Is Digital Transformation Possible Beyond the 20th Century Theories in Education?

Öz

The Ministry of Education and Higher Education Council is taking important decisions on implementation for distance education since the first Covid 19 case seen in Turkey on March 23, 2020. Education at all levels from preschool education to higher education started to be carried out remotely. Higher education institutions and medical faculties are trying to manage this process in line with their own facilities. It is seen that the studies or projects that initiated before the epidemic in primary, secondary and higher education regarding digital transformation in teaching and experiences in this direction lead the decisions taken in the process. Filtering the accumulation of knowledge and experience for e-learning, which is widely included in the literature, on the philosophy of education and theories will contribute to the healthy decision-making process. The purpose of this article is to review the studies and discussions in the medical education in order to evaluate the features and implementation of distance education and e-learning models during to the Covid 19 pandemic process. In the article, by considering the concept of learning in terms of educational theories and philosophies, the place of e-learning in this process, their strengths and limitations, and its implementation to the medical education was framed. Besides it has been tried to point out the areas of e-learning that should be discussed in the context of system change.

Anahtar Kelimeler

• COVID-19
• e-learning
• Medical education
• Leaorning theories

Eğitimde 20. yy Kuram(cı)larına Aykırı bir Dijital Dönüşüm Olanaklı Mı?

Öz

Türkiye’de 23 Mart 2020 tarihinde görülen ilk Covid 19 vakaların ile birlikte Milli Eğitim Bakanlığı ve Yüksek Öğretim Kurumu uzaktan eğitime yönelik önemli kararlar alarak uygulamaya geçirdi. Okul öncesi eğitimden yükseköğretime tüm düzeylerde eğitim uzaktan yürütülmeye başlandı. Yüksek öğretim kurumları ve tıp fakülteleri kendi olanakları doğrultusunda bu süreci yönetebilme çabası içinde. Öğretimde dijital dönüşüme yönelik olarak ilk, orta ve yükseköğretimde salgın öncesi başlayan çalışmalar ve bu doğrultudaki deneyimlerin süreç içerisinde alınan kararlara yol gösterdiği izlenmektedir. Alanyazında kapsamlı bir şekilde yer bulan e-öğrenmeye yönelik bilgi ve deneyim birikiminin, eğitim felsefesi ve kuramları süzgecinden geçirilmesi sağlıklı karar verme sürecine katkı sağlayacaktır. Bu yazının amacı, Covid 19 salgını sürecinde tıp eğitimi alanında uzaktan eğitim ve e-öğrenme modellerinin özelliklerini ve yerini değerlendirebilmek için, alandaki tartışmaları ve çalışmaları gözden geçirmektir. Çalışmada eğitim kuramları ve felsefesi açısından öğrenme kavramı ele alınarak, e-öğrenmenin bu süreçteki yeri, güçlü ve sınırlı yönleri, tıp eğitiminde uygulama alanlarına yönelik bir çerçeve çizilmiş ve sistem değişikliği bağlamında e-öğrenmenin tartışılması gereken alanlarına işaret edilmeye çalışılmıştır

Anahtar Kelimeler

• COVID-19
• e-öğrenme
• Tıp eğitimi
• Öğrenme kuramları

Kaynakça

1. Dewey J. Deneyim ve Eğitim (Çev: Akıllı S.). ODTÜ Geliştirme Vakfı Yayıncılık, Ankara; 2014.
2. Charles C M. Öğretmenler için Piaget İlkeleri (Çev: Ülgen G). Ankara: Anı Yayıncılık;1999.
3. Senemoğlu N. Gelişim Öğrenme: Kuramdan Uygulamaya. 26. Baskı. Ankara: Pegem Yayıncılık;2018.
4. Bruner J S. Bir Öğretim Kuramına Doğru (Çev:F. Varış-T. Gürkan). Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi; 1991.
5. Shunk D. Learning Theories, an Educational Prespectives. Ohio: Meril, an Imprint Prentice Hall; 2000.
6. Eggen, P & Kauchak, D. Learning and Teaching: Research Based Methods. Boston: Allyn and Bacon; 2001.
7. Mezirow J. and associates. Fostering Critical Reflection in Adulthood by, In Fostering Critical Reflection: A Guide to Transformative and Emancipatory Learning. Jossey-Bass Publishers: San Francisco; 1990.
8. Lave J & Wenger E. Situated Learning: Legitimate Peripheral Participation. Cambridge: Cambridge University Press; 1991.

9. Kolb DA. Experiential Learning. Englewood Cliffs, NJ.: Prentice Hall; 1984.
10. Schön, D. The Reflective Practitioner, Routledge, Newyork, USA; 2016.
11. Tunç A. Bir Deliler Evinin Yalan Yanlış Anlatılan Kısa Tarihi. Can Yayınları, İstanbul;2016.
12. Hürriyet, 18.02.2019. Üniversitelerde dijital dönüsüm başladı. http://www.hurriyet.com.tr/egitim/universitelerde-dijital-donusum-basladi-41121013, 13 Nisan 2020 tarihinde ulaşıldı.
13. YÖK (2019). Türkiye Yükseköğretim Sistemi, 2019, Ankara.
14. YÖK (18.03.2020). https://www.yok.gov.tr/Sayfalar/Haberler/2020/universitelerde-uygulanacak-uzaktan-egitime-iliskin-aciklama.aspx, 20.02.2020 tarihinde erişildi.
15. YÖK. https://yokdersleri.yok.gov.tr, 20.04.2020 tarihinde erişildi.
16. Akadema Anadolu Üniversitesi. http://akadema.anadolu.edu.tr, 20.04.2020 tarihinde erişildi.
17. MEB, EBA TV. http://www.eba.gov.tr, 20 Nisan 2020 tarihinde erişildi.
18. Rumble G. Re-inventing distance education, 1971-2001. International Journal of Lifelong Education, 2001; 20, 31-43.
19. Onan A & Gürpınar E. Tıpta E-Öğrenme. İçinde: Ed. Sayek İ vd. Tıp Eğiticisi El Kitabı. Güneş Tıp Kitapevi, Ankara; 2016.
20. Ruiz J G, Candler, C & Teasdale T A. Peer reviewing e-learning: opportunities, challenges, and solutions. Academic Medicine. 2007;82:503-507.
21. Yılmaz Y. Tıp ve sağlık bilimleri eğitiminde e-öğrenme uygulamaları. J Med Educ-Special Topics. 2016;1(3):59-66.
22. Kim S. The Future of e-learning in medical education: current trend and future opportunity. J Educ Eval Health Prof. 2006;3:3.
23. Adler, M D, & Johnson, K B. Quantifying the literature of computer‐aided instruction in medical education. Academic Medicine, 2000; 75: 1025-1028.
24. Garrison R, Anderson, T. e-learning in the 21 century a framework for research and practice, New York;2003.
25. Jorge GR, Michael J M, Rosanne M L. The impact of e-learning in medical education. Academic Medicine. 2006;81:207-212.
26. Zehry K, Halder N & Theodosiou L. E-learning in medical education in the United Kingdom. Procedia Social and Behavioral Sciences. 2011;15: 3163–3167.
27. Huynh R (2017). The role of e-learning in medical education. Academic Medicine, 2017; 92(4):430.
28. Regmi K. & Jones L. A systematic review of the factors – enablers and barriers – affecting e-learning in health sciences education. BMC Medical Education. 20:91.
29. Corte FD, La Mura F& Petrino R. E-learning as educational tool in emergency and disaster medicine teaching. Mınerva Anestesiol. 2005;71:181-95.
30. Demir Ö. Öğrencilerin ve öğretim elemanlarinin e-öğrenmeye hazir bulunuşluk düzeylerinin incelenmesi: Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Örneği. Hacettepe Üniversitesi Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Anabilim Dalı, Ankara; 2015.
31. Coşkun Ö, Özeke V, Budakoğlu İ & Kula S. Tıp fakültesi öğretim üyelerinin e-öğrenmeye hazır bulunuşluk düzeyleri: Gazi Üniversitesi Örneği. Ankara Med J, 2018;(2):175-85.
32. O’Doherty D. Dromey M, Lougheed J, Hannigan A, Last J & McGrath D. Barriers and solutions to online learning in medical education – an integrative review. BMC Medical Education. 2018;18:130.
33. Parlakkılıç A. E-Learning Framework Design For Medical Education Based On Requirement Analysis Journal of Educational Technology & Online Learning, 2018;1(3), 11-24.
34. Al-Shorbaji N, Atun R, Car J, Majeed A, Wheeler E. (). E-learning for undergraduate health professional education: a systematic review informing a radical transformation of health workforce development. WHO; 2015.
35. Cook D A, Levinson A J, Garside S, Dupras D M, Erwin P J, Montori V M. Internet-based learning in the health professions:a meta-analysis. JAMA. 2008; 300(10): 1181-1196.
36. Centre for Reviews and Dissemination (CRD). Database of abstracts of reviews of effects (DARE): quality-assessed reviews [Internet]. 2014. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK76577/ 12.04.2020 15:00 tarihinde ulaşıldı.
37. Richmond H, Copsey B, Hall AM, Davies D, Lamb SE. A systematic review and meta-analysis of online versus alternative methods for training licensed health care professionals to deliver clinical interventions. BMC Med Educ. 2017:23;17(1):227.
38. Pei L & Wu H. Does online learning work better than offline learning in undergraduate medical education? A systematic review and meta-analysis, Medical Education Online. 2019;24:1.
39. Khan H B. A framework for web-based learning, In B. H. Khan (Ed.), Web-based training. Englewood Cliffs, NJ: Educational Technology Publications; 2011.
40. Harden RM, Hart IR. An international virtual medical school (IVIMEDS): the future for medical education? Med Teach. 2002;24(3):261-7.
41. IAMSE (2013). International Virtual Medical School (IVIMEDS): An ıdea ahead of ıts time? http://www.iamse.org/websem/international-virtual-medical-school-ivimeds-an-idea-ahead-of-its-time/, 20.04.2020 tarihinde erişildi.
42. King’s College of University of London, http://gktvc1.kcl.ac.uk/, 20.04.2020 tarihinde erişildi.
43. Gürpınar E. Bilişim Teknolojisi Destekli Uzaktan Eğitim Programları. Türkiye Klinikleri J Med Educ-Special Topics. 2016;1(3):7-9
44. Sezer B, Onan A& Elçin M. Sürekli tıp eğitiminde bilişim teknolojileri. Türkiye Klinikleri J Med Educ-Special Topics. 2016;1(1):59-66.
45. Altıntaş, L. Tıp ve sağlık bilimleri eğitiminde mobil öğrenme. Türkiye Klinikleri J Med Educ-Special Topics 2016;1(3):10-6.
46. Güzel C. Bilim Felsefesi. BilgeSu Yayıncılık, Ankara; 2013.
47. Grunberg T & Grunberg D. Bilim Felsefesi (Çev Ed.: Taşdelen İ). Anadolu Üniversitesi Yayını No: 2379, Açıköğretim Fakültesi Yayını No: 1376, Eskişehir;2018.
48. Peroz I, Beuche A, Peroz N. Randomized controlled trial comparing lecture versus self studying by an online tool. Med Teach 2009;31(6):508-12.
49. Gürpınar E, Zayim N, Başarıcı İ, Gündüz F, Asar M, Oğuz N. Kardiyoloji eğitiminde e-öğrenme ve probleme dayalı öğrenme entegrasyonu. Anadolu Kardiyol Derg 2009;9(3): 158-64.
50. Khasawneh R, Simonsen K, Snowden J, Higgins J& Beck G. The effectiveness of e-learning in pediatric medical student education. Med Educ Online 2016;21:29516.
51. Hodges C, Moore S, Lockee B, Trust T & Bond A. (2020). The difference between emergency remote teaching and online learning. https://er.educause.edu/articles/2020/3/the-difference-between-emergency-remote-teaching-and-online-learning, 13 Nisan 2020 tarihinde ulaşıldı.
52. Yanıklar C. Kültürel sermaye, eğı̇tı̇m ve toplumsal tabakalaşma: Pierre Bourdieu’nün yenı̇den üretı̇m kuramına eleştı̇rel bı̇r bakış. Sosyoloji Dergisi. 2010; 22: 121-138.
53. BBC News. 10 Nisan 2020, https://www.bbc.com/turkce/haberler-dunya-52241948, 13 Nisan 2020 tarihinde ulaşıldı.