Dijital Kültürel Diplomasi Bağlamında Güney Kore Hükümetlerinin Teşvikleri: K-Influencer Academy Örneği

Öz

“Güney Kore hükümetlerinin Kore içerik (K-içerik) üretimine yönelik uygulamaları, bireylerin Güney Kore ve Kore kültürüne yönelik içerik üretimini nasıl etkilemektedir?” sorusu merkezinde şekillenen bu çalışma, Güney Kore’nin sosyal medyada K-içerik üretim pratiklerine yönelik oluşturduğu uygulamalara bireylerin dahil ediliş sürecini kültürel diplomasi bağlamında araştırmayı amaçlamaktadır. Araştırma, K-içerik üretim-tüketim pratiklerinde bulunan K-Influencer konumundaki katılımcılara odaklanmaktadır. Çalışma, Güney Kore’nin desteklediği uluslararası bir program olan K-Influencer Academy’i evren alırken, konuyu Türkiye katılımcıları örnekleminde incelemiştir. Araştırmada, K-Influencer Academy programına katılıp eğitim almış ve içerik üretiminde bulunmuş katılımcılarla yarı yapılandırılmış görüşme tekniğine dayalı bir alan çalışması yapılmıştır. Bu çalışma, kültürel diplomasi çalışmalarını sosyal medya üretim pratikleri açısından incelemesi ve K-Influencer Academy’i örneklem alması bakımından özgünlük oluşturmaktadır. Görüşmeler neticesinde, Güney Kore’nin sosyal medyayı kültür diplomasi aracı olarak kullandığı ve bireylerin, Güney Kore’nin desteklediği farklı sosyal medya kanallarındaki programlarda gönüllü yer alarak, K-içerik üretip kültürü yaydığı tespit edilmiştir. Bu süreçte özellikle bireyler, sunulan teşvikler neticesinde var olan aidiyet unsurunu pekiştirerek artırmaktadır. Bu bağlılık, içerik üretiminin temel gücünü oluşturmakta ve katılımcılar için içerik üretim süreci bir misyona dönüşmektedir. Ayrıca, bulgular neticesinde K-Influencer Academy gibi programlar sayesinde devlet destekli kültürel diplomasi süreçlerinin kullanıcı odaklı bir yapıya evrildiği ve hayranların dijital diplomasi elçilerine dönüştüğü görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Kültürel Diplomasi
• Yumuşak Güç
• Sosyal Medya
• Güney Kore
• Kore Dalgası

In the Context of Digital Cultural Diplomacy, the Incentives of South Korean Governments: The K-Influencer Academy Example

Öz

This study is centered on the question: "How do South Korean government policies regarding K-content production affect individuals’ production of content related to South Korea and Korean culture?" Consequently, the study aims to examine the process by which individuals are engaged in South Korea’s policies regarding K-content production practices on social media within the context of cultural diplomacy. The research examines participants who serve as K-Influencers and engage in K-content production and consumption practices on social media. It focuses on the K-Influencer Academy, an international programme supported by the South Korean government, drawing on interviews with participants from Türkiye. Accordingly, a qualitative design based on semi-structured interviews with participants was adopted. This study contributes to the literature by using the K-Influencer Academy as a case and examining cultural diplomacy through social media content creation practices. According to the findings, South Korea appears to use social media as a tool for cultural diplomacy. The findings indicate that participants voluntarily engage in government-supported programmes, produce K-content, and contribute to the visibility of Korean culture. The findings show that the incentives function as a key motivational force behind content creation. Accordingly, the content creation process becomes a mission for participants. Furthermore, the findings suggest that, thanks to programmes such as the K-Influencer Academy, state-supported cultural diplomacy initiatives have evolved into user-centric structures, with participants transforming into digital diplomacy ambassadors.

Anahtar Kelimeler

• Cultural Diplomacy
• Soft Power
• Social Media
• South Korea
• Korean Wave

Etik Beyan

This study does not pose any ethical concerns within the framework of the decision numbered 1143397, adopted at the meeting of the Ethics Committee for Social and Human Sciences Research of the Rectorate of Istanbul University on 11/08/2022, numbered 07.

Kaynakça

1. Almarez, D. K. (2020). What we do as Honorary Reporters. https://www.korea.net/NewsFocus/HonoraryReporters/view?articleId=182043
2. Anguelov, N. (2017, April 11). How the new digital world is changing how we conceive of soft power. The London School of Economics and Political Science (LSE).
3. Arıcı, H., & Çetin, H. (2022). K-Pop’un Ergenlerde Dini Değerlere Etkileri. Tasavvur / Tekirdağ İlahiyat Dergisi, 8(1), 561–598. https://doi.org/10.47424/tasavvur.1090786
4. Arnesson, J. (2023). Influencers as ideological intermediaries: promotional politics and authenticity labour in influencer collaborations. Media, Culture and Society, 45(3), 528–544. https://doi.org/10.1177/01634437221117505
5. Asa, S. (2021). Popüler Kültür Gençlik ve Hallyu. DBY Yayınları.
6. Ateşalp, S. T., & Sejfula, M. G. M. (2022). K-Dramalar ve Türkiye’de K-Drama İzleyicileri Üzerine Bir İnceleme. Yeni Yüzyılda İletişim Çalışmaları Dergisi, 3(4), 16–32.
7. Atikaslan, H. O. (2022). Türkiye’de K-Pop Hayranlığı ve Dijital Emek: Twitter Hayran Hesapları. Intermedia International E-Journal, 9(17), 212–234. https://doi.org/10.56133/intermedia.1162180
8. Avşar, Z., Şahin, M., Küçükyılmaz, M. M., Ökten, S., & Veske, M. P. (2022). Türkiye’nin Yumuşak Güç Enstrümanı Olarak Kültürel Diplomasi ve İletişim (Z. Avşar, M. Şahin, M. M. Küçükyılmaz, S. Ökten, & M. P. Veske, Eds.). Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı Yayınları

9. Aydemir, E. (2018). Kamu Diplomasisi. Kalkedon Yayıncılık.
10. Aytekin, T. (2024). Popüler Bir Kültür Olarak Güney Kore Kültür Endüstrisi “Hallyu”nun Ortaya Çıkışı ve Küresel Yansıması. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 12(38), 62–79. https://doi.org/10.33692/avrasyad.1173873
11. Balta, S. K. (2019). Ulusötesi Popüler Kültüre Örnek Olarak Güney Kore Dizileri ve Türkiye’de Güney Kore Dizileri Hayranları Üzerine Bir İnceleme [Yüksek Lisans Tezi]. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
12. Becerikli, R. (2016). Yeniden Çevrim (Re-make) Filmlerde Değişen/ Benzeşen Kültürel Kodlar: Türkiye-Güney Kore Karşılaştırılması. 1. Uluslararası Sosyal Bilimler Sempozyumu, 648–657.
13. Binark, M. (2018). Film Endüstrisinin ve Sinema Kültürünün Gelişmesinde Busan Film Komisyonu’nun Rolü. Moment Dergi, 5(1), 105–115.
14. Binark, M. (2019). Güney Kore Hükümetlerinin Kültür Politikaları ve Sinema Endüstrisi Destekleri. Sinecine, 10(1), 147–172.
15. Borazan Karadeniz, T., & Özer Canarslan, N. (2022). Reflection of the Hallyu Effect on Turkish Consumers’ Intention to Purchase Korean Products’. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 23(4), 306–322. https://doi.org/10.53443/anadoluibfd.1171176
16. Çağıl, F. (2023). Türkiye’de Z Kuşağı ve K-drama İlişkisi. Sakarya İletişim, 2(3), 100–119.
17. Chakraborty, Kishore. (2013). Cultural Diplomacy Dictionary (Kishore. Chakraborty, Ed.). Institute for Cultural Diplomacy. www.academy-for-cultural-diplomacy.org
18. Chang, Y. S. (2009). Introduction: Korea in the Process of Globalization. In Y. S. Chang, H. H. Seok, & D. Baker (Eds.), Korea Confronts Globalization (pp. 1–38). Routledge.
19. Creswell, J. W.. (2007). Qualitative inquiry & research design : choosing among five approaches. Sage Publications.
20. Cummings, M.C. (2003). Cultural Diplomacy and the US Government: A Survey. Centre for Arts and Culture.
21. Demir, E., & Kahraman, İ. (2024). Kültürlerarası Uyarlama Örneği Olarak Doctor Cha ve Bahar Dizilerinin Karşılaştırmalı Analizi. TRT Akademi, 9(22), 836–863. https://doi.org/10.37679/trta.1519937
22. Demir Kahraman, E. (2026). Kültür Endüstrisi Açısından Netflix Kore Dizileri Üzerine Bir Değerlendirme. E-Gifder, 14(1), 1017–1048.
23. Di Sario, F. (2014, January 14). We Would Be Foolish If We Didn’t Use Influencers. The Parliament Magazine,.
24. Fırat, D. (2017). Küresel Yönde Ters Akış: Asya’dan Doğan Alternatif Bir Popüler Kültür. Abant Kültürel Araştırmalar Dergisi, 3, 67–74.
25. Gienow-Hecht, J. C. E., & Donfried, M. C. (2010). The Model of Cultural Diplomacy: Power, Distance, and the Promise of Civil Society. In J. C. E. Gienow-Hecht & M. C. Donfried (Eds.), Searching for a Cultural Diplomacy (pp. 13–32). Berghahn Books.
26. Gökşar, Ö. A. (2010). Kore Sineması ve Hollywood ve “Yeniden Çevrim”e Yöneliş: Siworae-The Lake House Filmlerinin Karşılaştırılması [Yüksek Lisans Tezi]. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
27. Güler, Z. (2012). Geleneksel Tarih Yöntemleri ile Çağdaş Tarih Yöntemleri Arasında Ne Gibi Farklılıklar Bulunmaktadır? In A. Şenel (Ed.), 50 Soruda Bilim ve Bilimsel Yöntem. Bilim ve Gelecek.
28. Gündel, N. (2021a). Güney Kore Uyarlamalarının Bir Örneği Olarak What Happens To My Family? ve Baba Candır Dizilerinin Kültürlerarası Analizi. Pamukkale University Journal of Social Sciences Institute, (44), 285–314. https://doi.org/10.30794/pausbed.784533
29. Gündel, N. (2021b). Zamanın ve Mekânın Dönüşümüyle Güney Kore Sinemasından Türk Sinemasına Yeniden Çevrim: Miracle in Cell No.7 (2013) ve 7. Koğuştaki Mucize (2019) Filmleri. Selçuk İletişim Dergisi, 14(4), 1696–1726. https://doi.org/10.18094/josc.942945
30. İmre, E. (2023). Güney Kore’nin Kültür Alanındaki Devlet Politikası: Kore Dalgası Sektörleri ve Kore Kültür Merkezleri. Doğu Asya Araştırmaları Dergisi, 6, 23–43.
31. İnan, K. (2012). Yabancı Dil Öğretimi ve Diziler Bağlamında Güney Kore Televizyon Dizilerinin Türkiye’ de Kore Dili ve Kültürünün… 中東硏究, 2(31), 177–204.
32. İriyari, M. (2022). Yumuşak Güç ve Popüler Kültür Bağlamında Kore Dalgası: K-pop Hakkında Bir Değerlendirme [Yüksek Lisans Tezi]. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
33. Jang, G., & Paik, W. K. (2012). Korean Wave as Tool for Korea’s New Cultural Diplomacy. Scientific Research, 2(3), 196–202. https://doi.org/10.4236/aasoci.2012.23026
34. Jenkins, H. (1992). Textual poachers: television fans and participatory culture.
35. Jenkins, Henry., Itō, Mizuko., & Boyd, Danah. (2016). Participatory culture in a networked era: a conversation on youth, learning, commerce, and politics. Polity Press.
36. Jin, D. Y. (2016). New Korean Wave Transnational Cultural Power in the Age of Social Media. The University of Illinois Press.
37. Jin, Y.-R. (2023). 외교부 ‘국민 참여형’ 공공외교 사업에 대한 연구 [Master’s thesis]. Hankuk University of Foreign Studies.
38. Jung, E. (2019). Türkiye’de Kore Dizilerinin Popüler Olmasının Nedenleri: Uyarlanan Kore Dizileri Çerçevesinde Bir Analiz [Yüksek Lisans Tezi]. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
39. Kang, H. (2015). Contemporary cultural diplomacy in South Korea: Explicit and implicit approaches. International Journal of Cultural Policy, 21(4), 433–447. https://doi.org/10.1080/10286632.2015.1042473
40. Karaman, H., & Özmen, Z. (2023). Kayseri’de K-pop ve K-dizilerinin Popülerlik Düzeyi: Gençler Arasındaki İlginin Değerlendirilmesi ve Kültürel Etkilerinin Analizi. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (15), 159–189. https://doi.org/10.21733/ibad.1201757
41. Kent, M. L., & Taylor, M. (1998). Building Dialogic Relationships Through the World Wide Web. Public Relations Review, 24(3), 321–334.
42. Keskin, A. (2021). Güney Kore Müzik Diplomasisi Aracı Olarak K-Pop ve BTS Grubu Örneği. Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, 22(49), 196–220.
43. Keskin, A., & Binark, M. (2021). Türkiye’de K-pop Karşıtı Söylem ve K-pop Hayranlarının Taktiksel Mücadelesi. Moment Journal, 144–167. https://doi.org/10.17572/mj2021.1.144167
44. Khan, M. (2020). Televizyon Dizilerinin Uluslararasılaşması ve Kültürlerarası İletişimde Rolü ve Etkisi: Türk ve Kore Televizyon Dizilerinin Karşılaştırmalı Bir Çözümlemesi [Doktora Tezi]. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
45. Kihl, Y. W. (2015). Transforming Korean Politics: Democracy, Reform, and Culture. Routledge.
46. Kim, Y. (2013). Introduction. In Y. Kim (Ed.), The Korean wave: Korean media go global (pp. 1–27). Routledge.
47. Kim, Y. S. (1996, April 2). 정보 엑스포’96 축하의 밤 말씀(Jeongbo Ekseupo’96 Chukhaui Bam Malsseum). Ministry of the Interior and Safety, PresidentialArchives.
48. Korean Culture and Information Center. (2014). 2014 Yılı ‘Kore Fan Toplulukları Kore’yi Tanıtma Yarışması.’ https://tr.korean-culture.org/tr/362/board/215/read/13100
49. Korean Culture and Information Center. (2015). 2015 Yılı ‘Kore Fan Toplulukları Kore’yi Tanıtma Yarışması.’ https://tr.korean-culture.org/tr/362/board/215/read/13158
50. Korean Culture and Information Center. (2020). ‘Benim İçin Kore’ Kompozisyon, İllüstrasyon, Video Yarışması Duyurusu. https://tr.korean-culture.org/tr/362/board/215/read/105800
51. Korean Culture and Information Center. (2021a). Kore ve Kore Kültürü İle İlgili Başarılı Online Tanıtım Yapanlar Seçimi Oylama Hakkında. https://tr.korean-culture.org/tr/362/board/215/read/109103
52. Korean Culture and Information Center. (2021b). Moija k-friends Hakkında. https://tr.korean-culture.org/tr/362/board/215/read/107911
53. Korean Culture and Information Center. (2022). Kore Kültürü İle İlgili Sosyal Medya İçerikleri Yarışması. https://tr.korean-culture.org/tr/362/board/215/read/114080
54. Koreanet. (2016). Talk! Talk! Korea. https://www.korea.net/Events/Festivals/viewarticleId=6897#:~:text=Launched in %20132C “Talk Talk,Contest Categories
55. Koreanet. (2021). Join the Honorary Reporters team in 2021! korea.net/NewsFocus/HonoraryReporters/view?articleId=195348&pageIndex=1
56. Kümbetoğlu, B. (2008). Sosyolojide ve Antropolojide Niteliksel Yöntem ve Araştırma. Bağlam Yayıncılık.
57. Kütükçü, Ö. (2023). Yeni Hayran Kültürü Ekseninde Kore Pop Müziğinin Türkiye’deki 10 Yaş Grubu Kız Çocukları Üzerindeki Etkisi. Medya Okuryazarlığı, 2(2), 7–24.
58. Macit, M. (2015). Elin Korelisine El Salladım. Serüven Yayınevi.
59. Mavrodieva, A. V., Rachman, O. K., Harahap, V. B., & Shaw, R. (2019). Role of social media as a soft power tool in raising public awareness and engagement in addressing climate change. Climate, 7(10). https://doi.org/10.3390/cli7100122
60. Moija K-friends. (2021). https://www.facebook.com/Moijakfriends/about/?ref=page_internal
61. Noh, K. W. (2015). Youtube and K Pop fan’s Tribute Activity. The Journal of the Korea Contents Association, 15(6), 24–32. https://doi.org/10.5392/jkca.2015.15.06.024
62. Nye, J. S. (2004). Soft power: the means to success in world politics. Public Affairs.
63. Nye, J. S., & Kim, Y. (2013). Soft Power and the Korean Wave. In Y. Kim (Ed.), The Korean Wave Korean Media Go Global. Routledge.
64. Nye, J. S., & Kim, Y. (2019). Soft Power and the Korean Wave. In Y. Kim (Ed.), South Korean Popular Culture and North Korea. Routledge.
65. Oh, C.-J., & Chae, Y.-G. (2013). Constructing Culturally Proximate Spaces through Social Network Services: The Case of Hallyu (Korean Wave) in Turkey. Uluslararası İlişkiler Akademik Dergi, 10(38), 77–99.
66. Öztürk, B. (2022). Güney Kore’den Türk Sinemasına: 7. Koğuştaki Mucize Filminde Yerlileşme Motifleri. Asya Studies-Academic Social Studies, 6(19), 165–178. https://doi.org/10.31455/asya.1058815
67. Park, B.-K., Park, H. K., Kim, T.-M., Jung, E.-K., Kwon, S., & Ho, J. H. (2022). A Case Analysis on the Policy Directions of Korean Culture PR by Korean Culture and Information Service(KOCIS) using Public MCN. 광고PR실학연구, 15(1), 61–86. https://doi.org/10.21331/jprapr.2022.15.1.003
68. Park, G. H. (2016, March 1). 한국문화 및 우수문화상품 전시회 개막식 축사 (hanguk munhwa mit usu munhwa sangpum jeonsihoe gaemaksik chuksa). Ministry of the Interior and Safety, Presidential Archives.
69. Pearson, R. (2010). Fandom in the digital era. Popular Communication, 8(1), 84–95. https://doi.org/10.1080/15405700903502346
70. Saliu, H., & Llunji, V. (2022). Cultural Diplomacy of Kosovo after the Declaration of Independence. Information and Media, 93(March), 62–76. https://doi.org/10.15388/IM.2022.93.61
71. Sarı, E., & Jung, E. (2020). Türkiye’de Kore Dalgası TV Dizileri ve İzleyicileri: Orijinal ve Uyarlama Bir Kore TV Draması İzleyicilerinin Kültürel Alımlaması ve Tüketicilik. In H. S. Kıroğlu (Ed.), Sosyal, Beşeri ve İdari Bilimler Alanında Akademik Çalışmalar -II Cilt 5 (pp. 595–627). Gece Kitaplığı.
72. Smith, J. A., Flowers, P., & Larkin, M. (2009). Interpretative Phenomenological Analysis: Theory, Method and Research. SAGE.
73. Taşdemir, E. (2018). Fandom Güney Kore Hayranlığı ve Bir Kültür Taşıyıcısı Olarak Güney Kore Dizileri [Yüksek Lisans Tezi]. Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
74. Tepe, A., Özcan, E., & Demir, G. (2025). Sosyal Medyada K-pop Fan Kültürü: İdol Kimliğinin İnşası Üzerine Bir İnceleme. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (50), 125–152. https://doi.org/10.31123/akil.1708817
75. Toprak, A. G., & Ökmen, Y. E. (2022). Kültürel Diplomasiye Bütünleşik Bir Örnek: ‘Hallyu Dalgası’ Üzerine Bir Araştırma. Sosyal Mucit Academic Review, 3(1), 17–47. https://doi.org/10.54733/smar.1103629
76. Ünlü, T. T. (2021). Hallyu’nun Yükselen Yıldızı K-pop’un Türkiye’de Etkenliği Hakkında Bir İçerik Analizi. Atatürk İletişim Dergisi, (Özel Sayı), 5–24.
77. Ünlü, T. T. (2023). Yeniden Çevrilmiş ve Orijinal Filmleriyle Güney Kore Film Endüstrisinin (Hallyuwood) Türkiye’deki Konumunun İncelenmesi. Erciyes İletişim Dergisi, 10(2), 777–799. https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.1274127
78. Ünlü, T. T. (2024). Türkiye’de Güney Kore Dramaları: Ekşi Sözlük Yorumları Üzerine Bir İnceleme. Global Media Journal Turkish Edition, 2024 Bahar(14), 1–30.
79. Ünlü, T. T. (2025). Güney Kore Dramalarının (K-dramaların) Yaygınlaşması ve Türk İzleyici Üzerindeki Etkileri [Doktora Tezi]. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
80. Van Ham, P. (2008). Place branding: The state of the art. Annals of the American Academy of Political and Social Science, 616(1), 126–149. https://doi.org/10.1177/0002716207312274
81. Wang, J. (2006). Managing national reputation and international relations in the global era: Public diplomacy revisited. Public Relations Review, 32(2), 91–96. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2005.12.001
82. Yang, J. (2012). The Korean Wave (Hallyu) in East Asia: A Comparison of Chinese, Japanese, and Taiwanese Audiences Who Watch Korean TV Dramas*. Development and Society, 41(1), 103–147.
83. Yılmaz, S., & Kaya, S. (2022). Parasosyal Etkileşimin Twitter Yorumları Aracılığıyla İncelenmesi: BTS ve Türk ARMY Toplulukları Örneği. Middle Black Sea Journal of Communication Studies, 7(2), 115–140. https://doi.org/10.56202/mbsjcs.1196845
84. Yoon, T.-J., & Jin, D. Y. (2017). The Korean Wave: Evolution, Fandom, and Transnationality.
85. Zamorano, M. M. (2016). Reframing cultural diplomacy: The instrumentalization of culture under the soft power theory. Culture Unbound, 8(2), 165–186. https://doi.org/10.3384/cu.2000.1525.1608165