The Role of Digital Tools in Education within the Scope The Century of Türkiye Education Model: Teacher and Administrator Experiences

Öz

The Century of Türkiye Education Model conceptualises digitalisation not merely as a technical transformation but as a strategic instrument aimed at enhancing educational quality and shaping the school model of the future. Although the role of digital tools in education has been widely examined in the literature, existing studies largely address digitalisation within a general educational technology framework, while research focusing specifically on the digital vision of the The Century of Türkiye Education Model remains limited. This study aims to examine the role of digital educational tools within the scope of the The Century of Türkiye Education Model through the experiences of teachers and school administrators. Designed as a qualitative case study, the research analyses data obtained from semi-structured interviews with teachers and administrators working at different educational levels. The data were analysed using descriptive and content analysis techniques.The findings reveal that digital tools support teachers, particularly in lesson planning, designing instructional activities, and facilitating teaching processes. In contrast, administrators’ use of digital tools is more limited and mainly focused on communication, coordination, and crisis management. Insufficient technical support, limited digital literacy, and increased workload were identified as major barriers to effective digitalisation. Overall, the study highlights the importance of addressing digitalisation in education through a holistic, experience-based approach and offers insights for shaping future school models and informing national-level educational policies.

Anahtar Kelimeler

• The Century of Türkiye Education Model
• Digitalisation
• Teacher
• Administrator
• Digital tools

Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Kapsamında Dijital Araçların Eğitimdeki Rolü: Öğretmen ve Yönetici Deneyimleri

Öz

Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli, dijitalleşmeyi yalnızca teknik bir dönüşüm süreci olarak değil, eğitimde kaliteyi artırmayı ve geleceğin okul modelini şekillendirmeyi amaçlayan stratejik bir araç olarak ele almaktadır. Alanyazında dijital araçların eğitimdeki rolü yaygın biçimde incelenmiş olsa da bu çalışmalar çoğunlukla genel eğitim teknolojileri çerçevesinde ele alınmakta; Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli’nin dijital vizyonunun sahadaki öğretmenler ve okul yöneticileri tarafından nasıl algılandığına ve uygulandığına ilişkin araştırmalar sınırlı kalmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli kapsamında dijital eğitim araçlarının öğretim ve yönetim süreçlerindeki rolünü öğretmen ve okul yöneticilerinin deneyimleri üzerinden incelemektir. Nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseniyle kurgulanan araştırmada, farklı kademelerde görev yapan öğretmen ve yöneticilerle gerçekleştirilen yarı yapılandırılmış görüşmelerden elde edilen veriler betimsel ve içerik analizi yöntemleriyle çözümlenmiştir. Bulgular, dijital araçların öğretmenler açısından ders planlama, öğretim etkinlikleri tasarlama ve öğretim süreçlerini destekleme noktasında önemli katkılar sunduğunu göstermektedir. Buna karşılık yöneticilerin dijital araç kullanımının daha sınırlı olduğu ve ağırlıklı olarak iletişim, koordinasyon ve kriz yönetimi süreçlerinde yoğunlaştığı belirlenmiştir. Ayrıca teknik destek eksikliği, dijital okuryazarlık yetersizlikleri ve artan iş yükü gibi unsurlar dijitalleşme sürecindeki temel engeller olarak öne çıkmaktadır. Çalışma, eğitimde dijitalleşmenin öğretmen ve yönetici deneyimlerini merkeze alan bütüncül bir yaklaşımla ele alınmasının gerekliliğini vurgulamakta ve elde edilen bulguların geleceğin okul modelinin şekillenmesine ve ulusal düzeyde eğitim politikalarına katkı sağlayabileceğini ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli
• Dijitalleşme
• Öğretmen
• Yönetici
• Dijital araçlar

Kaynakça

1. Akkoyunlu, B. (2002). Öğretmenlerin internet kullanımı ve bu konudaki öğretmen görüşleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(22), 1-8.
2. Akpınar, B. & Köksalan, B. (2024). Meğitimde maarif ve müfredat yenileme ihtiyacı: Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli üzerinden teorik bir analiz. Journal of History School, 68, 27-48. http://dx.doi.org/10.29228/joh.74735
3. Arastaman, G., Fidan, İ. Ö., & Fidan, T. (2018). Nitel araştırmada geçerlik ve güvenirlik: Kuramsal bir inceleme. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 37-75.
4. Bayraktar, R. (2015). Öğretmenlerin eğitim teknolojileri kullanım düzeylerinin belirlenmesi: Ölçek geliştirme çalışması. (Yüksek Lisans Tezi). http://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
5. Benešová, A. & Tupa, J. (2017). Requirements for education and qualification of people in industry 4.0. Procedia Manufacturing, 11, 2195-2202. https://doi.org/10.1016/j.promfg.2017.07.366
6. Cin, A. (2018). Ortaokul öğretmenlerinin teknolojik pedagojik alan bilgileri ile bilişim teknolojisi kullanım düzeylerinin incelenmesi: Mersin ili örneği. (Yüksek Lisans Tezi). http://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
7. Crittenden, W. F., Biel, I. K., & Lovely III, W. A. (2019). Embracing digitalization: Student learning and new technologies. Journal of Marketing Education, 41(1), 5-14. https://doi.org/10.1177/0273475318820895
8. Çelik, A. (2019). Öğretmenlerin eğitim teknolojileri kullanım düzeylerinin belirlenmesi: Sakarya ili örneği. (Yüksek Lisans Tezi). http://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.

9. Çetin, D. & Bülbül, T. (2017). Okul yöneticilerinin teknostres algıları ile bireysel yenilikçilik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(3), 1241-1264. https://doi.org/10.17240/aibuefd.2017.17.31178-338821
10. Demirkol, M., Özdemir, T. Y., & Polat, H. (2023). Okul yöneticilerinin dijital yetkinliklerine yönelik öğretmen görüşleri. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 33(3), 1231-1240.
11. Doğan, A. & Doğan, İ. (2022). İlkokullarda görev yapmakta olan okul yöneticilerinin teknolojik pedagojik alan bilgisi (TPAB) yeterliliklerinin farklı değişkenler açısından değerlendirilmesi. Journal of Multidisciplinary Studies in Education, 6(2), 39-53.
12. Durnalı, M. (2018). Öğretmenlere göre okul müdürlerinin teknolojik liderlik davranışları ile bilgi yönetimini gerçekleştirme düzeyleri. (Doktora Tezi). http://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
13. Durnalı, M. & Akbaşlı, S. (2020). Okul müdürleri teknolojik liderlik davranışlarının okulda bilgi yönetiminin gerçekleşme düzeyine etkisi. Milli Eğitim Dergisi, 49(225), 23-54.
14. Engeness, I. (2021). Developing teachers’ digital identity: Towards the pedagogic design principles of digital environments to enhance students’ learning in the 21st century. European Journal of Teacher Education, 44(1), 96-114. https://doi.org/10.1080/02619768.2020.1849129
15. Fu, S., Gu, H., & Yang, B. (2020). The affordances of AI‐enabled automatic scoring applications on learners’ continuous learning intention: An empirical study in China. British Journal of Educational Technology, 51(5), 1674-1692. https://doi.org/10.1111/bjet.12995
16. Gentile, M., Città, G., Perna, S., & Allegra, M. (2023). Do we still need teachers? Navigating the paradigm shift of the teacher's role in the AI era. Frontiers in Education, 8, 1161777. https://doi.org/10.3389/feduc.2023.1161777
17. Guillén-Gámez, F. D., Tomczyk, Ł., Ruiz-Palmero, J., & Connolly, C. (2024). Digital security in educational contexts: digital competence and challenges for good practice. Computers in the Schools, 41(3), 257-262. https://doi.org/10.1080/07380569.2024.2390319
18. Haleem, A., Javaid, M., Qadri, M. A., & Suman, R. (2022). Understanding the role of digital technologies in education: A review. Sustainable Operations and Computers, 3, 275-285. https://doi.org/10.1016/j.susoc.2022.05.004
19. Kholid, M. N., Hendriyanto, A., Sahara, S., Muhaimin, L. H., Juandi, D., Sujadi, I., ..., & Adnan, M. (2023). A systematic literature review of Technological, Pedagogical and Content Knowledge (TPACK) in mathematics education: Future challenges for educational practice and research. Cogent Education, 10(2), 2269047. https://doi.org/10.1080/2331186X.2023.2269047
20. Kıncı, C. & Özgür, H. (2022). Öğretmenlerin teknostres düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre değerlendirilmesi: Edirne ili örneği. Trakya Eğitim Dergisi, 12(2), 1106-1132.
21. Mangarin, R. A. & Climaco, J. L. T. (2024). Exploring contributing factors on poor digital literacy of students: A review of existing studies. International Journal of Research and Innovation in Applied Science, 9(9), 582-588.
22. McCarthy, A. M., Maor, D., McConney, A., & Cavanaugh, C. (2023). Digital transformation in education: Critical components for leaders of system change. Social Sciences & Humanities Open, 8(1), 100479. https://doi.org/10.1016/j.ssaho.2023.100479
23. MEB. (2024). Millî Eğitim Bakanlığı Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli kapsamlı bir dijital ekosistem platformunda. https://karesi.meb.gov.tr/www/milli-egitim-bakanligi-turkiye-yuzyili-maarif-modeli-kapsamli-bir-dijital-ekosistem-platformunda/icerik/2351 sayfasından erişilmiştir.
24. MEB. (2025). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli. https://tymm.meb.gov.tr/ sayfasından erişilmiştir. Meletiadou, E. (Ed.). (2023). Handbook of research on redesigning teaching, learning, and assessment in the digital era. IGI.
25. Meletiou-Mavrotheris, M. & Paparistodemou, E. (2024). Sustaining teacher professional learning in STEM: Lessons learned from an 18-year-long journey into TPACK-guided professional development. Education Sciences, 14(4), 402-418. https://doi.org/10.3390/educsci14040402
26. Meriam, S. B. (2013). Nitel araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber (S. Turan, Çev.). Nobel.
27. Miles, M. B., & Huberman, A. M., & Saldana, J. (2014). Qualitative data analysis: A methods sourcebook (3. b.). Sage.
28. Mishra, P. & Koehler, M. J. (2006). Technological pedagogical content knowledge: A framework for teacher knowledge. Teachers College Record, 108(6), 1017-1054. https://doi.org/10.1111/j.1467-9620.2006.00684.x
29. Mukul, E. & Büyüközkan, G. (2023). Digital transformation in education: A systematic review of education 4.0. Technological Forecasting and Social Change, 194, 122664. https://doi.org/10.1016/j.techfore.2023.122664
30. Oliveira, K. K. D. S. & De Souza, R. A. (2022). Digital transformation towards education 4.0. Informatics in Education, 21(2), 283-309.
31. Patton, M. Q. (2015). Qualitative research & evaluation methods: Integrating theory and practice (4. b.). Sage.
32. Ren, L., Yin, Y., Zhang, X., Zhang, J., & Diao, S. (2025). Exploring the nonlinear relationship between techno-overload and digital creativity in Industry 4.0 companies: The effects of digital leadership and digital self-efficacy. Behaviour & Information Technology, 44(19), 4853-4867. https://doi.org/10.1080/0144929X.2025.2495737
33. Sharma, R. & Sharma, D. (2021). Digital learning for enhancing learning experience. International Journal of Applied Research, 7(3), 15-16. https://doi.org/10.22271/allresearch.2021.v7.i3a.8342
34. Sim, J. S. E. & Ismail, H. H. (2023). Using digital tools in teaching and learning English: Delving into English language teachers’ perspectives. Creative Education, 14(10), 2021-2036. https://doi.org/10.4236/ce.2023.1410129
35. Skantz-Åberg, E., Lantz-Andersson, A., Lundin, M., & Williams, P. (2022). Teachers’ professional digital competence: An overview of conceptualisations in the literature. Cogent Education, 9(1), 2063224. https://doi.org/10.1080/2331186X.2022.2063224 Timotheou, S., Miliou, O., Dimitriadis, Y., Sobrino, S. V., Giannoutsou, N., Cachia, R., ..., & Ioannou, A. (2023). Impacts of digital technologies on education and factors influencing schools' digital capacity and transformation: A literature review. Education and Information Technologies, 28(6), 6695-6726. https://doi.org/10.1007/s10639-022-11431-8
36. Uyduran, M. (2018). Sınıf öğretmenlerinin bilişim teknolojilerini kullanım düzeylerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). http://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.
37. Ülçay, O. (2024). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli değerlendirmesi. Ulusal Eğitim Toplum ve Dünya Dergisi, 1(2), 70-75. https://doi.org/10.5281/zenodo.11097248
38. Vural, M. & Tuncer, M. (2024). Öğretmen ve yöneticilerin teknostres düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından değerlendirilmesi. Elektronik Eğitim Bilimleri Dergisi, 13(25), 34-53. https://doi.org/10.55605/ejedus.1390593
39. West, D. M. (2012). Digital schools: How technology can transform education. Brookings.
40. Yin, R. K. (2018). Case study research and applications: Design and methods (6. b.). Sage.
41. Zamlynskyi, V. A., Minakova, S. M., Livinskyi, A. I., Al Ali, A. M. A. S., & Camara, B. M. (2022). Information and communication technologies as a tool and incentive for strategic decision making. Natsional'nyi Hirnychyi Universytet. Naukovyi Visnyk(2), 129-134. https://doi.org/10.33271/nvngu/2022-2/129
42. Zengin, S., Akel, E., Çolak, A., Çolak, N., Ay, Z. Ö., & Metin, E. (2024). Eğitimde teknoloji kullanımına ilişkin öğretmen görüşleri. International Journal of Social and Humanities Sciences Research (JSHSR), 11(103), 165-173. https://doi.org/10.5281/zenodo.10616592