VAROLUŞÇU OKUL YÖNETİCİSİ DEĞERLENDİRME ENVANTERİ

Öz

Okul yöneticilerinin sorumlulukları altında olan öğrenci ve öğretmenlerinin yaratıcılıklarını ön plana çıkaracak bir yönetim modeli geliştirmeleri gerekmektedir. Bunun için okul yöneticilerinin öğrencilerin ve öğretmenlerin özgür birey olması sorumluluğunu ne derece yerine getirdiği kritik bir önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı, okul yöneticilerinin varoluşçu düşünce çerçevesinde değerlendirilmesini sağlayacak bir ölçme aracını geliştirmektir. Bu amaçla geliştirilen Varoluşçu Okul Yöneticisi Değerlendirme Ölçeği’ni oluşturan 25 madde ve 3 faktörün istenen niteliklere sahip olması ve yapılan açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri sonucunda geçerliliğinin ve güvenirliliğinin yüksek olması kullanılabileceğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Okul Müdürü – Varoluşçu - Envanter

EVALUATİON INVENTORY OF EXİSTENTİALİST SCHOOL MANAGER

Öz

It is necessary for the school managers to form an administration model that emphasizes the creativity of the students and the teachers that under the responsibility of the school managers. For that reason it is critically important to what extend the school managers and the teachers take the responsibility of being a free human being. The purpose of this study is to develop a measurement tool that enables to evaulate the school managers in accordance with existentialist thought. Developped with that purpose, consisting of 25 items and 3 factors, Evaluation Scale of Existentialist School Manager having the required quality and the high rate of validity and reliability got at the end of the exploratory and verfiying factor analysis show that the scale can be used.

Anahtar Kelimeler

• School Manager – Existentialist - İnventory

Kaynakça

1. AKARSU, B. (1998). Felsefe Terimleri Sözlüğü. İstanbul: İnkılap Yayınları.
2. ALTUNIŞIK, R., ÇOŞKUN, R., BAYRAKTAROĞLU, S., YILDIRIM, E. (2005). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPSS Uygulamalı. (4. Baskı). İstanbul: Sakarya Kitabevi.
3. BALCI, A. (2001). Sosyal Bilimlerde Araştırma, Yöntem, Teknik ve İlkeler. Ankara: PegemA Yayıncılık.
4. BENDER, M.T. (2009).” Varoluşçuluk ve Jean Paul Sartre Örneklemi”. Sanat ve Tasarım Dergisi, 4, 23-33. Ankara: Gazi Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi.
5. BÜYÜKDÜVENCİ, S. (2001). Varoluşçuluk ve Eğitim. Ankara: Siyasal Kitabevi.
6. ÇINGI, H. (1990). Örnekleme Kuramı. Ankara: Hacettepe Üniversitesi.
7. ÇOKLUK, Ö., ŞEKERCİOĞLU, G., BÜYÜKÖZTÜRK, Ş.(2010). Sosyal Bilimler İçin Çok Değişkenli İstatisik: SPSS ve LISREL Uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi.
8. DEMİRDÖVEN, H.İ. (2006). “Filozof Olarak Jean-Paul Sartre, Kaygı”. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi, 7, 7-20.

9. DOĞANAY, A. (2011). “Hizmet Öncesi Öğretmen Eğitiminin Öğretmen Adaylarının Felsefi Bakış Açılarına Etkisi”. Eğitim ve Bilim Dergisi, 36 (161), 332-348.
10. DUYAN, V., GELBAL S. (2008). “Barnett Çocuk Sevme Ölçeği’ni Türkçeye Uyarlama Çalışması”. Eğitim ve Bilim, 33 (148).
11. GEÇTAN, E. (1974). “Varoluşçu Psikolojinin Temel İlkeleri”. Ankara Üniversitesi http://dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/40/494/5806.pdf. 10.03.2013. Bilimleri Fakültesi Dergisi, 7(1), 13-17. Tarihi: Erişim
12. GUTEK,G. L. (2001). Eğitimde Felsefi ve İdeolojik Yaklaşımlar, Ankara: Ütopya Eğitim Dizisi.
13. GÜLBAHAR, Y., BÜYÜKÖZTÜRK, Ş. (2008). “Değerlendirme Tercihleri Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması”. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35,148-161.
14. GÜNAY, M. (2010). “İnsan Doğası Ve Eğitim İlişkisi: Tarihselcilik, Varoluşçuluk ve Ötesi”. Alternatif Eğitim e-Dergisi. Sayı:1 Sayfa: 45-54. http://dergi.alternatifegitimdernegi.org.tr/tr/dergitr.pdf#page=46.
15. KILIÇER, K., ODABAŞI, H.F. (2010). Bireysel Yenilikçilik Ölçeği: Türkçeye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38, 150-164.
16. SUNGUR, N. (2002). Varoluşçu Okul Yönetimi Envanteri (VOYE) Geliştirme Çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bili mleri (KUYEB), 2(1).
17. ORA W.Y. Kwo, SAM M. I. . (2004) Uncovering The İnner Power Of Teachers’ Lives: Towards A Learning Profession, International Journal of Educational Research 41 (2004) 281–291
18. SÖNMEZ, V. (2008). Eğitim Felsefesi. Ankara: Anı Yayıncılık.
19. TANSEL, A. (2006). Jean Paul Sartre’ın Felsefesinde “Özgürlük, Sorumluluk Ve Yabancılaşma” Kavramları. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ankara Üniversitesi/ Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
20. TAŞDELEN,V. (2003). “Eğitimde Kuram Ve Uygulama Bağının Kurulmasına Yönelik Felsefi Bir Araştırma”, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 36 (1-2), 150-165.
21. TOPSES, G. (2012). Davranışçı ve Varoluşçu–Hümanistik Psikolojik Danışma Kuramlarının Ayırt Edici ve Örtüşen Nitelikleri. International Journal of New Trends in Arts, Sports & Science Education, 1(3), 67-75. TOZLU, N. (1992). “Eğitim
22. Felsefesindeki Son Gelişmeler ve
23. Düşündürdükleri”. Felsefe Dünyası Dergisi, 3, 51-54.
24. http://felsefe.kku.edu.tr/belgeler/ders/egitim_felsefesi/gunumuz_egitim_
25. Felsefesi.pdf. Erişim Tarihi 10.03.2013.
26. TÜZER, A. (2009). “Varoluşçu Düşünür Martin Buber’in Diyalog Felsefesi ve Bu Felsefi Yaklaşımın Eğitim Açısından Uzanımları”, Süleyman Demirel Üniversitesi Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, 8,17-40.
27. USLUEL, Y.K., Vural, F.K. (2009). “Bilişsel Kapılma Ölçeğinin Türkçeye Uyarlama Çalışması”. Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42(2), 77-92.