OKULA UYUM ÖĞRETMEN DEĞERLENDİRMESİ ÖLÇEĞİ’NİN GELİŞTİRİLMESİ

Öz

Bu çalışmanın amacı ilköğretime yeni başlayan çocukların okula uyum sağlama düzeylerini belirleyebilmek için geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı geliştirmektir. Araştırmaya Muş’taki ilköğretim okullarında öğrenim gören yedi yaşındaki 100 çocuk katılmıştır. Araştırmada kullanılan ölçek 10 maddeli ve likert tipinde oluşturulmuştur. Ölçeğin faktör yapısı AFA (Açımlayıcı Faktör Analizi) ve DFA (Doğrulayıcı Faktör Analizi) ile belirlenmiştir. AFA sonucunda bulunan üç faktörün açıkladığı varyans % 62.79 olarak hesaplanmıştır. DFA sonucunda sınanan faktör yapısının gerçek verilerle iyi uyum gösterdiği doğrulanmıştır. Ölçeğin güvenilirliliği için iç tutarlılık katsayısına bakılmıştır. Bu amaçla Cronbach Alfa (,88) olarak hesaplanmıştır. Bu analizler doğrultusunda ölçeğin, geçerli ve güvenilir olduğu kabul edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Geçiş, okul, okula uyum, ilköğretim okulu

DEVELOPING TEACHER ASSESSMENT OF SCHOOL ADAPTATION SCALE

Öz

The purpose of this study is to develop a valid and reliable scale that is considered necessary to determine school adaptation of elementary school’s first graders. The sample consisted of 100 seven years old first graders from eight elementary schools in Muş. Scale used in the research was a 10-item Likert-type revised. The factor structure of scale was examined with Exploratory and Confirmatory Factor Analysis. The variance of three factors was computed as % 62,79. CFA analysis’s results confirmed that tested data have well harmony with ideal data. Cronbach Alpha coefficient (,88) was computed. As a result of these analyses, this scale is accepted to be reliable and valid.

Anahtar Kelimeler

• Transition, school, school adaptation, elementary school

Kaynakça

1. Anderson, J. C. ve Gerbing, D. W. (1984). The effect of sampling error on convergence, improper solutions, and goodness-offit indices for maximum likelihood confirmatory factor analysis. Psychometrika, 49, 155–173.
2. Ann ve arkadaşları, (2001). Emotional competence and early school adjustment: A Study of preschoolers at risk. Early Education & Development, 12(1),73 - 96.
3. Bronfenbrenner, U. (1979) The ecology of human development. Cambndge, MA: Harvard University Press.
4. Büyüköztürk, Ş. (2004). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
5. Chandler, L (1982). Children under stress. Springfield: Charles C. Thomas Publisher.
6. Cole, D. A. (1987). Utility of confirmatory factor analysis in test validation research. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 55, 1019-1031.
7. Entwisle, D. D. ve Alexander, K. L. (1989). Early schooling as a "critical period" phenomenon. K. Namboodiri, & R. Corwin içinde, Sociology and Socialization (s. 27-55). Greenwich, CT: JAL.
8. Entwisle, D. R. (1995). Role of schools in sustaining early childhood program benefits. The Future of Children , 5(3), 133-144.

9. Gresham, F. M., ve Elliott, S. N. (1990). The social skills rating system. Circle Pines, MN: American Guidance Service.
10. Gresham, F. M. ve Elliott, S. N. (1987). The relationship between adaptive behaviour and social skills: Issues in definition and assessment. Journal of Special Education , 21(9), 167-181.
11. Gorsuch, R. L. (1983). Factor analysis (2. Baskı). NJ: Hillsdale Erlbaum.
12. Jöreskog, K.G. ve Sörbom, D. (1993). LISREL 8: Structural equation modeling with the SIMPLIS command language. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
13. Ladd, G. W. (1990). Having friends, keeping friends, making friends, and being liked by peers. Child Development, 61(4), 1081-1100.
14. Ladd, G. W. ve Price, J. M. (1987). Predicting children's social and school adjustment following. Developmental Psychology , 58(5), 1168-1189.
15. Love, J. M., Logue, M. E., Trudeau, J. V. ve Thayer, K. (1992). Transition to kindergarten in American schools. Final Report of the National Transition Study. Washington DC: Office of Policy and Planning.
16. Margetts, K. (2002). Transition to school - Complexity and diversity. European Early Childhood Education Research Journal , 10(2), 103-114.
17. Marsh, H. W., Balla, J. R., ve McDonald, R. P. (1988). Goodness-of-fit indexes in confirmatory factor analysis: The effect of sample size. Psychological Bulletin, 103, 391-410.
18. Perry, K. E., ve Weinstein, R. S. (1998). The social context of early schooling and children's school adjustment. Educational Psychologist , 33(4), 177-194.
19. Pianta, R. C. (1997). Adult-child relationship processes and early schooling. Early Education and Development, 8, 11-26.
20. Sarp, N. (1995). Öğretmenlerin ilkokula başlayan çocuklarda gözledikleri sorunlar ve bu sorunlara yaklaşımlar. Kriz Dergisi, 3(1-2), 145-148.
21. Snook, S. C., ve Gorsuch, R. L. (1989). Component analysis versus common factor analysis: A Monte Carlo study. Psychological Bulletin , 106, 148-154.
22. Sümer, N. (2000). Yapısal eşitlik modelleri: Temel kavramlar ve örnek uygulamalar. Türk Psikoloji Yazıları, 3(6) 49–74.
23. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L.S. (2001). Using multivariate statistics (4. Baskı). Boston: Allyn and Bacon.