Ayran Sözcüğünün Etimolojisi, Anlamı ve Türk Kültüründeki Yeri
Öz
İnsanlığın ve dilin tarihi olduğu gibi her bir sözcüğün de oluşum ve gelişim
tarihi vardır. Eskiden etkin bir şekilde kullanılan sözcükler, zamanla aynı anlama
gelen başka dilden alınmış ödünç sözcüğün veya benzer anlama gelen
sözcüğün daha etkin kullanılması sonucunda kullanımdan çıkıp kaybolabilmektedir.
Türkçenin en eski dönemlerinden beri kullanıla gelen her bir sözcük
geçmişimizin bir parçası olup kültürümüzün ve tarihimizin birer taşıyıcısıdır.
Bu sözcüklerden biri Türk kültüründe önemli bir yeri olan “ayran” sözcüğüdür.
Yabancı Türkologlar ayran sözcüğünün kökenini tarihsel ve anlam bakımından
parallel kullanımları gözardı ederek ayır- fiilinden ortaya çıktığını ileri
sürmüşlerdir. Ancak ayır- kelimesinden türetilmiş olabileceğini hem biçim hem
anlam bakımından uygun bulmamaktayız. Türklerin millî içeceği olan ayrana
hangi maddi ve manevi anlamlar yüklenmekte, kökeni nerden gelmekte, etimoloji
araştırmalarında ayran sözcüğünün kaynağı ve tarihi nasıl ifade edilmekte
ve söz varlığımızda nasıl kullanılmakta olduğu araştırmamızın cevap aradığı
sorulardır. Ayran, bilindiği gibi bir yiyecek ve içecek anlamında kullanıldığı
temel anlam dışında, sütün kutsal özellikleri ve beyazlık niteliğinden aldığı
Türklerin kültürünü, dünya görüşünü yansıtan yan anlamlara da sahiptir. Bu
araştırmada ayran sözcüğünün kökenini oluşturduğu ileri sürülen ürün sözcüğünün
anlam alanı Proto-Türkçe döneminden Göktürk, Budist-Maniheist
Türk Çevresi, İslami Türk Çevresi ve çağdaş Türk lehçelerinin önemli eserler ve
sözlüklerinden elde edilen materyaller esasında incelenmiş, ayran sözcüğüyle
ilgisi açıklanmaya çalışılmıştır. Günümüzde eski Türkçe ürün sözcüğü yerine
birçok Türk lehçelerinde kullanılmakta olan akÔ sözcüğünün ayran ve süt
ürünleri anlamında kullanıldığı tespit edilmiş, kullanım örnekleri verilmiştir.
Araştırma sonucunda ayran sözcüğünün biçimsel ve anlamsal oluşum süreci
bilişsel anlam bilimi açısından kaynak ve hedef alanı tespit edilerek yeni bakış
açısıyla değerlendirilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- ABDULDAYEV, E. - İSAYEV, D.: Kırgız Tilinin Tüşündürmö Sözdügü, Mektep Basması, Frunze 1969.
- AFANASYEV, P.S. - HARITONOV, L.N. (Ed.): Russko-Yakutskiy Slovar, İzdatelstvo Sovetskaya Entsiklopediya, Moskva 1968.
- AKALIN, Şükrü Haluk: Türkçe Sözlük, TDK Yayınları, Ankara 2009.
- ARAT, Reşit Rahmeti: Atebetü’l-Hakayık, TTK Yayınları, Ankara 1992.
- ARAT, Reşit Rahmeti - WOLFRAM, Eberhard: Türkische Turfan-Texte VII., Akademie Verlag,Berlin 1937.
- _______________: Eski Türk Şiiri, TDK Yayınları, Ankara 1965.
- _______________: Kutadgu Bilig II Çeviri, TDK Yayınları, Ankara 1974.
- _______________: Kutadgu Bilig I-Metin, TDK Yayınları, Ankara 1979.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Dilbilim
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Zhazira Otyzbay
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
23 Ekim 2019
Gönderilme Tarihi
7 Ağustos 2019
Kabul Tarihi
24 Eylül 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 123 Sayı: 242
