Perceptions and expectations of forestry cooperatives: The case of Yenice Forest Enterprise

Öz

Forestry cooperatives have an important role in rural development and sustainable management of forests in Turkey. The aim of this study was to examine and evaluated the perceptions and expectations of forest villagers who are important stakeholders towards forestry cooperatives in the example of Yenice Forest Enterprise and thus to increase the efficiency of forestry cooperatives and to reveal the necessary measures. The study was carried out in the 9 forest villages within the boundaries of the Göktepe and Kayadibi Forestry Chieftaincies affiliated to the Yenice Forest Enterprise Directorate. The data were obtained via a face-to-face interview with 123 forest villagers. Descriptive statistics, Kruskal-Wallis H-Test, and nonparametric correlation analysis were used to evaluate the data. As a result of the evaluations; it was determined that the total perception level of forest villagers towards forestry cooperatives was “moderate” (132.27 points), the perception of “expectation” and “awareness” was very high, whereas the perception of “management mentality” and “adequacy” of cooperatives was very low. It was found that the total perception level of cooperatives was not different according to the age, gender, marital status, education level, and the number of individuals in the family, but according to the surveyed forest villages, the relationship of forest villagers with the cooperatives (member, not member, manager) and the amount of monthly income of the family showed differences. In addition, the problems and solution proposals of forestry cooperatives were put forward and some suggestions were developed in order to be more effective and successful, thus contributing to the sustainable management of forests and rural development.

Anahtar Kelimeler

• Perception and reputation
• Forest villager
• Forestry cooperative (Agricultural development cooperative)
• Yenice Forest Enterprise
• Turkey

Ormancılık kooperatiflerine yönelik algı ve beklentiler: Yenice Orman İşletmesi örneği

Öz

Türkiye’de ormancılık kooperatifleri kırsal kalkınmada ve ormanların sürdürülebilir yönetiminde önemli bir role sahiptir. Bu çalışma, önemli bir paydaş olan orman köylülerinin ormancılık kooperatiflerine yönelik algı ve beklentilerini Yenice Orman İşletmesi örneğinde incelemek, değerlendirmek ve böylece ormancılık kooperatiflerinin etkinliğini artırmak ve alınması gereken önlemleri ortaya koymak amacıyla ele alınmıştır. Çalışma Yenice Orman İşletme Müdürlüğüne bağlı Göktepe ve Kayadibi Orman İşletme Şeflikleri sınırları içindeki 9 orman köyünde yürütülmüştür. Veriler, 123 orman köylüsü ile yüzü yüze görüşme usulüyle yapılan anket çalışmasıyla elde edilmiştir. Verileri değerlendirmek için betimleyici istatistikler, Kruskal-Wallis H-Testi ve nonparametrik korelasyon analizi kullanılmıştır. Yapılan değerlendirmeler sonucunda; orman köylülerinin ormancılık kooperatiflerine yönelik toplam algı düzeyinin “orta düzeyde” (132,27 puan) olduğu, “beklenti” ve “farkındalık” algısının çok yüksek, buna karşılık kooperatiflerin “yönetim anlayışı” ve “yeterliliği” algısının çok düşük olduğu saptanmıştır. Kooperatiflere yönelik toplam algı düzeyinin orman köylülerinin yaşına, cinsiyetine, medeni haline, eğitim düzeyine ve ailedeki birey sayısına göre farklı olmadığı, ancak anket yapılan orman köylerine, orman köylülerinin kooperatifle olan ilişkisine (üye, üye değil, yönetici) ve ailenin aylık gelir miktarına göre farklar gösterdiği saptanmıştır. Ayrıca ormancılık kooperatiflerinin sorunları ve çözüm önerileri ortaya konulmuş ve daha etkili, başarılı olabilmeleri, böylece ormanların sürdürülebilir yönetimine ve kırsal kalkınmaya katkı sağlamaları için bazı öneriler geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Algı ve itibar
• Orman köylüsü
• Ormancılık kooperatifi (Tarımsal kalkınma kooperatifi)
• Yenice Orman İşletmesi
• Türkiye

Kaynakça

1. Acun, E., 1983. Aydın İli Köylerinin ve Özellikle Orman Köylerinin Kalkındırılmaları Üzerine Araştırmalar. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Yayın No: 338, İstanbul.
2. Akdoğan, A., Cingöz, A., 2017. İtibar ve kriz yönetimi: Kriz yönetimi aracı olarak kurumsal itibarın önemi. Üçüncü Bölüm: İşletmenin Değişik Dönemlerinde İtibar Yönetimi, s.249-273, Erciyes.
3. Alkan, H., Demir, E., 2013. Orman köylerinde kooperatifçiliğin gelişimine etki eden etmenler. SDÜ Orman Fakültesi Dergisi, 14: 1-9.
4. Atmiş, E., Günşen, H.B., Özden, S., 2009. Forest cooperatives and its importance in rural poverty reduction in Turkey. XIII World Forestry Congress, 18-23 October, Buenos Aires, Argentina, 11 p.
5. Bakan, İ., Kefe, İ., 2012. Kurumsal açıdan algı ve algı yönetimi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, İİBF Dergisi, 1: 19-34.
6. Ciğerci, R., 1993. Türkiye’de ormancılık kooperatiflerinin kalkınmaya etkilerinin irdelenmesi ve bir uygulama. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
7. Coşgun, U., Bekiroğlu, S., Telek, A., 2008. Orman Köylerindeki Tarımsal Kalkınma Kooperatiflerinin Etkinlik Düzeylerinin İrdelenmesi (Antalya İli Örneği). Batı Akdeniz Ormancılık Araştırma Müdürlüğü, Teknik Bülten: 34, ÇOB Yayın No: 375, Müdürlük Yayın No:046, s.58, Antalya.
8. Çağlar, Y., 1986. Türkiye’de Orman Köyleri ve Kalkındırılmasına Yönelik Etkinlikler. MPM Yayın No: 340, Ankara.

9. Daşdemir, İ., 2002. Sarıkamış ve Oltu yöresindeki ormancılık kooperatiflerinin kırsal kalkınma ve bölge ormancılığı açısından değerlendirilmesi. I. Ulusal Ormancılık Kooperatifleri Sempozyumu, 22-23 Mart, Kastamonu, s.107-128.
10. Daşdemir, İ., 2019. Bilimsel Araştırma Yöntemleri (2. Basım). Nobel Akademik Yayıncılık ve Danışmanlık Tic. Ltd. Şti., Yayın No: 1536, ISBN 978-605-320-442-8, 210 s., Ankara.
11. Erdoğan, B.Z., Develioğlu, K., Gönüllüoğlu S., Özkaya, H., 2006. Kurumsal imajın şirketin farklı paydaşları tarafından algılanışı üzerine bir araştırma. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15: 55-76.
12. Ersoy, A., 1996. Şirket Ününü Korumanın Yolları (Çeviri: Green, S.P., 1992. Reputation Risk Management. Financial Times/Pitman Publishing series, London). Milliyet Yayınları, 208 s., İstanbul.
13. Gezmen, A., 2014. Kurumsal itibar yönetimi ve kurumsal itibar algısının ölçülmesine yönelik bir araştırma: Türkiye Büyük Millet Meclisi örneği. Yüksek Lisans Tezi, Türk Hava Kurumu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
14. Günşen, H.B. 2006. Batı Karadeniz Bölgesindeki ormancılık kooperatiflerinin sorunları ve çözüm önerileri (Kastamonu örneği). Yüksek Lisans Tezi, Zonguldak Karaelmas Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Bartın.
15. İnan, İ.H., 2002. Kırsal kesimde üretici örgütlenmesi ve orman köyleri kalkınma kooperatifleri. I. Ulusal Ormancılık Kooperatifleri Sempozyumu, 22-23 Mart, Kastamonu, s. 69-72.
16. Kalaycı, Ş. (Editör) 2014. SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. ISBN 975-9091-14-3, Ankara.
17. Kalıpsız, A., 1988. İstatistik Yöntemler. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Yayın No: 3522/394, 558 s., İstanbul.
18. Kara, A.İ., 2014. Kurumsal kültür, kurumsal kimlik ve kurumsal imajın kurumsal itibar üzerine etkileri, bir işletme örneği. Yüksek Lisans Tezi, Beykent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
19. Karatepe, S., 2008. İtibar yönetimi: Halkla ilişkilerde güven yaratma. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(23): 77-97.
20. Lemeshow, S., Hosmer Jr, D.W., Klar, J., Lwanga, S.K., 1990. Adequacy of Sample Size in Health Studies. John Wiley & Sons, ISBN 0 471 92517 9, New York, USA.
21. Marconi, J., 2001. Reputation Marketing: Building and Sustaining Your Organizations Greatest Asset. Mc Graw-Hill Inc., New York.
22. Muallaoğlu, R., 1986. Orman köylerinde kooperatifçilik. Orman ve Av Dergisi, 2: 27-31.
23. OGM, 2015. Orman Genel Müdürlüğü Faaliyet Raporu 2015. 87 s., Ankara.
24. OGM, 2018. Orman Genel Müdürlüğü Ormancılık İstatistikleri, Ankara.
25. Orhunbilge, A.N., 2000. Örnekleme Yöntemleri ve Hipotez Testleri (Gözden Geçirilmiş ve Genişletilmiş İkinci Baskı). ISBN 9789758345045, Avcıol Basım ve Yayın, İstanbul.
26. Öksüz, B., 2008. Kurumsal itibar ve insan kaynakları yönetiminin ilişkisinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
27. Özdamar, K., 2002. Paket Programlar ile İstatistiksel Veri Analizleri (4. Baskı). ISBN 975-6786-00-7, Kaan Kitabevi, Eskişehir.
28. Sayılı, H., Ağca, V., Kızıldağ, D., Yaşar Uğurlu, Ö., 2009. Etik kurumsal itibar ve kurumsal performans ilişkisinin belirlenmeye yönelik ilk 500 işleteme içinde yapılmış bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(2): 171-180.
29. Sherman, M.L., 1999. Reputation: Rhetoric Versus Reality. Director Publication Ltd., London.
30. Taşkın, M. 2010. Ekonomik kriz ortamlarında kurumsal iletişim kanallarıyla iç paydaşlara dönük itibar yönetimi. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
31. TDK, 1992. Türkçe Sözlük. Milliyet Yayınları, Ankara.
32. Toksoy, D., Yenigün, M., Şen, G., 2009. Orman köylerindeki tarımsal kalkınma kooperatiflerinin SWOT analizi ile değerlendirilmesi (Maçka ilçesi örneği). Kastamonu Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 9(1): 12-18.
33. Tuncoğlu, M., 2009. Kurumsal itibar yönetiminde yeşil pazarlamanın yeri ve önemi. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
34. TÜİK, 2018. Türkiye İstatistik Kurumu, Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi Sonuçları. https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=95&locale=tr. Erişim: 10.12.2019.
35. Ural, E.G., 2002. İtibar yönetimi: Değer yaratan bir halkla ilişkiler çalışması olarak itibar yönetimi. İstanbul Ticaret Üniversitesi Dergisi, 2: 83-93.
36. Uzunoğlu, E., Öksüz, B., 2008. Kurumsal itibar riski yönetimi: Halkla ilişkilerin rolü. Selçuk İletişim, 5(3): 111-123.
37. Ülger, B., 2003. İşletmelerde İletişim ve Halkla İlişkiler. Der Yayınları, İstanbul.
38. Ünver, A., 1993. Orman Köylerinde Kooperatifçilik. I. Ormancılık Şurası, Tebliğler ve Ön Çalışma Grubu Raporları, Cilt: 2, Seri No: 13, Yayın No: 006, T.C. Orman Bakanlığı, Ankara.
39. Vikipedi, 2020. Karabük’ün ilçeleri ve haritası. Özgür Ansiklopedi. https://tr.wikipedia.org/wiki/Karabük’ün_ilçeleri. Erişim:10.01.2020.
40. Yıldırım, Ş., 1992. Kooperatif Kuruluşlarında Başarının Artırılmasına Yönelik Önlemler. MPM Yayınları, Ankara.
41. Yılmaz, G., 1993. Orman Köylerinde Kooperatifçilik. I. Ormancılık Şurası, Orman Bakanlığı Yayın No: 6, Seri 13, Cilt 2, s.383-391, Ankara.
42. Yılmaz, M., 2015. Kurumsal itibar yönetimi algısının örgütsel bağlılık algısı üzerindeki etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Türk Hava Kurumu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
43. Yılmaz, T., Gedik, T., 2019. İstanbul Orman Bölge Müdürlüğünün Bazı Dış Paydaşlara Göre Kurumsal İtibarının Ölçülmesi. T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı, Orman Genel Müdürlüğü, Marmara Ormancılık Araştırma Enstitüsü, Proje Sonuç Raporu, Proje Numarası: 10.5305/2018-2019, 276 s., İstanbul.
44. YK, 2019. Yenice Kaymakamlığı Web Sitesi. http://www.360yenice.com/www/index.php/yenice. Erişim:25.12.2019.
45. YOİM, 2019. Yenice Orman İşletme Müdürlüğü, İşletme Müdürlüğü Alanları ve Özellikleri. https://zonguldakobm.ogm.gov.tr. Erişim: 10.12.2019.
46. Yurtsever, S., 2013. Kurumsal itibarın ölçülmesi: Karabük Üniversitesinin kurumsal itibarının öğrenciler tarafından değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Karabük Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Karabük.