Nietzsche’s Moral-Politic Philosophical Anthropology

Abstract

In Nietzsche's philosophy, the human being is considered as a being who has the possibility to be the determinant of his own life by giving meaning and value to the sphere of existence in which he lives. Nietzsche's main problem is to reveal and eliminate the existing moral structures and ideological worldviews that deprive man of his freedom. In this context, first of all, there is a necessity to diagnose the structures of domination that atrophy the creative powers of human beings, and then to revaluate values by radically destroying them. Nietzsche, who wants to teach people the meaning of being, in other words the Overman, is therefore not a reformist; on the contrary, he demands a radical transformation. This article, while focusing on the details of genealogical analysis in the context of exposing this domination, discusses the most important aspect of Nietzsche's philosophical anthropology, his call for the transcendence of man, in other words, his conception of the Overman, in its moral and political dimensions. The aim of human being, according to Nietzsche, is not to ‘become more human’ but to become ‘more than human’. Therefore, in this study, it will be justified that the concept of the Overman , which has an open-ended character, is a social and political goal or duty.

Keywords

• Friedrich Nietzsche
• Overman
• Decadence
• Nihilism
• Moral Values
• Revalution of the Values

Nietzsche’nin Ahlaki-Politik Felsefi Antropolojisi

Öz

Nietzsche’nin felsefesinde insan, yaşadığı varlık alanına anlam ve değer katarak kendi yaşamının belirleyicisi olabilme imkanına sahip bir varlık olarak ele alınır. Nietzsche'nin temel problemi, insanı özgürlüğünden yoksun bırakan mevcut ahlaki yapıların ve ideolojik dünya görüşlerinin deşifre edilmesi ve ortadan kaldırılmasıdır. Bu bağlamda öncelikle insanı yaratıcı güçlerini körelten tahakküm yapılarının teşhisine, sonra da kökten bir şekilde imha edilerek değerlerin yeniden değerlendirilmesine ihtiyaç vardır. İnsanlara varlıkların anlamını, Üstinsanı öğretmek isteyen Nietzsche dolayısıyla bir reformist değildir, tam tersine o radikal bir dönüşüm talep etmektedir. Bu makale bir yandan söz konusu tahakkümün ifşa edilmesi bağlamında soykütük analizinin detaylarına odaklanırken, diğer yandan Nietzsche’nin felsefi antropolojisinin en önemli yanını, insanın aşılması gereken bir varlık olduğuna yönelik çağrısını, başka bir ifadeyle Üstinsan kavrayışını ahlaki ve politik boyutlarıyla tartışmaktadır. İnsanın amacı, Nietzsche’ye göre, “daha fazla insan olmak” değil, “insandan daha fazlası” olmaktır. Dolayısıyla çalışmada, açık uçlu bir karaktere sahip Üstinsan kavramının toplumsal ve politik bir amaç ya da ödev olduğu temellendirilecektir.

Anahtar Kelimeler

• Friedrich Nietzsche
• Üstinsan
• Decadence
• Nihilizm
• Ahlaki Değerler
• Değerlerin Yeniden Değerlendirilmesi

Kaynakça

1. Çörekçioğlu, Hakan. “Nietzsche’de Ahlaksal ve Politik Bir Mesele Olarak Epitemoloji,” Kaygı sayı: 15 (2010): 159-173.
2. Heit, Helmut. “Der Mensch als Gesellschaftsbau-Nietzsches physio-politische Antroplogie der Freiheit,” Internationales Jahrbuch für philosophische Anthropologie 7/1, (2017): 103-120.
3. Horkheimer, M., T. Adorno ve H. G. Gadamer. “Nietzsche ve Biz” Kavramlar ve Bağlamlar Arasında-20. Yüzyıl Düşünürleriyle Söyleşiler içinde, Hazırlayan: Cem Akaş, 312-319. İstanbul: Yky., 2002.
4. Knoll, Manuel. “The ‘Übermensch’ as a Social and Political Task: A Study in the Continuity of Nietzsche’s Political Thought” in Nietzsche as Political Philosophy, Editörler: Manuel Knoll ve Barry Stocker, 239-266. Published by De Gruyter, 2014.
5. Kuçuradi, I. Nietzsche ve İnsan. Ankara: Tfk Yay., 1995.
6. Maclntyre, A. Ethik'in Kısa Tarihi. Çevirenler: H. Hünler ve S. Z. Hünler, İstanbul: Paradigma Yay., 2001.
7. Nietzsche, F. Ahlâkın Soykütüğü Üstüne. Çeviren: Ahmet İnam, İstanbul: Ara Yay., 1990.
8. Nietzsche, F. Böyle Buyurdu Zerdüşt. Çeviren: Turan Oflazoğlu, İstanbul: Cem Yay., 1997.

9. Nietzsche, F. Deccal-Hristiyanlığa Lanet. Çeviren: Oruç Aruoba, İstanbul: Hil Yay., 1995.
10. Nietzsche, F. Die fröhliche Wissenschaft. Leipzig : E. W. Fritzsch Verlag, 1887.
11. Nietzsche, F. Ecce Homo. Çeviren: Can Alkor. İstanbul: YKY., 2002.
12. Nietzsche, F. Güç İstenci. Çeviren: Nilüfer Epçeli. İstanbul: Say Yay., 2010.
13. Nietzsche, F. İyinin ve Kötünün Ötesinde. Çeviren: Ahmet İnam, Say Yay., 2015.
14. Özlem, D. “Değerler Sorununda Nesnelcilik/Mutlakçılık ve Öznelcilik/Rölativizm Tartışması Üzerine” Bilgi ve Değer içinde, Editör: Ş. Yalçın, 282-312. İstanbul: Vadi Yay., 2002.
15. Schuhmann, Maurice. “Nietzsches Übermensch als Ideal für ein postmodernes Individuum: Überlegungen zur Problematik des atomisierten Individuums in der Postmoderne,” Nietzscheforschung 21, sayı: 1 (2014): 75-88.
16. Scott, Jacqueline. “Nietzsche and Decadence: The revaluation of morality” in Continental Philosophy Review, 59-78. Netherlands: Kluwer Academic Publishers, 1998.
17. West, David. Kıta Avrupası Felsefesine Giriş. Çeviren: Ahmet Cevizci, İstanbul: Paradigma Yay., 1998.
18. Wisser, Richard. “Friedrich Nietzsche: Üstün İnsan Görünürde Mi?,” Felsefe Arkivi sayı: 27 (1990): 75-97.