PARTNER ŞİDDETİ ÜZERİNE BİR DERLEME VE ERGENLİK DÖNEMİNDE PARTNER ŞİDDETİNİ ÖNLEME PROGRAMININ ÖNEMİ

Simel Parlak; Azize Canel

doi:10.24315/tred.852699

PARTNER ŞİDDETİ ÜZERİNE BİR DERLEME VE ERGENLİK DÖNEMİNDE PARTNER ŞİDDETİNİ ÖNLEME PROGRAMININ ÖNEMİ

Öz

İnsanlık tarihine bakıldığında şiddetin insan yaşamının süregelen bir parçası olduğu görülmektedir. Bu olguyla yaşadığımız çağda da bireysel ve toplumsal boyutta sıklıkla yüz yüze kalınmaktadır. Şiddet olgusunun bireysel ve toplumsal dinamikleri de içeren karmaşık bir yapısı olduğu görülmekle beraber insanlık halinin kaçınılmaz bir parçası olarak kabul edilmemekte ve bunun önlenmesine dair dinsel, felsefi, yasal ve toplumsal bir çaba sarf edilmektedir. Şiddetin bir görünümü olan yakın partner şiddeti toplumsal bir sağlık sorunu olarak ele alınmaktadır. Bu çalışmada kişilerarası ilişkilerde ortaya çıkan yakın partner şiddetine açıklamaya yönelik çeşitli teorilere ve partnere yönelik şiddet uygulayan bireylerin tipolojilerine yer verilmiştir. Bu kuramsal açıklamalara dayanarak, romantik ilişkinin başlangıcı olarak ele alınabilecek olan ergenlik döneminde, yakın partner şiddeti ile mücadelede, gençlerin toplumsal normların değişmesindeki yaşamsal önemi de dikkate alınarak, ergenlik döneminde partner şiddetini önlemeye yönelik programlara yer verilmiştir. Ayrıca ülkemizde ergenlere yönelik partner şiddetini önleme programı oluşturmanın gerekliliği üzerine tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Antle, B. F., Sullivan, D. J., Dryden, A., Karam, E. A., & Barbee, A. P. (2011). Healthy relationship education for dating violence prevention among high-risk youth. Children and Youth Services Review, 33(1), 173-179
Atkinson, M. P., Greenstein, T. N., & Lang, M. M. (2005). For women, breadwinning can be dangerous: Gendered resource theory and wife abuse. Journal of Marriage and Family, 67(5), 1137-1148
Avery-Leaf, S., Cascardi, M., O'leary, K. D., & Cano, A. (1997). Efficacy of a dating violence prevention program on attitudes justifying aggression. Journal of Adolescent Health, 21(1), 11-17.
Cansuvar, N., Aşırdizer, M., Aycan, N., Balcıoğlu, İ., & Batuk, G. (1997). Kadının suça yönelimi: Karşılaştırmalı bir çalışma. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, 55(3), 341-354.
Ceballos, V. (2012). A program for preventıng adolescent datıng vıolence: a grant proposal. The Degree Master of Social Work, California State University, Los Angeles. UMI Number: 1517598
Centers for Disease Control and Prevention (CDC). (2016). Understanding Teen Dating Violence. Retrieved from http://www.cdc.gov/violenceprevention/pdf/teen-dating-violence-factsheet-a.pdf
Cooper, W. O., Lutenbacher, M., & Faccia, K. (2000). Components of effective youth violence prevention programs for 7-to 14-year-olds. Archives of pediatrics & adolescent medicine, 154(11), 1134-1139.
Cornelius, T. L.,& Resseguie, N. (2007). Primary and secondary prevention programs for dating violence: A review of the literature. Aggression and violent behavior, 12(3), 364-375.

Cunningham, A., Jaffe, P.G., Baker, L., Dick, T., Malla, S., Mazaheri, N., et al (1998). Theory-Derived Explanations of Male Violence Against Female Partners: Literature Update and Related Implications for Treatment and Evaluation. London: London Family Court Clinic.
Dallos, R.,& Draper, R. (2010). An introduction to family therapy: Systemic theory and practice. UK: McGraw-Hill Education.
Davis, N. C. (2010). Date smart: A program for preventing adolescent dating violence: A grant proposal (Order No. 1486328). Available from ProQuest Dissertations & Theses Global. (756907462). Retrieved from http://search.proquest.com/docview/756907462?accountid=12251
DeWall, C. N., Anderson, C. A., & Bushman, B. J. (2012). Agression. Weiner, I. B., Tennen, H. A., and Suls, J. M.(Eds). Handbook of Psychology, Personality and Social Psychology, Volume 5 (2). Somerset, US: Wiley
Dutton, D. G. (2006). Rethinking Domestic Violence. Vancouver, CA: UBC Press
Dutton, D. G.,& Painter, S. (1993). The battered woman syndrome: Effects of severity and intermittency of abuse. American Journal of Orthopsychiatry, 63(4), 614.
Dünya Sağlık Örgütü, (2012).Dünya Şiddet ve Sağlık Raporu: Özet. Genova: World Health Organization.
Eckhardt, C. I. Crane, C. A. & Sprunger, J. G. (2013). CBT for Perpetrators of Intimate Partner Violence The “I³ ” Approach Eckhardt, Tafrate, R. C.,& Mitchell, D. (Eds.). Forensic CBT: A handbook for clinical practice. Somerset, GB: USA: John Wiley &Sons
Ekşi, H. ve Yaman, E. (2010). Çocuk ve ergende şiddet: Karma metodolojiye dayalı bir alan çalışması. İstanbul:Kaknüs
Finkel, E. J. (2014). The I3 model: Metatheory, theory, and evidence. Olson, J. M. & Zanna, M. P. (Eds.). Advances in experimental social psychology (pp. 49, 1-104). USA:Elsevier.
Foshee, V. A., Bauman, K. E., Ennett, S. T., Linder, G. F., Benefield, T., & Suchindran, C. (2004). Assessing the long-term effects of the Safe Dates program and a booster in preventing and reducing adolescent dating violence victimization and perpetration. American journal of public health, 94(4), 619-624.
Gençoğlu, C., Kumcağız, H., & Ersanlı, K. (2014). Ergenlerin şiddet eğilimine etki eden ailevi faktörler. Electronic Turkish Studies, 9(2), 639-652
Gunsen, T. (2000). Kadin suclulugunu etkileyen bazi sosyolojik faktorler. Kadin/Woman, 1(1), 11-36.
Hamberger L. K. (2009). Risk Factors for Intimate Partner Violence Perpetration Typologies and Characteristics of Batterers. In D., Anglin, & C. Mitchell (Eds.), Intimate partner violence a health-based perspective. New York, Oxford University Press.
Haskan, Ö., & Yıldırım, İ. (2012). Şiddet Eğilimi Ölçeği’nin geliştirilmesi. Eğitim ve Bilim, 37(163), 165-177
Henderson, A. J. Z., Bartholomew, K., & Dutton, D. G. (1997). He loves me; he loves me not: Attachment and separation resolution of abused women. Journal of family violence, 12(2), 169-191
Hoffman, K. L., Demo, D. H., & Edwards, J. N. (1994). Physical wife abuse in a non-Western society: an integrated theoretical approach. Journal of Marriage and the Family, 131-146.
Howard, K. A., Flora, J., & Griffin, M. (1999). Violence-prevention programs in schools: State of the science and implications for future research. Applied and preventive psychology, 8(3), 197-215
Huntington, J. S. (2012). Impact of Exposure to Violence on Urban Youth: A Biopsychosocial Perspective of Aggression. The Degree Doctor of Philosophy, Seton Hall University Graduate School, United States.UMI Number: 3575527
Jackson, S. M. (1999). Issues in the dating violence research: A review of the literature. Aggression and Violent Behavior, 4(2), 233-247.
Jordan, C. E., Nietzel, M. T., & Walker, R. (2004). Intimate partner violence: A clinical training guide for mental health professionals. Springer Publishing Company Kaptanoğlu, C. (2009). Neden şiddet?.Psikeart. İstanbul: Art Yayın
Kızmaz, Z. (2006). Şiddetin sosyo-kültürel kaynakları üzerine sosyolojik bir yaklaşım. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(2), 247-267.
Knox, L., Lomonaco, C., & Alpert, E. (2009). Adolescent relationship violence . In D., Anglin, & C. Mitchell (Eds.), Intimate partner violence a health-based perspective. New York, Oxford University Press.
Krug, E. G., Mercy, J. A., Dahlberg, L. L., & Zwi, A. B. (2002). The world report on violence and health. The lancet, 360(9339), 1083-1088.
Kurst-Swanger, K. & Petcosky, J. L.(2003). Violence in the Home : Multidisciplinary Perspectives. USA: Oxford University Press
LaRossa, R.,& Reitzes, D. C. (2009). Sourcebook of family theories and methods. In LaRossa, R.,& Reitzes, D. C. (Eds.), Symbolic interactionism and family studies (pp. 135-166). US: Springer
Loue, S. (2002). Intimate partner violence: Societal, medical, legal and individual responses. Springer Science & Business Media.
Lucas, Q. A. R. (2013). Teen Dating Violence Prevention Program Assessment. The Degree Doctor of Education in Innovation and Leadership, Wilmington University, USA.UMI Number: 3590983
McKenry, P. C., Julian, T. W., & Gavazzi, S. M. (1995). Toward a biopsychosocial model of domestic violence. Journal of Marriage and the Family, 307-320.
Michaud, Y. (1991). Şiddet(Çev. C. Muhtaroğlu).İstanbul:İletişim
Mitchell, C. & Magdalena V.(2009). Explanatory frameworks of ıntimate partner violence. In D., Anglin, & C. Mitchell (Eds.), Intimate partner violence a health-based perspective. New York, Oxford University Press.
Özgür, G., Yörükoğlu, G., & Baysan-Arabacı, L. (2011). Lise öğrencilerinin şiddet algıları, şiddet eğilim düzeyleri ve etkileyen faktörler. Psikiyatri Hemşireliği Dergisi, 2(2), 53-60.
Rusbult, C. E. (1980). Commitment and satisfaction in romantic associations: A test of the investment model. Journal of experimental social psychology, 16(2), 172-186.
Sanchez-Cesareo, M. (2002). Outcome Evaluation of the Youth Project: A School Based Teen Dating Violence Prevention Program.The Degree Doctor of Philosophy, Department of Psychology College of Liberal Arts and Sciences, DePaul University, Chicago, Illinois. UMI Number: 3076224
Santrock, J. W. (2014). Ergenlik akranlar, romantik ilişkiler ve yaşam tarzları (Çev.B.Uzun-Özer). Ankara: Nobel
Slotter, E. B.,& Finkel, E. J. (2011). I³ theory: Instigating, impelling, and inhibiting factors in aggression. In P. R. Shaver, & M. Mikulincer (Eds.), Human aggression and violence: Causes, manifestations, and consequences (pp. 35-52). Washington, DC, US: American Psychological Association
Steınberg, L. (2007). Ergenlik (Çev. Ed. F. Çok). Aileler(Çev. S. Sevim) (s. 152-187). Ankara:İmge
TBMM Araştırma Komisyonu (2007). Çocuklarda ve gençlerde artan şiddet eğilimi ile okullarda meydana gelen olayların araştırılarak alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amacıyla kurulan (10/337,343,356,357) esas numaralı meclis araştırma komisyon raporu. Türkiye Büyük Millet Meclisi Tutanak Dergisi, 160, 464-465.
UNESCO. (2013). Young people today, time to act now. Paris: United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization.
Webster-Stratton, C.,& Taylor, T. (2001). Nipping early risk factors in the bud: Preventing substance abuse, delinquency, and violence in adolescence through interventions targeted at young children (0–8 years). Prevention science, 2(3), 165-192.
Wekerle, C., & Wolfe, D. A. (1999). Dating violence in mid-adolescence: Theory, significance, and emerging prevention initiatives. Clinical psychology review, 19(4), 435-456.
Winstok, Z. (2012). Partner violence: A new paradigm for understanding conflict escalation. London:Springer Science & Business Media.
Yarar, B. (2015). Yakın ilişki içinde şiddeti feminist bakışla yeniden düşünmek. B. Yarar (Ed.). Şiddetin cinsiyetli yüzleri. s. 13-49. İstanbul:İstanbul Bilgi Üniversitesi
Yıldırım, M. (2007). Şiddete başvuran ve başvurmayan ergenlerin yalnızlık düzeyleri ve akran baskısı düzeyleri açısından incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı Çukurova Üniversitesi. Adana.
youth.gov, (2017). Prevention Programs. http://youth.gov/youth-topics/teen-dating-violence/prevention. 15.01.2017 tarihinde erişildi.
Zinnur Kılıç, E. (2012). Ergenlerde Şiddet Kullanımı: Bireysel ve Ailesel Etkenler. Nöropsikiyatri Arşivi, 49, 260-265.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Eğitim Üzerine Çalışmalar

Bölüm

Derleme

Yazarlar

Simel Parlak ^*
0000-0002-8651-2693
Türkiye

Azize Canel
0000-0003-1235-1716
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

27 Eylül 2021

Gönderilme Tarihi

3 Ocak 2021

Kabul Tarihi

2 Haziran 2021

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2021 Cilt: 11 Sayı: 3

DOI

https://doi.org/10.24315/tred.852699

IZ

https://izlik.org/JA95EB49DD

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Parlak, S., & Canel, A. (2021). PARTNER ŞİDDETİ ÜZERİNE BİR DERLEME VE ERGENLİK DÖNEMİNDE PARTNER ŞİDDETİNİ ÖNLEME PROGRAMININ ÖNEMİ. Trakya Eğitim Dergisi, 11(3), 1444-1456. https://doi.org/10.24315/tred.852699

AMA

1.Parlak S, Canel A. PARTNER ŞİDDETİ ÜZERİNE BİR DERLEME VE ERGENLİK DÖNEMİNDE PARTNER ŞİDDETİNİ ÖNLEME PROGRAMININ ÖNEMİ. TRED. 2021;11(3):1444-1456. doi:10.24315/tred.852699

Chicago

Parlak, Simel, ve Azize Canel. 2021. “PARTNER ŞİDDETİ ÜZERİNE BİR DERLEME VE ERGENLİK DÖNEMİNDE PARTNER ŞİDDETİNİ ÖNLEME PROGRAMININ ÖNEMİ”. Trakya Eğitim Dergisi 11 (3): 1444-56. https://doi.org/10.24315/tred.852699.

EndNote

Parlak S, Canel A (01 Eylül 2021) PARTNER ŞİDDETİ ÜZERİNE BİR DERLEME VE ERGENLİK DÖNEMİNDE PARTNER ŞİDDETİNİ ÖNLEME PROGRAMININ ÖNEMİ. Trakya Eğitim Dergisi 11 3 1444–1456.

IEEE

[1]S. Parlak ve A. Canel, “PARTNER ŞİDDETİ ÜZERİNE BİR DERLEME VE ERGENLİK DÖNEMİNDE PARTNER ŞİDDETİNİ ÖNLEME PROGRAMININ ÖNEMİ”, TRED, c. 11, sy 3, ss. 1444–1456, Eyl. 2021, doi: 10.24315/tred.852699.

ISNAD

Parlak, Simel - Canel, Azize. “PARTNER ŞİDDETİ ÜZERİNE BİR DERLEME VE ERGENLİK DÖNEMİNDE PARTNER ŞİDDETİNİ ÖNLEME PROGRAMININ ÖNEMİ”. Trakya Eğitim Dergisi 11/3 (01 Eylül 2021): 1444-1456. https://doi.org/10.24315/tred.852699.

JAMA

1.Parlak S, Canel A. PARTNER ŞİDDETİ ÜZERİNE BİR DERLEME VE ERGENLİK DÖNEMİNDE PARTNER ŞİDDETİNİ ÖNLEME PROGRAMININ ÖNEMİ. TRED. 2021;11:1444–1456.

MLA

Parlak, Simel, ve Azize Canel. “PARTNER ŞİDDETİ ÜZERİNE BİR DERLEME VE ERGENLİK DÖNEMİNDE PARTNER ŞİDDETİNİ ÖNLEME PROGRAMININ ÖNEMİ”. Trakya Eğitim Dergisi, c. 11, sy 3, Eylül 2021, ss. 1444-56, doi:10.24315/tred.852699.

Vancouver

1.Simel Parlak, Azize Canel. PARTNER ŞİDDETİ ÜZERİNE BİR DERLEME VE ERGENLİK DÖNEMİNDE PARTNER ŞİDDETİNİ ÖNLEME PROGRAMININ ÖNEMİ. TRED. 01 Eylül 2021;11(3):1444-56. doi:10.24315/tred.852699

PARTNER ŞİDDETİ ÜZERİNE BİR DERLEME VE ERGENLİK DÖNEMİNDE PARTNER ŞİDDETİNİ ÖNLEME PROGRAMININ ÖNEMİ

PARTNER ŞİDDETİ ÜZERİNE BİR DERLEME VE ERGENLİK DÖNEMİNDE PARTNER ŞİDDETİNİ ÖNLEME PROGRAMININ ÖNEMİ

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

NURSING STUDENTS’ ATTITUDES TOWARD INTIMATE PARTNER VIOLENCE AND THE INFLUENCING FACTORS

The effect of solution-focused approach on attitudes to violence against women in high school students

Attitudes Toward Intimate Partner Violence and Levels of Hope in University Students in Health-Related Departments

Why Are Partners Exposed to and Perpetrate Intimate Partner Violence? An Analysis in the Context of Schema Theory