EXPECTED AND OBSERVED BEHAVIORS OF THE SCHOOL PRINCIPLES IN THE FORMATION AND PUBLIC PRESENTATION OF SCHOOL CULTURE

Öz

The aim of this research is to determine the expected and observed behaviors of school principles to form a school culture and presenting it to the public and to see whether there is a meaningful difference between the expected and observed behaviors. The universe of the research is composed of 251 Ministry Inspectors. A likert scale developed by the researcher applied to the Ministry Inspectors. For the data analysis, t-test was used. Results shows that for all the items on the observed and expected behavior there exists a .001 meaningful differentiation. This result shows that in terms of forming a school culture and presenting it to the public the expected behaviors of the inspectors from the school principles are higher than what they observed. In other words, the expected behaviors of school principles are gathered under “much” category, whereas the observed level of the same behaviors are gathered under the categories of “medium” and “less”.

Anahtar Kelimeler

• School culture, School Principle

OKUL KÜLTÜRÜNÜN OLUŞTURULMASI VE ÇEVREYE TANITILMASINDA OKUL MÜDÜRLERİNDEN BEKLENEN VE ONLARDA GÖZLENEN DAVRANIŞLAR

Öz

Bu araştırmanın amacı, okul kültürünün oluşturulması ve çevreye tanıtılmasında okul müdürlerinden beklenen ve onlarda gözlenen davranışların neler olduğunu, beklenen ve gözlenen davranışlar arasında anlamlı bir fark olup olmadığını belirlemektir. Araştırmanın evrenini toplam 251 Bakanlık Müfettişi oluşturmaktadır. Araştırmacı tarafından geliştirilen likert tipindeki ölçek Bakanlık Müfettişlerine uygulanmıştır. Toplanan verilerin analizinde t-testi tekniğinden yararlanılmıştır. Analiz sonuçları, beklenen ve gözlenen davranışlara yönelik tüm maddelerde .001 anlamlılık düzeyinde farklılığın olduğunu göstermiştir. Bu bulgu, müfettişlerin, okul kültürünün oluşturulması ve çevreye tanıtılmasıyla ilgili olarak okul müdürlerinden bekledikleri davranışların, onlarda gözledikleri davranışlardan daha yüksek düzeyde olduğunu göstermektedir. Yani bu konuda okul müdürlerinden beklenen davranışlar “çok” kategorisinde, aynı davranışların onlarda gözlenme düzeyi ise “orta” ve “az” kategorisinde toplanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Okul kültürü, Okul müdürü

Kaynakça

1. Atay, K. (2001). Öğretmen, Yönetici ve Denetmenlerin Bakış Açısından Okul Kültürü ve Öğretmen Verimliliğine Etkisi. Eğitim Yönetimi, Sayı: 26. (179- 194).
2. Akıncı, Z. B. (1998). Kurum Kültürü ve Örgütsel İletişim. İstanbul: İletişim Yayınları.
3. Antonakis, J.; Avolio, B.J. and Sivasubramaniam, N. (2003). Context and Leadership: An examination of the nine-factor full-range leadership the ory using the multifactor leadership questionnaire. The Leadership Quarterly, Volume. 14, (261-295).
4. Başaran, İ.E. (1982). Örgütsel Davranış. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi.
5. Berry, G. (1997). Leadership and Development of Quality Culture in Schools. International Journal of Educational Management, Volume : II, Number : 2 (52-64).
6. Buch, K. ve Drew R. (2001). The Role of Leadership and Culture. Leadership & Organization Development Journal, Volume : 22, Number : 8 (365-371).
7. Campo, C. (1993). Collaborative School Cultures : How Principals Make a Difference. School Organization, Volume: 13, Number : 2 (118-130).
8. Çelik, V. (1999). Eğitimsel Liderlik. Ankara: Pegem Yayınları.

9. Çelik, V. (2000). Okul Kültürü ve Yönetimi (2. Baskı), Ankara: Pegem Yayınları.
10. Davenport, N. Gail Pursell Elliott, Ruth Distler Schwartz (2003). Mobbing. Çeviren: Osman Cem Önertoy, İstanbul: Sistem Yayıncılık.
11. Deal, T. E. and Peterson, D. K. (1998). How Leaders Influence the Culture of Schools. Educational Leadership, Volume: 56, Number: 1 (27-30).
12. Deal, T. E. and Peterson, D. K. (1999). Shapping School Culture: The Heart Of Leadership. San Fransisco: Jossey- Bass Publishers.
13. Ediger, M. (1997). Improving the School Culture. Education, Volume : 118. Number : 1 (36-42).
14. Eren, E. (2001). Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
15. Gaziel, H. H. (1997). Impact of School Culture on Effectiveness of Secondary Schools with Disadvantaged Students. The Journal of Educational Reseacrh, Volume: 90. Number: 5 (310-325).
16. Genç, N. (1993). Örgütsel Kültürün Oluşumu ve Bireysel ve Örgütsel Davranışlar Üzerindeki Etkisi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 10. Sayı: 1-2. (306-316).
17. Gurr, D., Drysdale L. and Mulford B. (2005). Succesful Principal Leadership. Journal of Educational Administration, Volume: 43. Number: 6. (539-551).
18. Heckman, P. E. (1993). Culturel Leadership. School Leadership: Handbook for Excellence. Third Edition. (Edited by Smith, C. H. & Piele, P. K.). USA: University of Oregon.
19. Hoy, W. K. and Miskel, C. G. (1991). Educational Administration. Mc Graw-Hill Inc.
20. Höög, J. Ol of Johansson and Anders Olofsson (2005). Successful Principalship: The Swedish Case. Journal Educational Administration, Volume: 43. Number :6. (595-606).
21. İpek, C. (1999). Resmi Liseler ile Özel Liselerde Örgütsel Kültür ve Öğretmen- Öğrenci İlişkisi. Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, (Yayımlanmamış Doktora Tezi).
22. Korkmaz, M. (2004). The Relationship Between Organizational Health and Robust School Vision in Elementary Schools. Journal of Educational Planning and Administration, Volume: 18. Number: 4. (473-488).
23. Kozlu, C. (1986). Kurumsal Kültür: Amerika, Japonya ve Türkiyede Başarılı Firma Yönetiminde Kurumsal Kültürün Rolü. İstanbul: Defne Yayıncılık.
24. Leacock, T. (2005). Building a Sustainable e-learning Development Culture. The Learning Organization, Volume :12. Number: 4. (355-367).
25. Lee, S. K. ve Kelvin Y. (2004). Corporate Culture and Organizational Performance. Journal of Managerial Psycholog, Volume : 19. Number : 4. (340-359).
26. Martins, E.C. ve Terblanche, F. (2003). Building Organizational Culture that Stimulates Creativity and Innovation. European Journal of Innovation Management, Volume: 6. Number: 1 (64-74).
27. McGraw, H. 111 (2003). Creating the Culture. American School Board Journal, Volume: 190. Number : 4. (40-43).
28. Millî Eğitim Bakanlığı, Liseler Yönetmeliği. Resmî Gazete Tarih: 28.11.1964, Sayı: 11868.
29. Millî Eğitim Bakanlığı, İlköğretim Kurumları Yönetmeliği. Resmî Gazete. Tarih: 27.08.2003, Sayı: 25212.
30. Mintzberg, H. (1998). On Managing Professionals. Harward Business Review. Cemal Çakır. Emotional Intellgence in The Foreign Language Teaching Context 3 rd International Inged Gazi Elt Conference Proceedings (1999), p. 73.
31. Owens, R. G. (2004). Organizational Behavior In Education. (Eighth Edition), Boston: Pearson Education.
32. Özkalp, E. (1995). Örgüt Kültürü ve Kuramsal Gelişmeler. Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Dergisi, Cilt:1, Sayı: 2, (60-71).
33. Pawlas, E.G. (1997). Vision and School Culture. NASSP Bulletin, Volume: 81. Number: 587. (118-128).
34. Peter, T. J. And Waterman, R. H. (1982). In Search At Excellence: Lessons From America’s Best-Run Companies, Harper & Row, New York.
35. Ramsey, D. R. (1992). Secondary Principals Survival Guide. New Jersey: Prentice Hall, Englewood.
36. Richard, P. D. (1999). Help Wanted: Principals who Can Lead Professional Learning Communities. NASSP Bulletin, Volume: 83, Number: 604. (10-19).
37. Sabuncuoğlu, Z. ve Tüz, M. (2001). Örgütsel Psikoloji, Bursa: Ezgi Kitapevi.
38. Schein, E. H. (1992). Organizational Culture and Leadership. (Second Edition). San Francisco : Jossey-Bass Publishers.
39. Schein, E. H. (2002). Örgütsel Kültür. Çev.: Atilla Akbaba. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 4, Sayı: 3, (1-32).
40. Schermerhorn, J. R., James G. H. and Richard N. O. (2000). Organizational Behavior. (Seventh Edition). New York: Von Hoffmann Press.
41. Scholters, P. (1999). The New Competencies of Leadership. Total Quality Management, Volume: 10. Number: 4/5 (140-167).