Development of a Scale to Measure Teachers’ Self-Efficacy Beliefs Toward Out-of-School Learning (OoSL) Activities

Öz

The present study aimed to develop a scale to measure teachers’ self-efficacy beliefs toward out-of-school learning (OoSL) activities. The study was conducted with 332 teachers. Expert opinion was sought on the content validity and face validity of the scale. An Exploratory Factor Analysis (EFA) and a Confirmatory Factor Analysis (CFA) were performed for the construct validity of the scale. The EFA yielded a structure consisting of 29 items and four factors, which accounted for 61.01% of the variance. The factors that were revealed were labeled as follows: "planning self-efficacy", "implementation and assessment self-efficacy", "self-efficacy to support learning", and "knowledge and experience self-efficacy". The results of the CFA demonstrated that the scale had indices indicating an “acceptable fit” or a “perfect fit”. The reliability of the measurements was examined utilizing Cronbach Alpha and composite reliability methods, and it was determined that the calculated reliability coefficients were within acceptable limits. The results of Tukey's Test for Non-Additivity indicated that the scale was additive. The item-total correlation and the 27% bottom-top group comparisons showed that all of the items on the scale were discriminatory. Ultimately, a scale to reveal teachers' self-efficacy beliefs toward OoSL activities and that gives valid and reliable measurements was obtained.

Anahtar Kelimeler

• Out-of-school Learning
• Self-Efficacy
• Informal Learning
• Non-Formal Learning
• Scale Development

Okul Dışı Öğrenme (ODÖ) Faaliyetlerine Yönelik Öğretmen Öz-Yeterlik İnançları Ölçeğinin Geliştirilmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı “Okul Dışı Öğrenme (ODÖ) Faaliyetlerine Yönelik Öğretmen Öz-yeterlik İnançları Ölçeği“ geliştirmektir. Araştırma 332 öğretmenden oluşan çalışma grubu üzerinde yürütülmüştür. Ölçeğin kapsam ve görünüş geçerliği için uzman görüşüne başvurulmuş, yapı geçerliği için Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) ve Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) uygulanmıştır. AFA sonucunda toplam varyansın %61,01’ini açıklayan, 29 madde ve dört faktörden oluşan bir yapı elde edilmiştir. Ortaya çıkan faktörler; “Hazırlık Yeterliliği”, “Uygulama ve Değerlendirme Yeterliliği”, “Öğrenmeyi Destekleme Yeterliliği” ve “Bilgi ve Deneyim Yeterliliği” olarak adlandırılmıştır. DFA sonuçları ölçeğin “kabul edilebilir uyum” ve “mükemmel uyum” indekslerine sahip olduğunu göstermiştir. Ölçümlerin güvenirliği Cronbach Alpha ve bileşik güvenirlik yöntemleriyle incelenmiş ve hesaplanan güvenirlik katsayılarının kabul edilebilir sınırlar içerisinde yer aldığı saptanmıştır. Tukey Non-Additivity test sonuçları ölçeğin toplanabilir özellikte olduğunu göstermektedir. Madde toplam korelasyonu ile %27’lik alt-üst grup karşılaştırmaları ölçekte yer alan maddelerin tamamının ayırt edici olduğunu göstermiştir. Sonuç olarak öğretmenlerin ODÖ faaliyetlerine yönelik öz-yeterlik inançlarını ortaya koyacak geçerli ve güvenilir ölçümler veren bir ölçme aracı elde edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Okul Dışı Öğrenme
• Öz-Yeterlik
• İnformal Öğrenme
• Non-formal Öğrenme
• Ölçek Geliştirme

Kaynakça

1. Adıyaman, A., & Ünal, F. (2020). Algın öğrenme ortamlarına yönelik öğretmen adayları görüşleri. Journal of Humanities and Tourism Research, 10(1), 95-114. doi: 10.14230/johut784
2. Andersson, C., & Johansson, P. (2013). Social stratification and out-of-school learning. Journal of the Royal Statistical Society: Series A (Statistics in Society), 176(3), 679–701.
3. Andrew, M., Maggie, E., & Sarah, B. (2010). Applied research and zoo education: The evolution and evaluation of a public talks program using unobtrusive video recording of visitor behavior. Visitor Studies, 13(1), 23-40.
4. Balkan-Kıyıcı, F., & Atabek-Yiğit, E. (2010). Science education beyond the classroom: A field trip to wind power plant. International Online Journal of Science Education, 28(12), 1373-1388
5. Balkan-Kıyıcı, F., & Yavuz-Topaloğlu, M. (2016). A Scale development study for the teachers on out of school learning environments. Malaysian Online Journal of Educational Sciences, 4(4), 1-13
6. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavior change. Psychological Rewiew 84, 191-215.
7. Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
8. Bandura, A. (1994). Self efficacy. V. S. Ramachaudran (Ed.), Encylopedia of human behavior içinde (s. 71-81). New York: Academic Press.

9. Bandura, A. (1997). Self efficacy: The exercise of control. Newyork: Freeman
10. Berberoğlu, O. E., & Uygun S. (2013). Sınıfdışı eğitimin dünyadaki ve Türkiye’deki gelişim durumunun örgün ve yaygın eğitim kapsamında incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 32-42
11. Bıkmaz, F. (2004). Öz yeterlik inançları. Y. Kuzgun, & D. Deryakulu. (Ed.). Eğitimde bireysel farklılıklar içinde (s. 289-315). Ankara: Nobel Yayın.
12. Bolat, Y., & Köroğlu, M. (2020). Out-of-school learning and scale of regulating out-of-school learning: Validity and reliability study, International Journal of Education Technology and Scientific Researches, 5(13) 1630-1663, http://ijetsar.com/DergiTamDetay.aspx?ID=258&Detay=Ozet sayfasından erişilmiştir.
13. Bozdoğan, A. E. (2016). Okul dışı çevrelere eğitim amaçlı gezi düzenleyebilme öz-yeterlik inancı ölçeğinin geliştirilmesi. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi [Journal of Theoretical Educational Science], 9(1), 111-129. http://dx.doi.org/10.5578/keg.9475
14. Büyüköztürk, Ş. (2019). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (25. Baskı). Ankara: Pegem Akademi
15. Cattell, R. B. (1978). The scientific use of factor analysis in behavioral and life sciences. New York: Plenum
16. Comrey, A. L., & Lee, H. B. (1992). A first course in factor analysis. Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
17. Crocker, L., & Algina, J. (1986). Introduction to classical and modern test theory. Fort Worth, TX: Holt, Rinehart and Winston Inc.
18. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem.
19. DeVellis, R. F. (2017). Scale development: Theory and applications (4th Ed.). Thousand Oaks CA: Sage.
20. Erkuş, A. (2012). Psikolojide ölçme ve ölçek geliştirme. Ankara: Pegem Akademi Yayınları
21. Ertaş, H., Şen, A. İ., & Parmaksızoğlu, A. (2011). The effects of out-of school scientific activities on 9th grade students’ relating the unit of energy to daily life: Necatibey Faculty of Education Electronic Journal of Science and Mathematics Education 5(2), 178-198.
22. Ertaş-Kılıç, H., & Şen, A. (2014). The effect of physics education based on out-of-school learning activities and critical thinking on students’ attitudes. Education and Science, 39(176). http://dx.doi.org/10.15390/EB.2014.3635
23. Eshach, H. (2007). Bridging in-school and out-of-school learning: formal, non-formal, and informal education. Journal of Science Education and Technology, 16, 171-190
24. Fägerstam, E., & Blom, J. (2013). Learning biology and mathematics outdoors: effects and attitudes in a Swedish high school context. Journal of Adventure Education ve Outdoor Learning, 13(1), 56-75.
25. Falk, J. H., & Dierking, L. D. (2000). Learning from museums: Visitor experiences and the making of meaning. Lanham, MD/Plymouth: Altamira Press.
26. Field, A. (2009). Discovering statistics using SPSS. London: Sage
27. Fraenkel J., Wallen N., & Hyun, H. (2012). How to design and evaluate research in education. New York: McGraw-Hill
28. Griffin, J., & Symington, D. (1997). Moving from task‐oriented to learning‐oriented strategies on school excursions to museums. Science Education, 81(6), 763-779.
29. Güler, A. (2011). Impact of a planned museum tour on the primary school students’ attitudes. Elementary Education Online, 10(1), 169-179.
30. Hoy, W, A., & Spero, B. R. (2005). Changes in teacher efficacy during early years of teaching: A comparison of four measures. Teaching and Teacher Education, 21, 343-356
31. Hu, L., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6(1), 1-55. http://dx.doi.org/10.1080/10705519909540118
32. Kalaycı, Ş. (2006). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. Ankara, Asil
33. McComas, W. F. (2006). Science teaching beyond the classroom: The role and nature of informal learning environments. The Science Teacher, 72(10), 26-30.
34. MEB. (2019) Milli Eğitim Bakanlığı Okul Dışı Öğrenme Ortamları Kılavuzu. https://acikders.ankara.edu.tr/pluginfile.php/118732/mod_resource/content/0/13.hafta%20%28mebkilavuz%29.pdf sayfasından erişilmiştir.
35. Meydan, C. H., & Şeşen, H. (2011). Yapısal eşitlik modellemesi ve AMOS uygulamaları. Ankara: Detay.
36. Meyers, L. S., Gamst, G., & Guarino, A. J. (2006). Applied multivariate research: Design and interpretation. London: SAGE Publications.
37. Nadelson, L. S., & Jordan, J. R. (2012). Student attitudes toward and recall of outside day: An environmental science field trip. The Journal of Educational Research, 105(3), 220–231.
38. Pallant, J. (2015). SPSS survival manual: A step by step guide to data analysis using IBM SPSS. Sydney: Allen & Unwin
39. Parvin, J., & Stephenson, M. (2004). Learning science at industrial sites. M. Braund, & M. Reiss (Ed.), Learning science outside the classroom içinde (s. 129–137). London/New York: Routledge Falmer
40. Salmi, H. S. (1993). Science centre education: Motivation and learning in informal education. (Master thesis). University of Helsinki, Finland. http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED363613.pdf sayfasından erişilmiştir.
41. Schermelleh-Engel, K., & Moosbrugger, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: tests of significance and descriptive goodness- of-fit measures. Methods of Psychological Research Online, 8(2), 23-74.
42. Schumacker, R. E., & Lomax, R. G. (2004). A beginner's guide to structural equation modeling. London: Psychology Press.
43. Seçer, İ. (2015). SPSS ve LISREL ile pratik veri analizi. Ankara: Anı Yayıncılık
44. Senemoğlu, N. (2004). Gelişim öğrenme ve öğretim. (10. Baskı). Ankara: Gazi Kitabevi
45. Smith-Sebasto, N. J., & Smith, T. L. (1997). Environmental education in Illinois and Wisconsin: A tale of two states. Journal of Environmental Education, 28(4), 26-36.
46. Sturm, H., & Bogner, F. X. (2010). Learning at workstations in two different environments: a museum and a classroom. Studies in Educational Evaluation, 36, 14-19.
47. Şen, A. İ. (2019). Okul dışı öğrenme ortamları. Ankara: Pegem Akademi
48. Şen, A. İ., Ertaş-Kılıç, H., Oktay, Ö., Ekinci, S., & Kadirhan, Z. (2021). Learning science outside the classroom: development and validation of the out-of-school learning environments perception scale. Journal of Outdoor and Environmental Education 24, 19–36, https://doi.org/10.1007/s42322-020-00070-7
49. Şencan, H. (2005) Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenilirlik ve geçerlilik. Ankara: Seçkin Yayıncılık
50. Şentürk, E., & Özdemir, Ö. F. (2014). The effect of science centres on students' attitudes towards science, International Journal of Science Education, 4(1), 1-24.
51. Tabachnick B. G., & Fidell L. S. (2001). Using multivariate statistics. (4th. Ed.) MA: Allyn & Bacon, Inc.
52. Tal, T. (2012). Out-of-school: Learning experiences, teaching and students’ learning. B. J. Fraser, K. Tobin, & C. J. McRobbie (Ed.), Second international handbook of science education içinde (s. 1109–1122). Dordrecht: Springer Netherlands.
53. Tezbaşaran, A. (1997). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
54. Thomas, G. (2010) Facilitator, teacher, or leader? Managing conflicting roles in outdoor education. Journal of Experiential Education, 32(3), 239–254.
55. Tortop, H., & Özek, N. (2013). Proje tabanlı öğrenmede anlamlı alan gezisi; güneş enerjisi ve kullanım alanları konusu. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 44(44), 300-307.
56. Van Prooijen, J. W., & Van der Kloot, W. A. (2001). Confirmatory analysis of exploratively obtained factor structures. Educational and Psychological Measurement, 61(5), 777-792. doi: 10.1177/00131640121971518
57. Yavuz, M. (2012). Fen eğitiminde hayvanat bahçelerinin kullanımının akademik başarı ve kaygıya etkisi ve öğretmen-öğrenci görüşleri. (Yüksek lisans tezi). https://tez.yok.gov.tr sayfasından erişilmiştir.