Kültürel Değerlere Yönelik Destinasyon Seçimi: Çanakkale’ye Gelen Yerli Ziyaretçiler Üzerine Bir Araştırma

Öz

Destinasyonlar birçok faktörü bünyesinde bulunduran farklı turistik ürün ve hizmetleri bir arada sunarak insanları kendilerine doğru çeken merkezler olarak nitelendirilmektedir. İnsanları belirli zamanda, belli bir destinasyonda tatilini geçirmeye yönelten motivasyonlar bulunmaktadır. Bu seyahat motivasyonları arasında destinasyonların sahip olduğu kültürel değerler, ülkelerin kültürel sermayesi niteliğindeki varlıklardır. Geçmişin tarihi ve kültürel boyutunun günümüze yansımasını ifade eden bu değerler tarihe ışık tutan bir ayna özelliği taşımaktadır.  Turizm sektöründe, sahip olduğu kaynaklar ve çekicilikler açısından, birbirine benzeyen çok sayıda destinasyon mevcuttur. Nadiren bulunan bu kültürel değerler destinasyonlar için önemli bir çekim unsuru olmakla birlikte destinasyonun benzer özelliklere sahip diğer destinasyonlar arasından sıyrılarak, tercih edilebilmesinde büyük önem taşımaktadır.  Bu çalışmada önemli kültürel değerlere sahip bir destinasyon olan Çanakkale iline yönelik seyahat motivasyonlarını belirlemek amaçlanmaktadır. Araştırmada verilerin analizinde istatistiksel yöntem olarak; kolerasyon ve regresyon analizi yöntemleri kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda araştırma kapsamında oluşturulan hipotezlerin test edilmesiyle ziyaretçilerin seyahat motivasyonları ve kültürel değer algılarının destinasyon seçim imajını etkilediği sonucuna varılmıştır. 

Anahtar Kelimeler

• Destinasyon,Kültürel Değerler

Kaynakça

1. Altunışık, R., Coşkun R., Bayraktaroğlu S. & Yıldırım E. (2004). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri: SPSS Uygulamalı, Sakarya Yayıncılık, İstanbul.
2. Aslan, Z. & Çokal Z. (2016). Profesyonel Turist Rehberinin Kültürel Değerlere Katkısına İlişkin Turist Algılamaları, Journal Of Tourism And Gastronomy Studies, 4(1), 53-59.
3. Bilgehan, G. (2010). Türkiye’de Kültür Turizminin Ürün Yapısı ve Somut Kültür Varlıklarına Dayalı Ürün Farklılaştırma İhtiyacı, İşletme Araştırmaları Dergisi, 2(1), 99-118.
4. Çetin, B. (2015). Japon Turistlerin Seyahat Motivasyonlarının Turist Memnuniyeti ve Tekrar Ziyaret Etme Niyeti Üzerine Etkisi: Kapadokya Örneği, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Nevşehir.
5. Ersun, N. & Arslan K. (2011). Turizmde Destinasyon Seçimini Etkileyen Temel Unsurlar Ve Pazarlama Stratejileri, İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 31(2), 229-248.
6. Göğebakan, Y. (2015). Dünya Üzerindeki Kültürel Varlıkların Turizme Ve Ekonomiye Katkısı, Anadolu Üniversitesi Sanat Ve Tasarım Dergisi, 5(2), 48-71.
7. Gürbüz, A. (2005). Kastamonu’ya Kastamonu’ya Gelen Yerli Turist Profilini Belirlemeye Yönelik Bir Uygulama, Journal Of Commerce, 2, 75-92.
8. Kocaman, S. (2012). Destinasyon Yönetimi Kapsamında Marka Kimliğine Etki Eden Faktörlerin Marka İmajına Etkisi: Alanya Örneği, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Antalya.

9. Kozak, M. (2003). Measuring Tourist Satisfaction With Multiple Desrination Attribute, Tourism Analysis,7, 229-240.
10. Kozak, N., Kozak A. M. & Kozak M. (2015). Genel Turizm İlkeler Ve Kavramlar, Detay Yayıncılık, Ankara.
11. Köroğlu, Ö. & Güzel F. Ö. (2013). Kültürel Değerlerin Destinasyon İmajına Etkisi: Eskişehir 2013 Türk Dünyası Kültür Başkentine Yönelik Bir Araştırma, İşletme Araştırmaları Dergisi, 5(4), 191-209.
12. Mlozi, S. & Pesämaa O. (2013). Adventure Tourist Destination Choice İn Tanzania, Current Issues In Tourism, 16(1), 63-95.
13. Özdemir, G. (2014). Destinasyon Yönetimi Ve Pazarlanması, Detay Yayıncılık, Ankara.
14. Ratz, T. & Puczko, L. (1999). A world hentage ındustry? Tourism at Hungarian world heritage sites, Cross Gazes At The Heritage Concept Worldwide At The End Of The 20th Century Symposium, Paris Iv- Sorbonne.
15. Şencan, H. (2005). Sosyal ve Davranışsal Ölçümlerde Güvenilirlik ve Geçerlilik, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
16. Tosun, C. & Carson L. J. (1996). Regional Planning Approaches to Tourism Development: The case of Turkey, Tourism Management, 17(7), 519-531.
17. Tüfekci, Ö. K. (2014). Spor Organizasyonlarında Destinasyon Pazarlaması İle Memnuniyet Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: Anadolu Kupası Yüzme Müsabakalarında Bir Araştırma, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(1), 233 - 249.
18. Ülker, E. (2010). Destinasyon Pazarlamasında Destinasyon Seçimi Karar Verme süreci Üzerine Bir Çalışma: Bozcaada Örneği, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Trakya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne.
19. Vela, M. R. (2009). Rural-Cultural Excursion Conceptualization: A Local Tourism Marketing Management Model Based On Tourist Destination Image Measurement, Tourism Management, 30(3), 419-428.
20. http://www.canakkalekulturturizm.gov.tr/TR,70466/genel-bilgiler.html (28.05.2017)
21. http://www.icomos.org/charters/tourism_e.pdf/InternationalCulturalTourismCharter (20.05.2017)
22. http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.2863.pdf/ Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu (19.05.2017)
23. http://www.unesco.org.tr/dokumanlar/somutkulturelmiras/somut_kulturel_miras.pdf (19.05.2017).