Examination of Classroom Teachers' Competencies for Monitoring and Evaluation of Student Progress

Öz

In this study, it was aimed to examine the opinions and competence perceptions of classroom teachers towards monitoring and evaluating students' development. The study was carried out with mixed method, and quantitative data were collected through the "measurement and evaluation competencies scale" applied to 131 teachers, and qualitative data were collected through semi-structured interviews applied to 16 classroom teachers. Quantitative data were subjected to descriptive statistics and variance analysis tests, and qualitative data were subjected to content analysis. According to the results of the research, It has been concluded that classroom teachers' new assessment and evaluation, assessment and evaluation to determine students' conceptual skills, students' self-efficacy perceptions in assessment and evaluation methods are above average and "sufficient", traditional assessment and evaluation competencies are above average and "quite sufficient". It was determined that most of the classroom teachers stated that student monitoring and evaluation studies followed the student's development, enabled the students to reveal their deficiencies and abilities by getting to know themselves, and that the teacher, school and parents would provide information about the student. It has been revealed that classroom teachers use traditional tools more and do not give priority to contemporary assessment and evaluation tools. It was concluded that the difficulties faced by classroom teachers in student monitoring and evaluation studies were time constraints, multiple acquisitions, level differences, parent indifference and difficulty in keeping fit.

Anahtar Kelimeler

• monitoring and assesssment studies
• primary school teachers
• measurement and assessment

SINIF ÖĞRETMENLERİNİN ÖĞRENCİ GELİŞİMİNİ İZLEME VE DEĞERLENDİRME ÇALIŞMALARINA YÖNELİK YETERLİK ALGILARININ İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışmada sınıf öğretmenlerinin öğrencilerin gelişimlerini izleme ve değerlendirme çalışmalarına yönelik görüş ve yeterlik algılarını incelemek amaçlanmıştır. Çalışma karma yöntem ile gerçekleştirilmiş olup nicel veriler 131 öğretmene uygulanan “ölçme ve değerlendirme yeterlikleri ölçeği”, nitel verileri ise 16 sınıf öğretmenine uygulanan yarı yapılandırılmış mülakatlar aracılığıyla toplanmıştır. Nicel veriler betimsel istatistik ve varyans analizi testlerine, nitel veriler ise içerik analizine tabi tutulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre sınıf öğretmenlerinin yeni ölçme ve değerlendirme, öğrencilerin kavramsal becerilerini tespite yönelik ölçme ve değerlendirme, öğrencilerin kendilerine yönelik ölçme ve değerlendirme yöntemlerindeki yeterlik algılarının ortalamanın üstünde ve “yeterli” düzeyde, geleneksel ölçme ve değerlendirme yeterliklerinin ortalamanın üstünde ve “oldukça yeterli” düzeyde olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Sınıf öğretmenlerinin çoğunun öğrenci izleme ve değerlendirme çalışmalarının öğrencinin gelişimini takip ettiği, öğrencinin kendini tanıyarak eksikliklerinin ve yeteneklerinin ortaya çıkmasını sağladığı, öğretmen, okul ve velinin öğrenci hakkında bilgi sağlayacağı yönünde görüş bildirdiği tespit edilmiştir. Sınıf öğretmenlerinin geleneksel araçları daha çok kullandıkları, çağdaş ölçme ve değerlendirme araçlarına öncelik vermedikleri ortaya çıkmıştır. Sınıf öğretmenlerinin öğrenci izleme ve değerlendirme çalışmalarında yaşadıkları zorlukların zaman darlığı, kazanım çokluğu, seviye farklılığı, veli ilgisizliği ve form tutmakta zorlanmaları olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• izleme ve değerlendirme çalışmaları
• sınıf öğretmenleri
• ölçme ve değerlendirme

Kaynakça

1. Abazaoğlu, İ. (2014). Dünyada öğretmen yetiştirme programları ve öğretmenlere yönelik mesleki gelişim uygulamaları. Turkish Studies, 9(5), 1-46.
2. Acar, M. ve Anıl, D. (2009). Sınıf öğretmenlerinin performans değerlendirme sürecindeki yöntemlerini kullanabilme yeterlikleri, karşılaştıkları orunlar ve çözüm önerileri. TUBAV Bilim Dergisi, 2(3), 354-363.
3. Akpınar, B. (2010). Yapılandırmacı yaklaşımda öğretmenin, öğrencinin ve velinin rolü, eğitime bakış. Eğitim-Öğretim ve Bilim Araştırması Dergisi, 6(16), 16- 20. Anıl, D. ve Acar, M. (2008). Sınıf öğretmenlerinin ölçme değerlendirme sürecinde karşılaştıkları sorunlara ilişkin görüşleri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 44-61.
4. Arıkan, S. (2008). Cito Türkiye Öğrenci İzleme Sistemi’nde (ÖİS) bilişsel gelişim uygulaması. Cito Eğitim: Kuram ve Uygulama, Kasım-Aralık 2008 Tanıtım Sayısı, 28-31.
5. Baykul, Y. (1992). Eğitim sisteminde değerlendirme. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7, 85-94.
6. Bayram, E. (2011). Öğretmenlerin ölçme ve değerlendirme yeterliklerinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
7. Birgin, O. ve Gürbüz, R. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarının ölçme ve değerlendirme konusundaki bilgi düzeylerinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20, 163-179.
8. Celep, C. (2009). Eğitim bilimlerine giriş (2. baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.

9. Chapleau, A. M., Harrison, J., Hillenbrand, K., Roth, E. and Searing, K. (2015). Goal attainment scaling: An ınterprofessional assessment of student learning. Assessment Fellows Grant, 35. Retrieved August 6, 2017, from http://scholarworks. wmich.edu/assessment_faculty_grant/35.
10. Creswell, J. W. (2017). Karma yöntem araştırmalarına giriş. (M. Sözbilir, Çev.). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
11. Çelikten, M., Şanal, M. ve Yeni, Y. (2005). Öğretmenlik mesleği ve özellikleri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(2), 207-237.
12. Duban, N. ve Küçükyılmaz, E. A. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarının alternatif ölçme-değerlendirme yöntem ve tekniklerinin uygulama okullarında kullanımına ilişkin görüşleri. İlköğretim Online, 7(3), 769-784.
13. Duran, M., Mıhladız, G. ve Ballıel, B. (2013). İlköğretim öğretmenlerinin alternatif değerlendirme yöntemlerine yönelik yeterlik düzeyleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 2(2), 26-37.
14. Ekinci, H. ve Köksal, E. A. (2011). İlköğretim fen ve matematik öğretmenleri için ölçme ve değerlendirme yeterlikleri ölçeğinin geliştirilmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19(1), 167-184.
15. Ekiz, D. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri (3. baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.
16. Elçiçek, Z. ve Yaşar, M. (2016). Türkye’de ve dünyada öğretmenlerin mesleki gelişimi. Electronic Journal of Education Sciences, 5(9), 12-19.
17. Ercan, İ. ve Kan, İ. (2004). Ölçeklerde güvenirlik ve geçerlik. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 30(3), 211-216.
18. Fuchs, L. S. and Fuchs, D. (2001). What ıs scientifically-based research on progress monitoring? Retrieved January 15, 2018 from https://files.eric.ed.gov/fulltext/ ED502460.pdf
19. Gelbal, S. ve Kelecioğlu, H. (2007). Öğretmenlerin ölçme ve değerlendirme yöntemleri hakkındaki yeterlik algıları ve karşılaştıkları sorunlar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 135-145.
20. Gök, B. ve Şahin, A. E. (2009). İlköğretim 4. ve 5. sınıf öğretmenlerinin değerlendirme araçlarını çoklu kullanımı ve yeterlik düzeyleri. Eğitim ve Bilim, 34(153), 127-143.
21. Kanatlı, F. (2008). Alternatif ölçme ve değerlendirme teknikleri konusunda sınıf öğretmenlerinin görüşlerinin değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, . Mustafa Kemal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
22. Karacaoğlu, C. Ö. (2008). Öğretmenlerin yeterlilik algıları. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(1), 70-97
23. Karamustafaoğlu, S., Çağlak, A. ve Meşeci, B. (2012). Alternatif ölçme değerlendirme araçlarına ilişkin sınıf öğretmenlerinin öz yeterlilikleri. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(2), 167-179.
24. Kilmen, S., Kösterelioğlu, M. A ve Kösterelioğlu, İ. (2007). Öğretmen adaylarının ölçme değerlendirme araç ve yaklaşımlarına ilişkin yeterlik algıları. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42(2), 27-55.
25. Kuran, K. ve Kanatlı, F. (2009). Alternatif ölçme değerlendirme teknikleri konusunda sınıf öğretmenlerinin görüşlerinin değerlendirilmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(12), 209-234.
26. McDougall, J. And King, G. (2007). Goal attaintment scaling. Desription, utility and applications in pediatric therapy services. London: Thames Valley Children’s Centre.
27. Öğretmen Yetiştirme ve Eğitimi Genel Müdürlüğü [ÖYGM]. (2008a). Sınıf öğretmeni özel alan yeterlikleri. http://oygm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_ 11/06160532_8-YYretmen_Yeterlikleri_KitabY_sYnYf_YYretmenliYi_alan_ yeterlikleri_ilkYYretim_parYa_11.pdf adresinden 18.01.2017 tarihinde edinilmiştir.
28. Öğretmen Yetiştirme ve Eğitimi Genel Müdürlüğü [ÖYGM]. (2008b). Okul öncesi öğretmeni özel alan yeterlikleri. http://oygm.meb.gov.tr/meb_iys_ dosyalar/ 2017_11/06160307_5-YYretmen_Yeterlikleri_KitabY_okul_Yncesi_ YYretmeni_ Yzel_alan_yeterlikleri_ilkYYretim_parYa_8.pdf adresinden 18.01.2018 tarihinde edinilmiştir.
29. Öğretmen Yetiştirme ve Eğitimi Genel Müdürlüğü [ÖYGM]. (2017). Öğretmenlik Mesleği Genel Yeterlikleri. http://oygm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2017_12/ 11115355_ YYRETMENLYK_MESLEYY_GENEL_YETERLYKLERY.pdf adresinden 18.01.2017 tarihinde edinilmiştir.
30. Özdemir, M. (2010). Nitel veri analizi: Sosyal bilimlerde yöntembilim sorunsalı üzerine bir çalışma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 323-343.
31. Özen, Y., Gülaçtı, F. ve Kandemir, M. (2006). Eğitim bilimleri araştırmalarında geçerlik ve güvenirlik araştırmaları. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 69-89.
32. Roach, A. T. and Elliott S. N. (2005). Goal attainment scaling: an efficient and effective approach to monitoring student progress. Teachıng Exceptıonal Chıldren, 37(4), 8-17.
33. Safer, N. and Fleischman, S. (2005). Research matters/how student progress monitoring ımproves ınstruction. Educational Leadership, 62(5), 81-83.
34. Şahin, A. E. (2014). Öğrenci izleme sistemi sonuçları temelinde öğretimin farklılaştırılması. Cito Eğitim: Kuram ve Uygulama, 23, 21-30
35. Şenol, Y. ve Güzeller, O. C. (2007). Ölçme değerlendirmede bir yöntem: portfolyo. Tıp Eğitimi Dünyası, 26, 41-49.
36. Taşgın, A. (2010). Öğretmenlik mesleği genel yeterliklerinin sınıf öğretmenleri ve sınıf öğretmeni adaylarının görüşlerine göre değerlendirilmesi (öğretme ve öğrenme süreci yeterlikleri-öğrenmeyi, gelişimi izleme ve değerlendirme yeterlikleri) Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
37. Topçu, Z. N. (2009). Sınıf öğretmenlerinin genel yeterliliklerine ve öğrenme ihtiyaçlarına ilişkin algıları. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
38. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (10. baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.