From War to Perpetual Peace: Plato and Kant

Abstract

Plato thinks that either philosopher must be king or king must be a philosopher, because the

philosopher sees the king as a leader who determines the direction of the state in which the

power of the king and the power of power meet in himself. Justice will also rule in the state governed by a just philosopher king who provides his own spiritual unity and integrity, and

the continuity of the state will be provided by providing its unity and integrity. By this way,

conflicts, separations, wars will be prevented and it will be possible for each citizen to live a

peaceful and happy life with confidence by establishing inner peace and serenity. Contrary

to Plato, Kant thinks that it should not be expected or wished a philosopher to be a king, or

a king to be a philosopher as according to him being in power totally ruins and prevents the

ability of the mind to judge. Indeed, in this way, the ending of hostilities, conflicts and separations

may be possible not only for domestic peace, but also for a perpetual peace between

the states, which can take place in the long run. Plato argues that an ideal republic of peace

and justice can be established while Kant argues that a perpetual peace among states can be

possible. In this study, it is aimed to evaluate Plato’s views on war and peace based on the

works called The Republic by Plato and Toward Perpetual Peace: A Philosophical Project by

Kant.

Keywords

• Plato,Kant,War,Peace,Perpetual Peace,Politics

Savaştan Sürekli Barışa: Platon ve Kant

Öz

Platon ya filozofun kral ya da kralın filozof olması gerektiğini, zira filozof kralın akıl gücü ile iktidar

gücünün kendisinde bir araya geldiği devletin yönünü tayin eden önder olduğunu düşünür. Kendi

ruhsal birliği ve bütünlüğünü sağlayan adil bir filozof kralın yöneteceği devlette de adalet hüküm

sürecek, devletin birlik ve bütünlüğü sağlanarak bekası temin edilecektir. Bu sayede çatışmaların,

ayrılıkların, savaşların önüne geçilecek, iç huzur ve barış tesis edilerek her bir yurttaşın güven içinde

huzurlu ve mutlu bir yaşam sürmesi mümkün hale gelecektir. Platon’un aksine Kant ise filozofun

kral ya da kralın filozof olmasını beklememek ve dilememek gerektiğini, zira iktidarda olmanın aklın

yargıda bulunma yeteneğini tümüyle bozduğunu, engellediğini düşünür. Yine de politikacıların

devlet işlerini düzenlerken filozofların tavsiyelerine kulak vermelerini, izledikleri politikayı hak ve

ahlâk ilkelerine tabi kılmalarını önerir. Nitekim bu yolla, düşmanlıkların, çatışmaların, ayrılıkların

son bulması, sadece iç barışın değil, fakat devletler arasında da uzun vadede gerçekleşebilecek olan

sürekli bir barışın hüküm sürmesi mümkün olabilir. Platon, barışın ve adaletin kendisinde zuhur

ettiği ideal bir devletin tesis edilebileceğini, Kant ise devletler arasında sürekli bir barışın mümkün

olabileceğini ileri sürer. Bu çalışmada, Platon’un Devlet, Kant’ın Sürekli Barış Üstüne Felsefi Bir Deneme

adlı eserleri ekseninde savaş ve barışa dair görüşlerinin serimlenmesi ve değerlendirilmesi amaçlanmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Platon,Kant,Savaş,Barış,Sürekli Barış,Politika

Kaynakça

1. Ağaoğulları M. A., D. Türk, A. Yalçınkaya, Z. Yılmaz ve F. Zabcı. Sokrates’ten Jakobenlere Batı’da Siyasal Düşünceler. İstanbul: İletişim Yayınları, 2015.
2. Birand, Kâmıran. İlkçağ Felsefesi Tarihi. Ankara: Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları, 1958.
3. Gerhardt, Völker. “Eleştirel Bir Politika Teorisi: Kant’ın Ebedi Barış Taslağı Üstüne”, Kant Felsefesinin Politik Evreni içinde, der. Hakan Çörekçioğlu, 205-241. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 2010.
4. Gökberk, Macit. Kant ile Herder’in Tarih Anlayışları. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 1997.
5. Göze, Ayferi. Siyasal Düşünceler ve Yönetimler. İstanbul: Beta Basım Yayım, 2016.
6. Hassner, Pierre. “Immanuel Kant Ahlâk ve Politika İlişkisi”. Kant Felsefesinin Politik Evreni içinde, der. Hakan Çörekçioğlu, 81-124. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 2010. Havelock, Eric A. Platon Filozof Şaire Karşı, çev. Adem Beyaz. İstanbul: Pinhan Yayıncılık, 2015.
7. Kant, Immanuel. “Sürekli Barış Üstüne Felsefi Bir Deneme”, çev. Nejat Bozkurt. Kant: Seçilmiş Yazılar içinde, haz. Nejat Bozkurt. İstanbul: Say Yayınları, 2005.
8. Kant, Immanuel., “Yaygın Bir Söz Üstüne: ‘Teoride Doğru Olabilir, Ama Pratikte İşe Yaramaz’”. Kant Felsefesinin Politik Evreni içinde, der. Hakan Çörekçioğlu, 17-56. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 2010.

9. Kant, Immanuel. Ahlâk Metafiziğinin Temellendirilmesi, çev. Ioanna Kuçuradi. Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu, 1995.
10. Kant, Immanuel. The Metaphysics of Morals, trans. Mary Gregor. New York: Cambridge University Press, 1991.
11. Kant, Immanuel.,“Dünya Yurttaşlığı Amacına Yönelik Genel Bir Tarih Düşüncesi”, çev. Uluğ Nutku. Felsefe Yazıları Dizisi 4 içinde, ed. Selahattin Hilav. İstanbul: Yazko, 1982.
12. Kersting, Wolfgang. “Politika, Özgürlük ve Düzen: Kant’ın Politika Felsefesi”. Kant Felsefesinin Politik Evreni içinde, der. Hakan Çörekçioğlu, 57-79. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 2010.
13. Ökten, Kaan H., “Kant’ta Barışın Yazgısallığı”, Barışın Felsefesi 200. Ölüm Yıldönümünde Kant içinde, haz. İoanna Kuçuradi, 119-139. Ankara: Türkiye Felsefe Kurumu, 2006.
14. Platon. Devlet, çev. Sabahattin Eyüboğlu ve M. Ali Cimcoz. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 2008.
15. Platon. Yasalar, çev. Candan Şentuna ve Saffet Babür. İstanbul: Kabalcı Yayınevi, 2007.
16. Strauss, L. ve J. Cropsey. History of Political Philosophy. Chicago and London: The University of Chicago Press, 1987.
17. Topakkaya, Arslan. “Adalet Kavramı Bağlamında Aristoteles-Platon Karşılaştırması”, Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2008), 27-46.
18. Wood, Allan W. Kant, çev. Aliye Kovanlıkaya. Ankara: Dost Kitabevi, 2009.