CUSTODY ABUSE, CHILD EXECUTION AND PARENTAL ALIENATION SYNDROME IN TERMS OF HUMAN RIGHTS

Öz

Human rights violations are the most common issue, both from the point of view of children and from the point of view of the party that does not have custody, in the wars caused by the ongoing dispute between parents in the divorce and post-divorce processes. Problems arising from disputes conflicts that the warring parties will experience over custody; execution law regulations and execution agencies are trying to regulate their practices. Execution is the place to search for rights for goods and receivables. The fact that the personal relationship facility is still trying to be provided in this way leads to human rights violations for this obligation. Parental deprivation is very important and special for the child due to the connection of subjectivity, emotional development and the search for role models.

Anahtar Kelimeler

• PANDEMİ
• CHİLD RİGHTS
• CHILD EXECUTION
• İMPORTANCE OF PERSONEL RELATİONSHİP
• PATENTAL ALİENATİON SYNDROME

PANDEMİ SÜRECİNDE VE ÖNCESİNDE İNSAN HAKLARI AÇISINDAN VELAYET SU-İ İSTİMALİ, ÇOCUK İCRASI VE EBEVEYNE YABANCILAŞMA SENDROMU

Öz

Boşanma ve sonrası süreçlerde ebeveynler arasındaki devam eden çekişmelerden kaynaklı çatışmalarda hem çocuklar açısından hem de velayeti elinde bulundurmayan taraf açısından en çok karşılaşılan konu insan hakları ihlalleridir. Çekişmelerin ortaya çıkardığı sorunlar ve savaşan tarafların velayet üzerinden yaşayacağı çatışmalar; icra hukuku düzenlemeleri ile icra daireleri aracılığı ile çözülmeye çalışılmaktadır. İcra, mal ve alacaklar için hak arama yeridir. Pandemi sürecinde başlayan ve uzunca bir süre devam eden icraların durdurulması, sokağa çıkma yasaklarının da Ebeveyne Yabancılaşma Sendromu için kolaylaştırıcı etken olduğu düşünülmektedir. Kişisel ilişki tesisinin halen bu yol ile sağlanmaya çalışılması bu yükümlülük için insan hak ihlallerinin doğmasına sebep olmaktadır. Kişisel ilişki: aile mahrumiyeti öznellik, duygusal gelişim ve rol modellik arayışı bağlantısı nedeni ile çocuk açısından oldukça önemli ve özeldir. Dolayısıyla kişisel ilişkinin kurulma şekli ve sonrasında yaşanacaklar çocuğun ruhsal dünyası açısından travma oluşturacak halde olmamalıdır.

Anahtar Kelimeler

• PANDEMİ
• ÇOCUK HAKLARI
• ÇOCUK İCRASI
• EBEVEYNE YABANCILAŞMA SENDROMU
• ORTAK VELAYET
• TEKTARAFLI VELAYET

Kaynakça

1. Apaydın E. (2018). Ortak Hayata Son Verilmesi Sonrası Ortak Velayet Hususunda Yasal Düzenleme Gereği. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi –İnÜHFD- , 9 (1), 445-476.
2. Baker AJL, Andre K. (2008). Working with alienated children& their targeted parents: suggestions for mental health professionals. Annals of American Psychotherapy Association, 11(2), 10-18.
3. Erdoğan E. (2014). Ebeveyn Yabancılaşma Sendromu Örnek Raporlamalar. CreateSpace Independent Publishing Platform
4. Gardner RA. (1992). The Parental Alienation Syndrome. A guide for mental health and legal professionals. Creskills, NJ: Creative Therapeutics.
5. Gülseren Ü. (2005). Aile içi şiddet. Aile ve Toplum, 7 (2).
6. Güneş ZN, http://tbbdergisi.barobirlik.org/m2020-150-1935
7. İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerinin Korunmasına İlişkin Sözleşme (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi) 11. Protokol ile değiştirilen ve yeniden düzenlenen sözleşme metni (yürürlüğe giriş tarihi 1 Kasım 1998)
8. Kılınç Ü, http://avukat-kilinc.com/index.html

9. Resmi Gazete 25 Mart 2016 sayı 29664 yasama bölümü kanun 6684
10. Torun F. (2019). Ebeveyne Yabancılaşma Sendromu. Psikonet Yayınları
11. Torun F. Parental alienation syndrome. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 12 (1): 167-168.