Türk Dış Politikasında Yeni Tarz-ı Siyaset: Ortadoğu’da Çok Boyutlu Politikadan Asabiye Politikasına

Türk dış politikası söz konusu olduğunda Batılı devletlerin geleneksel bir biçimde müttefik olarak kabul edildikleri görülmektedir. Dahası, bu ilişkinin sosyal ontolojisi ve dolayısıyla tarihselliği göz ardı edilmektedir. Yüzünü Batı’ya dönen Türkiye, Ortadoğu’yu ise görmezden gelmiştir. Zamanla bu tutumunu gevşeterek çok boyutlu bir dış politika yönelimi kazanan Türk dış politikası, kritik dönemlerde başarısızlığa maruz kalmaya devam etmiştir. Batı ile ittifak ilişkisinin gereği olan karşılığı yeterince göremeyen Türkiye, ortak bir medeniyet geçmişine sahip olduğu Ortadoğu ülkeleriyle arasındaki ortak kimlik birikiminden de istifade edemeyerek uluslararası arenada çıkarlarını savunmak konusunda ihtiyaç duyduğu destekten mahrum kalabilmiştir. Arap Uyanışı ile ortaya çıkan demokrasi talebi, ortak medeniyet geçmişiyle birlikte düşünüldüğünde, Türkiye’ye bölge ülkeleriyle yeni bir asabiye geliştirme imkanı sunmaktadır. Türkiye ve bölge ülkelerinde demokrasinin geliştirilmesi, her ne kadar Batı’daki bazı kesimlerin çıkarları aleyhine sonuçlar doğurabilirse de, açık bir güç mücadelesinden daha gerçekleştirilebilir bir seçenek olarak ortaya çıkmaktadır. Bu da Türkiye’ye, ortak medeniyet geçmişine ve demokratik ilkelere dayalı bir bölgesel politika geliştirerek bölge ülkeleriyle yeni bir asabiye kurma imkanı vermektedir.