Comparison of Mothers with 0-2 Years Old Babies in Terms of Risk Factors Affecting the Formation of Congenital Anomalies

Öz

Objective: This study was planned to compare mothers of babies with congenital anatomical anomalies at the age of 0-2 years with mothers with healthy babies in the same age group in terms of risk factors that contribute to the formation of congenital anatomical anomalies. Methodology: This retrospective, relationship-seeking and descriptive study was conducted using a questionnaire method with 200 mothers with children between the ages of 0-2 years, who voluntarily accepted to participate in the study, and whose children were hospitalized in the institution during the study period. Results: It was determined that the average age of all the mothers participating in the study was 30.25 + 5.99 (Min: 19 / Max: 42) years and the most common congenital anatomic anomalies in children (46%) belonged to the genitourinary system. The mothers whose children have congenital anatomical anomalies; lived in the city, had a chronic illness, gave birth to their babies with spinal anesthesia, and most of the children were found to be male and have preterm birth history (p<0.05). Smoking, exposure to passive smoking, and consanguineous marriage during pregnancy do not indicate a significant difference in terms of congenital anatomical anomalies in children (p> 0.05). Conclusion: In order to prevent congenital anatomical anomalies and to protect maternal and fetal health, it is recommended to organize training programs in order to generalize preventive health services and raise awareness of mothers about risk factors that may have teratogenic effects during pregnancy.

Anahtar Kelimeler

• Mothers
• Child
• Pregnancy
• Congenital Anomali
• teratogen

0-2 Yaş Bebeği Olan Annelerin Konjenital Anomali Oluşumuna Etken Olan Risk Faktörleri Açısından Karşılaştırılması

Öz

Amaç: Bu araştırma 0-2 yaş doğumsal anatomik anomalisi olan bebeklerin annelerinin aynı yaş grubunda sağlam bebeği olan anneler ile konjenital anatomik anomali oluşuma etken olan risk faktörleri açısından karşılaştırılması amacıyla planlanmıştır.
Yöntem: Retrospektif, ilişki arayıcı ve tanımlayıcı tipte yapılan araştırma, 0-2 yaş arasında çocuğu olan, araştırmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden, çalışmanın yapıldığı tarihler arasında kurumda çocuğu yatarak tedavi olan 200 anne ile anket yöntemi kullanılarak yapılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan annelerin tamamının yaş ortalamasının 30,25+5,99 (Min:19/ Maks: 42) yıl, çocuklarda en sık görülen konjenital anatomik anomalilerin ise genitoüriner sisteme ait olduğu (%46,0) belirlenmiştir. Çocukları konjenital anatomik anomali sahibi olan annelerin; şehirde yaşadığı, kronik hastalığa sahip olduğu, spinal anestezi ile bebeklerini dünyaya getirdikleri görülmüştür, çocukların iseçoğunluğu erkek olup erken doğum öyküsü bulunmaktadır (p<0.05). Annelerin gebelik sürecinde sigara tüketimi, pasif içiciliğe maruziyeti ve akraba evliliği yapma durumu çocuklarda konjenital anatomik anomali oluşumu açısından anlamlı farklılık ifade etmemektedir (p>0.05). Sonuç: Konjenital anatomik anomalilerin önlenmesi ile maternal ve fetal sağlığın korunması amacıyla koruyucu sağlık hizmetlerinin yaygınlaştırılması, annelerin gebelikte teratojenik etki oluşturabilecek risk faktörleri açısından bilinçlendirilmesi amacıyla eğitim programlarının düzenlenmesi önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Anne
• Çocuk
• Gebelik
• Doğumsal anomali
• teratojen

Kaynakça

1. 1. Aydoğmuş S, Keskin HL, Avşar AF, Çelen E, Kaya S. 1. ve 2. Trimesterde fetal anomali taraması. Kadın Doğum Dergisi 2007;6(1):1318-25.
2. 2. Durmaz A, Durmaz B, Karaca E, Ergün O, Çoğulu Ö. Pediatrik cerrahide sık karşılaşılan konjenital anomalilere genetik yaklaşım. Bakırköy Tıp Dergisi. 2014;9(3):91-104.
3. 3. Arslan S, Bülbül A, Aslan AŞ, Baş EK, Dursun M, Uslu S ve ark. Yenidoğan yoğun bakım ünitesinde beş yıllık sürede (2007-2011) neonatal ölüm nedenleri. Şişli Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Bülteni. 2014;47(1):16-20.
4. 4. Balcı O, Taviloğlu ZŞ, Yılmaz AF, Coşkun ME, Varan C, Almacıoğlu M ve ark. Sivaslı E. üniversite hastanemizde konjenital anomalilerin görülme sıklığı ve dağılımı. Gaziantep Tıp Dergisi. 2012;18(2):81-4.
5. 5. Saygılı Karagöl B, Karadağ N, Zenciroğlu A, Kundak AA, Okumuş N. Yenidogan yoğun bakımda yedi yıllık diyabetik anne bebeği deneyimi. Çocuk Dergisi. 2012;12(4):169-76.
6. 6. Ünite GE, Boduroğlu K. Konjenital anomalilerden korunma. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi. 2013;56:28-37.
7. 7. Büyükbeşe Sarsu S, Şahin K, Sezer S. Yenidoğanın gastrointestinal sistem malformasyonları ile birlikte görülen doğumsal kalp hastalıkları. The Journal of Pediatric Research. 2015;2(4):197-200.
8. 8. Bayhan G, Yalınkaya A, Gül T, Yayla M, Erden AC. Dicle Üniversitesi tıp fakültesinde konjenital anomali görülme sıklığı. Perinatoloji Dergisi. 2000; (3-4):99-103.

9. 9. Kurdoğlu M, Kurdoğlu Z, Küçükaydın Z, Kolusarı A, Adalı E, Yıldızhan R ve ark. Van yöresinde konjenital malformasyonların görülme sıklığı ve dağılımı. Van Tıp Dergisi. 2009;16:95-8.
10. 10. Çakmak B, Hısım Y, Aysal T, Özsoy Z, Demirtürk F. Major konjenital anomaliler: Gaziosmanpaşa Üniversitesi üç yıllık deneyim. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi. 2012;4(3):24-8.
11. 11. Mete B, Yıldız S, Söyiler V, Doğan E, Durmus H, Timur A. Bingöl ilinde 2016 yılına ait bebek ölümleri ve nedenlerinin incelenmesi. Pediatr Pract Res. 2018;6(1):1-5.
12. 12. Kuşkucu Çınar A. Fetal kromozom anomalisi tarama testleri. JOPP Dergisi. 2010;2(2):55-60.
13. 13. Yıldızhan R, Kolusarı A, Edirne T, Adalı E, Erol Ş, Kurdoğlu M ve ark. Van yöresinde adölesan gebeliklerin analizi. Van Tıp Dergisi. 2009;16(4):124-7.
14. 14. Akarsu S, Çıtak Kurt AN, Kurt A, Yılmaz E, Aygün AD. Diyabetik anne bebeğinde klinik ve laboratuar bulguları. Fırat Tıp Dergisi. 2008;13(3):199-204.
15. 15. Gökduman Keleş M, Taşpınar A, Altınkaya SÖ. Özel durumlara sahip ebeveynlerin doğum sonu döneme uyumları ve ebelerin sorumlulukları. KSU Medical Journal. 2020;15(2):94-100.
16. 16. Taş F, Oktay AA, Gülpak M. Kahramanmaraş il merkezinde 2010 yılında meydana gelen bebek ölümlerinin değerlendirilmesi. KSÜ Tıp Fak Der. 2018;13(1)7-12.
17. 17. Aksoy F. Konjenital anomaliler: tanımlama, sınıflama, terminoloji ve anomalili fetusun incelenmesi. Türk Patoloji Dergisi. 2001;17(1-2):57-62.
18. 18. Chen XK, Wen SW, Fleming N, Yang Q, Walker MC. Teenage pregnancy and congenıtal anomalies:which sistem ıs vulnerable? Hum reprod. 2007;22:1730-5.
19. 19. Demirgöz M, Canbulat N. Adölesan gebelik. Türkiye Klinikleri. 2008;28(6):947-52.
20. 20. Aksu H, Sevil Ü, Yurtsev E, Güvendiren G. Nöral tüp defektleri ve folik asit. Maltepe Üniversitesi Hemşirelik Bilim ve Sanatı Dergisi. 2010;2(3):139-44.
21. 21. Tunçbilek E. Türkiye’deki yüksek nöal tıp defekti sıklığı ve önlemek için yapılacaklar. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi. 2004;47:79-84.
22. 22. Bulut G, Ballı Ş, Atlıhan F, Meşe T, Çalkavur Ş, Olukman Ö. Yenidoğan servisinde izlenen doğumsal kalp hastalığı olanların retrospektif değerlendirilmesi. İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hastalıkları Dergisi. 2012;2(3):141-7.
23. 23. Moridi M, Ziaei S, Kazemnejad A. Exposure to ambient air pollutants and spontaneous abortion. J Obstet Gynaecol Res. 2014;40(3):743–8.
24. 24. Litchfield IJ, Ayres JG, Jaakkola JJK, Mohammed NI. Is Ambient air pollution associated with onset of sudden infant death syndrome: a case-crossover study in the UK. BMJ Open. 2018 Apr1;8(4):e018341.
25. 25. Ha S, Sundaram R, Buck Louis GM, Nobles C, Seeni I, Sherman S, et al. Ambient air pollution and the risk of pregnancy loss: a prospective cohort study. Fertil Steril. 2018;109(1):148–53.
26. 26. Fleischer NL, Merialdi M, van Donkelaar A, Vadillo-Ortega F, Martin RV, Betran AP, et al. Outdoor air pollution, preterm birth, and low birth weight: analysis of the world health organization global survey on maternal and perinatal health. Environ Health Perspect. 2014;122 (4):425–30.
27. 27. Mihmanlı V, Mihmanlı M. Diabetes mellitus ve gebelik. Okmeydanı Tıp Dergisi. 2015;31(Ek sayı):17-22.
28. 28. Oğuz A. Gestasyonel diyabet. KSU Tıp Fak Der. 2016;11(1):26-9.
29. 29. Coustan DR. Gestational diabetes mellitus. Clin Chem. 2013;59:1310-21.
30. 30. Api O, Api M. Gebelik ve hipertansiyon. Türkiye Klinikleri J Endocrin-Special Topics. 2013;6(3):79-91.
31. 31. Ersoy H, Sarı O, Aydoğan Ü, Akbulut H, Öngel K, Yenen MC, Sağlam K. Tıp Fakültesi kadın hastalıkları ve doğum polikliniğine başvuran gebelerde hipertansiyon sıklığı. Türk Nepli Dial Transpl. 2011;20(2):187-91.
32. 32. Türkiye Aile Planlaması Vakfı. Akraba evlilikleri. Görünüm Dergisi. (Ocak 2011): 2-3.
33. 33. Uskun E, Çelik A, Ersoy P, Yürekli MV, Karakaş O, Beyazıt A ve ark. Akdeniz bölgesi’nde bir il kırsalında 5 yaş altı çocuklarda doğumsal anomali sıklığı. SDÜ Sağlık Bilimleri Enstitüsü Dergisi. 2016;7(2):28-34.
34. 34. Tekbaş ÖF. Kimyasallar ve üreme sağlığı. TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni. 2006;5(1):50-9.
35. 35. Tarhan P, Yılmaz T. Gebelikte sigara kullanımı ve etkileyen faktörler. HSP. 2016;3(3):140-7.
36. 36. Çınar N, Topal S, Altınkaynak S. Gebelikte sigara kullanımı ve pasif içiciliğin fetüs ve yenidoğan sağlığı üzerine etkileri. J hum rhythm. 2015;1(2):52-7.
37. 37. Durualp E, Bektaş G, Ergin D, Karaca E, Topçu E. Annelerin sigara kullanımı ile yenidoğanın doğum kilosu, boyu ve baş çevresi arasındaki ilişkinin incelenmesi. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası. 2011;64(3):119-26.
38. 38. Çağlar AB, Saral S. Toxicity problem ın cosmetology. Turkish J Dermatol. 2014;4:248-51.
39. 39. Kocaöz S, Eroğlu K. Cosmetic products and women's health. TAF Prev Med Bull. 2014;13:413-20.
40. 40. Bülez A, Kul Uçtu A. The Effects Of Some chemicals used ın cosmetology on pregnancy, neonatal and general health. Journal of Periodicals. 2018;27:421-6.