The social impacts of FSC certification on local communities: The case of Köyceğiz District

Öz

This study examines the social impacts of Forest Stewardship Council (FSC) forest management certification on forest villagers residing in the Köyceğiz district of Muğla, Türkiye. The research evaluates how FSC practices are reflected in village life across several social dimensions, including quality of life, economic benefits, participation, and environmental awareness. Employing a quantitative design, the study administered face-to-face surveys in 2025 to 471 individuals living in 12 forest villages of Köyceğiz. The data were analyzed using descriptive statistics and non-parametric tests (Mann–Whitney U and Kruskal–Wallis H). The findings indicate that a substantial share of respondents lack adequate knowledge of the FSC. While participants report favourable views regarding environmental protection, education, and awareness, statistically significant differences by gender and age were observed for quality of life, income gains, and employment opportunities. Overall, the environmental and educational contributions of FSC practices appear more salient than their economic effects. By elucidating the social implications of sustainable forest management for local communities, this study offers evidence that is informative for policy discussions in Turkey. However, as the results are derived from the Köyceğiz sample, they should be interpreted with appropriate caution regarding generalizability beyond the study area.

Anahtar Kelimeler

• FSC
• Forest villagers
• Türkiye
• Social impact
• Sustainable forest management

FSC sertifikasının yerel toplumlar üzerindeki sosyal etkileri: Köyceğiz İlçesi örneği

Öz

Bu çalışma, Orman İdare Konseyi (Forest Stewardship Council, FSC) orman yönetim sertifikasının Muğla ili Köyceğiz ilçesinde yaşayan orman köylüleri üzerindeki sosyal etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma kapsamında, FSC uygulamalarının köy yaşamına olan yansımaları; yaşam kalitesi, ekonomik faydalar, katılım düzeyi ve çevresel farkındalık gibi sosyal boyutlar çerçevesinde değerlendirilmiştir. Nicel araştırma desenine sahip olan çalışmada, 2025 yılı itibarıyla Köyceğiz ilçesine bağlı 12 orman köyünde yaşayan toplam 471 bireyle yüz yüze anket yöntemi uygulanmıştır. Elde edilen veriler, tanımlayıcı istatistikler ve non-parametrik testler (Mann-Whitney U ve Kruskal-Wallis H) aracılığıyla analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre, katılımcıların önemli bir kısmı FSC hakkında yeterli bilgiye sahip değildir. Çevresel koruma, eğitim ve farkındalık konularında olumlu görüşler bildirilirken, yaşam kalitesi, gelir artışı ve istihdam olanakları konularında cinsiyete ve yaş gruplarına göre anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Bu sonuçlar, FSC uygulamalarının çevresel ve eğitsel katkısının daha belirgin olduğunu, ekonomik etkilerinin ise sınırlı kaldığını göstermektedir. Çalışma, sürdürülebilir orman yönetimi uygulamalarının yerel halk üzerindeki sosyal etkilerini ortaya koyarak Köyceğiz örneklemine dayalı bulgular, Türkiye’deki politika tartışmalarına katkılar sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• FSC
• Orman köylüsü
• Türkiye
• Sosyal etki
• Sürdürülebilir orman yönetimi

Kaynakça

1. Akyol, A., Tolunay, A., 2006. Türkiye’de sürdürülebilir orman kaynakları yönetimi, ilkeleri, göstergeleri ve uygulamaları. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 10(2): 221-234.
2. Aydın, Y., Akyol, A., 2023. Orman sertifikasyonu değerlendirme süreçleri ve sürdürülebilir orman yönetimine etkileri. Turkish Journal of Forestry, 24(4): 367-377.
3. Cashore, B., 2006. Governing through markets. forest certification and the emergence of non-state authority. Forestry, 79(5): 610-612.
4. Charnley, S., Frey, G. E., Makala, J., 2022. Community forests, timber production, and certification: success factors in the African context. Ecology and Society, 27(3): 1-28.
5. Çelik, E., 2025. Sürdürülebilir bölgesel kalkınmada ortak malların yönetilmesinin rolü: Aydın Koçarlı örneği. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 27(Özel Sayı): 198-209
6. Degnet, MB, van der Werf, E., Ingram, V., Wesseler, J., 2022. Topluluk algıları: Orman yönetiminde topluluk katılımının karşılaştırmalı analizi: Mozambik'teki FSC sertifikalı ve sertifikasız plantasyonlar. Orman Politikası ve Ekonomisi, 143:102815.
7. Doremus, J., 2019. Unintended impacts from forest certification: Evidence from indigenous Aka households in Congo. Ecological Economics, 166: 106378.
8. Durusoy, İ., 2012. Türkiye ormancılığı için sürdürülebilir orman yönetimi ölçütlerinin belirlenmesi. Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi, 8(1): 41-49.

9. Eryılmaz, A.Y., Tolunay, A., 2015: Ormancılık Politikası, Fakülte Kitabevi Yayınlar 165, Ormancılık Dizisi 1, 264 s., Isparta.
10. FAO, 2020. Indigenous peoples and sustainable forestry. Food and Agriculture Organization of the United Nations, Rome, https://www.fao.org/forestry/our-focus/forests-people/indigenous-people-and-traditional-forest-related-knowledge/en#:~:text=FAO's%20work%20with%20Indigenous%20Peoples%20in%20forestry%20covers%20areas%20such,facilitating%20sustainable%20forest%20management%20and, Erişim: 25.05.2025.
11. FSC, 2015. FSC principles and criteria. Forest Stewardship Council, Bonn, https://fsc.org/en/standards, Erişim: 21.05.2025.
12. Hakverdi, A. E., 2020. Türkiye’de sürdürülebilir orman yönetimi kriter ve göstergelerinin değerlendirilmesi. Turkish Journal of Forestry, 21(3): 332-343.
13. Hakverdi, A. E., Akyol, A., Tolunay, A., 2024. Batı Akdeniz Bölgesinde uygulanan sürdürülebilir orman yönetimi sosyo-ekonomik fonksiyonlar ölçütüne ilişkin orman mühendislerinin görüşleri. Turkish Journal of Forestry, 25(1): 1-11.
14. Karahan, M., Ursavaş, S., 2022. Köyceğiz Gölü (Muğla) ve civarındaki sığla ormanlarının karayosunu florasına katkılar. Anadolu Orman Araştırmaları Dergisi, 8(1): 66-72.
15. Kartal, S.K., Dirlik, E.M., 2016. Geçerlik kavramının tarihsel gelişimi ve güvenirlikte en çok tercih edilen yöntem: Cronbach alfa katsayısı. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(4): 1865-1879.
16. Kalonga, S.K., Kulindwa, K. A., Mshale, B.I., 2015. Equity in distribution of proceeds from forest products from certified community-based forest management in Kilwa District, Tanzania. Small-Scale Forestry, 14(1): 73-89.
17. Kalonga, S.K., Kulindwa, K.A., 2017. Does forest certification enhance livelihood conditions? Empirical evidence from forest management in Kilwa District, Tanzania. Forest Policy and Economics, 74: 49-61.
18. Kılıç, E., 2021. Tanzimat’ın başarısız girişimi: ilk orman müdürlüğünün kuruluşu ve kapatılma süreci. Ağaç ve Orman, 2(2): 52-61.
19. Koçak, S., Tolunay, A., Türkoğlu, T., 2017. Türkiye’de orman sertifikasyonu uygulamalarının orman kaynakları yönetimine etkileri. Türkiye Ormancılık Dergisi, 18(1): 49-56.
20. Köse, M., Daşdemir, İ., Erol, S.Y., Yıldırım, H.T., Arslan, A., Göksu, E., Şekercan, U.A., Alkan, S., 2018. Türkiye’de ormancılık örgütü ve yönetimine ilişkin R’WOT analizi uygulaması. Turkish Journal of Forestry, 19(3): 252-264
21. Lockwood, M., 2010. Good governance for terrestrial protected areas: A framework, principles and performance outcomes. Journal of Environmental Management, 91(3): 754-766.
22. McDermott, M., Mahanty, S., Schreckenberg, K., 2013. Examining equity: a multidimensional framework for assessing equity in payments for ecosystem services. Environmental Science and Policy, 33: 416-427.
23. Pezdevšek Malovrh, Š., Bećirović, D., Marić, B., Nedeljković, J., Posavec, S., Petrović, N., Avdibegović, M., 2019. Contribution of forest stewardship council certification to sustainable forest management of state forests in selected Southeast European countries. Forests, 10(648): 1-24.
24. Solmaz E (2007). Orman Köylülerinin Kalkınmasına Yönelik Uygulanan Politikaların Yoksulluk Düzeyi ve Orman Kaynaklarının Kullanımına Etkisi Muğla Örneği. Doktora Tezi, Muğla Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Anabilim Dalı, Muğla, 257 s.
25. Şen, G., Güngör, E., 2019. Local perceptions of forest certification in state-based forest enterprises. Small-Scale Forestry, 18(1): 1-19.
26. Tolunay, A., Türkoğlu, T., 2014. Perspectives and attitudes of forest products industry companies on the chain of custody certification: A case study from Turkey. Sustainability, 6(2): 857-871.
27. TÜİK, 2024. Adrese dayalı nüfus kayıt sistemi (ADNKS) sonuçları. Türkiye İstatistik Kurumu, Ankara, https://www.tuik.gov.tr, Erişim: 25.05.2025.
28. Türkoğlu, T., Tolunay, A., 2013. Türkiye’deki orman ürünleri ithalatçısı işletmelerin sertifikalı orman ürünlerine ilişkin görüşleri. SDÜ Orman Fakültesi Dergisi, 14(2): 95-101.
29. Türkoğlu, T. ve Tolunay, A., 2014. FSC Orman Yönetim Sertifikasının Muğla Ormanlarına Etkisinin Nitel Olarak Araştırılması. II. Ulusal Akdeniz Orman ve Çevre Sempozyumu, “Akdeniz ormanlarının geleceği: Sürdürülebilir toplum ve çevre”, 22-24 Ekim 2014, Tebliğler Kitabı, Sayfa: 506-517, Isparta.
30. Ürker, O., Lise, Y., 2018. Doğa korumada yeni bir kavram olan hassas orman ekosistemlerinin Anadolu sığla ormanları üzerinden incelenmesi. Anadolu Orman Araştırmaları Dergisi, 4(1): 1-11.
31. Yılmaz, E., Alkan, S., Kayacan, A., Bayır, Y., & Mavi, Z. (2020). Batı Akdeniz Bölgesindeki orman ürünleri sanayinin sertifikasyona yönelik kararı ve bu kararın etkileri. Ormancılık Araştırma Dergisi, 7(2), 147-161.