ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNDE PSİKOLOJİK İYİ OLUŞU ARTIRMAYA YÖNELİK BİR PSİKO-EĞİTİM PROGRAMININ ETKİLİLİĞİNİN SINANMASI
Öz
Bu araştırma psikolojik iyi oluşa yönelik hazırlan psiko-eğitim programının üniversite öğrencilerinin iyi oluş düzeyleri üzerine etkisini incelemek amacıyla tasarlanmıştır. Araştırmada öntest sontest kontrol gruplu yarı-deneysel desen kullanılmıştır. Çalışma, Sabahattin Zaim Üniversitesi Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Bölümü 3.sınıf öğrencileri üzerinde yürütülmüştür. Araştırmanın deney grubu ve kontrol grubu, araştırmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden öğrenciler içerisinden seçkisiz atamayla belirlenen 9 öğrenci deney grubu, 9 öğrenci kontrol grubu olmak üzere toplam 18 öğrenci ile oluşturulmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak Psikolojik İyi Oluş Ölçeği kullanılmıştır. Deney grubuna psiko-eğitim programı uygulanırken, kontrol grubunda ise herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Deney ve kontrol grubunun iyi oluş ölçeği öntest ve sontest puanlarında anlamlı bir farklılık olup olmadığını belirlemek için non-parametrik Mann Whitney-U testi yapılmıştır. Deney ve kontrol grubunun iyi oluş sontest puanlarının öntest puanlarına göre anlamlı bir şekilde azalıp azalmadığını belirlemek amacıyla non-parametrik Wilcoxon İşaretlenmiş Mertebeler Testi yapılmıştır. Yapılan analizler sonucu deney grubunun öntest ve sontest puanları arasında toplam puan bazında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Elde edilen sonuçlar yapılan başka araştırmalar ve alan yazını bağlamında tartışılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akın, A. (2009). Akılcı duygusal davranışçı terapi odaklı grupla psikolojik danışmanın psikolojik iyi olma ve öz-duyarlık üzerindeki etkisi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
- Albayrak, G. (2013). Psiko-eğitim programı ile psikodramanın, üniversite öğrencilerinin psikolojik iyi oluşlarına etkisinin karşılaştırılması. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Mersin Üniversitesi, Mersin.
- Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün Ö. E., Karadeniz Ş. ve Demirel F. (2016). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. (22. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
- Cenkseven, F. (2004). Üniversite öğrencilerinde öznel ve psikolojik iyi olmanın yordayıcılarının incelenmesi. (Yayınlanmamış doktora tezi). ÇukurovaÜniversitesi, Adana.
- Corey, G. (1990). Theory and practice of group counseling. Belmont, Calif: Rooks/cole.
- Deci, E. L. & Ryan, R. M. (2008). Hedonia, eudaimonia, and well-being: An introduction. Journal of Happiness Studies, 9, 1-11
- Diener, E., & Diener, C. (1996). Most people are happy. Psychological Science, 7, 181-185.
- Diener, E., Scollon, C. N., & Lucas, R. E. (2009). The evolving concept of subjective well-being: The multifaceted nature of happiness. Social Indicators Research Series, 39, 67-100.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
15 Aralık 2020
Gönderilme Tarihi
2 Temmuz 2019
Kabul Tarihi
19 Mayıs 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 24 Sayı: 3