DİATOMİT HAMMADDESİNİN TUĞLA ÜRETİMİNDE KULLANILABİLİRLİĞİNİN ARAŞTIRILMASI

Öz

Bu çalışmada, diatomit hammaddesinin tuğla üretiminde kullanılabilirliği araştırılmıştır. Bunun için Ankara İmrahor Bölgesindeki tuğla fabrikalarından alınan tuğla kili ve Ankara Şeker Fabrikası diatomit tesislerinden alınan diatomit hammaddesi kullanılmıştır. TSE 705 standardında verilen dolu tuğla sınıfı, (1.8/100) tuğlanın mekanik özellikleri göz önüne alınarak, farklı karışım oranlarındaki deney numuneleri, 800 °C, 900 °C ve 1000 °C 'de pişirme sıcaklıklarında pişirilmiştir. Uygun tuğla üretimi için, pişirilen deney numuneleri üzerinde standart testler uygulanmıştır. Deneysel çalışmalar sonucunda %20 diatomit katkılı ürünlerin 900 °C 'de pişirilmesi ile gerekli mekanik özellikleri sağlayan ürün elde edilebileceği görülmüştür

Anahtar Kelimeler

• Kil, Tuğla, Diatomit, Üretim

AN INVESTIGATION ABOUT THE USABILITY OF DIATOMITE RAW MATERIAL FOR BRICK PRODUCTION

Öz

The aim of this study is to investigate the usability of diatomite, which is not common in the Brick production. For this study brick clay taken from Imrahor disrict of Ankara and diatomite raw material obtained from Kizelgur Factory of Ankara Sugar Factory. Specimens were prepared by using different diatomite mix ratios with respect to mechanical properties of class of filled brick (1.8/100) given in TS 705 test specimens which have different mixture ratios were burned in 800 °C, 900°C and 1000 °C. Standart mechanical tests were applied to the specimens and suitable brick production was tired to be made. At the end of the experimental studies it was observed that the mixture which had 20% diatomite and burned in 900 °C heat, supplied the required mechanical properties

Anahtar Kelimeler

• Clay, Brick, Diatomite, Production

Kaynakça

1. BIA-11490 (Brick Industry Asociation.), “Technical Notes On Brick Construction”, 11490 Commerce Park Drive, Reston, Virginia, 1989.
2. Bideci, A., “Diatomit hammaddesinin tuğla üretiminde kullanılabilirliğinin araştırılması”, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara, 2003.
3. Demir, İ., “Afyon bölgesi tüflerinin tuğla üretiminde kullanılması”, Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara, 2001.
4. Demir, İ., “Afyon Çobanlar Mevkii killerinin tuğla yapımına uygunluğunun araştırılması”, Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara, 1996.
5. Demir, İ., Orhan, M., “Reuse of waste bricks in the production line”, Building and Environment, No:38, pp. 1451-1455,
6. Gören, R., “Ankara yöresi diatomit hammaddesinin seramik sanayiine yönelik karakteristik özelliklerinin araştırılması”, Doktora Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İzmir, 1999.
7. Güzel, A., G.,. “Pomza katkılı tuğla üretimi ve bu tuğlaların mekanik ve boşluk özelliklerinin incelenmesi”, Doktora Tezi, İ.T.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul, 1993.
8. Karadağ, N., “Diatomit katkısı ile tuğla eldesi” , İ.T.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi , İstanbul, 1989.

9. Orhan, M., Demir, İ., “Use of Afyon Tuffs in brick production”, Industriyal Ceramics, Vol. 23. No:3, 2003.
10. Rahman, M.A., “Effect of Rice Husk Ash on the Properties of Bricks Made from Fired Lateritic”, Soil-CIay Mix. Materials and Structures, 21 (123): 222-227, 1988.
11. TS 705 ”Fabrika Tuğlaları-Duvarlar İçin Dolu ve Düşey Delikli”, Türk Standartları Enstitüsü, Ankara, 1986.
12. TS EN 771-1“Kagir Birimler-Özellikler-Bölüm 1: Kil Kagir Birimler (Tuğlalar)”,Türk Standartları Enstitüsü, Ankara, 2005.
13. TS 4790 “Tuğla ve Kiremit Topraklarının Deney Metodu”, Türk Standartları Enstitüsü, Ankara, 1986.
14. TS 2746 “Seramik Yapımında Kullanılan Killer Serbest Nem Miktarı Tayini”, Türk Standartları Enstitüsü, Ankara,