Examining The Humor Styles of Adolescents Studying at Different Types of High Schools

Öz

As today’s system of education focuses on academic achievement, art education is not appreciated as necessary. On the other hand, art education supports individuals’ creativity, perception of aesthetics, adaptation, attention and problem solving skills. It paves the way for raising self-confident self-controlled individuals who can realize themselves. Being designed to investigate the relationship of various variables and the humour styles used by adolescents studying at different types of high schools; this was a descriptive study in the correlational survey model. The data were collected by using Humour Styles Questionnaire and analysed via two-way analysis of variance. As a result of the study, it was observed that gender and grade of adolescents and their status of receiving art education were correlated with their humour styles.

Anahtar Kelimeler

• school type,art education,humour styles,adolescents

Farklı Lise Türlerinde Öğrenim Gören Ergenlerin Mizah Tarzların İncelenmesi

Öz

Günümüz eğitim sistemi, akademik başarıya odaklandığından, sanat eğitimi hak ettiği değeri görememektedir. Oysa sanat eğitimi ile bireylerin yaratıcılığı, estetik algısı, uyum, dikkat ve problem çözme becerileri desteklenir. Özgüvenli, kendini gerçekleştirebilen ve öz denetimli bireyler yetişir. Farklı lise türlerinde eğitim alan ergenlerin kullandıkları mizah tarzları ile çeşitli değişkenlerin ilişkisini incelemek amacıyla planlanan bu araştırma ilişkisel tarama modelinde, betimsel bir araştırmadır. Veri toplamak için Mizah Tarzları Ölçeği kullanılmış ve çözümlenmesinde çift yönlü varyans analizi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda ergenlerin cinsiyet ve sınıf düzeyleri ile sanat eğitimi almalarının, kullandıkları mizah tarzlarıyla ilişki olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• okul türü,sanat eğitimi,mizah tarzları,ergenler

Kaynakça

1. Akyol, Ü. (2011). Ergenlerde iletişim becerilerinin yordayıcıları olarak öz-duyarlılık ve mizah tarzları. Yüksek Lisans Tezi, Muğla Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
2. Altınkurt, Y., & Yılmaz, K. (2011). İlköğretim okulu öğretmenlerinin mizah tarzları. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 1:1-8.
3. Artut, K. (2013). Sanat eğitimi: Kuramları ve yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
4. Avcı, N. (2012). Üniversite öğrencilerinin mizah tarzlarının, psikolojik belirtiler ve ölüm kaygısı ile ilişkisi. Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
5. Ay, Ö., Gökler, R., & Koçak, R. (2013). Mizah tarzları, yaratıcılık ve yaşam doyumu: ortaöğretim öğrencileri üzerinde bir inceleme. The Journal Of Academic Social Science Studies, 6:739-767.
6. Bryant, J., Comisky, P., & Zillmann, D. (1979). Teachers’ humor in the college classroom. Communication Education, 28(2), 110-118.
7. Büyüköztürk, Ş. (2015). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Erkan Akgün, Ö., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.

9. Chen, G.H., & Martin, R.A. (2007). A comparison of humor styles, coping humor, and mental health between chinese and canadian university students. Humor, 20(3), 215–234.
10. Csikszentmihalyi, M. (2007). Creativity, flow and the psychology of discovery and ıinvention. New York, NY: Harpercollins.
11. Davis, J. H. (2008). Why our schools need the arts. Teachers College Press.
12. Eder, D., & Stanford, S. (1984). Adolescent humor during peer interaction. Social Psychology Quarterly, 47: 235-243.
13. Fındıklı, E.B. (2013). Okul yöneticilerinin mizah tarzları ile yaşam doyumları arasındaki ilişki. Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
14. Flohr, J. W. (2010). Best practices for young children’s music education: Guidance from brain research. General Music Today, 23(2), 13-19.
15. Fox, C.L, Dean, S., & Lyford, K. (2013). Development of a humor styles questionnaire for children. Humor, 26:295–319.
16. Fox, J.E., & Schirrmacher, R. (2014). Çocuklarda sanat ve yaratıcılığın gelişimi, Çev. Ed. Neriman Aral ve Gökhan Duman. Ankara: Nobel.
17. Führ, M. (2001). Some aspects of form and function of humor in adolescence. Humor- International Journal of Humor Research, 14: 25-36.
18. Jensen, E. (2001). Arts with the brain in mind. ASCD.
19. Kahraman, F. (2008). Ergenlerde arkadaşlık ilişkisi ile mizah duygusu arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
20. Kazarian, S.S., & Martin, R.A. (2004). Humour styles, personality, and well-being among lebanese university students. Europen Journal of Personality, 18: 209-219.
21. Kuiper, N.A., & Martin, R.A. (1998). Is sense of humor a positive personality characteristic? In The sense of humor, Ed.:W. Ruch. New York: Mouton De Gruyter, 160-178.
22. Kuiper N.A, Martin R.A., & Olınger L.J. (1993). Coping humor, stress and cognitive appraisals. Canadian Journal of Behavioural Science, 25: 81-96.
23. Loizou, E. (2006). Young children’s explanation of pictorial humor. Early Childhood Education Journal, 33: 425-431.
24. Martin R.A. (1998). Approaches to the sense of humor: A historical view. In The sense of humor, Ed.. W. Ruch. New York: Mouton De Gruyter, 15-62.
25. Martin, R.A. (2004). Sense of humor and physical health: Theoretical issues, recent findings and future directions. Humor-International Journal of Humor Research, 17: 1-20.
26. Martin, R.A., & Lefcourt H.M. (1983). Sense of humor as a moderator of the relation between stressors and moods. Journal of Personality and Social Psychology, 45: 1313-1324.
27. Martin, R.A., Puhlik, D.P., Larsen, G., Gray, J., & Weir, K. (2003). Individual differences in uses of humor and their relation to psychological well-being: Development of the humor styles questionnaire. Journal of Research in Personality, 37: 48-75.
28. Mcghee, P. E., & Duffey, N. S. (1983). The role of identity of the victim in the development of disparagement humor. The Journal of General Psychology, 108(2), 257-270.
29. Mireault, G., Sparrow, J., Poutre, M., Perdue, B., & Macke, L. (2012). Infant humor perception from 3- to 6-months and attachment at one year. Infant Behavior and Development, 35: 797– 802.
30. Öz, F, & Hiçdurmaz, D. (2010). Stresle baş etmede önemli bir yol: mizahın kullanımı. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 13: 83-88.
31. Özdemir, N. (2010). Mizah, eleştirel düşünce ve bilgelik: Nasreddin Hoca. Milli Folklor, 87: 27-40.
32. Park, S., Lee, J.M., Baik, Y., Kim, K., Yun, H.J., Kwon, H., et.al. (2015). A preliminary study of the effects of an arts education program on executive function, behavior, and brain structure in a sample of nonclinical school-aged children. Journal of Child Neurology, 30(13), 1757-1766.
33. Posner, M.I., & Patoine, B. (2009). How arts training ımproves attention and cognition. Cerebrum, 2-4.
34. Respress, T., & Lutfi, G. (2006). Whole brain learning: The fine arts with students at risk. Reclaiming Children and Youth, 15(1), 24.
35. Soyaldın, S. (2007). Ortaöğretim öğrencilerinin öfke ifade tarzları ile mizah tarzları arasındaki ilişki. Yüksek Lisans Tezi, Mersin Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
36. Upitis, R. (2011). Arts education for the development of the whole child. The Elementary Teacher’s Federation of Ontario. Retrieved from http://Www. etfo. ca/resources/forteachers/documents/artseducationforthedevelop mentofthewholechild.
37. Yerlikaya, E.E. (2003). Mizah tarzları ölçeğinin uyarlama çalışması. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
38. Yerlikaya, N. (2007). Lise öğrencilerinin mizah tarzları ile stresle başa çıkma tarzları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.