AN EVALUATION OF SECONDARY SCHOOL TURKISH AND MATHEMATICS TEACHERS’ VERBAL FEEDBACK TO STUDENTS

Öz

The purpose of this study is to investigate and compare the case of giving verbal feedback to students by Turkish language and Mathematics teachers. For this purpose, special case method, which is one of the qualitative research approach, was used. The research was conducted with a total of 40 teachers (20 Turkish language and 20 Mathematics teachers) who works at Nigde Province central schools in 2013-2014 academic year. The data towards the use of verbal feedback to students by teachers in thestudy group were obtained through direct observasion. Afterwards, the obtained data were analysed on the basis of previously prepared feedback classification and analysing table separately by two different researchers and findings have been tested for reliability and validity. As a result of the analysis, it was concluded that in teaching environments when Turkish language teachers often use ecaluative feedback, Mathematics teachers often use descriptive feedback. Based on the study results, the suggestions were provided about what kind of feedback should be given in a classroom environment.

Anahtar Kelimeler

• Types of feedback, Turkish language teachers, Mathematics teachers

ORTAOKUL TÜRKÇE VE MATEMATİK ÖĞRETMENLERİNİN ÖĞRENCİLERE VERDİKLERİ SÖZEL GERİBİLDİRİMLERİN İNCELENMESİ

Öz

Bu araştırmanın amacı, Türkçe ve Matematik öğretmenlerinin öğrencilere sözel geribildirim verme durumlarının incelenmesi ve karşılaştırılmasıdır. Bu amaç doğrultusunda, araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden özel durum yöntemi kullanılmıştır. Araştırma 2013-2014 Eğitim-Öğretim yılı Niğde İli Merkez okullarında görev yapmakta olan toplam 40 öğretmen (20 Türkçe öğretmeni ve 20 Matematik öğretmeni) ile yürütülmüştür. Çalışma grubunda yer alan öğretmenlerin öğrencilere sözel geribildirim verme durumuna yönelik veriler doğrudan gözlem yolu ile elde edilmiştir. Sonrasında, elde edilen veriler önceden hazırlanan geribildirim sınıflama ve çözümleme tablosu temel alınarak iki ayrı araştırmacı tarafından ayrı ayrı çözümlenmiştir. Yapılan çözümleme sonucunda, Türkçe öğretmenlerinin öğretim ortamlarında sıklıkla değerlendirmeci geribildirimleri, öte yandan Matematik öğretmenlerinin ise sıklıkla betimleyici geribildirimleri kullandıkları sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Geribildirim türleri, Türkçe öğretmenleri, Matematik öğretmenleri

Kaynakça

1. ASKEW, S. ve LODGE, C. (2000). Gifts, ping-pong and loops-linking feedback and learning. In Askew, S. (Ed.), Feedback for Learning. (pp.1-17). London: Routledge.
2. AYAR, T. (2009). Öğretme-Öğrenme Sürecinde Geribildirim: Dördüncü ve Beşinci Sınıf Öğretmen ve Öğrencilerinin Görüşlerine Göre Sınıfta Geribildirim Kullanımının Değerlendirilmesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi: Adana.
3. BANGERT-DROWNS, R. L., KULIK, C. C., KULIK, J. A., & MORGAN, M. T. (1991). The Instructional Effect Of Feedback In Test-Like Events. Review of Educational Research, 61(2), 213–238.
4. BROOKHART, S. M. (2008). How to Give Effective Feedback to Your Students. Alexandria, VA: ASCD.
5. BUTLER, R. (1987). Task-Involving and Ego-Involving Properties of Evaluation: Effects of Different Feedback Conditions on Motivational Perceptions, Interest and Performance. Journal of Educational Psychol. 79(4): 474-482.
6. CODDİNG, R., ECKERT, T., FANNİNG, E., SHİYKO, M. ve SOLOMAN, E. (2006). Comparing Mathematics Interventions: The Effects of Cover-Copy- Compare Alone and Combined with Performance Feedback on Digits Correct and Incorrect. Journal of Behavioral Education. 16(2): 125-141.
7. COWIE, B., & BELL, B. (1999). A Model Of Formative Assessment In Science Education. Assessment in Education: Principles, Policy and Practice, 6(1), 101-116.
8. ÇEPNİ, S. (2007). Araştırma ve Proje Çalışmalarına Giriş (2. Baskı). Celepler Matbaacılık, Trabzon.

9. DAVİES, P. (2003). Closing the Communications Loop on The Computerized Peer-Assessment of Essays. Association for Learning Technology Journal. 11(1): 41-54.
10. DÖKMEN, Ü. (1982). Farklı Tür Geribildirimlerin (Feedback) Öğrenmeye Etkisi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 15(2), 71–79.
11. EKİZ, D. (2003). Eğitimde Araştırma Yöntem ve Metotlarına Giriş: Nitel, Nicel ve Eleştirel Kuram Metodolojileri. Anı Yayıncılık, Ankara.
12. ELAWAR, M.C. ve CORNO, L. (1985). A Factorial Experiment in Teachers’ Written Feedback on Student Homework: Changing Student Behavior a Little Rather Than a Lot. Journal of Educational Psychology. 77(2): 162-173.
13. ERİŞEN, Y. (1997). Öğretim Elemanlarının Dönüt ve Düzeltme Davranışlarını Yerine Getirme Dereceleri. Eğitim Yönetimi, 3 (1), 45-61.
14. GİPPS, C. (1999). Socio-Cultural Aspects of Assessment. Review of Research in Education. 24, 355-392.
15. GÖZÜTOK, D. (1995). Birleştirilmiş ve Normal Sınıflı İlkokullarda Dönüt ve Düzeltmenin Öğrenmeye Etkisi. Ankara: II. Eğitim Bilimleri Kongresi.
16. GRIFFEN, A. K., J. W. SCHUSTER ve MORSE, T. E., (1998). The Acquisition Of Instructive Feedback: A Comparison Of Continuous Versus Intermittent Presentation Schedules. Education and Training in Mental Retardation and Developmental Disabilities, 33, 42-61.
17. GÜNAY, V. D. (2013). Dil ve İletişim (2. Basım). İstanbul: Papatya Yayıncılık Eğitim.
18. HATTIE, J., & TIMPERLEY, H. (2007). The Power Of Feedback. Review of Educational Research, 77(1), 81-112.
19. HATTİE, J.A. (1999). Influences on Student Learning. Retrieved March 30, 2007 from http://www.arts.auckland.ac.nz/edu/staff/jhattie/ermindex. html.
20. http://www.heacademy.ac.uk/assets/documents/resources/database/i d353_senlef_guide.pdf.
21. JOHNSTON, P. H. (2004). Choice Words: How Our Language Affects Children’s Learning. Portland, ME: Stenhouse.
22. JUWAH, C., MACFARLANE-DICK, D., MATTHEW, B., NICOL, D., ROSS, D. ve SMITH, B. (2004). Enhancing Student Learning Through Effective Formative Feedback. Higher Education Academy Generic Centre.
23. KARACA, E. (2011). Öğretimde Geribildirimin Önemi, Gerekliliği ve Niteliğine İlişkin Öğrenci Algıları. e-Journal of New World Sciences Academy Education Sciences, 1C0419, 6, (2), 1951-1960.
24. KLINE, F. M., SCHUMAKER, J. B. ve DESHLER, D. D. (1991). Development and Validation of Feedback Routines For İnstructing Students With Learning Disabilities. Learning Disability Quarterly, 14, 191-207.
25. KLUGER, A. N., & DeNisi, A. (1996). The Effects Of Feedback Interventions On Performance: A Historical Review, A Meta-Analysis, and A Preliminary Feedback Intervention Theory. Psychological Bulletin, 119, 254– 284.
26. KNİGHT, N. (2003). Teacher Feedback to Students in Numeracy Lessons: Are Students Getting Good Value? SET: Research Information for Teachers. 3: 40–45.
27. KOÇAR, S. (2006). Uzaktan Eğitim Ders Kitaplarının Geribildirim Açısından Değerlendirilmesi: Anadolu Üniversitesi’nin Uzaktan Eğitim Veren İşletme ve İktisat Fakültesi Örneği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü: Eskişehir.
28. KÖĞCE, D. (2012). İlköğretim Matematik Öğretmenlerinin Geribildirim Verme Biçimlerinin İncelenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü:Trabzon.
29. KÖĞCE, D., ÇALIK, M., AYDIN, M., ve BAKİ, A. (2008) A Reflective Report from Senior Mathematics Student Teachers Views of ‘Feedback’ Concept. World Applied Sciences Journal, 5 (1), 111-118.
30. LEE, I. (2009). Ten Mismatches Between Teachers' Beliefs and Written Feedback http://dx.doi.org/10.1093/elt/ccn010 ELT journal, 63, 13-22.
31. MİLLİ EĞİTİM BAKANLIĞI TALİM VE TERBİYE KURULU BAŞKANLIĞI, (2006). İlköğretim Türkçe Dersi (6, 7 ve 8. Sınıflar) Öğretim Programı, Ankara.
32. MİLLİ EĞİTİM BAKANLIĞI TALİM VE TERBİYE KURULU BAŞKANLIĞI, (2013). Ortaokul Matematik Dersi (5, 6, 7 ve 8. Sınıflar) Öğretim Programı, Ankara.
33. ORSMOND, P., MERRY, S. ve REİLİNG, K. (2005). Biology Students' Utilization Of Tutors' Formative Feedback: A Qualitative İnterview Study. Assessment and Evaluation in Higher Education. 30(4): 369-386.
34. ÖZCAN, A. (2008). Ortaokul Öğrencilerinin Türkçe ve Matematik Öğretmenleriyle Gerçekleşen İletişim Düzeylerini Belirleme. KKTC Milli Eğitim Dergisi, 2, 33-39.
35. PEKER, M.R. (1992). Geri Bildirimin Üniversite Öğrencilerinin Ölçme ve Değerlendirme Dersindeki Başarısına Etkisi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1), 31-39.
36. RESMİ GAZETE (2008). Millî Eğitim Bakanlığı İlköğretim Kurumları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik, (24.12.2008).
37. SENEMOĞLU, N. (1987 ). Bilişsel Giriş Davranışları ve Dönüt Düzeltmenin Erişiye Etkisi. Yayınlanmamış Doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi: Ankara
38. SHUTE, V. J. (2008). Focus On Formative Feedback. Review of Educational Research, 78(1), 153-189.
39. TATAR, M. (2004). Etkili Öğretmen. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Elektronik Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 1-2.
40. TORRANCE, H. ve PRYOR, J. (1998). Investigating Teacher Assessment in Infant Classrooms: Methodological Problems and Emerging Issues. Assessment in Education: Principles, Policy and Practice. 2 (3): 305 -320.
41. TUNSTALL, P. & GIPPS, C. (1996). Teacher Feedback to Young Children In Formative Assessment: A Typology. British Educational Research Association. 22 (4), 389-404.
42. VOLLMEYER, R. ve RHEINBERG, F. (2005). A Surprising Effect Of Feedback On Learning. Learning and Instruction, 15 (6), 589-602.
43. WEAVER, M.R. (2006). Do Students Value Feedback? Students Perceptions of Tutors' written Responses. Assessment & Evaluation in Higher Education. 31(3): 379-394.
44. WINNE, P. H., & BUTLER, D. L. (1994). Student Cognition In Learning From Teaching. In T. Husen & T. Postlewaite (Eds.), International Encyclopaedia of Education (2nd ed., pp. 5738–5745). Oxford, UK: Pergamon.
45. YUNT, P. O. (1978). Dönüt ve Düzeltme Etkenlerinin Okulda Öğrenmeye Etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi, Mezuniyet Sonrası Eğitimi Fakültesi: Ankara.