Connection Between Mothers and Hopelessness According to the Person or Place Where the Child is Left to Look at

Öz

Objective: The objective in this study was to evaluate and compare the psychological conditions and hopelessness of mothers leaving their children to babysitters, relatives or nurseries before elementary school. Material and Method: The research was made after taking written consent from the 362 mothers referring to Family Physician polyclinic between January 2016 and January 2017, have a single child under seven years of age, leaving their children to babysitters, relatives or nurseries and accepting to participate in the study. A form including personal information and Beck Hopelessness Scale were completed by the participants. SPSS 20 IBM Statistics Versiyon 20.0 statistics program was used to analyze data. Findings: Our study was completed with a total of 326 female participants. Babysitters were most commonly preferred by the mothers in our study (37.4%). When occupational groups were considered, non-employed participants had a higher Beck hopelessness scale score compared to other employed groups (p=0.035). Scale scores were found higher in participants leaving their children to babysitters than those leaving to the nursery or relatives (p=0.040). Compared to other groups, median age was higher in those not feeling hopeless and lower in those experiencing average level of hopelessness (p<0.001). Result: The psychological affect of leaving their children to babysitters, relatives or nurseries before elementary school should be evaluated for the mothers. Regardless of the place they leave their children, several precautions should be taken to preserve the psychological health of especially young mothers, mainly by providing them to spend the time efficiently with their children as much as possible.

Amaç: Bu çalışmada, ilköğretim öncesi çocuklarını bırakıldığı kişi veya yere göre annenin umutsuzluk durumunun değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Araştırmaya, Ocak 2016 – Ocak 2017 tarihleri arasında Aile Hekimliği polikliniğine başvuran, 7 yaşından küçük tek çocuğu olan ve çocuğunu bakıcı, akraba veya kreşe bırakan annelerden, çalışmaya katılmayı kabul eden 326 annenin yazılı onamı alındıktan sonra, kişisel bilgiler içeren form ve Beck Umutsuzluk Ölçeği doldurularak yürütüldü. Veriler IBM Statistics Versiyon 20.0 istatistik programı ile analiz edildi. Bulgular: Çalışmamız toplamda 326 kadın (yaş:30,1±6,3) ile tamamlanmıştır. Çalışmamızdaki bireylerin çocuklarını nereye bıraktıkları incelediğinde, en yüksek sıklıkla bakıcıya bıraktıkları gözlemlenmiştir (%37,4). Meslek grupları içerisinde, herhangi bir işte çalışmayanlarda Beck Umutsuzluk Ölçek puanı, diğer çalışan gruplarından daha yüksek bulunmuştur (p=0,035). Çocuğunu bakıcıya bırakanlarda ölçek puanları, kreş ya da akrabalarına bırakanlardan daha yüksek bulunmuştur (p=0,040). Umutsuzluk yaşamayanlarda ortalama yaş, diğer gruplardan daha yüksek iken, orta düzeyde umutsuzluk yaşayanlarda ortalama yaş, diğer gruplardan daha düşük olarak bulunmuştur (p<0,001). Sonuç: İlköğretim öncesi çocuklarını bakıcı, akraba veya kreşe bırakan annelerin psikolojik olarak etkilenme durumunun değerlendirilmesi gerekmektedir. Çocuklarını nereye bırakırsa bıraksınlar, özellikle de genç annelerin ruh sağlıklarının korunması amacıyla, olabildiğince çocukları ile verimli vakit geçirebilmeleri başta olmak üzere çeşitli önlemler alınması sağlanmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Maternal health,child care preferences,hopelessness

Kaynakça

1. 1. Gökçearslan Çifci E. Türkiye'de ve dünyada korunmaya ihtiyacı olan çocuklara yönelik hizmetlerin tarihsel gelişimi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi 2009;19(5):53-65.
2. 2. Çelik E, Tuğrul B, Yalçın SS. Dört-altı yaşlar arasındaki anaokulu çocuklarının duygusal yüz ifadesiyle kendilerini anne-babalarını ve öğretmenlerini algılaması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 2002; 22:29-39.
3. 3. Saçkes M. Erken çocukluk eğitiminde önem verilmesi gereken gelişimsel alanlar: anne-baba ve öğretmen önceliklerinin karşılaştırılması. Educational Sciences: Theory&Practice 2013;13(3):1675-1690.
4. 4. Savasır, I, Sahin NH. Bilissel-davranısçı terapilerde degerlendirme: sık kullanılan ölçekler. Türk Psikologlar Derneği Yayınları 1997:23-27.
5. 5. Ceyhan AA. Ortaöğretim alan öğretmenliği tezsiz yüksek lisans programına devam eden öğretmen adaylarının umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 2004; 1:91-101.
6. 6. Tanaka E, Sakamoto S, Ono Y, Fujihara S, Kitamura T. Hope-lessness in a community population: factorial structureand psychosocial correlates. TheJournal of Social Psychology 1998;138(5):581-590.
7. 7. Moorehouse MJ. Linking maternal employment patterns to mother-child activities and children’s school competence. Developmental Psychology 1991;27(2):295-303.
8. 8. Ertem İÖ. İlk üç yaşta gelişimsel sorunları olan çocuklar: üç sorun ve üç çözüm. Özel Eğitim Dergisi 2005;6(2):13-25.

9. 9. Dereli E, Koçak N. Okul öncesi eğitime devam eden 4-6 yaş arasındaki çocukların ifade edici dil düzeylerinin bakım tarzı ve anne-baba eğitim düzeyi açısından incelenmesi (Konya ili örneği). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 2005; 14:245-253.
10. 10. Sayıl M, Uçanok Z, Güre A, Pungello EP. Çalışan ve ilk kez anne olan kadınların bebeklerinin bakımı ve işe geri dönme süreci: ileriye dönük çoklu etkiler. Türk Psikoloji Dergisi 2009;24(64):1-14.
11. 11. İnan HZ, Doğan Temur Ö. Babysitters in early childhood: a research on parents' experiences and perspectives on babysitters. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 2010;11(2):1–17.
12. 12. Kakıcı H, Emeç H, Üçdoğruk Ş. Türkiye’de çalışan kadınların çocuk bakım tercihleri. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Ekonometri ve İstatistik Dergisi 2007; 5:20-40.
13. 13. Atay, M., Gündoğar, D. İntihar davranışında risk faktörleri: bir gözden geçirme, Kriz Dergisi 2004;12(3):39-52.
14. 14. Üngüren E, Ehtiyar R. Determination of hopelessness typology of student who will work in tourism industry in the future. Electronic Journal of Social Sciences 2008;24(7):201-219.
15. 15. Özmen D, Erbay Dündar P, Çetinkaya AÇ, Taşkın O, Özmen E. Hopelessness and factors affecting hopelessness in high school students. Anatolian Journal of Psychiatry 2008; 9:8-15.
16. 16. Kılıç M, Şahan-Yılmaz B. Kamu personeli seçme sınavına (kpss) hazırlanan öğretmen adaylarının umutsuzluk ve sosyal destek düzeyleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi 2015;2(3):1-12.
17. 17. Argun Y, Özben Ş. İlköğretim öğretmenlerinin umutsuzluk ve tükenmişlik düzeyleri üzerine bir araştırma. Ege Eğitim Dergisi 2003;1(3):36-48.