Sosyal Bilgiler Dersi Öğrenme Ortamlarının Yapılandırmacı Özellikler Açısından Değerlendirilmesi: Öğrenci Algıları

Öz

Öz: Bu araştırmada genel olarak sosyal bilgiler dersi öğrenme ortamlarının öğrenci görüşlerine göre yapılandırmacı özellikler açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaca uygun olarak araştırma tarama modeline göre tasarlanmıştır. Araştırmada veriler, 2030 beşinci sınıf öğrencisinden toplanmıştır. Araştırmada özetle (1) Sınıf mevcudu, anne ve baba eğitim düzeyi ve okulların genel veli profili için belirtilen sosyo-kültürel düzeyi, öğrencilerin sosyal bilgiler dersi yapılandırmacı öğrenme ortamlarına ilişkin algılarında ve bu tür ortamları tercihlerinde etkili bir faktör olarak bulunmuştur, (2) Öğrenciler; cinsiyetleri, sınıf mevcutları, anne ve baba eğitim düzeyleri ve okullarının genel veli profili için belirtilen sosyo-kültürel düzeyi ne olursa olsun sosyal bilgiler derslerinde sınıflarında var olandan daha fazla yapılandırmacı öğrenme ortamı istemektedirler.

Anahtar sözcükler: Sosyal bilgiler, yapılandırmacılık, yapılandırmacı öğrenme ortamı

Kaynakça

1. Altunışık, R., Coşkun, R., Yıldırım, E., & Bayraktaroğlu, S. (2002). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri: SPSS uygulamalı (2. Basım). Adapazarı: Sakarya Kitabevi.
2. Astington, J. W. (1998). Theory of mind goes to school. Educational Leadership, 56(3), 46-48.
3. Atam, O. (2006). Oluşturmacı yaklaşıma dayalı olarak fen ve teknoloji dersi ısı-sıcaklık konusunda hazırlanan yazılımın ilköğretim 5. sınıf öğrencilerin akademik başarılarına ve kalıcılığa etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
4. Aykaç, N., & Başar, E. (2005). Yeni ilköğretim sosyal bilgiler dersi eğitim programının değerlendirilmesi. Yeni İlköğretim Programlarının Değerlendirme Sempozyumu (s. 343-361). Kayseri. Erciyes Üniversitesi Sabancı Kültür Sitesi.
5. Barth, J. L., & Spencer, J. M. (1990). The foundations of the socail studies and the future. Social Education, 54(6), 346.
6. Barth, J. L., Spencer, J. M., & Shepherd, R. (1993). Social studies: A field at risk. Social Education, 57(6), 315-317.
7. Bonk, C. J., Oyer, E. J., & Medury, P. V. (1995). Is this the S.C.A.L.E.?: Social constructivism and active learning environments. Paper presented at the 1995 annual meeting of the American Educational Research Association, San Francisco, CA.
8. Bulut, İ. (2006). Yeni ilköğretim birinci kademe programlarının uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

9. Büyüköztürk, Ş. (2005). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (5. Baskı). Ankara: PegemA Yayıncılık.
10. Çelebi, C. (2006). Yapılandırmacılık yaklaşımına dayalı işbirlikli öğrenmenin ilköğretim 5. sınıf sosyal bilgiler dersinde öğrencilerin erişi ve tutumlarına etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
11. Demir, K. (2007). Özgün materyal ve etkinliklerle oluşturulan yapılandırmacı öğrenme ortamının erişi düzeyleri ile tutumlara etkisi. VI. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu (s. 460-465). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi.
12. Demircioğlu, İ. H.(2005). Sosyal bilgiler öğretimi ve oluşturmacı yaklaşım. A. Tanrıöğen (Ed.), Hayat bilgisi ve sosyal bilgiler öğretimi (s. 255-279). İstanbul: Lisans Yayıncılık
13. Destan, N. A. (2007). 2005-2006 Öğretim yılında yürürlüğe konan ilköğretim 5. sınıf müfredat uygulamaları konusunda öğrenci görüşlerinin çeşitli değişkenler açısından karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
14. Domnwachukwu, C. (2007). Teacing history-social studies: A social action approach. Social Studies Review, 46(2), 39-42.
15. Ece, B. (2007). İlköğretim birinci kademe 2005 sosyal bilgiler programının öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi (Afyonkarahisar ili örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
16. Ediger, M. (2004). Recent trends in the social studies. Journal of Instructional Psychology, 31(3), 240-245.
17. Ekinci, A. (2007). İlköğretim sosyal bilgiler dersi öğretim programının yapılandırmacı yaklaşım bağlamında değerlendirilmesi (Eskişehir İli). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
18. Erdemoğlu Şahin, D. (2007). Öğretmenlerin mesleki tükenmişlik düzeyleri (Ankara ili ilköğretim ve ortaöğretim okulları örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
19. Finkelstein, J. M., Nielsen, L. E., & Switzer, T. (1993). Primary elementary social studies instruction: A status report. Social Education, 57(2), 64-69.
20. Green, S. B., & Salkind, N. J. (2005). Using SPSS for Windows and Macintosh: Analyzing and understanding data (4rd Edition). New Jersey: Pearson Prentice Hall.
21. Günay, Z. (2006). 2005-2006 öğretim yılında uygulamaya başlanan ilköğretim programlarına yönelik öğretmen görüşlerinin çeşitli değişkenler açısından karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
22. Harling, F. J. (2004). Fifth grade student’s perspectives of learning through a construcitivst approach. Unpublished Dissertation, University of Massachusetts Amherst, USA.
23. Hartoonian, H. M., & Laughlin, M. A. (1989). Designing a social studies scope and sequence for the 21st century. Social Education, 53(6), 385 ve 388-398.
24. Hendrix, J. C. (1999). Connecting cooperative learning and social studies. The Clearing House, 73(1), 57-60.
25. Henry, B. B. (2003). Frequency of use of construcitivist teaching strategies: Effect on academic performances, student social behavior, and relationship to class size. Unpublished Dissertation. University of Central Florida Orlando, Florida, USA.
26. Heron, L. E. (1997). Using constructivist teaching strategies in high school science classrooms to cultivate positive attiutudes toward science. Unpublished Dissertation, University of Nevada, Reno, USA.
27. Kabapınar, Y. (2002). Bir öğretim materyali olarak hayat bilgisi ve sosyal bilgiler ders kitapları. C. Öztürk ve D. Dilek (Ed.), Hayat bilgisi ve sosyal bilgiler öğretimi (ss. 317-342). Ankara: PegemA Yayıncılık.
28. Kabapınar, Y. (2007). Yeni ilköğretim programları ve öğretmen yeterlikleri ışığında ilköğretimde hayat bilgisi ve sosyal bilgiler öğretimi. Ankara: Maya Akademi Yayın Dağıtım.
29. Karaduman, H. (2005). Sosyal bilgiler dersinde yapılandırmacı öğrenme ilkelerine göre hazırlanan öğretim materyallerinin öğrencilerin derse ilişkin tutumlarına, başarılarına ve hatırlama düzeylerine etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
30. Karakuş, F. (2006). Sosyal bilgiler öğretiminde yapıcı öğrenme ve otantik değerlendirme yaklaşımlarının öğrencilerin akademik başarı, kalıcılık ve sosyal bilgiler dersine yönelik tutumlarına etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
31. Karakuş, Y. (2003). İlköğretim okulu öğretmenlerinin yapısalcı öğretmen rollerine sahip olma düzeylerinin belirlenmesi (Adapazarı örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
32. Karasar, N. (1999). Bilimsel araştırma yöntemi (9. Basım). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
33. Kaya, E., & Ersoy, A. F.(2007). Sosyal bilgiler programının uygulanmasında yaşanan sorunlar ve çözüm önerileri. VI. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu (s. 140-146). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi.
34. Kim, H. B., Fisher, D. L., & Fraser, B. J. (1999). Assessment and investigation of constructivist science learning environments in Korea. Research in Science and Technological Education, 17(2), 239-249.
35. Lord, T. R. (1999). A comparison between traditional and constructivist teaching in environmental science. The Journal of Environmental Education, 30(3), 22-28.
36. Lotfi, A. (2004). Using constructivism in teaching AP chemistry. Unpublished Master Thesis. Michigan State University, USA.
37. McCall, A. (2006). Supporting exemplary socail studies teaching in elementary schools. The Social Studies, 97(4), 161-167.
38. Morgan, G. A., Leech, N. L., Gloeckner, G. W., & Barrett, K. C. (2004). SPSS for introductory statistics: Use and interpretation (2nd Edition). New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.
39. Nakiboğlu, C. (1999). Kimya öğretmeni eğitiminde bütünleştirici (constructivist) öğrenme modelinin öğrenci başarısına etkisi [Özel sayı]. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 271-280.
40. NCSS (1994). The Curriculum standards for social studies. www.socialstudies.org/standards/ web adresinden 12 Kasım 2007 tarihinde edinilmiştir.
41. Özmen, Ş. G. (2003). Fen bilgisi öğretmenlerinin yapılandırmaca öğrenme yaklaşımına ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
42. Öztürk, C., & Tuncel, G. (2006). Yeni 4. ve 5. sınıf sosyal bilgiler dersi öğretim programı ile ilgili öğretmen görüşleri. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Sempozyumu. Ankara: Gazi Üniversitesi.
43. Öztürk, C., Tuncel, G., & Kop, Y. (2005). Yapılandırmacı öğrenme kuramına dayalı sosyal bilgiler dersi öğretiminde sözlü tarihin kullanımı. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi (s. 220-224). Denizli: Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi.
44. Perkins, D. (1999). The many faces of constructivism. Educational Leadership, 57(3), 6-11.
45. Plevyak, L. H. (2003). Parent involvement in education: Who decides? The Education Digest, 69(2), 32-38.
46. Protano, R. D. (2003). Female high school students’ attitude and perceptions toward the social studies discipline. Unpublished Dissertation. Fordham University, New York, USA.
47. Rice, M. L., & Wilson, E. K. (1999). How technology aids constructivism in the social studies classroom. The Social Studies, 90(1) 28-33.
48. Scheurman, G. (1998). From behaviorist to constructivist teaching. Social Education, 62(1), 6-9.
49. Schug, M. C., Western, R. D., & Enochs, L. G. (1997). Why do social studies teachers use textbooks? The answer may lie in economic theory. Social Education, 61(2), 97-101.
50. Sifoğlu, N. (2007). İlköğretim 8. sınıf fen bilgisi dersinde yapısalcı öğrenme ve probleme dayalı öğrenme yaklaşımlarının öğrenci başarısı üzerine etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
51. Smith, R. E., & Manley, S. A. (1994). Social studies learing activities packets. The Social Studies, 85(4), 160-164.
52. Sunal, C. S., & Haas, M. E. (2002). Social studies for the elementary and middle grades: A constructivist approach. Boston: Allyn and Bacon.
53. Superville, L. K. (2001). Oral assessments a tool for enhancing students’ written expression in social studies. The Social Studies, 92(3), 121-125.
54. Şeker, H., & Gençdoğan, B. (2006). Psikolojide ve eğitimde ölçme aracı geliştirme. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
55. Tangdhanakanond, K., Pitiyanuwat, S., & Archwamety, T. (2006). Assessment of achievement and personal qualities under constructionist learning environment. Education, 126(3), 495-503.
56. Tavşancıl, E. (2002). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
57. Tezci, E. (2002). Oluşturmacı öğretim tasarımı uygulamasının ilköğretim beşinci sınıf öğrencilerinin yaratıcılıklarına ve başarılarına etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
58. Theisen, R. (2000). Social studies education: A challenge, a choice, a commitment. Social Education, 64(1), 6-7, 63-64.
59. Thornton, S. J. (2001). From content to subject matter. The Social Studies, 92(6), 237-242.
60. Tongthaworn, R. (2003). Early childhood constructivist teaching practices and philosophies of Thai teachers with four-to five-year-old students. Unpublished Dissertation. Indiana University of Pennsylvania, USA.
61. Turgut, H. (2001). Fen bilgisi öğretiminde yapılandırmacı öğretim yaklaşımı ile modellendirilmiş etkinliklerin öğrencide kavramsal gelişime ve başarıya etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
62. Vanichakorn, N. (2003). Constructivism in English as a foreign language secondary classrooms in Bangkok, Thailand. Unpublished Dissertation. University of Northern Colorado, Greeley, Colorado, USA.
63. VanSickle, R. L. (1990). The personal relevance of the social studies. Social Education, 54(1), 23-27.
64. Ward, K. A. (1995). Student perception of construcitvism and its relationship to test scores on selected concepts among gifted and academically talented students in high school honors biology. Unpublished Dissertation, University of New Orleans, USA.
65. Yanpar-Şahin, T. (2001). Oluşturmacı yaklaşımın sosyal bilgiler dersinde bilişsel ve duyuşsal öğrenmeye etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 1(2), 465-481.
66. Yapıcı, M., & Demirdelen, C. (2007). İlköğretim 4. sınıf sosyal bilgiler programına ilişkin öğretmen görüşleri. İlköğretim Online, 6(2), 204-212. http://ilkögretim-online.org.tr web adresinden 19 Kasım 2007 tarihinde edinilmiştir.
67. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2005). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (5. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
68. Yurdakul, B. (2004). Yapılandırmacı öğrenme yaklaşımının öğrenenlerin problem çözme becerilerine, bilişötesi farkındalık ve derse yönelik tutum düzeylerine etkisi ile öğrenme sürecine katkıları. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
69. Zhao, Y., & Hoge, J. D. (2005). What elementary students and teachers say about social studies. The Social Studies, 96(5), 216-221.
70. Ziegler, J. F. (2000). Constructivist views of teaching, learning, and supervising held by public school teachers and their ınfluence on student achievement ın mathematics. Unpublished Dissertation. Indiana University of Pennsylvania, USA.