Öğretmenlerin Beceri Öğretimi Yeterlik Algısını Belirlemeye Yönelik Bir Ölçek Geliştirme Çalışması

Öz

Bu araştırmada, öğretmenlerin beceri öğretimi yeterlik algılarını belirlemeyi sağlayacak psikometrik özelliklere sahip bir ölçme aracının geliştirilmesi amaçlanmıştır. Alanyazın taranarak belirlenen ölçek geliştirme aşamaları takip edilerek 80 maddelik taslak bir ölçek formu oluşturulmuştur. Düzenlenen taslak form 2019- 2020 eğitim öğretim yılının bahar döneminde Kırıkkale ilinde, devlet okullarında görev yapan 590 öğretmenden oluşan bir araştırma grubunda uygulanmıştır. Uygulama sonrasında Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) ve Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) yapılmıştır. AFA neticesinde ölçeğin 32 madde ve beş alt boyuttan oluştuğu sonucuna varılmıştır. Ölçeğin geneli için Cronbach Alpha güvenirlik katsayısı ölçek geneli için 0,950’dir. İş birliği alt boyutu için güvenirlik düzeyi 0,917; iletişim alt boyutu için güvenirlik düzeyi 0,886; yaratıcılık alt boyutu için güvenirlik düzeyi 0,891; problem çözme alt boyutu için güvenirlik düzeyi 0,730; eleştirel düşünme alt boyutu için güvenirlik düzeyi 0,816’dır. Bunun yanında doğrulayıcı faktör analizi (DFA) sonucunda uyum indeksleri bağlamında ölçeğin uygun olduğu saptanmıştır (RMSEA, .051; RMR, .040; GFI, .863; AGFI, .838; NFI, .833; IFI, .915; CFI, .914; X2/sd, 1.865). Böylece Öğretmenlerin Beceri Öğretimi Yeterlik Algısı Ölçeği (ÖBÖYAÖ) geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Beceri
• 21.yüzyıl becerileri
• Beceri öğretimi
• Yeterlik
• Ölçek geliştirme

Developing a Scale to Determine Teachers' Skill Teaching Competency Perception

Öz

In this study, it was aimed to develop a psychometric scale determining teachers’ perceptions of skill teaching competency. Scale development steps, determined from the literature, were followed, and an 80 question draft scale form was prepared. This draft form was conducted to a study group of 590 teachers working at public schools in Kırıkkale province, during the 2019-2020 academic year, in the spring term. Exploratory Factor Analysis (EFA) and Confirmatory Factor Analysis (CFA) were made after the application. It was determined that the scale consisted of 32 items and five sub-dimensions after EFA. The Cronbach Alpha coefficient of the whole scale was 0.95; for collaboration sub-dimension was 0.917; for communication sub-dimension was 0.886; for creativity sub-dimension was 0.891; for problem solving was 0.730; for critical thinking sub-dimension was 0.816. Besides, fit indices were proper according to confirmatory factor analysis (RMSEA, .051; RMR, 0.40; GFI, .863; AGFI, .838; NFI, .833; IFI, .915; CFI, .914; X2/sd, 1.865). Thus, the Teachers Skill Teaching Competency Perception Scale (TSTCPS) was developed.

Anahtar Kelimeler

• Skill
• 21st-century skills
• Skill teaching
• Competency
• Scale development

Kaynakça

1. Anderson, J. C., & Gerbing, D. W. (1984). The effect of sampling error on convergence, improper solutions, and goodness of fit indices for maximum likelihood confirmatory factor analysis. Psychometrika, 49(2), 155-173. https://doi.org/10.1007/BF02294170
2. Arrindell, W. A., & Van der Ende, J. (1985). An empirical test of the utility of the observations-to-variables ratio in factor and components analysis. Applied Psychological Measurement, 9(2), 165–178
3. Bakırcıoğlu, R. (2016). Ansiklopedik eğitim ve psikoloji sözlüğü. (2.b.). Ankara: Anı.
4. Bentler P. M. (1990). Comparative fit indexes in structural models. Psychological Bulletin, 107(2), 238-246. https://doi.org/10.1037/0033-2909.107.2.238
5. Büyüköztürk, Ş. (2013). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem.
6. Cattell, R. B. (1978). The scientific use of factor analysis. The USA: Plenum.
7. Christensen, L. B., Johnson, R. B. & Turner, L. A. (2014). Research methods, design, and analysis. The USA: Pearson Education.
8. Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2007). Research methods in education. The UK: Routledge.

9. Cohen, R. J. & Swerdlik, M. E. (2013). Psikolojik test ve değerlendirme, testler ve ölçmeye giriş. (Çev.Ed. Ezel Tavşancıl). Ankara: Nobel.
10. Comrey, A. L. & Lee, H. B. (1992). A first course in factor analysis. New Jersey: Lawrence Erlbaum.
11. Crocker, L. & Algina, J. (1986). Introduction to classical and modern test theory. USA: CBS Collage.
12. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik. Ankara: Pegem Akademi.
13. DeVellis, R. F. (2014). Ölçek geliştirme, kuram ve uygulamalar (Çev. Ed. Tarık Totan). Ankara: Nobel.
14. Ekici, G., Abide, Ö. F., Canbolat, Y., & Öztürk, A. (2017). 21.yüzyıl becerilerine ait veri kaynaklarının analizi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 6(1), 125-134.
15. Erkuş, A. (2013). Davranış bilimleri için bilimsel araştırma süreci. Ankara: Seçkin
16. Field, A. (2018). Discovering statistics using IBM SPSS Statistics. The USA: Sage
17. Gorsuch, R. L. (1974). Factor analysis. The USA: Saunders.
18. Güneş, F. (2012). Bologna Süreci ile yükseköğretimde öngörülen beceri ve yetkinlikler. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2(1), 1-9
19. Güney, S. (1998). Davranış bilimleri ve yönetim psikolojisi terimler sözlüğü. Ocak.
20. Hooper, D., Coughlan, J., & Mullen, M. R. (2008). Structural Equation Modelling: Guidelines for Determining Model Fit. The Electronic Journal of Business Research Methods, 6, 53-60.
21. Hu L. T., & Bentler P. M. (1999). Cut off criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55. https://doi.org/10.1080/10705519909540118
22. Hutcheson, G. & Sofroniou, N. (1999). The multivariate social scientist, introductory statistics using generalized linear models. The USA: Sage.
23. Kalaycı, Ş. (2005). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. Ankara: Asil
24. Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling (2nd ed.). New York, NY: Guilford
25. Little, T. D., Lindenberger, U., & Nesselroade, J. R. (1999). On selecting indicators for multivariate measurement and modeling with latent variables: When “good” indicators are bad and “bad” indicators are good. Psychological Methods, 4(2), 192-211.
26. MacCallum, R. C., Widaman, K. F., Zhang, S., & Hong, S. (1999). Sample size in factor analysis. Psychological Methods, 4(1), 84-99
27. Marsh, H. W.,Hau,K. T., Balla, J. R.,&Grayson, D. (1998) Is more ever too much? The number of indicators per factor in confirmatory factor analysis. Multivariate Behavioral Research, 33(2), 181-220, doi: 10.1207/s15327906mbr3302_1
28. McMillan, J., ve Schumacher, S. (2014). Research in education evidence based inquiry. The UK: Pearson Education.
29. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2018). 2023 Eğitim Vizyonu. http://2023vizyonu.meb.gov.tr/doc/2023_EGITIM_VIZYONU.pdf erişilmiştir.
30. OECD (2018), Social and Emotional Skills for Student Success and Well-being: Conceptual Framework for the OECD Study on Social and Emotional Skills, OECD, Paris. https://www.oecd.org/education/OECD-Education-and-Skills-Brochure-2019.pdf sitesinden erişilmiştir.
31. Oğuzkan, F. (1981). Eğitim terimleri sözlüğü. (2.b.). Ankara: Türk Dil Kurumu.
32. Özdamar, K. (2013). Paket programlar ile istatistiksel veri analizi. Eskişehir: Nisan.
33. Raubenheimer, J. (2004). An item selection procedure to maximize scale reliability and validity. SA Journal of Industrial Psychology, 30(4), 59-64.
34. Reynolds, R., Notar, M., & Tavares, N. (2017). Twenty-first century skills and global education roadmaps. Singapore: Springer Spence.
35. Samancı, O. & Uçan, Z. (2017). Çocuklarda sosyal beceri eğitimi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(1), 281-288.
36. Seçer, İ. (2015). Psikolojik test geliştirme ve uyarlama süreç, SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Anı.
37. Sümbüloğlu, V. & Sümbüloğlu, K. (2005). Klinik ve saha araştırmalarında örnekleme yöntemleri ve örneklem büyüklüğü. Ankara: Alp.
38. Şeker, H. & Gençdoğan, B. (2014). Psikolojide ve eğitimde ölçme aracı geliştirme. Ankara: Nobel.
39. Şimşek, Ö. F. (2007). Yapısal eşitlik modellemesine giriş: Temel ilkeler ve LISREL uygulamaları. İstanbul: Ekinoks
40. Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics. The USA: Pearson Education.
41. Türk Dil Kurumu. (2019). Beceri. http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts &arama=gts&kelime=beceri sitesinden ulaşılmıştır.
42. Velicer, W. F., & Fava, J. L. (1998). Effects of variable and subject sampling on factor pattern recovery. Psychological Methods, 3(2), 231-251
43. Vieira A. L. (2011). Interactive LISREL in practice, getting started with a SIMPLIS Approach. London: Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-642-18044-6
44. Warner, R. M. (2013). Apllied statistics, from bivariate through Multivariate Tecniques. The USA: SAGE Publications, Inc.
45. Yalçın, S.(2018). 21. yüzyıl becerileri ve bu becerilerin ölçülmesinde kullanılan araçlar ve yaklaşımlar. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 51(1). 183-201.