Late Miocene Stratigraphy of Karaburun Peninsula, New Mammal Records and Regional Correlation, Western Anatolia

Öz

The Eşendere Group, identified in the Mordoğan sub-basin on the western edge of the Foça Depression, consists of the alluvial Saip, palustrine Boyabağ and lacustrine Çukurcak limestone formations. The Eşendere Group unconformably overlies the lacustrine deposits of the middle Miocene Hisarcık Formation. The Saip Formation consisting of alluvial fan deposits, reflects the beginning of late Miocene sedimentation. The Boyabağ Formation, which was described in this study for the first time, represents a palustrine mud flat succession and is located between the Saip Formation and the lacustrine Çukurcak Limestone. The Çukurcak Limestone is the last unit in the Eşendere Group.

Hipparion aff. giganteum and Hippopotamodon major, that were found in the mudstone dominant succession of the Boyabağ Formation, are the first records from the MN10 biozone in the Western Aegean region. Based on these large mammal records, we assume that late Miocene sedimentation in the Foça Depression began ~10 million years ago.

Anahtar Kelimeler

• Mordoğn Basin
• Western Anatolia
• Mammalian Paleontology

Karaburun Yarımadası’nın Geç Miyosen Stratigrafisi, Yeni Memeli Bulguları ve Bölgesel Korelasyon, Batı Anadolu / Late Miocene Stratigraphy of Karaburun Peninsula, New Mammal Records and Regional Correlation, Western Anatolia

Öz

Foça Çöküntüsü’nün batı kenarındaki Mordoğan alt havzasında tanımlanan Eşendere grubu, alüviyal Saip, palustrin Boyabağ ve gölsel Çukurcak kireçtaşı formasyonlarından oluşmaktadır. Eşendere grubu, Orta Miyosen yaşlı Hisarcık formasyonunun gölsel çökelleri üzerinde uyumsuzlukla yer alır. Alüvyon yelpazesi çökellerinden oluşan Saip formasyonu, Geç Miyosen tortullaşmasının başlangıcını yansıtır. Palustrin çamur düzlüğü istifiyle temsil edilen ve ilk kez bu çalışmada tanımlanan Boyabağ formasyonu, Saip formasyonu ile gölsel Çukurcak kireçtaşı arasında yer alır. Gölsel Çukurcak kireçtaşı, Eşendere grubunun son birimidir.

Boyabağ formasyonunun çamurtaşı egemen istifi içinde bulunan Hipparion aff. giganteum ve Hippopotamodon major Kıyı Ege bölgesinde MN10 biyozonuna işaret eden ilk bulgulardır. Bu büyük memeli bulgularına dayanılarak, Foça Çöküntüsü’ndeki Geç Miyosen tortullaşmasının ~10 milyon yıl önce başladığı ileri sürülebilir. Boyabağ formasyonunun çamurtaşı egemen istifi içinde bulunan Hipparion aff. giganteum ve Hippopotamodon major Kıyı Ege bölgesinde MN10 biyozonuna işaret eden ilk bulgulardır. Bu büyük memeli bulgularına dayanılarak, Foça Çöküntüsü’ndeki Geç Miyosen tortullaşmasının ~10 milyon yıl önce başladığı ileri sürülebilir.

Anahtar Kelimeler

• Mordoğan Havzası
• Batı Anadolu
• memeli Paleontolojisi

Kaynakça

1. Agostini, S., Tokçaer, M. & Savaşçın, M. Y. (2010). Volcanic rocks from Foça-Karaburun and Ayvalık-Lesvos Grabens (Western Anatolia) and their petrogenic-geodynamic significance. Turkish Journal of Earth Sciences, 19, 157-184.
2. Akyürek, B. ve Soysal, Y. (1983). Biga Yarımadası Güneyinin (Savaştepe–Kırkağaç–Ayvalık) Temel Jeolojik Özellikleri. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 95/96, 1-13.
3. Alçiçek, M. C., Mayda, S., Ten Veen, J. H., Boulton, S. J., Neubaer, T. A., Alçiçek, H., Tesakov, A., Saraç, G., Hakyemez, H. Y., Göktaş, F., Murray, A. M., Titov, V., Jimenez-Moreno, G., Büyükmeriç, Y., Wesselingh, F., Bouchal, J. M., Demirel, A, Kaya, T., Halaçlar, K., Bilgin, M., Hoek Ostende B. & L.W. van den (2019). Recongling the stratigraphy and depositional history of the Lycian orogene top basins, SW Anatolia. Palaeobiodiversity and Palaeoenvironments, 99(4), 551-570.
4. Alpagut, B., Mayda, S., Kaya, T., Göktaş, F., Halaçlar, K. & Kesici, S. D. (2014). Overview of recent research on Muğla-Özlüce mammalian fossil locality. 67. Türkiye Jeoloji Kurultayı Bildiri Özleri Kitabı, (s.732-733). Jeoloji Mühendisleri Odası Yayınları. http://www.jmo.org.tr/resimler/ekler/72f251f4e9a785a_ek.pdf
5. Altunkaynak, Ş., Rogers, N. W. & Kelley, S. P. (2010). Causes and effects of geochemical variations in late Cenozoic volcanism of the Foça volcanic centre, NWAnatolia, Turkey. International Geology Review, 52, 579-607.
6. Atalay, Z. (1980). Muğla-Yatağan ve yakın dolayı karasal Neojen'inin stratigrafi araştırması. Türkiye Jeoloji Kurumu Bülteni, 23, 3-99. https://jmo.org.tr/resimler/ekler/cc9499a0d98ef4a_ek.pdf
7. Becker-Platen, J. D. (1970). Lithostratigraphische Untersuchungen im Kanozoikum Südwest-Anatoliens (Kanozoikum und Braunkohlen der Turkei 2). Beihefte Geologichen Jahrbuch 97, 244 p.
8. Bernor, R. L., Scott, R. S., Fortelius, M., Kappelman, J. & Şen, Ş. (2003). Systematics and evolution of the late Miocene Hipparions from Sinap, Turkey. In Fortelius, M., Kappelman, J., Şen, Ş. & Bernor, R. L. (Eds.), The geology and paleontology of the Miocene Sinap formation. Columbia University Press, Turkey, New York

9. Borsi, S., Ferrara, C., Innocenti, F. & Mazzuoli, R. (1972). Geochronology and petrology of recent volcanics of Eastern Aegean Sea. Bulletin of Volcanology, 36, 473-496.
10. Bozkurt, E. (2000). Timing of extension on the Büyük Menderes Graben, western Turkey and its tectonic implications. In E. Bozkurt, J. A. Winchester, J. D. A. Piper (Eds.), Tectonics and Magmatism in Turkey and the Surrounding Area (pp. 385-403). Geological Society of London. Special Publication, 173.
11. Bozkurt, E. & Sözbilir, H. (2004). Tectonic evolution of the Gediz Graben: field evidence for an episodic, two stage extension in western Turkey. Geological Magazine, 141, 63-79.
12. Brinkmann, R., Flügel, E., Jacopshagen, V., Lechnert, H., Rendel, B. & Trick, P. (1972). Trias, Jura und Unterkreide der Halbinsel Karaburun (West Anatolien). Geology and Paleontology, 6, 139-150
13. Çakmakoğlu, A. ve Bilgin, Z. R. (2006). Karaburun Yarımadası’nın Neojen öncesi stratigrafisi. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 132, 33-62.
14. Çiftçi, N. B. & Bozkurt, E. (2009). Evolution of the Miocene sedimentary fill of the Gediz Graben, SW Turkey. Sedimentary Geology, 216, 49-79.
15. Çiftçi, N. B. & Bozkurt, E. (2010). Structural evolution of the Gediz Graben,SWTurkey: temporal and spatial variation of the graben basin. Basin Research, 22, 846-873
16. Çiftçi, N. B. (2013). In-situ stress field and mechanics of fault reactivation in the Gediz Graben, Western Turkey. Journal of Geodynamics, 65, 136-147.
17. Dönmez, M., Akçay, A. E. ve Türkecan, A. (2014a). 1:100.000 Ölçekli Türkiye Jeoloji Haritaları Serisi, İzmir K-17 Paftası. MTA Yayınları, No: 212.
18. Dönmez, M., Akçay, A. E. ve Türkecan, A. (2014b). 1:100.000 Ölçekli Türkiye Jeoloji Haritaları Serisi, İzmir K-18 Paftası. MTA Yayınları, No: 213.
19. Eisenmann, V., Alberdi, M. T., de Giuli, C. & Staesche, U. (1988). Studying fossil horses. Volume 1. Methodology. E.J. Brill, Leiden, New York & Kopenhagen.
20. Emre, T. (1996). Gediz grabeninin jeolojisi ve tektoniği. Turkish Journal of Earth Sciences, 5, 171-185.
21. Ercan, T., Akat, U., Günay, E. ve Savaşçın, Y. (1986). Söke-Selçuk-Kuşadası dolaylarının jeolojisi ve volkanik kayaçların petrokimyasal özellikleri. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 105/106, 15-38.
22. Erdoğan, B. (1990a). İzmir-Ankara Zonu’nun İzmir ile Seferihisar arasındaki bölgede stratigrafik özellikleri ve tektonik evrimi. Türkiye Petrol Jeologları Derneği Bülteni, 2, 1-20.
23. Erdoğan, B. (1990b). İzmir-Ankara Zonu İle Karaburun Kuşağının tektonik ilişkisi. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 110, 1-16.
24. Erdoğan, B., Altıner, D., Güngör, T. ve Özer, S. (1990). Karaburun Yarımadası’nın jeolojisi. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 111, 1-24.
25. Erkül, F., Helvacı, C. & Sözbilir, H. (2005). Stratigraphy and geochronology of the Early Miocene volcanic units in the Bigadiç Borate Basin, Western Turkey. Turkish Journal of Earth Sciences, 14, 227-253.
26. Eşder, T., Yakabağ, A., Sarıkaya, H. ve Çiçekli, K. (1991). Aliağa (İzmir) yöresinin jeolojisi ve jeotermal enerji olanakları. [Rapor No: 9467]. MTA (yayımlanmamış).
27. Genç, Ş. C. Ve Yılmaz, Y, (2000). Aliağa dolaylarının jeolojisi ve genç tektoniği. Batı Anadolunun Depremselliği Sempozyumu (BADSEM), Bildiri Özleri Kitabı, (s.152-159).
28. Genç, Ş. C., Altunkaynak, Ş., Karacık, Z., Yılmaz, Y. & Yazman, M. (2001). The Çubukludağ Graben, Karaburun peninsula: its tectonic significance in the Neogene geological evolution of the western Anatolia. Geodinamica Acta, 14, 45–55
29. Geraads, D., Kaya, T. & Mayda, S. (2005). Late Miocene large mammals from Yulaflı, Thrace region, Turkey, and their biogeographic implications. Acta Palaeontologica Polonica, 50, 523-544
30. Göktaş, F. (1998). Söke havzasının Neojen ve Kuvaterner stratigrafisi [8Rapor No: 10222]. MTA (yayımlanmamış).
31. Göktaş, F. (2011). Urla (İzmir) çöküntüsündeki Neojen tortullaşması ve volkanizmasının jeolojik etüdü [Rapor No: 11568]. MTA (yayımlanmamış).
32. Göktaş, F. (2014a). Karaburun Yarımadası kuzey kıyı kesiminin Neojen stratigrafisi. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 148, 43-61.
33. Göktaş, F. (2014b). Karaburun (İzmir) çevresinin Neojen stratigrafisi ve palecoğrafik evrimi. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 149, 71-94.
34. Göktaş, F. (2016a). İzmir -Dış- Körfezi’ndeki adaların Neojen stratigrafisi. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 152, 1-24.
35. Göktaş, F. ve Çakmakoğlu, A. (2018a). 1:100.000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritaları Serisi, Urla-K16 Paftası. MTA Yayınları, No: 257.
36. Göktaş, F. ve Çakmakoğlu, A. (2018b). 1:100.000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritaları Serisi, Urla-L16 Paftası. MTA Yayınları, No: 258.
37. Göktaş, F. ve Çakmakoğlu, A. (2018c). 1:100.000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritaları Serisi, Urla-L17 Paftası. MTA Yayınları, No: 259.
38. Göktaş, F. (2019). Çubukludağ havzasındaki Neojen tortullaşması ve volkanizmasının stratigrafisi, Batı Anadolu. Türkiye Jeoloji Bülteni, 62(1), 63-98. https://doi.org/10.25288/tjb.521497
39. Göktaş, F. (2020). Çeşme Yarımadası’nın Neojen stratigrafisi ve bölgesel korelasyonu, Batı Anadolu, Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 162, 31-54.
40. Gromova, V. (1952). Le genre Hipparion. Bureau de Recherches géologiques et Minières CEDP 12, 288 s.
41. Gürer, Ö. F, Bozcu, M, Yılmaz, K. & Yılmaz, Y. (2001). Neogene basin development around Söke-Kuşadası (western Anatolia) and its bearing on tectonic development of the Aegean region. Geodinamica Acta 14, 57–69.
42. Helvacı, C., Ersoy, E. Y., Sözbilir, H., Erkül, F., Sümer, Ö. & Uzel, B. (2009). Geochemistry and 40Ar/39Ar geochronology of Miocene volcanic rocks from the Karaburun Peninsula: Implications for amphibole-bearing lithospheric mantle source, Western Anatolia. Journal of Volcanology and Geothermal Research, 185, 181-202.
43. Ilgar, A., Demirci, E. S. ve Demirci, Ö. (2012). Biga Yarımadası Tersiyer istifinin stratigrafisi ve sedimantolojisi. Yüzer, E. ve Tunay, G. (Editörler). Biga Yarımadası’nın Genel ve Ekonomik Jeolojisi. MTA Özel Yayın Serisi, No: 28, 75-121.
44. Innocenti, F. & Mazzuoli, R. (1972). Petrology of İzmir-Karaburun volcanic area (West Turkey). Bulletin of Volcanology, 36, 83-104.
45. İnci, U. (1984). Neogene oil shale deposits of Demirci and Burhaniye regions. 27th International Geological Congress, Abs. VII, (p.13-16).
46. Inci, U. (1998a). Lignite and carbonate deposition in Middle lignite succession of the Soma formation, Soma coalfield, western Turkey. International Journal of Coal Geology, 37, 287-313.
47. İnci, U. (1998b). Miocene synvolcanic alluvial sedimentation in lignite-bearing Soma Basin, western Turkey. Turkish Journal of Earth Sciences, 7, 63-78.
48. İnci, U. (2002). Depositional evolution of Miocene coal successions in the Soma coalfield, western Turkey. International Journal of Coal Geology, 51, 1-29.
49. Kaya, O. (1979). Orta Doğu Ege çöküntüsünün (Neojen) stratigrafisi ve tektoniği. Türkiye Jeoloji Kurumu Bülteni, 22(1), 35-58.
50. Kaya, O. (1981). Miocene reference section for the coastal parts of West Anatolia. Newsletters on Stratigraphy, 10, 164-191.
51. Kaya, O., Ünay, E., Saraç, G., Eichhorn, S., Hassenrück, S., Knappe, A., Pekdeğer, A. & Mayda, S. (2004). Halitpaşa Transpressive Zone: Implications for an Early Pliocene compressional phase in Central Western Anatolia, Turkey. Turkish Journal of Earth Sciences, 13, 1-13.
52. Kaya, T. T. (1989). Alçıtepe (Gelibolu Yarımadası) Yöresi Memeli Faunaları: Perissodactyla Bulguları. Türkiye Jeoloji Bülteni, 32, 79-89. https://www.jmo.org.tr/resimler/ekler/77669af68dbccab_ek.pdf
53. Kaya, T. T. (1992). Bayraktepe'de (Çanakkale) Rhinocerotidae fosilleri. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, 114, 145-154.
54. Kaya, T. T. & Forsten, A. (1999). Late Miocene Ceratotherium and Hipparion (Mammalia, Perissodactyla) from Duzyayla (Hafik, Sivas), Turkey. Geobios, 32, 743-748.
55. Kaya, T. T., Geraads, D. & Tuna, V. A. (2003). Mordoğan, a new Middle Miocene mammalian fauna from Western Turkey. Paläontologische Zeitschrift, 77(2),293-302.
56. Kaya, T. T., Geraads, D. & Tuna, V. A. (2005). New late Miocene mammalian fauna in the Karaburun Peninsula (Western Turkey). Neues Jahrbuch für Geologie und Paläontologie Abhandlungen, 236(3), 321-349.
57. Kaya, T. T., Mayda, S., Kostopoulos, D. S., Alcicek, M. C., Merceron, G., Tan, A., Karakutuk, S., Giesler, A. K. & Scott, R. S. (2012). Şerefköy-2, a new Late Miocene mammal locality from the Yatağan Formation, Muğla, SW Turkey. Comptes Rendus Palevol., 11, 5-12.
58. Koçyiğit, A., Yusufoğlu, H. & Bozkurt, E. (1999). Evidence from the Gediz graben for episodic two-stage extension in western Turkey. Journal of the Geological Society, 156, 605-616.
59. Konidaris, G. & Koufos, G. D. (2013). Late Miocene Proboscidea (Mammalia) from Macedonia and Samos Island, Greece: Preliminary results. Paläontologische Zeitschrift, 87, 121-140.
60. Koufos, G. D. (1987). Study of the Turolian hipparions of the lower Axios Valley (Macedonia, Greece). 1. Locality “Ravin des Zouaves-5” (RZO). Geobios, 20, 293-312
61. Koufos, G. D. & Kostopoulos, D. S. (1994). The late Miocene mammal localities of Kemiklitepe (Turkey). 3. Equidae. Bulletin du Muséum National d’Historie Naturelle Paris, 4e Ser. Sect C, 16, 41-80.
62. Koufos, G. D. & Vlachou, T. D. (2005). Equidae (Mammalia, Perissodactyla) from the Late Miocene of Akkasdagi, Turkey. Geodiversitas, 27, 633-705.
63. Kostopoulos, D. S., Koufos, G. D., Sylvestrou, I. A., Syrides, G. E., Ioanna, A., George, E. & Tsombachidou, E. (2009). The Late Miocene Mammal Faunas of the Mytilinii Basin, Samos Island, Greece: New Collection: 2. Lithostratigraphy and Fossiliferous Sites. Beiträge zur Paläontologie, 31, 13-26.
64. Koufos, G. D., Kostopoulos, D. S. & Vlachou, T. (2009). The Late Miocene Mammal Faunas of the Mytilinii Basin, Samos Island, Greece: New Collection 16, Biochronology. Beiträge zur Paläontologie, 31, 397-408.
65. Koufos, G. D. & Şen, Ş. (2016). Equidae. In Ş. Şen (Ed.), Late Miocene mammal locality of Küçükçekmece, European Turkey. Geodiversitas, 38(2), 225-243.
66. Koufos, G. D., Vlachou, T. D. (2016). Equidae. In: G. D. Koufos, & D. S. Kostopoulos, (Eds.), Palaeontology of the upper Miocene vertebrate localities of Nikiti (Chalkidiki peninsula, Macedonia, Greece). Geobios, 49, 85-118.
67. Koufos, G. D., Kostopoulos, D. S. & Vlachou, T. D. (2016). Revision of the Nikiti 1 (NKT) fauna with description of new material. Geobios, 49, 11-22.
68. Kostopoulos, D. S. & Şen, Ş. (2016). Suidae, Tragulidae, Giraffidae, and Bovidae. Geodiversitas, 38, 273-298.
69. Kostopoulos, D. S., Sevim Erol, A., Mayda, S., Yavuz, Y. A., & Tarhan, E. (2020). Qurliqnoria (Bovidae, Mammalia) from the Upper Miocene of Çorakyerler (Central Anatolia, Turkey) and its biogeographic implications. Palaeoworld, 29, 629-635.
70. Kostopoulos, D. S., Sevim Erol, A., Yavuz, A. Y. & Mayda, S. (2021). A new late Miocene bovid (Mammalia: Artiodactyla: Bovidae) from Çorakyerler (Turkey). Fossil Record, 24, 9-18.
71. Koufos, G. D., Vlachou, T. D. & Gkeme, A. G. (2022). The Fossil Record of Equids (Mammalia: Perissodactyla: Equidae) in Greece. In: E. Vlachos (Ed.), Fossil Vertebrates of Greece Vol. 2 Laurasiatherians, Artiodactyles, Perissodactyles, Carnivorans, and Island Endemics (pp:351-401). Springer Nature Switzerland.
72. Liu, L. P., Kostopoulos, D. S. & Fortelius, M. (2005). Suidae (Mammalia, Artiodactyla) from the late Miocene of Akkaşdaği, Turkey. Geodiversitas, 27(4), 715-733.
73. Mayda, S., Titov, V. V., Tesakov, A. S., Göktaş, F. & Alçiçek, M. C. (2013). Revision of Plio-Pleistocene mammalian faunas from Çobanisa area (Western Turkey). VIII. All-Russian Conference on Quternary Research, “Fundamental Problems of Quaternary, Results and Main Trends of Future Studies”, Collection of papers, (pp. 396-397).
74. Mayda, S., Sotnikova, M., Tesakov, A., Tan, A. & Kaya, T. T. (2015). Miocene Pliocene transitional mammalian fauna of Develi Turkey. 61th Annual Session of the Russian Paleontologica Society, 182-183.
75. Meissner, B. (1976). Das Neogene von Ost-Samos Sedimentationsgeschichte und Korrelation. Neues Jahrbuch für Geologie und Paläontologie Abhandlung, 152, 161-176.
76. NOW. 2022. The NOW Community. New and old worlds database of fossil mammals (now). Licensed under CC BY 4.0, 2020. http://www.helsinki.fi/science/now/
77. Özkaymak, Ç., Sözbilir, H. & Uzel, B. (2013). Neogene-Quaternary evolution of the Manisa Basin: Evidence for variation in the stress pattern of the İzmir-Balıkesir Transfer Zone, western Anatolia. Journal of Geodynamics, 65, 117-135.
78. Pickford, M. (1988). Revision of the Miocene Suidae of the Indian Subcontinent. Münchener Geowissenschaftliche Abhandlungen, Reihe A, Geologie und Palontologie, 12, 1-91.
79. Pickford, M. (2015). Late Miocene Suidae from Eurasia: the Hippopotamodon and Microstonyx problem revisited. Münchner geowissenschaftliche Abhandlungen. Reihe A, Geologie und Paläontologie, 42, 1-126.
80. Pickford, M. (2016). Hippopotamodon erymanthius (Suidae, Mammalia) from Mahmutgazi, Denizli-Çal Basin, Turkey. Fossil Imprint, 72(3-4), 183-201
81. Şen Ş. & Sarıca, N. (2011). Middle-Late Miocene Spalacidae (Mammalia) From Western Anatolia, and the Phylogeny of the Family. Bulletin of the Earth Sciences Application and Research Centre of Hacettepe University. 32(1), 21-50
82. Sözbilir, H. (2001). Extensional Tectonics and the Geometry of Related Macroscopic Structures: Field Evidence from the Gediz Detachment, Western Turkey. Turkish Journal of Earth Sciences, 10, 51-67
83. Sümer, Ö., İnci, U. & Sözbilir, H. (2013). Tectonic evolution of the Söke basin: Extension-dominated transtensional basin formation in western part of the Büyük Menderes Graben Western Anatolia, Turkey. Journal of Geodynamics, 65, 148-175.
84. Sylvestrou, I. & Kostopoulos, D. S. (2006). The late Miocene vertebrate locality of Perivolaki, Thessaly, Greece. 7. Suidae. Palaeontographica, Abt. A. 276, 121-133.
85. Sylvestrou, I. A. & Kostopoulos, D. S. (2009). The Late Miocene Mammal Faunas of the Mytilinii Basin, Samos Island, Greece: New Collection. 12. Suidae. Beiträge zur Paläontologie, 31, 283-297.
86. Tarhan, E. (2021). Geç Miyosen Dönem Anadolu Suidlerinin Paleontolojik Analizi. [Yayımlanmamış Doktora Tezi] Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
87. Türkecan, A., Ercan, T. ve Sevin, D. (1998). Karaburun Yarımadası’nın Neojen volkanizması. (Rapor No:10185). MTA (Yayımlanmamış).
88. Uzel, B. & Sözbilir, H. (2008). A First Record of a Strike-slip Basin in Western Anatolia and Its Tectonic Implication: The Cumaovası Basin. Turkish Journal of Earth Sciences, 17, 559-591.
89. Uzel, B., Sözbilir, H. & Özkaymak, Ç. (2012). Neotectonic Evolution of an Actively Growing Superimposed Basin in Western Anatolia: The Inner Bay of İzmir, Turkey. Turkish Journal of Earth Sciences, 21, 439-471.
90. Uzel, B., Sözbilir, H., Özkaymak, Ç., Kaymakcı, N. & Langereis, C. G. (2013). Structural evidence for strike-slip deformation in the İzmir–Balıkesir transfer zone and consequences for late Cenozoic evolution of western Anatolia (Turkey). Journal of Geodynamics, 65, 94-116.
91. Uzelli, T., Baba, A., Gül Mungan, G., Dirik, R. K. & Sözbilir, H. (2017). Conceptual model of the Gülbahçe geothermal system, Western Anatolia, Turkey: Based on structural and hydrogeochemical data. Geothermics, 68, 67-85.
92. Ünay, E. ve Göktaş, F. (1999). Söke Çevresi (Aydın) Geç-Erken Miyosen ve Kuvaterner yaşlı küçük memelileri: Ön sonuçlar. Türkiye Jeoloji Bülteni, 42, 99-113. https://www.jmo.org.tr/resimler/ekler/1894d6f048493d2_ek.pdf
93. Van der Made, J. 2003. Fossil Suoidea of the Miocene Sinap Formation, Turkey. In: M. Fortelius, J., Kappelman, S., Sen, & R.L. Bernor (Eds.), Geology and Paleontology of the Miocene Sinap Formation, Turkey (pp. 308-327). University of Columbia Press, New York.
94. Van der Made, J., Güleç, E. & Erkman, A. (2013). Microstonyx (Suidae, Artiodactyla) from the Upper Miocene of Hayranli-Haliminhani, Turkey. Turkish Journal of Zoology, 37, 106-122.
95. Vlachou, T. D. (2013) Palaeontological, biostratigraphical and palaeoecological study of the Greek hipparions [Doktora Tezi]. Aristotle University Thessaloniki. Sciencetific Annals, School of Geology, 154, 580 pp.
96. Vlachou, T. D. & Koufos, G. D. (2009). The Late Miocene mammal faunas of the Mytilinii Basin, Samos Island, Greece: new collection. 11. Equidae. Beitraege zur Palaeontologie, 31, 207-281.
97. Yılmaz, Y. (2000). Ege bölgesinin aktif tektoniği. Batı Anadolu’nun depremselliği Sempozyumu (BADSEM-2000), Bildiri Özleri Kitabı, (s.3-14).
98. Yılmaz, Y., Genç, Ş. C., Gürer, Ö.F., Bozcu, M., Yılmaz, K., Karacik, Z., Altunkaynak, Ş. & Elmas, A. (2000). When did the western Anatolian grabens begin to develop?. In E. Bozkurt, J. A. Winchester, J. D. A. Piper (Eds.), Tectonics and Magmatism in Turkey and the Surrounding Area (pp. 353-384). Geological Society of London. Special Publication, 173.
99. Weidmann, M., Solounias, N., Drake, R. E. & Curtis, J. (1984). Neogene stratigraphy of the Mytilini Basin, Samos Isla