Aile Yapısı Araştırması 2006 Verileri.
28. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) (2008), Sağlık Araştırması (Health Survey), Ankara, 2008.
29. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) (2010), Sağlık Araştırması (Health Survey), Ankara, 2010.
30. Ustuner Top F, Kucuk Alemdar D. Fenilketonurili cocugu olan ailelerinin yasadiklari guclukler: niteliksel bir calisma. Journal of Education and Research in Nursing, 2016, 12(1) : 62.
31. MacDonald, A, Davies, P, Daly, A, Hopkins, V, Hall, S, K, Asplin, D & Chakrapani, A. (2008). Does maternal knowledge and parent education affect blood phenylalanine control in phenylketonuria? Journal of human nutrition and dietetics, 21(4), 351-358.
32. World Health Organization. (2009). WHO AnthroPlus for personal computers Manual: Software for assessing growth of the world's children and adolescents. Geneva: WHO.