Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

Türk-Yunan İlişkilerinde Mutfak Savaşları: Gastromilliyetçilik Bağlamında Türk Kahvesinin Yunan Kahvesine Dönüştürülmesi

Yıl 2025, Sayı: 54, 395 - 420, 29.11.2025

Öz

Ülkelerin ulusal kimliklerini öne çıkarma arzusu, gastromilliyetçilik (yemek milliyetçiliği) kavramını ortaya çıkarmıştır. Ulusların yiyecek ve içeceklerini milli duygularla hazırlayıp dünyaya tanıtmasını sağlayan gastromilliyetçilik, aynı zamanda “ötekinden farklı olma” metaforudur. Osmanlı İmparatorluğu coğrafyasında yapılmaya başlanan ve yüzyıllar boyunca tüketilen Türk kahvesi, 20. yüzyılın ikinci yarısına gelindiğinde, Türkiye ve Yunanistan arasındaki politik çatışmaların bir sembolü haline gelmiştir. Bu bağlamda ulusal kimliğin ve tarihsel hafızanın da bir ifadesi olan yiyecek ve içecekler, millileştirilerek Türk-Yunan ilişkilerinde gastromilliyetçilik eksenli tartışmalara yol açmıştır. 400 yıl boyunca Osmanlı Devleti bünyesinde Türk boyunduruğu altında yaşayan Yunanlar, Türkokratia olarak bilinen Türk hakimiyeti yıllarında öğrendikleri Türk kahvesine 1960’lı yıllardan itibaren Yunanistan’da “Yunan kahvesi” (ελληνικός καφές-Ellinikos kafes) adını vererek kendilerine ait bir kültürel miras öğesi olarak sunmuşlardır. 1964’te Kıbrıs meselesinin tırmanışı, Yunan uyruklu Rumların Türkiye’den sınır dışı edilmeleri Türk-Yunan ilişkilerinde kültürel düzeyde kopuşlara neden olmuştur. 1964’te Türkiye’den ayrılmak zorunda kalan Rumlar, Türkiye’deki yemek kültürünü Yunanistan’ın Atina ve Selanik gibi önemli kentlerine taşımışlardır. Kahve başta olmak üzere Türklere ait olan yiyecek ve içeceklerin başındaki Türk kelimesinin silinmesiyle birlikte Yunanistan’da “Türk kahvesi” ifadesi giderek terk edilmiş, yerine “Yunan kahvesi” söylemi yerleşmeye başlamıştır. "Türk kahvesi"nin "Yunan kahvesi" olarak yeniden adlandırılması süreç olarak 1964’te başlayıp 1974’teki Kıbrıs Barış Harekatının ardından daha net bir söylem olarak Yunanlara benimsetilmiştir. Cezvede pişen kahvenin başından Türk ifadesini silip Yunan eklenmesi, yemek kültürü üzerinden yürütülen kimlik mücadelesinin bir parçasıdır. Bu araştırma, kahve üzerinden Türkiye ve Yunanistan arasında süregelen ulusal mutfak savaşlarını ele alarak, yemek kültürünün aynı zamanda tarih, politika ve kimlikle de iç içe geçtiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır.

Etik Beyan

Bu makale, Marmara Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, Atatürk İlkeleri ve İnkılap Tarihi Anabilim Dalında Prof. Dr. Vahdettin Engin danışmanlığında Hilal İşçi Yiğit tarafından hazırlanan, “İki Darbe Arasında Türk-Yunan İlişkileri (1960-1980)” başlıklı doktora tezinden üretilmiştir. Bu çalışmanın hazırlanma sürecinde bilimsel ve etik ilkelere uyulduğu ve yararlanılan tüm çalışmaların kaynakçada belirtildiği beyan olunur.

Kaynakça

  • Araştırma ve İnceleme Eserler
  • Alyakut, Ömür, “Türk Mutfak Kültürünün Kahveye Verdiği Kimlik: Türk Kahvesi”, Uluslararası Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 10/94, 2023, s. 1012-1025.
  • Ayvazoğlu, Beşir, Kahveniz Nasıl Olsun? Türk Kahvesinin Kültür Tarihi, Kapı Yayınları, İstanbul 2011,
  • Balcı, Fatih, “Cezveden Kültüre 40 Yıl: Türk Kahvesi ve Geleneği”, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, sayı 87, 2019, s. 315-328.
  • Baturalp, İlim, “Yunan Değil, Türk Kahvesi”, Cumhuriyet, 29 Eylül 2011.
  • Belge, Murat, Tarih Boyunca Yemek Kültürü, İletişim Yayınları, İstanbul 2001.
  • Bengi, Derya-Zat, Erdir, 100. Yılında Cumhuriyetin Popüler Kültür Haritası 2, Yapı kredi Yayınları, İstanbul 2023.
  • Berberakis, Stelyo, “Türk Kahvesi Nasıl Yunan Kahvesi Oldu?”, Sabah, Cumartesi Eki, 26 Temmuz 2014.
  • Birsel, Salah, Kahveler Kitabı, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, Ankara 1983.
  • Bucak, Turgay-Yiğit, Serkan, “Gastromilliyetçilik ve Gastrodiplomasi Kavramları Üzerine Bir Değerlendirme”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21/4, 2019, s. 1305-1320.
  • Constantinopoulos, Vivian, Daniel Young, Frappe nation ώρα για καφέ, Potamos Publishers, Αθήνα 2006.
  • Çaksu, Ali, “Bir Siyasi İçecek Olarak Türk Kahvesi”, SEFAD, 2019.
  • Desmet, Helene-Greorgeon, François, Doğu’da Kahve ve Kahvehaneler, Yapı kredi Yayınları, İstanbul 2023.
  • Dimu, Nikos, Ne Mutsuz Yunanım Diyen! Çev. Herkül Millas, İstos Yayınları, İstanbul 2017.
  • Doğanalp, Metin, Hürriyet, 26 Eylül 1964.
  • Fırat, Mümtaz, “Yemeğin İdeolojisi ya da İdeolojinin Yemeği: Kimlik Bağlamında Yemek Kültürü”, CIU Cyprus International University Folklor/Edebiyat, 20/80, 2014, s. 129-140.
  • Fotic, Aleksandar, “The Indroduction of coffee and tobacco to the mid-west Balkans”, Acta Orientalia Academia Scientiarum Hung, vol. 64, 2011, s. 89-100.
  • Göktaş, Erbil, “Osmanlı Döneminde Kahvehaneler Kıraathaneler ve Bunların İşlevleri”, Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, sayı 11, 1999, s. 67-80. İşçi Yiğit, Hilal, İki Darbe Arasında Türk-Yunan İlişkileri (1960-1980), Marmara Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi, İstanbul 2025.
  • Karhan, Jale, “Toplumsal ve Kültürel Bir İçecek Türk Kahvesi”, Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, sayı 52, Kış 2021, s. 149-165.
  • Kirbaki, Yorgo, “Türk Kahvesi-Yunan Kahvesi”, Hürriyet, 25 Mart 2015.
  • Kuzucu, Kemalettin, M. Sabri Koz, Türk Kahvesi, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2014.
  • Livaneli, Zülfü, “Ege’nin Öte Yakası”, Cumhuriyet, 6 Nisan 1986.
  • Meropi Anastassiodou, “Son Osmanlılar Döneminde Selanik Kahvehaneleri”, Editörler: Helene Desmet-François Georgion, Doğu’da Kahve ve Kahvehaneler, çev. Meltem Atik-Esra Özdoğan, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2023, s. 87-99.
  • Livçapar, Sena Naz, Türk Kahvesi Kültürü ve Geleneğinin Miraslaştırılmasına Sosyolojik Bir Bakış, Marmara Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul 2023.
  • Μανουσίδις, Χρήστος, το εγχειρίδιο καφέ τα μυστικά του Barista νέα έκδοση, Εκδόσεις ψυχαλου, Αθήνα 2009.
  • Millas, Herkül, Daha İyi Türk Yunan İlişkileri İçin Yap Yapma Kılavuzu, Tarih Vakfı Yayınları, İstanbul 2002.
  • Oktay, Serdar-Guden, Nafiya, “Yunan, Türk ve Kıbrıs Mutfaklarının Gastronomik Kültürel Yansıması”, Journal Of Gastronomy Hospitality and Travel, 4/2, 2021, s. 465-481. Πετρόπουλου, ´Ηλία, ´Ο Τούρκικος καφές εν Ελλάδι, ´Εκδόσεις Νεφέλη, ´Αθήνα, Έκδοση Απριλίου 2019.
  • Smith, Anthony D., Milli Kimlik, İletişim Yayınları, İstanbul 2017.
  • Şahin, Ayşe, “Gastromilliyetçilik Kavramının İncelenmesi Coğrafi işaret ve Markalaşma Faktörleri”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10/48, 2017, s. 459-464.
  • Şen, Kadir, Telvenin izinde Kahve ve Kahvehane Kültürü, Apa Yayıncılık, İstanbul, 2005.
  • “Türk kahvesinin Yunanlaşma öyküsü”, Hürriyet, 16 Ağustos 1998. Yıldırım, Emre, “Gastromilliyetçilik ve Gastrodiplomasi Arasındaki İlişki Üzerine Teoriden Pratiğe Bir Bakış”, Kapadokya Akademik Bakış Dergisi, 4/1, 2020, s. 76-99.
  • Elektronik Kaynaklar
  • M. Hulot, Ο καφές είναι ελληνικός ή τούρκικος; 3 Ιανουάριος 2023. https://www.lifo.gr/tropos-zois/gefsi/o-kafes-einai-ellinikos-i-toyrkikos
  • Θανάσης Μαυρίδης, Ελληνικός ή τούρκικος ο καφές; Liberal, 7 Δεκέμβριος 2022. https://www.liberal.gr/th-mayridis/ellinikos-i-toyrkikos-o-kafes
  • Ντενίσα-Λυδία Μπαϊρακτάρι, Ποιος είναι αυτός που έχει το δίκιο; Εμείς ή οι γείτονες; Oneman, 25 Aralık 2022. https://www.oneman.gr/onecity/gefsi/telika-o-kafes-einai-ellinikos-i-tourkikos/
  • Yorgo Kirbaki, Ege’deki yeni krizin adı: Türk kahvesi, 7 Aralık 2022. https://www.cnnturk.com/dunya/egedeki-yeni-krizin-adi-turk-kahvesi
Toplam 36 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Türkiye Cumhuriyeti Tarihi, Türk Kültür Tarihi
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Hilal İşçi Yiğit 0000-0001-8684-4789

Vahdettin Engin Bu kişi benim 0000-0001-5753-655X

Yayımlanma Tarihi 29 Kasım 2025
Gönderilme Tarihi 14 Ağustos 2025
Kabul Tarihi 17 Ekim 2025
Yayımlandığı Sayı Yıl 2025 Sayı: 54

Kaynak Göster

MLA İşçi Yiğit, Hilal ve Vahdettin Engin. “Türk-Yunan İlişkilerinde Mutfak Savaşları: Gastromilliyetçilik Bağlamında Türk Kahvesinin Yunan Kahvesine Dönüştürülmesi”. Türk Kültürü İncelemeleri Dergisi, sy. 54, 2025, ss. 395-20.

Türk Kültürü İncelemeleri – Haziran 2026 Sözlü Çeviri Özel Sayısı
Çağrı Metni



Sözlü çeviri, gündelik karşılaşmalardan kurumsal etkileşimlere kadar uzanan çeşitli bağlamlarda, iki dilli ve kültürlerarası iletişimin merkezinde yer alır. Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında, dillerden biri büyük ölçüde Türkçedir ve bu uygulamalar, Türkçenin diğer dillerle etkileşiminde ortaya çıkan iletişimsel, kültürel ve toplumsal dinamikleri yansıtır.
Haziran 2026 sayımız için hazırlamakta olduğumuz bu özel sayıyla, Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarını farklı tür ve bağlamlarda inceleyen özgün araştırmaları bir araya getirmeyi amaçlıyoruz. Bu çalışmalar, sözlü çevirinin dilsel, kültürel, toplumsal ve göstergebilimsel boyutlarına disiplinlerarası bir bakış sunarak, yalnızca çeviribilim alanına değil; Türk dili, kültürü ve toplumu üzerine yapılan araştırmalara da değerli katkılar sağlayacaktır.
Bu doğrultuda, sözlü çeviri üzerine çalışan ulusal ve uluslararası akademisyenleri, araştırmacıları ve alanda aktif profesyonelleri, Haziran 2026 sayımıza katkıda bulunmaya davet ediyoruz. Özel sayıya, Türkiye’deki sözlü çeviri ortamlarında iletişim süreçlerinin, rollerin ve çeviri uygulamalarının nasıl şekillendiğini tartışan kuramsal veya uygulamalı çalışmalarla katkı sunabilirsiniz.
Araştırma konularının, aşağıdaki temalar çerçevesinde tasarlanması önerilmektedir; ancak farklı yaklaşımlar ve konular da değerlendirmeye alınacaktır.

-Sözlü çeviri ortamlarında Türkçenin söylem yapıları ve etkileşimsel stratejileri,

-Mahkeme, hastane, okul gibi kamusal hizmet alanlarında yürütülen sözlü çeviri pratikleri,

-Andaş ve ardıl çeviride, Türkçeye özgü zorluklar ve stratejiler,

-Göç, azınlıklar ve çokdillilik bağlamında sözlü çeviri uygulamaları,

-Sözlü çeviri eğitimi ve öğretiminde dilsel ve kültürel boyutlar,

- Çeviri etiği ve profesyonel normların Türkiye’deki sözlü çeviri uygulamalarına etkisi,

-Teknoloji destekli sözlü çeviri araçlarının kullanımı,

-Toplumsal kriz, afet ve acil durumlarda sözlü çevirmenin rolü.


Önemli Notlar:
Özel sayıya gönderilecek makaleler için son teslim tarihi 15 Mart 2026 olarak belirlenmiştir.
Yazıların künye bilgileri, dipnot sistemi ve kaynakça gösterim şekli internet sayfamızda bulunan makale yazım şablonuna göre hazırlanacaktır.





Call for Papers
Turkish Cultural Studies – June 2026 Special Issue on Interpreting Studies

Interpreting occupies a central position in bilingual and intercultural communication across a wide range of contexts, from everyday encounters to institutional interactions. In interpreting settings in Turkey, one of the working languages is predominantly Turkish, and these practices reflect the communicative, cultural, and social dynamics that emerge through the interaction of Turkish with other languages.
With this special issue, scheduled for publication in June 2026, we aim to bring together original studies that explore interpreting practices in Turkey across diverse genres and contexts. Adopting an interdisciplinary perspective on the linguistic, cultural, social, and semiotic dimensions of interpreting, these contributions will provide valuable insights not only for the field of Translation and Interpreting Studies but also for research on Turkish language, culture, and society.
In this regard, we invite national and international scholars, researchers, and professionals working in the field of interpreting to contribute to our June 2026 issue. Submissions may include theoretical or applied studies that examine how communicative processes, roles, and interpreting practices are shaped within interpreting settings in Turkey.
Suggested, though not exclusive, areas of research include the following themes; alternative approaches and topics will also be considered.

-Discourse structures and interactional strategies of Turkish in interpreting settings,

-Interpreting practices in public service domains such as courts, hospitals, and schools,

-Turkish-specific challenges and strategies in simultaneous and consecutive interpreting,

-Interpreting practices in the context of migration, minority communities, and multilingualism,

-Linguistic and cultural dimensions in interpreter training and education,

-Translation ethics and the impact of professional norms on interpreting practices in Turkey,

-Use of technology-assisted interpreting tools,

-The role of interpreters in social crises, disasters, and emergency situations.

Important Notes:
The deadline for submitting articles to the special issue is March 15, 2026.
The article's citation information, footnote system, and bibliography format will be prepared according to the article writing template available on our website.