PLANLAMADA DOĞAL EŞİK DEĞERLENDİRME KRİTERLERİ

Öz

Planlama sisteminde; analitik çalışmalar, planlamanın ön aşamasını oluşturur. Analitik değerlendirme yapmak üzere araştırılan, gözlemlenen  doğal, sosyal, kültürel yapıya ait yerleşme alanlarını ilgilendiren tüm veriler, analiz çalışmalarında potansiyellerin değerlerin bilinmesi adına önemli bir yer  tutar.   Aynı zamanda analitik veriler, sorun ve potansiyellerin belirli kategorilerle anlaşılması,   ekonomik ve uygulanabilir çözümlerin ve plan kararlarının oluşturulabilmesi açısından da önem taşır. Sürdürülebilirlik ilkesinden hareketle; Doğal ve yapay alan sınırlarının belirlenmesinde, ekosistem doğal dengesinin korunabilmesi, bu amaçla doğal eşiklerin değerlendirilme kriterlerinin incelenmesi, makalenin konusunu oluşturmuştur. 

Anahtar Kelimeler

• Ekosistem kırsal ve kentsel planlama,taşıma kapasitesi,doğal eşikler

Kaynakça

1. Aksu, G. A. (2012). Peyzaj Değişimlerinin Analizi. İstanbul, Sarıyer Örneği. (Analysis of landscape changes: A case study in Istanbul sariyer). Ph.D. thesis, Istanbul University, Institute of Science, Istanbul, Turkey.
2. Aksu, G. A.; Musaoğlu, N.; Uzun, A. (2017). An auxiliary tool for landscape evaluation: Ecological risk analysis based on analytic hierarchy process. Fresenius Environmental Bulletin, 26(1/2017), 84–92.
3. Aksu, G.A.; Küçük, N., (2018). Evaluation of urban topography–biotope–population density relations for Istanbul–Beşiktaş urban landscape using AHP. Environment, Development and Sustainability, https://doi.org/10.1007/s10668-018-0217-9
4. Alkan, H., Oğurlu, İ., (2014). Changes In The Environmental Perception, Attitude and Behaviour Of Participants At The End Of Nature Training Projects, Environmental Engineering and Management Journal, Vol.13, No. 2, 419-428, ISSN: 1582-9596
5. Atabay, S., (1993), Ekolojik Planlama Ders Notları , YTÜ Mimarlık Fakültesi Şehir ve Bölge Planlama Bölümü
6. Balcı, N., (1976), “Vejetasyonun -Özellikle Ormanların- Hidrolojide, Arazi Kullanma ve Toprak Dengesindeki Rolü”, 1. Orman Kadastro Semineri 15 Ocak-22 Şubat 1974, İÜ Orman Fakültesi, Orman Genel Müdürlüğü Yayınları, Sıra No:607, Seri No:13, Ankara
7. Balcı, N., Özyuvacı, N., Özhan, S., (1984), Su Kaynaklarının Geliştirilmesi ve Korunmasında Orman Ekosistemlerinin Rolü, Ulusal Çevre Sempozyumu, 12-15 Kasım 1984, Adana,
8. Çepel, N., (1994a) Peyzaj Ekolojisi, İÜ Orman Fakültesi Yayınları, 429, Istanbul

9. Çepel, N., (1995), Orman Ekolojisi, IÜ Orman Fakültesi Yayınları, 433, Istanbul
10. Çevre Kanunu, (1983), Kanun Numarası : 2872, Resmi Gazete Tarihi: 11.08.1983, Sayısı: 18132
11. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Teşkilatı Kuruluş ve Yetkilerini belirleyen 644 sayılı KHK, (2011), Resmi Gazete Tarihi: 04.07.2011, Sayısı: 27984
12. Erinç, S., (1984), Ortam Ekolojisi ve Degradasyonal Ekosistem DeğiŞiklikleri,IÜ Deniz Bilimleri ve Coğrafya EnstitüsüYayınları, Istanbul
13. Eroğlu, M., (2015) Böcek Ekolojisi - Karadeniz Teknik Üniversitesi Orman Fakültesi Yaban Hayatı Ekolojisi ve Yönetimi Bölümü- KTÜ Yayını
14. Fındık Üretiminin Planlanması ve Dikim Alanlarının Belirlenmesi H. Kanun, (2009), Kanun Numarası : 2844, Resmi Gazete Tarihi: 15.07.2009, Sayısı: 27289
15. Hardin G. (1994) The Tragedy of the Unmanaged Commons. Trends Ecol Evol. 1994 May;9(5):199. doi: 10.1016/0169-5347(94)90097-3. Epub 2003 Nov 7.
16. Hızal, A. ve Şengönül, K., (1992), “Istanbul’un Su Havzalarında Bitki Örtüsünün Tahribi ve Getirdiği Sorunlar”, Istanbul’daki Su Havzalarının Çevre Sorunları ve Konuları Sempozyumu, 17 12 1992, IÜ Orman Fakültesi, Türk Tabiatını Koruma Derneği Istanbul Şubesi, Istanbul
17. Işık, K., (1997), “Kent Ekosistem Modeli ve Çevre Sorunları”, Doğayı Korumada Kent ve Ekoloji Sempozyumu, 19.12.1997, Türkiye’de Doğayı Koruma Vakfı, IÜ Orman Fakültesi, İÜ Çevre Sorunları Araştırma ve Uygulama Merkezi ve İTÜ Mimarlık Fakültesi, Istanbul
18. Kantarcı, D., (1986), Genetik Toprak Sınıflandırmasının Ana Konuları 1. Ayrışma ve Oluşum Olayları, İstanbul Üniversitesi, Orman Fakültesi Dergisi, Seri B, Cilt 36, Sayı 2, İstanbul
19. Kıyı Kanunu, (1990), Kanun Numarası : 3621, Resmi Gazete Tarihi: 17.04.1990, Sayısı: 20495
20. Köy İçme Suları Hk. Kanun, (1960), Kanun Numarası : 3287, Resm i Gazete Tarihi: 09.05.1960, Sayısı: 3287
21. Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu. (1983, 2004), Kanun Numarası : 2872, ek 5226, Resmi Gazete Tarihi: 11.08.1983, 14.7.2004, Sayısı: 18132
22. Maden Kanunu, (1985), Kanun Numarası : 3213 (değişik 5177), Resmi Gazete Tarihi: 15.06.1985, Sayısı: 18785
23. Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği, (2014), Yönetmelik Numarası : 29030, Resmi Gazete Tarihi: 14.06.2014, Sayısı: 29030
24. Mera Kanunu, (1998), Kanun Numarası: 4342 (değişik 5178), Resmi Gazete Tarihi: 28.02.1998, Sayısı: 23272
25. Milli Ağaçlandırma ve Erozyon Kontrolü Seferberliği Kanunu, (1995), Kanun Numarası 4122: Resmi Gazete Tarihi: 26.07.1995, Sayısı: 22355
26. Milli Parklar Kanunu, (1983), Kanun Numarası : 2873, Resmi Gazete Tarihi: 11.08.1983, Sayısı: 18132
27. Nüfus Planlaması H. Kanun, (1983), Kanun Numarası : 2827, Resmi Gazete Tarihi: 27.05.1983, Sayısı: 18059
28. Oğurlu, İ., (2016), Yaban Hayatı Ekolojisi, Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Yayın No; 19, İsparta
29. Orman Kanunu, (1956), Kanun Numarası : 6831 (değişik 4999), Resmi Gazete Tarihi: 08.09.1956, Sayısı: 9402
30. Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye ait Tarım Arazilerinin Satışı H. Kanun, (2012), Kanun Numarası : 6292, Resmi Gazete Tarihi: 26.04.2012, Sayısı: 28275
31. Su Ürünleri Kanunu, (1971), Kanun Numarası : 1380, Resmi Gazete Tarihi: 04.04.1971, Sayısı: 13799
32. Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanunu, (1984), Kanun Numarası : 3083, Resmi Gazete Tarihi: 01.12.1984, Sayısı: 18592
33. Suri, L., (1998), İstanbul Metropolünde Havza Planlaması ve YönetimiMetropoliten Alanlar Planlama Sorunları Sempozyumu, Yıldız Teknik Üniversitesi, Mimarlik Fakültesi Şehir ve Bölge Planlama Bölümü Yayını
34. Suri, L., (2000), İçme Suyu Havzalarında Planlama ve Yönetim Ömerli İçme Suyu Havzası Örneği, Doktora Tezi, Yıldız Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Şehir ve Bölge Planlama Bölümü
35. Suri, L., (2004), İçme Suyu Havzalarında Planlama Taleplerı ve Uygulamaları, Istanbul ve Su Sempozyumu, 09 01 2004 TMMOB Mimarlar Odası Istanbul Buyukkent Subesi Yayını
36. Suri, L., (2008), İçme Suyu Havzalarında Planlama İlkeleri ve Yönetim, Kent Yönetimi İnsan ve Çevre Sorunları Sempozyumu İTÜ, İstanbul Büyükşehir Bel., İSTAÇ İstanbul Büyükşehir Belediyesi Yayını
37. Şahin, Y., (2014), Etik Ama Otoriter Bir Kavram, Kültürel Taşıma Kapasitesi AÜ. SBF Dergisi 59-4
38. T. C. Anayasası (1982), Resmi Gazete Tarihi: 09.11.1982, Sayısı: 17863Tohumlukların Tescil, Kontrol ve Sertifikasyonu H. Kanun, (1963), Kanun Numarası : 308, Resmi Gazete Tarihi: 29.08.1963, Sayısı: 11493
39. Tohumculuk Kanunu (2006), Kanun Numarası : 5553, Resmi Gazete Tarihi: 08.11.2006, Sayısı: 26340
40. Ulusal Bor Araştırma enstitüsü Kurulması Hakkında Kanun, (2003), Kanun Numarası : 4865, Resmi Gazete Tarihi: 18.06.2003, Sayısı: 25142
41. Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu, (2010), Kanun Numarası : 3083, Resmi Gazete Tarihi: 13.06.2010, Sayısı: 27610
42. Yer Altı Suları Hk. Kanun, (1960), Kanun Numarası : 167, Resmi Gazete Tarihi: 23.12.1960., Sayısı: 10688
43. Yeni Bitki Çeşitlerine Ait Islahçı Haklarının Korunmasına İlişkin Kanun, (2004), Kanun Numarası : 5042, Resmi Gazete Tarihi: 15.01.2004., Sayısı: 25347