Examination of Preschool Teachers' Science Education Practices in the Context of Authentic Learning

Abstract

In this study, it is aimed to determine the practices of preschool teachers regarding authentic learning in science education. The research was carried out with 24 preschool teachers working in different provinces. Convenience sampling method was used to determine the study group, and a semi-structured interview form developed by the researchers was used to collect data. Descriptive analysis technique was used to analyze the data. As a result of the research, it was determined that preschool teachers associated authentic contextual issues with real life, included authentic activities to a large extent, were supportive to make children think in the learning process, were guides and made children active, and tried to provide students with multiple perspectives and roles. On the other hand, it has been determined that teachers have deficiencies in making cooperative learning in accordance with authentic learning, enabling students to transfer what they have learned to other situations (reflecting) and making authentic assessments. Within the scope of authentic learning practices in science activities in preschool education, it can be suggested that teachers present authentic tasks to children by including problem solving, project, case study and cooperative learning activities in activities involving real life problems. In activities involving real-life situations, it can be suggested that teachers organize educational environments that motivate children and include performance-based authentic assessments in order to make the learning process more effective.

Keywords

• Authentic learning
• science education
• preschool teachers

Okul Öncesi Öğretmenlerinin Fen Eğitimi Uygulamalarının Otantik Öğrenme Bağlamında İncelenmesi

Öz

Bu çalışmada, okul öncesi öğretmenlerinin fen eğitiminde otantik öğrenmeye ilişkin uygulamalarının belirlenmesi amaçlanmaktadır. Araştırma, farklı illerde görev yapan 24 okul öncesi öğretmeniyle gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubunun belirlenmesinde uygun örnekleme yöntemi ve veri toplamak amacıyla araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı-yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Verileri analiz etmek için betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, okul öncesi öğretmenlerinin fen eğitiminde otantik bağlama yönelik konuları gerçek yaşamla ilişkilendirdikleri, otantik etkinliklere büyük ölçüde yer verdikleri, öğrenme sürecinde çocukları düşündürmek için destekleyici oldukları, rehber oldukları ve çocukları aktif kıldıkları, öğrencilere çoklu bakış açısı ve roller kazandırmaya çalıştıkları belirlenmiştir. Öte yandan öğretmenlerin otantik öğrenemeye uygun olarak işbirlikli öğrenme yapmada, öğrencilerin öğrendiklerini özellikle başka durumlara transfer etmelerini sağlamada (yansıtma) ve otantik değerlendirme yapmada eksikliklerinin olduğu belirlenmiştir. Okul öncesi eğitimde fen etkinliklerinde otantik öğrenme uygulamaları kapsamında öğretmenlerin, gerçek yaşam sorunlarını içeren etkinliklerde problem çözmeye, projeye, örnek olaya ve işbirliğine dayalı öğrenme etkinliklere yer vererek çocuklara otantik görevler sunmaları önerilebilir. Gerçek yaşam durumlarını içeren etkinliklerde öğretmenlerin, çocukları motive edici eğitim ortamları düzenlemeleri ve öğrenme sürecinin daha etkili olması için performansa dayalı otantik değerlendirmelere yer vermeleri önerilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Otantik öğrenme
• fen eğitimi
• okul öncesi öğretmenleri

Kaynakça

1. Akcanca, N., Aktemur Gürler S. ve Alkan, H. (2017). Okul öncesi öğretmenlerinin fen eğitimi uygulamalarına yönelik görüşlerinin belirlenmesi. Caucasian Journal of Science, 4(1), 1-19.
2. Akduman, G. G., Gündüz, A. ve Akduman, G. G. (2015). Okul öncesi öğretmenlerinin fen etkinliklerinde problem çözme becerisi kazandırmaya yönelik uygulamaları üzerine bir inceleme. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, (3), 102-114.
3. Akkaya, S. (2006). Okul öncesi eğitim kurumlarında uygulanan fen ve doğa etkinliklerinin çocukların problem çözme becerilerine etkisi konusunda öğretmen görüşleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
4. Aktaş Arnas Y. (2002). Okul öncesi dönemde fen eğitiminin amaçları. Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Dergisi, 6(7), 1-6.
5. Alabay, E. (2017). Okul öncesi öğretmenlerinin fen etkinliklerine ilişkin görüşlerinin incelenmesi. İstanbul Aydın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi,3(1), 1-25.
6. Alacahan, G. (2016). Otantik öğrenmede yerel coğrafi bilgi ve halk takvimi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
7. Aral, N., Kandır, A. ve Can Yaşar, M. (2003). Okul öncesi eğitim. İstanbul: Ya-pa Yayınları.
8. Arı, M. (2003). Türkiye’de erken çocukluk eğitimi ve kalitenin önemi, M. Sevinç (Ed.), Erken çocuklukta gelişim ve eğitimde yeni yaklaşımlar içinde (ss.31-35) İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.

9. Arslan, A., Keserci, G., Akyüz, A. ve Keserci, G. (2020). Otantik öğrenme etkinliklerinin öğrencilerin fen bilimleri ve astronomiye yönelik tutumları ile çevre bilincine etkisinin incelenmesi. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 8(1), 55-64.
10. Aydın Aşk, Z. ve Bay, E. (2018). 7. Sınıf matematik dersinde otantik görev odaklı öğrenme süreçlerinin etkililiğinin değerlendirilmesi (Eylem Araştırması). Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(1), 95-112.
11. Ataizi, M. (2002). Çevirimici (Online) eğitimde durumlu öğrenme yaklaşımlarının uygulanması. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi, 0(4), 275-282.
12. Aydın, O. ve Savaş, B. (2019). Otantik öğrenmenin matematik ders başarısına etkisi. 1. Uluslararası Eğitim Araştırmaları Kongresi, İzmir Demokrasi Üniversitesi, İzmir.
13. Bektaş, M. ve Horzum, M. B. (2014). Otantik öğrenme. Ankara: Pegem Akademi.
14. Babaroğlu, A. ve Okur Metwalley, E. (2018). Erken çocukluk döneminde fen eğitimine ilişkin okulöncesi öğretmenlerinin görüşleri. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(1), 125-148.
15. Berk, E. L. (2015). Bebekler ve çocuklar doğum öncesinden orta çocukluğa (İnfants and children prenatal through mıddle chıldhood). (Çev. Işıkoğlu Erdoğan, N.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
16. Çınar S. (2013). Okul öncesi öğretmenlerin fen ve doğa konularının öğretiminde kullandıkları etkinliklerin belirlenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 364-371.
17. Dilmaç, S. ve Dilmaç, O. (2012). Otantik değerlendirme yaklaşımlarının ortaöğretim öğrencilerinin görsel sanatlar dersine yönelik tutumlarına etkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 38, 1-35.
18. Elmas, H. ve Kanmaz, A. (2015). Okul öncesi eğitim öğretmenlerinin fen eğitimine ilişkin görüşlerinin belirlenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 4(2), 35-45.
19. Erten, P. (2020). Otantik öğrenme. Bilgi ve İletişim Teknolojileri Dergisi, 2(1), 17-30.
20. Gezgin, D. ve Kılıç, D. (2015). Okul öncesi öğretmenlerinin fen etkinliklerinde tercih ettikleri kazanım ve yöntemlerin belirlenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 620-630.
21. Güler, D. ve Bıkmaz, F. H. (2002). Anasınıflarında fen etkinliklerinin gerçekleştirilmesine ilişkin öğretmen görüşleri. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 1(2), 249-267.
22. Gündoğan, A. ve Gültekin, M. (2018). The reflection of the attitudes and learning processes to learning environments with authentic tasks in life science class. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 8(4), 771-832.
23. Güner, M. (2015). Türkçe dersinde dinlediğini anlama becerisinin geliştirilmesinde otantik görev temelli otantik materyallerin etkisi. International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 10(11), 757-772.
24. Hançer, A. H., Şensoy, Ö. ve Yıldırım, H. İ. (2003). İlköğretimde çağdaş fen bilgisi öğretiminin önemi ve nasıl olması gerektiği üzerine bir değerlendirme. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(13), 80-88.
25. Hastürk, H. G. (2013). Öğretmen adaylarının zihinsel yapılarındaki değişimlerin otantik öğrenme ortamlarında incelenmesi ve değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
26. Horzum, M. B. ve Bektaş, M. (2012). Otantik öğrenmenin topluma hizmet uygulamaları dersini alan öğretmen adaylarının derse yönelik tutum ve memnuniyetine etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 20(1), 341-360. Iucua, R. B. ve Marina, E. (2014). Authentic learning in adult education. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 142, 410-415.
27. İneç, Z. F. (2017). Sosyal bilgiler dersinde geo-medya destekli otantik öğrenme ortamının öğrenmeye etkisi (Yayınlanmamış doktora tezi). Erzincan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzincan.
28. İneç, Z. F. ve Akpınar, E. (2017). Sosyal bilgilerin otantik öğretiminde yeni yaklaşımlar. International Journal of Social Science Research, 6(2), 46-65.
29. Johann Heinrich, P. (2018). Çocuğunu nasıl eğitirsin (Çev. Erdoğdu, B.). İstanbul: Roza Yayınevi.
30. Karaer, H. ve Kösterilioğlu, M. (2005). Amasya ve Sinop illerinde çalışan okul öncesi öğretmenlerin fen kavramlarının öğretilmesinde kullandıkları yöntemlerin belirlenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 2, 447-454.
31. Karakuş, F. (2012). Oluşturmacı öğrenme ve otantik değerlendirme yaklaşımlarının sosyal bilgiler öğretiminde öğrencilerin akademik başarı ve kalıcılığa etkisi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(1), 101-116.
32. Karamustafaoğlu, S. ve Kandaz, U. (2006). Okul öncesi eğitimde fen etkinliklerinde kullanılan öğretim yöntemleri ve karşılaşılan güçlükler. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26(1), 65-81.
33. Kaptan, F. ve Korkmaz, H. (2001). Fen eğitiminde probleme dayalı öğrenme yaklaşımı. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(20), 185-192.
34. Kıldan, O. ve Pektaş, M. (2009). Erken çocukluk döneminde fen ve doğa ile ilgili konuların öğretilmesinde okul öncesi öğretmenlerinin görüşlerinin belirlenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1), 113-129.
35. Kinay, İ. ve Bağçeci, B. (2017). Otantik değerlendirme yaklaşımının öğretmen adaylarının öğrenmeye ve katılımcı değerlendirmeye yönelik inançlarına etkisinin incelenmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 52, 16-32.
36. Koçyiğit, S. (2011). Otantik görev odaklı yapılandırmacı yaklaşımın öğretmen adaylarının başarılarına, derse karşı tutumlarına ve problem çözme becerilerine etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
37. Koçyiğit, S. (2020). Otantik değerlendirme. Görgü, E. ve Sezer, Türker (Ed.). Erken çocuklukta güncel konular içinde (ss.477- 494). Ankara: Nobel Yayıncılık.
38. Koçyiğit, S. ve Zembat, R. (2013). Otantik görevlerin öğretmen adaylarının derse karşı tutumlarına ve problem çözme becerilerine etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri Dergisi, 13(2), 1027-1051.
39. Laçin Şimşek, C. (2011). Okul dışı öğrenme ortamları ve fen eğitimi. Canan Laçin Şimşek (Ed.), Fen öğretiminde okul dışı öğrenme ortamları. İçinde (ss.1-21) Ankara: Pegem Akademi.
40. Lind, K. K. (1998). Science in early childhood: Developing and acquiring fundamental concepts and skills. In American Association for the Advancement of Science (AAAS). Prepared for the Forum on Early Childhood Science, Mathematics, and Technology Education.
41. Lombardi. M. (2007). Authentic learning for the 21st century: An overview. http://www.educause.edu/ir/library/pdf/ELI3009.pdf adresinden 02.01.2021 tarihinde erişilmiştir.
42. Milli Eğitim Bakanlığı, [MEB] (2013). Okul öncesi eğitimi programı. Ankara, Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı. http://tegm.meb.gov.tr/dosya/okuloncesi/ooproram.pdf adresinden alınmıştır.
43. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB] (2016). Çocuk gelişimi ve eğitimi/Fen ve matematik etkinlikleri. 04 Ocak 2021tarihindehttp://www.megep.meb.gov.tr/mte_program_modul/moduller/Fen%20ve%20Matematik%20Etkinlikleri.pdf adresinden alınmıştır.
44. Miles, M, B. ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded Sourcebook. (2nd ed). Thousand Oaks, CA: Sage.
45. Merriam, S. B. (2015). Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber (çev. Turan, S.). Ankara: Nobel Akademi Yayıncılık.
46. Önal, T. K. ve Sarıbaş, D. (2019). Okul öncesi dönemde fen eğitimi ve önemi. Karamanoğlu Mehmetbey Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1(2), 109-118.
47. Özden, Y. (1996). Eğitimde yeniden yapılanma çerçevesinde otantik öğretim. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 2(2), 271-277.
48. TDK (2020). Türk dil kurumu büyük Türkçe sözlük. 12 Ekim 2020 tarihinde https://sozluk.gov.tr/ adresinden erişilmiştir.
49. Herrington, J. (2006). Authentic e-learning in higher education: Design principles for authentic learning environments and tasks. Faculty of Education- Papers, University of Wollongong, World Conference on ELearning in Corporate, Government, Healthcare, and Higher Education, Chesapeake, Va.
50. Parlakyıldız, B. ve Aydın, F. (2004). Okul öncesi dönem fen eğitiminde fen ve doğa köşesinin kullanımına yönelik bir inceleme. XIII Ulusal Eğitim Birimleri Kurultayında Sunulmuş Bildiri. İnönü Üniversitesi, Malatya. Sağlam,M. ve Aral, N. ,(2015).Okul öncesi öğretmenlerinin fen etkinlikleri hakkındaki görüşlerinin belirlenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(3), 87-102.
51. Sarıbaş, D. Akdemir, Aydın Z. G. ve Yılmaz, Ş. (2019). Okul öncesi fen eğitiminde eleştirel düşünme becerileri ve öğretmen eğitimine yönelik öneriler. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 13(2), 704-734.
52. Sığırtmaç, A. ve Özbek, S. (2011). Okul öncesi öğretmenlerinin fen eğitimine ilişkin görüşleri ve uygulamalarının incelenmesi. e-Journal of New World Sciences Academy, 6(1), 1039-1056.
53. Simsar, A. ve Doğan, Y. (2019). Okul öncesi öğretmenlerinin fen eğitimi süreçleri üzerine görüşlerinin incelenmesi. E-Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6(2), 19-32.
54. Şimşek, H. ve Yıldırım, A. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.
55. Tahan, Ö. ve Uçar, Z. (2007). Okul öncesi eğitim kurumlarında fen okuryazarlığına ilişkin yapılan çalışmaların değerlendirilmesi. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(2), 558-557.
56. Takaoğlu, Z. ve Demir, V. (2018). Okul öncesi eğitimde uygulanan fen etkinliklerinin değerlendirilmesi. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 12(25), 76-101.
57. Tilley, R. E. ve Mitchell, J. (2018). How authentic does authentic learning have to be? How authentic does authentic learning have to be?. Higher Education Pedagogies, 3(1), 495-509.
58. Uyanık Balat, G. (2013). Fen nedir ve çocuklar feni nasıl öğrenir? Berrin Akman, Gülden Uyanık Balat, Tülin Güler. (Ed.), Okul öncesi dönemde fen eğitimi içinde (ss.1-17). Ankara: Pegem A. Yayıncılık.
59. Uyanık Balat, G. ve Önkol, F. L. (2013). Okul öncesi dönemde fen eğitimi öğretim yöntemleri. Berrin Akman, Gülden Uyanık Balat, Tülin Güler (Ed.), Okul öncesi dönemde fen eğitimi içinde (ss.91-131) Ankara: Pegem A. Yayıncılık.
60. Uysal, D. (2007). Okul öncesi eğitim kurumlarında uygulanan fen ve doğa etkinliklerinin işlevselliğine ilişkin öğretmen görüşleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
61. Ünal, M. ve Akman, B. (2006). Okul öncesi öğretmenlerinin fen eğitimine karşı gösterdikleri tutumlar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(30), 251-257.
62. Yenice, N., Özden, B. ve Alpak Tunç, G. (2017). Öğretmen adaylarının alternatif ölçme ve değerlendirme yaklaşımlarını kullanmaya yönelik öz yeterliklerinin incelenmesi. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 6(2), 367-397.