EVALUATION OF THE SECONDARY SCHOOL TURKISH COURSE CURRICULUM (TURKISH CENTURY MAARİF MODEL-2024) IN THE CONTEXT OF SPEAKING LEARNING AREA

Öz

Curricula are among the basic components that guide the teaching process and are updated in line with the needs of the age. This study, which aims to evaluate the updated 2024 Secondary School Turkish Curriculum in the context of speaking skills, was designed in a qualitative design and the research data were obtained through document analysis. At the end of the study, it was determined that the 2024 Turkish Lesson Teaching Program, which treats speaking as an independent skill area, is quite detailed with 26 speaking learning outcomes at each grade level and 87 process components depending on them. According to the research, the program offers a wide framework in terms of measurement and evaluation of speaking. In fact, 9 different task-oriented measurement methods such as presentation, discussion, description were suggested for assessing speaking, and 7 different examples of measurement tools such as peer assessment form, analytical rubric, portfolio, and selection file were included. According to the results of the research, the examined program was shallow in terms of speaking strategies, methods and techniques. Although there are 11 cognitive strategies in the program, which are discussed in the context of listening, reading and writing skills, only methods and techniques are mentioned for speaking skills and there are no detailed explanations or examples of their application.

Anahtar Kelimeler

• Turkish education
• curriculum
• 2024 TCC
• speaking education

ORTAOKUL TÜRKÇE DERSİ ÖĞRETİM PROGRAMI’NIN (TÜRKİYE YÜZYILI MAARİF MODELİ-2024) KONUŞMA ÖĞRENME ALANI BAĞLAMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Öğretim programları, öğretme sürecine yön veren temel bileşenlerden olup çağın gereksinimleri doğrultusunda güncellenmektedir. 2024 yılında güncellenen Ortaokul Türkçe Dersi Öğretim Programı’nı konuşma becerisi bağlamında değerlendirmeyi amaçlayan bu çalışma nitel desende tasarlanmış olup araştırma verileri doküman incelemesiyle elde edilmiştir. Araştırmanın sonunda, konuşmayı bağımsız bir beceri alanı olarak ele alan 2024 Türkçe Dersi Öğretim Programı’nın her sınıf düzeyinde 26 konuşma öğrenme çıktısı ve bunlara bağlı olarak 87 süreç bileşeni sunmasıyla oldukça detaylı olduğu tespit edilmiştir. Araştırmaya göre program, konuşma ölçme ve değerlendirme durumları bakımından geniş bir çerçeve sunmaktadır. Öyle ki konuşmayı değerlendirmeye yönelik sunum yapma, tartışma, betimleme gibi 9 farklı görev odaklı ölçme yöntemi önerilmiş; akran değerlendirme formu, analitik dereceli puanlama anahtarı, portfolyo, seçki dosyası gibi 7 farklı ölçme aracı örneğine yer verilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, incelenen program konuşma strateji, yöntem ve teknikleri bakımından sığ kalmıştır. Programda dinleme, okuma ve yazma becerileri bağlamında ele alınan 11 bilişsel strateji yer almakla birlikte konuşma becerisi için sadece yöntem ve tekniklerden söz edilmiş ve bunların detaylı açıklama veya uygulama örneklerine yer verilmemiştir.

Anahtar Kelimeler

• Türkçe eğitimi
• öğretim programı
• 2024 TDÖP
• konuşma eğitimi

Kaynakça

1. Altunkeser, F. ve Coşkun, İ. (2018). 2009 ve 2015 Türkçe dersi öğretim programlarının karşılaştırılması ve değerlendirilmesi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 114-135. Doi:10.24315/trkefd.366695
2. Alver, M. ve Sancak, Ş. (2016). 2015 Türkçe dersi öğretim programı hakkında öğretmen/öğretmen adayı ve öğretim elemanı görüşleri. Electronic Turkish Studies, 11(14). Doi:10.7827/TurkishStudies.9830
3. Arı, G. ve Keskin, H. K. (2016). Türkçe dersi (1-8. sınıflar) öğretim programı okuma öğrenme alanındaki kazanımlarla ilgili eleştirel bir değerlendirme. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 144-169. https://dergipark.org.tr/tr/pub/sakaefd/issue/30334/327409
4. Atik, S. ve Aykaç, N. (2017). 2009 ve 2015 Türkçe öğretim programlarının eğitim programı ögeleri açısından değerlendirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(3), 586-607. https://dergipark.org.tr/tr/pub/kefad/issue/59420/853403
5. Aydın, E. (2017). Türkçe dersi öğretim programlarının (2015 ve 2017) değerlendirilmesi. Electronic Turkish Studies, 12(28), 41-66. Doi:10.7827/TurkishStudies.
6. Bağcı Ayrancı, B. ve Mutlu, H, H. (2017). 2006, 2015 ve 2017 Türkçe dersi öğretim programlarının karşılaştırılması. International Journal of Language Academy. 5(7), 119-130. Doi:10.18033/ijla.3793
7. Bağcı Ayrancı, B. (2016). Konuşma, konuşma eğitimi ve Türkçe programlarındaki yeri. Karaelmas Journal of Educational Sciences, 4, 15-24. https://dergipark.org.tr/en/pub/kebd/issue/67217/1049081
8. Başkale, H. (2016). Nitel araştırmalarda geçerlik, güvenirlik ve örneklem büyüklüğünün belirlenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 9(1), 23- 28. https://dergipark.org.tr/tr/pub/deuhfed/issue/46796/586804

9. Bayburtlu, Y. S. (2015). 2015 Türkçe dersi öğretim programı ve 2006 Türkçe dersi öğretim programının değerlendirilmesi. Electronic Turkish Studies, 10(15). Doi:10.7827/TurkishStudies.8817
10. Bayrak Cömert, Ö. (2017). 2017 Türkçe dersi öğretim programında yer alan ortaokul düzeyindeki (5, 6, 7 ve 8. sınıflar) konuşma becerisi kazanımlarına yönelik bir çalışma. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 6(3), 1331-1344. Doi:10.14686/buefad.344547.
11. Belet Boyacı, Ş. D. ve Güner Özer, M. (2019). Öğrenmenin geleceği: 21. Yüzyıl becerileri perspektifiyle Türkçe dersi öğretim programları. Anadolu Journal Of Educational Sciences İnternational, 9(2), 708-738. Doi:10.18039/ajesi.578170
12. Bilge, H. (2022). 2006-2019 yılları arasında kullanılan Türkçe öğretim programlarının akıcı yazma becerisi açısından karşılaştırılması. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 10(1), 199-215. Doi:10.16916/aded.980671
13. Bulut, K. (2019). 2006 ve 2018 Türkçe dersi öğretim programlarının karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 23(3), 862-881. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tsadergisi/issue/51239/621013
14. Calp, M. ve Alpkaya, C. (2021). LGS Türkçe sorularının Türkçe dersi öğretim programı kazanımlarına uygunluğu üzerine bir çalışma. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 9(2), 632-654. Doi:10.16916/aded.852085
15. Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry & research design: Choosing among five approaches (2. Baskı). SAGE Publications.
16. Çarkıt, C. (2021). 1981 ve 2019 Türkçe dersi öğretim programlarının dinleme eğitimi açısından karşılaştırılması. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 25(3), 827-838. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tsadergisi/issue/66172/804083
17. Çerçi, A. (2018). 2018 Türkçe dersi öğretim programı kazanımlarının (5, 6, 7, 8. sınıf) yenilenen Bloom Taksonomisi'ne göre incelenmesi. Okuma Yazma Eğitimi Araştırmaları, 6(2), 70-81. https://dergipark.org.tr/en/pub/oyea/issue/42065/487733
18. Demir, S. (2022). 2019 Türkçe dersi öğretim programının dil becerileri açısından değerlendirilmesi (ilkokul 1, 2, 3 ve 4. sınıflar). 3. Uluslararası Ankara Multidisipliner Çalışmalar Kongresi Bildirileri. Institute of Economic Development and Social Researches. Ankara, s. 19-31.
19. Demir, T. (2022). Türkçe öğretimi için etkileşimsel bir yöntem: Kademeli sorumluluk aktarım modeli. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1), 50-60. Doi:10.21666/muefd.1025897
20. Dumanlı Kadızade, E. ve Kılıç, E. (2017). Konuşma becerisinin 2015 Türkçe dersi öğretim programında değişen yönü: Sözlü iletişim becerisi. International Journal of Language Academy Volume 5(2), Türkçenin Eğitimi-Öğretimi Özel Sayısı 2017, 12-22. Doi:10.18033/ijla.3530.
21. Durukan, E. (2013). Öğretmen görüşleri açısından Türkçe dersi öğretim programı kazanımları. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 5(8). https://dergipark.org.tr/tr/pub/ksbd/issue/16223/169903
22. Erdamar, G. ve Barası, M. (2021). 21. yüzyıl becerileri açısından ortaokul Türkçe dersi öğretim programı. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 19(1), 312-342. Doi:10.37217/tebd.868788
23. Erol, T. ve Kavruk, H. (2021). Türkçe dersi öğretim programı kazanımlarının yenilenmiş Bloom taksonomisine göre sınıflandırılması. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 9(4), 1421-1442. Doi:10.16916/aded.937926.
24. Girgin, Y. (2011). Cumhuriyet dönemi (1929-1930, 1949, 1981) ortaokul Türkçe öğretimi programlarının içerik, genel ve özel amaçlarıyla karşılaştırmalı gelişim düzeyi. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(1), 11-26. https://dergipark.org.tr/tr/pub/aduefebder/issue/33886/375212
25. Guba, E. G. & Lincoln, Y. S. (1982). Epistemological and methodological bases of naturalistic inquiry. Educational Communication and Technology Journal, 30(4), 233-252. Doi:10.1007/BF02765185
26. Güzel, A. ve Karadağ, Ö. (2013). Anlatma becerileri açısından “Türkçe Dersi Öğretim Programı (6, 7, 8. sınıflar)”na eleştirel bir bakış. Ana Dili Eğitimi Dergisi. 1(1), 45-52. Doi:10.16916/aded.16019.
27. Holloway, I., & Wheeler, S. (1996). Qualitative research for nurses. Oxford: Blackwell Science Ltd.
28. Kalaycı, N. ve Yıldırım, N. (2020). Türkçe dersi öğretim programlarının karşılaştırmalı analizi (2009-2017-2019). Trakya Eğitim Dergisi, 10(1), 238-262. Doi:10.24315/tred.580427
29. Kaya, M. ve Aydın, E. (2024). 2019 Türkçe dersi öğretim programı ile 2024 Türkçe dersi öğretim programının karşılaştırılması. Harran Maarif Dergisi, 9(1). Doi:10.22596/hej.1482003.
30. Kurudayıoğlu, M. ve Soysal, T. (2019). 2018 Türkçe dersi öğretim programı kazanımlarının 21. yüzyıl becerileri açısından incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 483-496. Doi:10.31592/aeusbed.621132.
31. Lincoln, S. Y. & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Thousand Oaks, CA: Sage, 289-331. Doi:10.1016/0147-1767(85)90062-8
32. MEB, (2019). Türkçe dersi öğretim programı. (İlkokul ve Ortaokul 1,2,3,4,5,6,7, ve 8. Sınıflar). Ankara. https://mufredat.meb.gov.tr/ProgramDetay.aspx?PID=663
33. MEB, (2024). Ortaokul Türkçe Dersi Öğretim Programı (5, 6, 7 ve 8. Sınıflar) Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli. https://mufredat.meb.gov.tr
34. Memiş, M. ve Kalyoncu, M. R. (2024). 2024 Ortaokul Türkçe dersi öğretim programı ile 2019 Türkçe dersi öğretim programının karşılaştırmalı incelenmesi. International Journal of Language Academy, 12(2), 176- 199. Doi:10.29228/ijla.76352.
35. Özenç, E. G. (2015). 2015 ile 2017 ilkokul Türkçe öğretim programının karşılaştırılmalı olarak değerlendirilmesi. Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 4(2), 38-50. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/520491
36. Sarıkaya, B. (2020). Yazma kazanımlarının yaratıcı yazmaya uygunluğu (2015 ve 2018 Türkçe dersi öğretim programları örnekleri). Türkiye Eğitim Dergisi, 5(1), 42-55. https://dergipark.org.tr/tr/pub/turkegitimdergisi/issue/54397/728097
37. Susar Kırmızı, F. ve Yurdakal, İ. H. (2019). Sınıf öğretmenlerinin 2018 Türkçe dersi öğretim programına ilişkin görüşleri. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 5(1), 64- 76. https://dergipark.org.tr/en/pub/ekuad/issue/44939/559433
38. Ünsal, H. (2018). Yeni ortaokul Türkçe 5. sınıf öğretim programının eski öğretim programıyla karşılaştırılması. (Edt: R. Şahin Allahverdi vd.), II. Uluslararası Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Sempozyumu içinde, s. 127- 141, Berikan.
39. Yıldırım, F. ve Er, O. (2013). Türkçe dersi öğretim programı dinleme/izleme alanı amaç ve kazanımlar boyutunun öğretmen görüşleri doğrultusunda değerlendirilmesi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 2(2), 231-250.
40. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (12. Baskı) Ankara: Seçkin.