OPINIONS OF TURKISH AS A FOREIGN LANGUAGE INSTRUCTORS ON ACTIVITY-BASED APPROACH

Öz

The aim of this study is to determine the opinions of instructors teaching Turkish as a foreign/second language about the activity-based approach. The study group of the research consists of 10 instructors. The study method was carried out in the phenomenology design, one of the qualitative research designs. The data were obtained through a semi-structured interview form. Content analysis technique was used to analyze the data. According to the results of the study, the instructors stated that the activity-based approach increased students' participation, improved their communication skills and ensured the retention of information. They also stated that this method encourages students' active participation in the learning process instead of traditional educational patterns. The study emphasizes the importance of activity-based and learner-centered strategies in language education and recommends increasing the number of learner-centered tasks.

Anahtar Kelimeler

• Teaching Turkish as a foreign language
• activity-based approach
• CEFR
• instructors
• teaching approaches

TÜRKÇEYİ YABANCI DİL OLARAK ÖĞRETEN ÖĞRETİM GÖREVLİLERİNİN ETKİNLİK TEMELLİ YAKLAŞIMA YÖNELİK GÖRÜŞLERİ

Öz

Bu çalışmanın amacı, Türkçeyi yabancı / ikinci dil olarak öğreten öğretim görevlilerinin etkinlik temelli yaklaşıma ilişkin görüşlerini belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubu 10 öğretim görevlisinden oluşmaktadır. Çalışma nitel araştırma yöntemi çerçevesinde olgubilim deseniyle gerçekleştirilmiştir. Veriler yarı yapılandırılmış görüşme formu ile elde edilmiştir. Verilerin analizinde içerik analizi tekniğinden yararlanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, öğretim görevlileri etkinlik temelli yaklaşımın öğrencilerin katılımını artırdığını, iletişim becerilerini geliştirdiğini ve bilgilerin kalıcılığını sağladığını ifade etmiştir. Ayrıca bu yöntemle geleneksel eğitim kalıpları yerine öğrencilerin öğrenme sürecine aktif katılımını teşvik ettiğini belirtmiştir. Etkinlik temelli yaklaşımın Türkçe öğrenmeye karşı tutumlarına etkisi ile ilgili olarak öğrencilerin özgüvenlerini geliştirdiğini, derslere daha istekli gelmeye başladıklarını, adapte olma sürelerinin kısaldığını, kaygılarını azalttığını, cesaretlendirdiğini ve öğrenme isteğini pekiştirdiğini belirtmişlerdir. Çalışma, dil eğitiminde etkinlik temelli ve öğrenci odaklı stratejilerin önemine vurgu yaparak öğrenci merkezli görevlerin sayısının artırılmasını önermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi
• etkinlik temelli yaklaşım
• D-AOBM
• öğretim görevlisi
• öğretim yaklaşımları.

Kaynakça

1. AOBM. (2013). Diller için Avrupa Ortak Başvuru Metni. Öğrenme Öğretme ve Değerlendirme. (Çev. Demirel, Ö., Çakır, Sevil, N.) http://www.dilbilimi.net/ab_diller_icin_ortak_avrupa_basvuru_metni_meb_tarafindan.pdf
2. Arslan, N. (2018). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde göreve dayalı öğrenme yönteminin A1-A2 düzeyi konuşma becerisine katkısı. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara: Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü.
3. Baklacı, Ö. (2018). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde görev odaklı yöntem ışığında yazma becerisinin geliştirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
4. Balcı, M. ve Melanlıoğlu, D. (2016). Ana dili konuşuru olmayan öğreticilerin görüşlerine göre yabancı dil olarak Türkçe öğretimi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 5(2), 986-1004.
5. Baş, T., Akturan, U., Ataçkarapınar M., Atak, İ., Bağcı, F. ve Çamır, M. (2008). Nitel Araştırma Yöntemleri: NVivo 7.0 ile Nitel Veri Analizi. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
6. Batdı, V. (2014). Etkinlik temelli öğrenme yaklaşımının akademik başarıya etkisi. International Journal of Educational Research, 5(3), 39-55.
7. Biazak, J. E., Marley, S. C., & Levin, J. L. (2010). Does an activity-based learning strategy improve preschool children’s memory for narrative passages?. Early Childhood Research Quarterly, 25, 515–526. doi:10.1016/j.ecresq.2010.03.006.
8. Bogdan, R. & Biklen, S. K. (1992). Qualitative Research for education: an introduction to theory and methods. (2th ed.). Boston, MA: Allyn & Bacon. 

9. Branden, K. V. (2006). Task-based language education: from theory to practice. Cambridge: Cambridge University Press.
10. Camci, F. (2012). Aktif öğrenmeye dayalı etkinlik temelli öğretimin öğrencilerin akademik becerilerine ve öğrenme sürecine etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Adıyaman: Adıyaman Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü.
11. Choo, C. B. (2007). Activity-based approach to authentic learning in a vocational institute. Educational Media International, 44(3), 185–205.
12. Creswell, J. W., & Poth, C. N. (2017). Qualitative inquiry and research design: choosing among five approaches. (4th ed). Los Angeles: Sage 
13. Coşkun, O. (2017). Yabancı Dil öğretiminde eylem odaklı yaklaşım. Dil ve Edebiyat Araştırmaları, 16(16), 83-101.
14. Çelik, D. (2021). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde A2 seviyesi konuşma etkinliklerinin görev odaklı yaklaşıma göre incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
15. Demir, T. (2015). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde materyal yetkinliği-ders kitapları. Dil Dergisi, 1(166), 43-52.
16. Dilidüzgün, Ş. (2015). Eylem odaklı yaklaşım bağlamında yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde yazma etkinlikleri. Dil Eğitimi ve Araştırmaları Dergisi, 1(2), s. 16-34.
17. Eş, A. T. & Aktaş, E. (2023). Yabancı dil olarak Türkçe ders kitaplarındaki üretici dil becerileri etkinliklerinin eylem odaklı yaklaşıma göre incelenmesi. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (Ö13), 157-197. DOI: 10.29000/rumelide.1379142.
18. Fedewa, A. L., & Ahn, S. (2011). The effects of physical activity and physical fitness on children's achievement and cognitive outcomes. Research Quarterly for Exercise and Sport, 82(3), 521-535. doi: 10.1080/02701367.2011.10599785.
19. Fisekcioglu, A. (2022). Language worldview and action-oriented national folklore elements approach for teaching turkish as a foreign language. Educational Policy Analysis and Strategic Research, 17(1), 312-329.
20. Fiske, J. (1996). İletişim çalışmalarına giriş. (S. İrvan, Çev.). Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları. 
21. Göçer, A. (2015). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde konuşma becerisinin kazandırılması. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(2), 21-36.
22. Grandgenett, N., Harris, J., & Hofer, M. (2010). An activity-based approach to technology integration in the Mathematics classroom. NCSM Journal, 11, 19-28.
23. Günday, R. (2022). Yabancı dil eğitiminde içerik temelli öğretim modeli ve eylem odaklı yaklaşım. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, (29), 815-832.
24. Hancock, M. (2010). Teaching language for communication: an action-oriented approach. In Symposium on TESOL-Spain, 2010 Convention, Universitat de Lleida, March (pp. 12-14).
25. Hariharan, P. (2011). Effectiveness of Activity – Based – Learning Methodology for Elementary School Education. Coimbatore.
26. İhtiyaryer, B. (2018). Türkçenin yabancı dil olarak öğretiminde görev odaklı yaklaşım açısından kelime öğretimi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
27. Karadağ, B. F. (2021). Türkçenin ikinci dil olarak öğretiminde görev temelli öğretim yönteminin iletişimsel beceriler bağlamında kullanımı. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Kayseri: Erciyes Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
28. Karataş, A. G. & Çerçi, A. (2023). Yabancı dil olarak Türkçe öğreten öğretim elemanlarının etkinlik algılarına yönelik bir inceleme. Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi (AKEF) Dergisi, 5(1), 49-74.
29. Karolczuk, M. (2022). Developing knowledge, attitudes an competences of students in Russian studies through an action-oriented approach. In ICERI2022 Proceedings (pp. 7580-7584). IATED.
30. Koçer, Ö. (2013). Program geliştirmenin ilk basamağı: Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde ihtiyaç ve durum analizi. Eğitim ve Bilim, 38(169), 159-174.
31. Mert Cüce, A. P. (2012). Etkinlik temelli matematik öğretimi yapılan sınıf ortamından yansımalar: aksiyon araştırması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Trabzon: Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
32. Mete, F. ve Gürsoy, Ü. (2013). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde öğretmen yeterliklerine ilişkin görüşler. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(23), 343-356.
33. Neykova, M. (2014). An Action-oriented Approach in the Context of Blended Learning. BETA E-Newsletter, 36-45.
34. Paul, S. (2014). Demographic evolution modeling system for activity-based travel behavior analysis and demand forecasting. Unpublished PhD thesis, Arizona State University, USA.
35. Pham, L. T. M. (2018). Qualitative approach to research, a review of advantages and disadvantages of three paradigms: positivism, ınterpretivism, and critical inquiry. (Master), University of Adelaide, Adelaide, Australia. 
36. Piccardo, E. (2010). From communicative to action-oriented: new perspectives for a new millennium.Teachers of English as a Second Language of Ontario, 36(2), 20-35.
37. Pollet, D. (2015). Elève: acteur actif de son apprentissage: le triple a gagnant? Analysen°15 FAPEO.
38. Pourtois, J-P., Desmet, H. (2002). L’éducation postmoderne. PUF.
39. Ritchie, J., Lewis, J., Nicholls, C. M., & Ormston, R. (2013). qualitative research practice: a guide for social science students and researchers. (2nd ed). Los Angeles: Sage. 
40. Robert, J.-P. (2008). Dictionnaire pratique de didactique du FLE. Lassay-les-Châteaux : EMD S.A.S
41. Simpson, J. F. (2007) More than simply hanging out: the nature of participant obsercvation and research relatinship. USA: Unpublished PhD Thesis, University of New Hampshire.
42. Sönmez, Ö. (2021). Yabancı dil öğretiminde iletişimsel ve eylem odaklı yaklaşımın ilkelerine karşılaştırmalı bir bakış: “reflets” ve “tendances” örneği. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 12(1), 35-53. https://doi.org/10.51460/baebd.833559.
43. Srivastava, S. K., & Tait, C. (2012). An activity-based learning approach for key geographical information systems (GIS) Concepts. Journal of Geography in Higher Education, 36(4), 527–545.
44. Şahin, M. (2019). Görev temelli dil öğretim yönteminin Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenlerin konuşma becerilerinin geliştirilmesinde kullanımı. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Nevşehir: Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
45. Şahin, F. (2000). Okul öncesinde fen bilgisi öğretimi. İstanbul: Ya-Pa Yayınları
46. Temur, N., & Yıldırım, M. (2018). Yabancılara Türkçe öğretiminde yazma becerisinin geliştirilmesinde dikkat edilmesi gereken bazı hususlar. A. Şahin (Ed.) Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi kuramlar, yaklaşımlar, etkinlikler içinde (s. 535-544). Ankara: PegemA.
47. Wagner, C., Kawulich, B. & Garner, M. (2012). Doing social research: a global context. London: McGraw-Hill Higher Education. 
48. Walford, G. (2020). Ethnography is not qualitative. Ethnography and Education, 15(1), 122-135. https://doi.org/10.1080/17457823.2018.1540308.  
49. Willis, J. (1996). A framework for task-based learning. Harlow: Longman.