Investigation of 4th Grade Elementary School Student’s Digital Game Addiction

Öz

İlkokul 4. Sınıf Öğrencilerinin Dijital Oyun Bağımlılıklarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı ilkokul 4. sınıf öğrencilerinin dijital oyun bağımlılıklarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini 2016-2017 eğitim öğretim yılında Denizli ili merkez ilçelerinde bulunan 6 ilkokuldaki 4. sınıfta öğrenim gören 302 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen Bilişim Teknolojileri Kullanım anketi ve Dijital Oyun Bağımlılığı ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde betimsel istatistik yöntemleri ve Chaid Analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, araştırmaya katılan öğrencilerin %13,9’unun dijital oyun bağımlısı olduğu ve öğrencilerin dijital oyun bağımlılığını etkileyen en önemli yordayıcı değişkenin cinsiyet olduğu görülmüştür. Cinsiyet değişkeninde, erkek öğrencilerin dijital oyun bağımlılıklarını en iyi açıklayan bağımsız değişken oyun oynama sıklığı iken kız öğrencilerin dijital oyun bağımlılıklarını en iyi açıklayan bağımsız değişken, başkasının facebook hesabını kullanma değişkenidir. 

Anahtar Kelimeler

• Dijital Oyun Bağımlılığı,İlkokul 4. Sınıf öğrencileri,bilişim teknolojileri.

Kaynakça

1. Aksu, G., & Karaman, H. (2016). Herkes için çok değişkenli istatistik, Cem Oktay Güzeller (Ed.), Chaid Analizi (pp.251-272). Ankara: Maya Akademi.
2. Altıntuğ, N. (2012). Kuşaktan kuşağa tüketim olgusu ve geleceğin tüketici profili. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(1), 203-212.
3. Alwin, D. F. (2002). Generations X, Y And Z: Are They Changing America. American Sociological Association, Contexts, 42(1), 42- 51.
4. Atal, D., & Usluel, Y. K. (2011). İlköğretim öğrencilerinin okul içinde ve dışında teknoloji kullanımları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41(41), 24-35 .
5. Bilgin, H. C. (2015). Ortaokul Öğrencilerinin Bilgisayar Oyun Bağımlılık Düzeyleri İle İletişim Becerileri Arasındaki İlişki. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Denizli.
6. Burak, Y. (2013). Bilgisayar Oyunlarının İlköğretim Birinci Kademe Öğrencilerinin Saldırganlık Düzeylerine Etkisinin İncelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne.
7. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram ve uygulamada eğitim yönetimi, 32(32), 470-483.
8. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş.,& Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.

9. Çukurbaşı, B., & İşman A. (2014). Öğretmen Adaylarının Dijital Yerli Özelliklerinin İncelenmesi (Bartın Üniversitesi Örneği). Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 28-54.
10. Deveci, S. E., Açık Y., Gülbayrak C., Demir A. F., Karadağ M. & Koçdemir E. (2007). İlköğretim Öğrencilerinin Cep Telefonu, Bilgisayar, Televizyon Gibi Elektromanyetik Alan Oluşturan Cihazları Kullanım Sıklığı. Fırat Tıp Dergisi, 12(4), 279-289.
11. Erboy, E. (2010). İlköğretim 4. ve 5. Sınıf Öğrencilerinin Bilgisayar Oyun Bağımlılığına Etki Eden Faktörler. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
12. Fraenkel, J. R., & Wallen, N. E. (2009). The nature of qualitative research. How to design and evaluate research in education, Seventh edition. Boston: McGraw-Hill, 420.
13. Griffiths, M.D. & Davies, M.N.O. (2005). Videogame addiction: Does it exist? In J. Goldstein & J. Raessens (Hrsg.), Handbook of Computer game studies. s. 359–368. Boston: MIT Press.
14. Griffiths, M. D., & Hunt, N. (1995). Computer game playing in adolescence: Prevalence and demographic indicators. Journal of Community & Applied Social Psychology, 5(3), 189-193.
15. Güllü M., Arslan C., Dündar A. & Murathan F. (2012). İlköğretim Öğrencilerinin Bilgisayar Oyun Bağımlılıklarının İncelenmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(9), 89-100.
16. Horzum, M. B. (2011). İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 36(159), 56-68.
17. Lemmens, J. S., Valkenburg, P. M., & Peter, J. (2009). Development and validation of a game addiction scale for adolescents. Media Psychology, 12, 77-95.
18. Pallant, J. (2015). Spss kullanma kılavuzu: Spss ile adım adım veri analizi. (S, Balcı & B, Ahi, Çev), Ankara: Anı Yayıncılık.
19. RTÜK (2013). Türkiye’de Çocukların Medya Kullanma Alışkanlıkları. İstanbul: Bizim Matbaa.
20. Sakarya S., Tercan İ., & Çoklar A. N.(2011). İlköğretim Öğrencilerinin İnterneti Ve Arama Motorlarını Kullanım Durumları. Education Science, 7(1), 348-354.
21. Seferoğlu, S. S., & Yıldız, H. (2013). Dijital Çağın Çocukları: İlköğretim Öğrencilerinin Facebook Kullanımları ve İnternet Bağımlılıkları Üzerine Bir Araştırma. İletişim ve Diplomasi, 2, 31-48.
22. Steinberg, S. (2011). The modern parent's guide to kids and video games. Lilburn:Power Play Publishing.
23. Sprenger, M. (2010). Brain-Based Teaching in the Digital Age. ASCD. 1703 North Beauregard Street, Alexandria, VA 22311-1714.
24. Şahin, C., & Tuğrul, V. M. (2012). İlköğretim Öğrencilerinin Bilgisayar Oyunu Bağımlılık Düzeylerinin İncelenmesi. Zeitschrift für die Welt der Türken/Journal of World of Turks, 4(3), 115-130.
25. Şimşek, Ö. F. (2007). Yapısal Eşitlik Modellemesine Giriş Temel İlkeler ve LISREL Uygulamaları. Ankara: Ekinoks Yayınları.
26. Taylan, H. H., Kara, H. Z., & Durğun, A. (2017). Ortaokul ve Lise Öğrencilerinin Bilgisayar Oyunu Oynama Alışkanlıkları ve Oyun Tercihleri Üzerine Bir Araştırma. PESA Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(1) 78-87.
27. TÜİK (2017, Ağustos). Hanehalkı Bilişim Teknolojileri Kullanım Araştırması. 12.12.2017, http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=24862
28. Ulusoy, A., & Bostancı, M. (2014). Çocuklarda Sosyal Medya Kullanımı Ve Ebeveyn Rolü. International Journal of Social Science, 28, 559-572.
29. Vollmer, C., Randler, C., Horzum, M. B., & Ayas, T. (2014). Computer game addiction in adolescents and its relationship to chronotype and personality. Sage Open, 4(1), 1-9. doi:10.1177/2158244013518054
30. Yalçın Irmak, A., & Erdoğan, S. (2015). Dijital oyun bağımlılığı ölçeği Türkçe formunun geçerliliği ve güvenirliliği. Anatolian Journal of Psychiatry, 16(1), 10-18.
31. Yüksekbilgili, Z. (2015). Türkiye’de Y Kuşağının Yaş Aralığı. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(53), 259-267.