An Example Of Communıty Buılt On Self-Defense: “36 Boys”

Öz

This is a study of sociology of community and sociology of law. It aims to understand communities with is the scope of legal pluralism. The study suggests that self-defense which is a legal concept could play a constituent role for a community. In order to do this, the study focuses on the community of “36 Boys” which was founded in Kreuzberg of Berlin-Germany. Throughout the first chapter, concept and theory, I examined self-defense, and positive-negative obligations of states within the domaine of law and examined community, constituent role of community within the domaine of sociology using the method of literature review. I also referred to verdicts of the European Court of Human Rights on positive-negative obligations. In the chapter on analysis, I used the method of content analysis on interviews of nine founding members of 36 Boys in the documentary, which was shot for TV Channel Al Jazeera and certainly did not digress from the scope of the previous chapter on concept and theory. The study has concluded that “36 Boys” were a community which was founded on the basis of self-defense which could play a constituent role for a community. Considering the lack of methodical studies in sociology of law, I believe this study to be a contribution to the domain. Additionally, this new community built on self-defense, which was recognized by me, is a scientific contribution.

Anahtar Kelimeler

• Sociology of Community
• Sociology of Law
• Self-Defense
• Gemeinschaft
• Gesellschaft
• Positive-Negative Obligations
• 36 Boys

Meşru Müdafaa Üzerine Kurulu Bir Cemaat Örneği: “36 Boys”

Öz

Bu çalışma, cemaat sosyolojisi ile hukuk sosyolojisi alanı içerisinde yer almaktadır. Çalışma alternatif hukuksal yapıların oluşumların anlaşılabilmesini hedeflemektedir. Hukuki bir kavram olan meşru müdafaa kavramının cemaatin kurucu unsuru olduğunu ileri sürülmektedir. Bu bağlamda çalışma Almanya’nın Berlin şehri Kreuzberg bölgesinde kurulan “36 Boys” grubu örneğine odaklanmıştır. İlk kısımda kavram ve teori kısmında hukuk başlığı altında meşru müdafaa ve pozitif-negatif yükümlülükler ve sosyoloji başlığı altında cemaat, cemaatin kurucu unsuru, cemaatin kriterleri açıklanmıştır. Bu açıklamalar AİHM içtihatlarının taranması ve literatür tarama yöntemleri ile yapılmıştır. İkinci kısımda Al Jezeera televizyon kanalı için hazırlanmış olan “36 Boys” adlı belgeselde yer alan dokuz kurucu üyenin beyanları, içerik analiz yöntemi ile incelenmiştir. İncelemede çalışmanın ilk kısmında verilen kavram ve teori kısmının oluşturduğu çerçeve korunmuştur. 36 Boys grubunun meşru müdafaa etrafında toplanan bir cemaat olduğu sonucuna ulaşılmıştır ve de meşru müdafaanın bir cemaatin kurucu unsuru olabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Hukuk sosyolojisi alanında verili ve yöntemli çalışmaların sayısının azlığı dikkate alınarak, hukuk sosyolojisi alanına bu çalışma ile katkı yapılmıştır. Ayrıca cemaat sosyolojisinde yeni bir cemaat türü tanımlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Cemaat Sosyolojisi
• Hukuk Sosyolojisi
• Meşru Müdafaa
• Gemeinschaft
• Gesselschaft
• Pozitif-Negatif Yükümlülükler
• 36 Boys.

Kaynakça

1. Akandji-Kombe, J.F. (2008). Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi Kapsamında Pozitif Yükümlülükler, (Çev: İnsan Hakları ve Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü), İnsan Hakları El Kitapları Serisi No.7, İnsan Hakları ve Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü, Strasburg.
2. Apaydın, C. (2016) Meşru Savunma, Acar Matbaacılık, İstanbul.
3. Aziz, A. (1994). Araştırma Yöntemleri- Teknikleri ve İletişim, Turhan Kitabevi, Ankara.
4. Bauman, Z. (2017). (Çev: N. Soysal), 2. Baskı, Say Yayınları, İstanbul.
5. Burke, E. (2016). Fransa’daki Devrim Üzerine Düşünceler, (Çev: O. Arslan), 1. Baskı, Kadim Yayınları, Ankara.
6. Delanty, G. (2015). Bir Kavramın Anatomisi Topluluk, (Çev: F. B. Atay), Everest Yayınları, İstanbul.
7. Doğmuş, S. (2018). AİHS Işığında Devetlerin Yaşama Hakkına İlişkin Pozitif Yükümlülükleri, Seçkin Yayınları, Ankara.
8. Dönmezer, S. (2013). Genel Ceza Hukuku Dersleri, Bahçeşehir Üniversitesi Yayınları, İstanbul.

9. Kaya, A. (2000). Berlin’deki Küçük İstanbul, Büke Yayınları, İstanbul.
10. Kühl, K. (2008). Strafrecht Allgemeiner Teil, 6. Baskı, Verlag Vahlen, Münih.
11. Manzini, V. (1961). Tratto di Diritto Penale Italiano, Quarta Edizione, Torino.
12. Marshall, G. (2005). Sosyoloji Sözlüğü, (Çev: O. Akınhay, D. Kömürcü), Bilim ve Sanat Yayınları, Ankara.
13. Nisbet, R. (2016). Sosyolojik Düşünce Geleneği, (Çev: Y. Kaplan), 2. Baskı, Paradigma Yayınları, İstanbul.
14. Özen, M. (1995). Türk Ceza Hukukunda Meşru Savunma, Seçkin Yayınevi, Ankara.
15. Perdecioğlu, İ.E. (2020). Mülkiyet Hakkı Yönünden Devletin Pozitif Yükümlülükleri, Adalet Yayınevi, Ankara.
16. Roberts, J.M. (2015). Avrupa Tarihi, (Çev: F. Aytuna), İnkılap Yayınevi, İstanbul.
17. Schnapper, D. (1995). Yurttaşlar Cemaati, (Çev: Ö. Okur), Kesit Yayınları, İstanbul.
18. Tavşancıl, E. ve Aslan E. (2001). İçerik Analizi ve Uygulama Örnekleri, Epsilon Yayınevi, İstanbul.
19. Tönnies, F. (2019). Cemaat ve Cemiyet, (Çev: E. Güler), Vakıf Bank Kültür Yayınları, İstanbul.
20. TDK (1999). Türkçe Sözlük, Cilt 1, Türk Dil Kurumu Sözlük Bilim ve Uygulama Kolu Yayınları, 9. Baskı, Ankara.
21. Weber, M. (2012). Ekonomi ve Toplum, (Çev: L. Boyacı), Cilt 1, Yarın Yayınları, İstanbul.
22. Yelken, R. (1999). Cemaatin Dönüşümü, 1. Baskı, Vadi Yayınları, Ankara.
23. Yurdakul, G. (2015). From Guest Workers İnto Muslims: The Transformation of Turkish Immigrant Associations in Germany, Cambridge Scholars Publishing, Newcastle.
24. KAPKİN, Y(Yönetmen). (2013). Belgesel: 36 Boys, Al Jazeera, Berlin.
25. Deggrıch, v.M. (2007, 16 Eylül). Drei Engel für Kreuzberg, Der Spiegel. Elde Edilme Tarihi: 12 Haziran2020, https://www.spiegel.de/spiegel/print/d52985280.html?name=Drei+Engel+für+Kreuzberg.
26. Federal Almanya Kriminal Dairesi. (2013). (12.06.2020). https://www.bka.de/EN/CurrentInformation/PoliceCrimeStatistics/to2013/pcsUpTo2013_no.html.
27. Nişanyan Sözlük. Elde edilme tarihi: 12 Haziran 2020, https://www.nisanyansozluk.com/?k=cemaat.
28. AİHM, Airey v. İrlanda, Başvuru Numarası: 6289/73, Strasburg: 9 Ekim 1979.
29. AİHM, Akkoç v. Türkiye, Başvuru Numarası: 22947/93, 22948/93, Strasburg: 10 Ekim 2000.
30. AİHM, Alisic ve Diğerleri v. Bosna ve Herzigova, Sırbistan, Slovenya, Macedonya Eski Yugoslavya Cumhuriyeti, Başvuru Numarası: 60642/08, Strasburg: 6 Kasım 2012.
31. AİHM, Bevacqua and S. v. Bulgaristan, Başvuru Numarası: 71127/01, Strasburg: 12 Haziran 2008.
32. AİHM, Dink v. Türkiye, Başvuru Numarası: 2668/07, 6102/08, 30079/08, Strasburg: Ağustos-Eylül 2010.
33. AİHM, Dzirnis v. Letonya, Başvuru Numarası: 25082/05, Strasburg: 29.03.2018.
34. AİHM, Hajduova v. Slovakya, Başvuru Numarası: 2660/03, Strasburg: 30 Kasım 2010.
35. AİHM, Hokkanen v. Finlandiya Davası, Başvuru Numarası: 19823/92, Strasburg: 23 Eylül 1994.
36. AİHM, Hunguest Zrt v. Macaristan, Başvuru Numarası: 66209/10, Strasburg: 16 Ocak 2018.
37. AİHM, Kolyadenko ve Diğerleri v. Rusya, Başvuru Numarası: 17423/05, 20534/05, 23263/05, 24283/05, 35673/05, Strasburg: 28 Şubat 2012.
38. AİHM, L.C.B. v. Birleşik Krallık, Başvuru Numarası: 14/1997/798/1001, Strasburg: 9 Haziran 1998.
39. AİHM, Lopez Ostra v. İspanya, Başvuru Numarası: 16798/90, Strasburg: 9 Aralık 1994.
40. AİHM, McCann v. Birleşik Krallık, Başruvu Numarası: 19009/04, Strasburg: 13 Mayıs 2008.
41. AİHM, Naddaf v. Federal Almanya, Başvuru Numarası: 11604/85, Strasburg: 10 Ekim 1986.
42. AİHM, Osman v. Birleşik Krallık, Başvuru Numarası: 87/1997/871/1083, Strasburg: 28 Ekim 1998.
43. AİHM, Turturica ve Casian v. Moldova ve Rusya, Başvuru Numarası: 28648/06, Strasburg: 30 Ağustos 2016.
44. AİHM, Zolatas v. Yunanistan, Başvuru Numarası: 66610/09, Strasburg: 29 Ocak 2013.