Behçet ve Ailevi Akdeniz Ateşi Hastaliği Olan Çiftlerde Evlilik Doyumu
Öz
Evlilik doyumu, bireyin evlilik ilişkisindeki gereksinimlerini, taleplerini karşılama derecesine yönelik algısıdır. Evlilik ilişkisinde yaşanan krizler doyumu etkilemektedir. Kriz yaratabilen faktörlerden biri de hastalıklardır. Bu doğrultuda çalışmanın amacı, Behçet ile Ailevi Akdeniz Ateşi hastası olan çiftlerin evlilik doyumunun irdelenmesidir. Yöntem: Araştırma, tarama modelinde kesitsel bir saha çalışmasıdır. Araştırmanın çalışma grubunu, Behçet ve Ailevi Akdeniz Ateşi hastalığı tanısı alan 68 çift oluşturmuştur. Veri toplamak amacıyla soru kâğıdı ile Golombok-Rust Evlilik Durumu Envanteri kullanılmıştır. Soru kâğıdının birinci bölümünde, sosyo-demografik özelliklere ve hastalığa dair bilgiler sorulmuştur. İkinci bölümdeyse, hastalık sonrasında aile ilişkileri ve sosyal çevreyle ilişkilerin değişimini belirlemek için üçlü Likert tipinde yanıtlanabilecek 13 soru bulunmaktadır. Çalışmada veriler, 1 Şubat 2017- 1 Haziran 2017 tarihleri arasında elde edilmiş ve SPSS programında analiz edilmiştir. Bulgular: Araştırma bulgularına göre, katılımcıların tümü resmi nikâhla evli olup, %69,1’inin isteyerek evlendiği ve %89,7’sinin çocuğunun olduğu belirlenmiştir. Katılımcıların %33,1’i Ailevi Akdeniz Ateşi Hastalığı, %16,9’u Behçet Hastasıdır. %13,2’si hastalık sonrası aile üyeleriyle önemli konuları paylaşmanın azaldığını, %12,5’i aile üyelerine küçük düşürücü söz söyleme davranışlarının arttığını, %17,6’sı aile üyelerinin birbirlerine desteğinin azaldığını, %18,4’ü aile üyeleri arasında kırgınlığın arttığını ve %59,6’sı cinsel ilişki sıklığının azaldığını ifade etmiştir. Ölçek puanlamasında, katılımcıların %4,4’ü tanımsız, % 14’ü çok iyi ve %11’i iyi, %6,6’sı vasat üstü, %20,6’sı vasat ve %8,1’i zayıf puan aralığında yer almıştır. Sonuç: Sonuç olarak, Behçet ve Ailevi Akdeniz Ateşi hastalığı evlilik doyumu üzerinde etki yaratmaktadır ve bu hastalığı olan çiftlere aile danışmanlığı, psikoeğitim ve cinsel danışmanlık hizmetlerinden faydalanmaları önerilebilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Cihan Güngör H. Evlilik doyumunu açıklamaya yönelik bir model geliştirme. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Bilim Dalı, 2007; 1-2.
- 2. Tezer E. Evlilik ilişkisinden sağlanan doyum: evlilik yaşamı ölçeği. Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi 1996; 7 (2): 1-7.
- 3. Unger DG, Jacobs SB, Cannon C. Social support and marital satisfaction among couples coping with chronic constructive airway disease. Journal of Social and Personal Relationships 1996; 13(1): 123-142.
- 4. Hagedoorn M, Kuijer RG, Buunk BP, Dejong GM, Wobbes T, Sanderman R. Marital satisfaction in patients with cancer: does support from intimate partners benefit those who need it most?. Health Psychology 2000; 19(3): 274.
- 5. Romero C, Lindsay JE, Dalton WT, Nelson DV. Husbands’ perceptions of wives’ adjustment to breast cancer: the impact on wives’ mood. Psychooncology 2008; 17: 237-43
- 6. Duyan V, Çamur Duyan G. Golombok-Rust evlilik durumu envanterinin Türkçe sürümünün bir grup evli çift üzerinde geçerlik ve güvenirlik çalışması. Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care 2014; 8(3): 100-107.
- 7. Erden AD. Kendini izleme tarzı, yakın ilişkilerde yaşanan kaygı ve algılanan eş davranışlarının evlilik doyumu üzerine etkisinin incelenmesi. YayınlanmamışYüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Klinik Psikoloji Anabilim Dalı, 2016; 5-8.
- 8. Kaplan K. Evli bireylerde toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumların, evlilik doyumuna ve psikolojik iyi oluş durumuna etkisinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Beykent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Klinik Psikoloji Bilim Dalı, 2016; 15.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
İç Hastalıkları
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
12 Ekim 2018
Gönderilme Tarihi
29 Mart 2018
Kabul Tarihi
28 Mayıs 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 12 Sayı: 4
Cited By
Marital Satisfaction and Sexual Quality of Life of Patients with Amyotrophic Lateral Sclerosis (ALS)
Sexuality and Disability
https://doi.org/10.1007/s11195-022-09755-x