YAPILANDIRMACI ÖĞRENME ORTAMININ ÖĞRENCİLERİN AKADEMİK BAŞARILARINA VE KALICILIĞINA ETKİSİ

Öz

Bu araştırmanın amacı, yapılandırmacı öğrenme ortamının öğrenci başarısı ve başarının kalıcılığına etkisini belirlemektir. Araştırma için gerekli olan veriler ön test – son test kontrol gruplu deneysel model kullanarak elde edilmiştir. Araştırma 2005-2006 öğretim yılı birinci yarıyılında özel bir ilköğretim okulunun yedinci sınıf öğrencileriyle ve matematik dersinde gerçekleştirilmiştir. Raslantısal olarak eşleştirilmiş iki grup üzerinde yürütülen araştırmada öğretim, kontrol grubunda (n=16) öğretmen merkezli yöntemle, deney grubunda (n=16) yapılandırmacı öğrenme ortamında bilgisayar destekli olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmada kullanılan testler, ünitenin işlenmesine başlamadan önce başarı ön testleri, ünitenin işlenmesi tamamlandıktan sonra başarı son testleri ve öğrenilen bilgilerin kalıcılığını belirlemek için de kalıcılık testi uygulanmıştır. Araştırmada kontrol ve deney grupları arasındaki farklılıkları belirlemek üzere veri analizinde ilişkisiz örneklemler t-testi (independent samples t-test), grupların kendi içindeki farkı belirlemek üzere de ilişkili örneklemler için t-testi (paired samples t-test) kullanılmıştır. Denencelerin test edilmesinde anlamlılık düzeyi .05 olarak alınmıştır. Aynı zamanda öğrenci görüşleri ve kişisel bilgilerin analizinde yüzdelik ve frekanstan yararlanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular sonucunda, yapılandırmacı öğrenme ortamında bilgisayar destekli öğretimin uygulandığı deney grubunun, geleneksel öğretim yönteminin uygulandığı kontrol grubundan daha başarılı olduğu görülmüştür. Ayrıca deneysel işlem sırasında öğrenilen bilgilerin kalıcılığı kontrol grubuna göre deney grubunda daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Yapılandırmacılık, bağlaşık öğrenme, durumlu öğrenme

THE EFFECT OF CONSTRUCTIVE LEARNING ENVIRONMENT ON STUDENT ACADEMIC SUCCESS AND PERMANENCE

Öz

This research has been made to determine the effect of constructive learning environment to the student success and the permanence of the success. The data needed for the research has been obtained by using pre-test post test control grouped experimental model. The research is made in 2005-2006 academic year first term in a private primary school with seventh grade students in mathematics course. In the research that is made on two random matched groups, teaching is made by teacher-centered method in the control group (n=16) whereas it is made in constructive learning method with computer assisted method in the experimental group (n=16). Tests used in the research are; before performing the unit pre-success tests, after completing the unit post-success tests and to determine the permanence of the information that has been learned permanence tests. In order to determine the differences between the control and experimental groups, independent samples t-test is used in data analysis; and to determine the differences in the groups, paired sampled t-test is used. Significance level was taken as .05. At the same time in analyzing the student opinions and personal information, percentage and frequency is used. At the same time in analyzing the student opinions and personal information, percentage and frequency is used. The results obtained showed that the students in both of the groups are equivalent in having the cognitive introductory behaviors. According to the findings of the research, the experimental group which had computer assisted instruction in constructive learning environment is more successful than the control group which was applied the traditional teaching method. Moreover, in the course of the experimental process, the permanence of the learned knowledge is higher in the experimental group than the control group.

Anahtar Kelimeler

• Constructivism, anchor learning, situated learning

Kaynakça

1. Alkan, C., Deryakulu, D. ve Şimşek, N. (1995). Eğitim teknolojisine giriş. Ankara: Önder Matbaacılık.
2. Anderson, J.R. (Ed.). (1981). Cognition and their acquisition. Hillside, NJ:Lawrence Erlbaum Associates.
3. Anderson, J. R. (1983). The architecture of cognition. Cambridge, MA: Harvard University Press.
4. Aşkar, P. (1991). Bilgisayar destekli eğitimin yaygınlaştırılmasında temel stratejiler: Avrupa Ülkelerinde Son Durum. Eğitim teknolojileri ve Bilgisayar Destekli Eğitim 1. Sempozyumu. Eskişehir: Anadolu Ünv. 25-27 Eylül.
5. Ataizi, M. (2000). Durumlu öğrenme. Ali Şimşek (ed), Sınıfta demokrasi. Ankara: Eğitim-Sen Yayınları.
6. Balcı, A. (1995). Sosyal bilimlerde araştırma-yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara: TDFO Yayıncılık.
7. Baumbach, D., Brewer, S., and Bird, M. (2001). Using anchored instruction in inservice teacher education, (İnternet, Copernic Tarama Motoru).
8. Bentley, T. (1999). Sharpen your team’s skills in motivating people to perform. McGraw-Hill international UK Ltd. All rights reserved.

9. Bransford, J. (2001). Anchored instruction. (İnternet, Copernic Tarama Motoru)
10. Bransford, J. and CTGV (2001). Cognitive constructivism and social constructivism: Anchored instruction. (İnternet, Copernic Tarama Motoru)
11. Breunlin, R. J (1999). The effects of hypermedia-aided anchored learning upon the achievement and retention of polygonal area concepts in high school geometry. EdD Loyola Üniversty of Chıcago S,99Mb İmage-Only PDF.
12. Büyüköztürk, Ş. (2001). Deneysel desenler. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
13. CTGV (1990). Anchored instruction and its relationship to situated cognition. Educational Researcher, 19(6), 2-10.
14. Cognition and Technology Group At Vanderbilt (CTGV). (1992). The jasper experiment: An exploration of issues in learning and instructional design. Educational Vanderbilt.Edu/Projects/Funded/Jasper/Jasperhome.Htm1.4.12.2001 tarihinde ulaşılmıştır. Research Development Http://Peabody.
15. Deryakulu, D. (1996). Türetimci öğretme etkinlikleri ve dikkat odaklama araçlarının öğrenci başarısı ve tutumları üzerindeki. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
16. Deryakulu, D. (2000). Yapıcı öğrenme. Ali Şimşek (Ed), Sınıfta demokrasi. Ankara: Eğitim-Sen Yayınları.
17. Dubs, R. (1993). Stehen wir vor einem paradigmenwechsel beim Lehren und Lehren? Zeitschrift für Berufs-und Wirtschaftspadagogik, 89(5), 449-454.
18. EARGED (1999). Eğitim teknolojisi kılavuzu. Ankara: MEB.
19. Ergin, A. (1995). Öğretim teknolojisi iletişim. Ankara: Pegem Yay.
20. Gruender, C. D. (1996). Constructivism and learning: A philosophical appraisal. Educational Technology.
21. Halpern, D. F. (Ed.). (1992). Enhancing thinking skills in the sciences and mathematics. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
22. Koç, G. (2003). Öğretmen adayları için tamamı konu anlatımlı KPSS hazırlık kılavuzu. Ankara: Çağdaş Öğretmen Yayınları.
23. Köymen, Ü. (2001). İkili kodlama kuramına dayalı olarak hazırlanan multımedya ders yazılımının fen bilgisi öğretiminde akademik başarıya etkisi. Eğitim Teknolojileri Sempozyumu, Sakarya.
24. Küçükahmet, L. (2003). Öğretimde planlama ve değerlendirme. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
25. Lave, J. (1993). Word problems: A microcosm of theories of learning. In P. Light And G. Butterworth (Eds.), Context and cognition: Ways of learning and knowing. Hillsdale, NJ: Erlbaum.
26. Mayer, R. E. & Hegerty, M. (1996). The process of understanding mathematical problems. In Sternberg, R. J. (Ed.), The nature of mathematical thinking. Mahwah, NJ: Lawrence A Erlbaum Associates (Aktaran: Breunlin, 1999).
27. Mclellan, H.(1994). Situated learning: Continuing the conversation. Educational Technology, 9-12.
28. Ohlsson, S. (1992). The interaction between knowledge and practice ın the acquisition of cognitive skills. Report For The Office Of Naval Research, ERIC ED 357 055, 1-72.
29. Olsen, D. G. (1998). Constructivist principles of learning and teaching methods. Education, 120(2), 347-356.
30. Saban, A. (2000). Öğrenme öğretme süreci-yeni teori ve yaklaşımlar. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
31. Schank, R. C. (1994). Active learning through multimedia. IEEE Multimedia (Aktaran: Berulin, 1999).
32. Sönmez, V. (1991). Program geliştirmede öğretmen el kitabı. Ankara: Adım Yayıncılık.
33. Şimşek, N. (2001). Üçüncü paradigma: Yapıcı öğrenme ve öğretim. Gazi Üniversitesi Endüstriyel Sanatlar Eğitim Fakültesi Dergisi, Basımda, Ankara
34. Şimşek, N.(2004). Yapılandırmacı öğrenme ve öğretime eleştirel bir yaklaşım. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 3(5), 115-139.
35. Ültanır, Y. G. (1997). Öğrenme kuramları. Ankara: Hatipoğlu Yayın Dağıtım.
36. Vygotsky. L (Ed.). (1978). Mind And society: The development of higher psychological processes. Cambridge, MA: Harvard University.
37. West, C. K., Farmer J. A. & Wolff, P. M. (1991). Instructional design: Implications from cognitive science. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
38. Williams, S. M. (1994). Anchored simulations: Merging the strengths of formal and informal reasoning in a
39. computer–based learning environment.
40. İnterdisciplinary Studies: Cognition, Instruction, and Technology, Nashville, Tennessee.
41. Williams, S. M. (1992). Putting cased-based instruction into context: Examples from legal and medical education. The Journal Of The Learning Sciences.
42. Yalın, H. İ. (2003). Öğretim teknolojileri ve materyal geliştirme. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.