Divan şiiriyle halk şiirinde ortak kullanılan ve bu iki şiir anlayışınınbirbirine en yakın örnekleri olarak kabul edilebilecek “dedim-dedi”kalıbıyla sorulu cevaplı, karşılıklı konuşma biçiminde yazılmış şiirlere“mürâca‘a” denilmektedir. Divan şairlerinin şiirleri arasındamürâca‘aların değişik şekillerde düzenlenmiş örnekleri bulunmaktadır.Bu tür mürâca‘a şiirlerde kullanılan “dedim-dedi” kalıbını divanşairleri şiir bütününün yanı sıra beyit bütünü içinde de farklı şekillerdekullanmışlardır. Divan şairlerinin ilgi gösterdiği, bir çeşit kalıp ifadedenilebilecek “dedim-dedi”li şiirler, özellikle divan şiirinin erken ya dabaşlangıç dönemlerinde yaşamış şairlerin şiirlerinde daha yaygın vedikkat çekici örnekleriyle görülür.Mürâca‘a şiirlerde belirli nazım şekilleri kullanılır. Özellikle gazelnazım şekli bunlar arasında önde gelir. Rubâ‘î, kıta, tuyuğ vb. diğerkısa nazım şekilleriyle yazılmış şiirlerle de karşılaşmak mümkündür.Araştırmalarımız sırasında örneğinin çok olmadığını düşündüğümüz,kaside mecmuasında yer alan “mürâca‘a” kasideye rastladık. Kaside,Safî mahlaslı bir şaire ait görünmektedir. Şairi hakkında kesin bilgiyeulaşamamakla birlikte, makalemizde “mürâca‘a” kasideyi biçim veiçerik özellikleri yönünden inceleyeceğiz.
Poems which are used in Divan and Folk poetry and which can be accepted as the closest examples of these two understading of poetries and written in “I said-said” pattern in the form of mutual conversation are called “müraca’a”. Among the poems of Divan poets, there are examples of “müraca’a”s arranged in different ways. Divan poets used the pattern of “I said-said” in different ways in the whole poem as well as in the couplet. These poems with the pattern of “I said-said” which drew attention among Divan poets, are seen with more common and remarkable examples especially in the poems of the poets who lived in the early of beginning periods of divan poetry. Certain forms of verse are used in Müraca‘a poems. In particular, the gaze verse form is the leading one among them. It is also possible to encounter poems written in other short verse forms such as ruba‘i, kıt’a, tuyuğ and so on. During our research, we came across at müraca‘a in a ode compilation which we think that there are not many such examples. The ode appears to belong to a poet with the pseudoname Safi. Although we cannot reach certain information about the poet, in our article, we will examine the “müraca’a” ode in terms of form and content features.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Yazarlar | |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Mayıs 2019 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2019 Sayı: 41 |
Türk Kültürü İncelemeleri – Haziran 2026 Sözlü Çeviri Özel Sayısı
Çağrı Metni
Sözlü çeviri, gündelik karşılaşmalardan kurumsal etkileşimlere kadar uzanan çeşitli bağlamlarda, iki dilli ve kültürlerarası iletişimin merkezinde yer alır. Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında, dillerden biri büyük ölçüde Türkçedir ve bu uygulamalar, Türkçenin diğer dillerle etkileşiminde ortaya çıkan iletişimsel, kültürel ve toplumsal dinamikleri yansıtır.
Haziran 2026 sayımız için hazırlamakta olduğumuz bu özel sayıyla, Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarını farklı tür ve bağlamlarda inceleyen özgün araştırmaları bir araya getirmeyi amaçlıyoruz. Bu çalışmalar, sözlü çevirinin dilsel, kültürel, toplumsal ve göstergebilimsel boyutlarına disiplinlerarası bir bakış sunarak, yalnızca çeviribilim alanına değil; Türk dili, kültürü ve toplumu üzerine yapılan araştırmalara da değerli katkılar sağlayacaktır.
Bu doğrultuda, sözlü çeviri üzerine çalışan ulusal ve uluslararası akademisyenleri, araştırmacıları ve alanda aktif profesyonelleri, Haziran 2026 sayımıza katkıda bulunmaya davet ediyoruz. Özel sayıya, Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında iletişim süreçlerinin, rollerin ve çeviri uygulamalarının nasıl şekillendiğini tartışan kuramsal veya uygulamalı çalışmalarla katkı sunabilirsiniz.
Araştırma konularının, aşağıdaki temalar çerçevesinde tasarlanması önerilmektedir; ancak farklı yaklaşımlar ve konular da değerlendirmeye alınacaktır.
-Sözlü çeviri ortamlarında Türkçenin söylem yapıları ve etkileşimsel stratejileri,
-Mahkeme, hastane, okul gibi kamusal hizmet alanlarında yürütülen sözlü çeviri pratikleri,
-Andaş ve ardıl çeviride, Türkçeye özgü zorluklar ve stratejiler,
-Göç, azınlıklar ve çokdillilik bağlamında sözlü çeviri uygulamaları,
-Sözlü çeviri eğitimi ve öğretiminde dilsel ve kültürel boyutlar,
- Çeviri etiği ve profesyonel normların Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarına etkisi,
-Teknoloji destekli sözlü çeviri araçlarının kullanımı,
-Toplumsal kriz, afet ve acil durumlarda sözlü çevirmenin rolü.
Önemli Notlar:
Özel sayıya gönderilecek makaleler için son teslim tarihi 15 Mart 2026 olarak belirlenmiştir.
Yazıların künye bilgileri, dipnot sistemi ve kaynakça gösterim şekli internet sayfamızda bulunan makale yazım şablonuna göre hazırlanacaktır.
Call for Papers
Turkish Cultural Studies – June 2026 Special Issue on Interpreting Studies
Interpreting occupies a central position in bilingual and intercultural communication across a wide range of contexts, from everyday encounters to institutional interactions. In interpreting settings in Turkey, one of the working languages is predominantly Turkish, and these practices reflect the communicative, cultural, and social dynamics that emerge through the interaction of Turkish with other languages.
With this special issue, scheduled for publication in June 2026, we aim to bring together original studies that explore interpreting practices in Turkey across diverse genres and contexts. Adopting an interdisciplinary perspective on the linguistic, cultural, social, and semiotic dimensions of interpreting, these contributions will provide valuable insights not only for the field of Translation and Interpreting Studies but also for research on Turkish language, culture, and society.
In this regard, we invite national and international scholars, researchers, and professionals working in the field of interpreting to contribute to our June 2026 issue. Submissions may include theoretical or applied studies that examine how communicative processes, roles, and interpreting practices are shaped within interpreting settings in Turkey.
Suggested, though not exclusive, areas of research include the following themes; alternative approaches and topics will also be considered.
-Discourse structures and interactional strategies of Turkish in interpreting settings,
-Interpreting practices in public service domains such as courts, hospitals, and schools,
-Turkish-specific challenges and strategies in simultaneous and consecutive interpreting,
-Interpreting practices in the context of migration, minority communities, and multilingualism,
-Linguistic and cultural dimensions in interpreter training and education,
-Translation ethics and the impact of professional norms on interpreting practices in Turkey,
-Use of technology-assisted interpreting tools,
-The role of interpreters in social crises, disasters, and emergency situations.
Important Notes:
The deadline for submitting articles to the special issue is March 15, 2026.
The article's citation information, footnote system, and bibliography format will be prepared according to the article writing template available on our website.