ÇOK ALANLI SANAT EĞİTİMİ YÖNTEMİNİN İLKÖĞRETİM 6. SINIF RESİM-İŞ DERSİNDE ÖĞRENCİ TUTUMUNA ETKİSİ

Öz

Bu araştırmanın temel amacı; ilköğretim 6. sınıf resim-iş dersi öğretim programında yer alan “üç boyutlu biçimlendirme ve inşa çalışmaları yapabilme” konusunun çok alanlı sanat eğitimi yöntemine (ÇASEY) göre uygulanmasının öğrencinin sanata yönelik tutumuna katkısının ne olacağının belirlenmesidir. Araştırmada, ilköğretim 6. sınıf resim-iş dersine ilişkin heykel ve seramik biçimlendirme etkinlikleri, iki farklı yöntem kullanılarak öğretilmiştir. Gruplardan birine (kontrol grubu) geleneksel öğretim, diğerine (deney grubu) ise çok alanlı sanat eğitimi yöntemi uygulanarak, öğrencilerin sanata yönelik tutumları kullanılan yöntemler açısından incelenmiştir. Yöntemin etkisini belirlemek amacıyla çok denekli tek faktörlü deneysel desen yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada, deney grubu lehine olumlu sonuçlar elde edilmiştir ve yine deney grubuna uygulanan çok alanlı sanat eğitimi yönteminin öğrencilere olumlu düzeyde katkısı belirlenmiştir. Ancak, deney ve kontrol grubu öğrencilerinin sanata yönelik tutumları arasında anlamlı bir fark yoktur. Sanatın kendine özgü değerlerinin kavratılması açısından öğrencinin sanata yönelik tutumları üzerindeki olumlu etkisi nedeniyle, ilköğretim resim-iş programında çok alanlı sanat eğitimi yöntemine yer verilebilir. Yöntem, kendi başına yeterli olamadığı için bu tür etkinliklere ve resim-iş derslerine daha uzun sürenin tanınması gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler

• ÇASEY, tutum, üç boyutlu biçimlendirme, sanat eğitimi

THE EFFECT OF MULTIPLE-FIELD ART EDUCATION IN 6TH GRADE CLASSES ON ATTITUDES

Öz

The main purpose of this study is to determine the impact of three-dimensional constructions and modelling art works (multiple field art education -ÇASEY-) in 6th grade elementary painting-construction classes on artistic attitudes of students. In the study, the activities of sculpture making and ceramics modelling were taught to the sixth grade art class by using two different methods. One of the groups (control group) was thought through traditional instruction, while the other one (test group) was subjected to the multiple field art education. Following this, the attitudes of the students were examined. To determine the effect of method, a multiple subject and single factor experimental design was used. Results showed that the test group achieved at a higher level and developed more positive than the control group. Much more the method (multiple field art education) have a constructive impact of both groups. Because the reasons, the method can be include in elementar paiting-construction classes programme.

Anahtar Kelimeler

• DBAE, attitude, three dimension, art education

Kaynakça

1. Anglin, J. M. (1993). Three views of middle school art curriculum. Studies in Art Education, 35 (1), 23-28.
2. Arnheim, R. (1969). Visual thinking. USA: University of California Press.
3. Bozkurt, N. (1992). Sanat ve estetik kuramları. İstanbul: Ara Yayıncılık.
4. Chapman, H. L. (1994). A world of ımages. Worcester, Massachusetts: Davis Publications, Inc.
5. Eısner, E. W. (1989). Structure and magic in discipline-based art education. Critical Studies in Art and Design Education. D. Thistlewood (Ed.), Hong Kong: Longman Group UK Limited.
6. Erinç, S. M. (1995). Eğitsel bir etken olarak güzel sanatlar eğitiminin geleceği. Sanat Eğitiminin Geleceği-Seminer. İ. SAN (Red.), Ankara: Mert Matbaası.
7. Erzen, J. N. (1990). Çağdaş Avrupa’da sanat eğitimi. Ortaöğretim kurumlarında resim-iş öğretimi ve sorunları. Türk Eğitim Derneği VIII. Öğretim Toplantısı. Ankara: TED Yayınları.
8. Gamble, H. (2001). Celebrating the familiar. Arts & Activities, 129 (4). 22-26.

9. Gel, H. Y. (1993). Bireyin gelişim süreci için en etkili yol “sanat eğitimi” ve çalışma alanları. Sanat Yazıları V. Ankara: H.Ü. Güzel Sanatlar Fakültesi Yayınları:13.
10. Johnson, R. (1999). Selma provides leadership for arts education in alabama. ACMA Education Newsletter. Flying Together, 11(1). 12-19.
11. Kagan, M. (1982). Güzellik bilimi olarak estetik ve sanat. (Çev. Aziz Çalışlar), İstanbul: Altın Kitaplar Yayınları.
12. Kırışoğlu, O. T. (2002). Sanatta eğitim. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
13. Kırışoğlu, O. (1992). Sanatsal zeka ve sanat eğitimi. Sanat Yazıları IV. Ankara: H.Ü. Güzel Sanatlar Fakültesi Yayınları 12.
14. Kleinbauer, W. E. (1989). Art history in discipline-based art education. Discipline- Based Art Education. R. A. SMITH (Ed.), Urbana and Chicago: University of Illinois Press.
15. Oktay, A. (1995). Sanat eğitiminin önemi ve sanatın geleceği. Sanat Eğitiminin Geleceği-Seminer. İ. San (Red.), Ankara: Mert Matbaası.
16. Özsoy, V. (2001a). Güzel sanatlar eğitiminde bilimsel araştırmalar. Eğitim ve Bilim, 26 (121), 51-57.
17. Risatti, H. (1989). Art criticism in discipline-based art education. Discipline-Based Art Education. R.A.
18. San, İ. (1985). Sanat ve eğitim. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları No:15
19. San, İ. (1995). Tartışma. Sanat Eğitiminin Geleceği-Seminer. İ. SAN (Red.), Ankara: Mert Matbaası.
20. Scholz, O., Vogler, A. (1995). Sanat eğitimi açısından Avrupa ülkelerinde eğitim ve öğretimin hedefleri. Sanat Eğitiminin Geleceği-Seminer. İ. SAN (Red.), Ankara: Mert Matbaası.
21. Spratt, F. (1989). Art production in discipline-based art education. Discipline-Based Art Education. R. A. Smith (Ed.), Urbana and Chicago: University of Illinois Press.
22. Stewart, G. M. (1995). Aesthetics and the art curriculum. Aesthetics for Young People. R. Moore (Rd.), NAEA-USA, 77-88.
23. Symposium on arts education in the twentieth century (2000). Arts Education Policy Review, 101(3), 2-4: http://search.epnet.com.
24. Tansuğ, Sezer. (1988). Sanatın görsel dili. İstanbul: Remzi Kitabevi.
25. Tezbaşaran, Ata. (1997). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.