Sürdürülebilir Turizm Açısından Alternatif Turizmin Önemi: Marmaris Örneği

Öz

Sürdürülebilir turizm, son yıllarda sıklıkla incelenen önemli bir konudur. Turizm sektöründe, arzı oluşturan unsurlar arasında doğal, kültürel ve ekonomik kaynaklar yer almaktadır. Paket tur kavramı ve her şey dahil sistem ile birlikte yoğunlaşan ve artış gösteren talep, beraberinde birtakım olumsuzluklar getirmektedir. Bu bağlamda doğal, kültürel ve ekonomik kaynakların hızla tüketildiği görülmektedir. Turizm sektöründeki yoğun talep nedeniyle oluşan tüketim biçimi, söz konusu kaynaklar ile üretilen ürünlerin de son bulması anlamına gelecek ve belki de turizm sektörü açısından tehlikeli bir durum oluşacaktır. Kaynakların yok olmasının engellenmesi ve turizmin mümkün olduğunca daha geniş süreçlere yayılması için, turizmin sürdürülebilirliğinin sağlanması gerekmektedir. Bir bölgenin sahip olduğu bütün kaynakların (özellikle deniz, kum ve güneş kaynağı) kıt ve tükenebilir olduğu düşünüldüğünde, turistleri seyahate yönlendiren amaçların veya isteklerin değiştirilmesi suretiyle turistik ürünlerde çeşitlendirmeye gidilmesi bir yönüyle zorunluluk olmaktadır. Turizmin sürdürülebilir olması için, sektörün içinde yer alan bütün paydaşların katılımı sağlanmalıdır. Yöre halkı, turistler ve turizm çalışanları, turizm bölgelerinde sürdürülebilirlikte baş aktör konumundadırlar. Dolayısıyla paydaşların konu ile ilgili düşünceleri, tutumları ve algıları belirleyici durumdadır. Çalışmasının amacı da Marmaris gibi doğal güzelliklerin fazla olduğu turistik bölgede, uygulanması gereken alternatif turizm ürünlerini ortaya koymak, söz konusu alternatif turizm türlerine yönelik, turizm paydaşlarının (turistler, yöre halkı ve sektör çalışanları) düşüncelerini belirleyebilmektir.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilir turizm,turistik ürün çeşitlendirmesi,alternatif turizm

Kaynakça

1. Acır, E. (2010). Türkiye'de Gençlik Turizmi Potansiyelinin Geliştirilmesi ve Çözüm Önerileri. Kültür ve Turizm Bakanlığı, Ankara: Yayımlanmamış Uzmanlık Tezi. Caira, S. & Ferranti, P. (2016). Innovation for Sustainable Agricultureand Food Production, Reference Module in Food Science, Italy Duman, T., Kozak, M., & Uysal, M. S. (2007). Turizmde Ürün Çeşitliliği Yoluyla Ürün Değeri Oluşturma: Türkiye’deki Arz Kaynakları Üzerine Bir İnceleme. Anatolia Turizm Araştırmaları Dergisi, , 18(2): 206-214. Biçici, F. (2013). Datça Yerel Halkının Sürdürülebilir Turizm Gelişimine ve Turizm İşletmelerine Yönelik Tutumları. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 19-36. Çeken, H., Karadağ, L. & Dalgın, T. (2007). Kırsal Kalkınmada Yeni Bir Yaklaşım Kırsal Turizm ve Türkiye'ye Yönelik Teorik Bir Çalışma. Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 8(1): 1-14. Gartner, W. C. (1996). Tourism Development: Principles, Processes, Policies. New York: Van Nostrand Reinhold. Hacıoğlu, N. & Avcıkurt, C. (2008). Turistik Ürün Çeşitlendirmesi. Ankara: Nobel Yayınları. Hwan-Suk, C. C. & Sırakaya, E. (2005). Measuring Residents’ Attitude toward Sustainable Tourism: Development of Sustainable Tourism Attitude Scale. Journal of Travel Research, 380-394. Jiyun, K., Kaitlin G., Gwendolyn H. & Mira A. (2017). Sustainable Water Consumption: The Perspective of Hispanic Consumers, Journal of Environmental Psychology,(50): 94-103. Kılıç, B. & Kurnaz, A. (2010). Alternatif Turizm ve Ürün Çeşitliliği Oluşturmada Ekolojik Çiftlikler: Pastoral Vadi Örneği. İşletme Araştırmaları Dergisi, 2(4): 39-56. Novas,N., Gázquez, J.A., MacLennan, J., García, R.M., Fernández-Ros, M. & Agugliaro, F. M. (2017). A Real-Time Underground Environment Monitoring System for Sustainable Tourism of Caves. Journal of Cleaner Production, (142)4: 2707-2721. Özdemir, D. (2003). Yeniden Canlandırma Projelerinde Kültür, Turizm ve Emlak Piyasaları Üzerine Kurulu Stratejilerin, Başarı(sız)lıkları Koşullarının İncelenmesi. Kentsel Dönüşüm Sempozyumu, 11-13 Haziran. İstanbul: İstanbul Teknik Üniversitesi. Özer, Ö. (2012). Destinasyon Tercihinde Pazarlama Karmasi Bileşenlerinin Rolü: Dalyan Örneği. İşletme Araştırmaları Dergisi, 163-182. Stronza, A. & Pegas, F. (2008). Ecotourism and Conservation: Two Cases from Brazil and Peru, Human Dimensions of Wildlife, 13 (4): 263-279. Yalçın, Z. (2016). Sürdürülebilir Kalkınma İçin Yeşil Ekonomi Düşüncesi ve Mali Politikalar, Çankırı Karatekin Üniversitesi, İ.İ.B.F. Dergisi, 6(1): 769-775. You, H. & Zhang, X. (2017). Sustainable Livelihoods And Rural Sustainability İn China: Ecologically Secure, Economically Efficient Or Socially Equitable?. Resources, Conservation and Recycling,(120): 1-13. Yürik, E.Ö. (1999). Türk Turizminin Dünya Turizmine Entegrasyonunda Turistik Ürün Politikaları, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir. www.tuik.gov.tr, Erişim Tarihi: 10.02.2017