Üniversite Mezunlarının İlk İş Bulma Sürelerinin Cox Regresyon Modeli İle Değerlendirilmesi

Öz

Günümüzde birçok ülkede olduğu gibi Türkiye’de de sosyo-ekonomik koşullara bağlı genç nüfusun işsizlik süresi en önemli problemlerden birisidir. İşsizlik süresini etkileyen birçok faktör bulunmaktadır. Bu çalışmada, Dokuz Eylül Üniversitesi, İstatistik bölümü mezunlarının işsizlik süresi ve bu süreyi etkileyen faktörlerin anket çalışması ile elde edilen verilerden sağkalım analizi ile bulunması amaçlanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda yapılan Kaplan-Meier ve Cox regresyon çözümlemelerine göre, mezun olduktan sonra ilk iş buluncaya kadar olan sürede, cinsiyet, lisanüstü eğitim, yaşam memnuniyeti, staj durumu ve bilgisayar program bilgileri değişkenleri istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Özellikle staj yerinin doğru seçimi ile beklenenden çok daha kısa sürede iş bulunabildiği sonucu üniversitelerde stajın ne kadar gerekli olduğunun kanıtı olarak elde edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• İşsizlik Süresi
• Kaplan Meier
• Cox Regresyon

EVALUATION OF THE FIRST JOB FINDING PERIODS OF UNIVERSITY GRADUATES WITH COX REGRESSION MODEL

Öz

Nowadays, as well as in many country, the duration of unemployment of the young population is connected to the socio-economic conditions in Turkey is one of the most important problems. There are many factors affecting the unemployment duration. In this study, it is aimed to determine with survival analysis the unemployment duration of the graduates of the department of statistics, and the factors affecting this duration. According to Kaplan-Meier and Cox regression analyzes conducted for this purpose, gender, postgraduate education, life satisfaction, internship status and computer programs were found to be statistically significant until the first job after graduation. In particular, the right choice of internship place can be found in a shorter time than expected, as a result of how much work is required at universities.

Anahtar Kelimeler

• Duration of unemployment
• Kaplan Meier
• Cox Regression

Kaynakça

1. Adak, N. (2010). Sosyal bir problem olarak işsizlik ve sorunları. Toplum ve Hizmet, 21(2), 105-116.
2. Aktan, M.C. (2013). Sosyal politikaların oluşturulması ve uygulanmasında bir meslek ve disiplin olarak sosyal hizmetin katkısı. Hacettepe Ünv. Sosyal Bilimler Enst., Sosyal Bilimler Bölümü, SHO603 Sosyal Politika ve Sosyal Hizmet Yönetimi ödevi.
3. Alkan, N. & Alkan, B. (2017). Aykırı değer varlığında Cox regresyon analizi için yeni bir yaklaşım. Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, DOI: 10.19113/sdufbed.37782.
4. Aslan, H. & Aslan, M. 2017. Uzun süreli işsizlik ve etkileri üzerine karşılaştırmalı bir analiz. MCBÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 15(4), 103-132.
5. Bell, D.N.F & Blanchhflower, D.G. (2010). Youth unemployment. The Institute for the Study of Labor (IZA) Discussion Paper, no: 4705.
6. Bendassolli, P.F, Lima, F.C., Pinheiro, R.A & Siquera, P.C. (2016) The meaning of work during short-term unemployment. Psicologia, Teoria e Pesquisa, 32(1), 123-132.
7. Borsic, C. & Kavler, A. (2009). Modeling unemployment duration in Slovenia using Cox regression models. Transition Studies Review, 16, 145-156.
8. Brigitte, S.C., Gabriel,D. & Elisabeta, J. (2018). Evaluation of the duration of unemployment spells using Kaplan-Meier estimator. Ovidius University Annals, Economic Sciences Series, V:XVIII(1), 248-253.

9. Çağlar, A, Kumaş, H. & Moralı, T. (2015). Türkiye’de işsizlerin iş arama süresini belirleyen faktörler: 2007-2013 dönemi. Sosyal Güvenlik Dergisi, 1, 68-103.
10. Cergibozan, R. & Özcan, Y. (2012). Türkiye için bölgelere göre ücret ayrıştırma analizi: ekonometrik yaklaşım. Kırklareli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1 (1), 27-48.
11. Çetinkaya, E. (2012). Genç işsizliğin teorik açıklamaları. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 58, 45-57.
12. Ciuca, V. & Matei, M. (2010). Survival analysis for the unemployment duration. Proceedings of the 5th WSEAS International Conference on Economy and Management Transformation, 1, 354-359.
13. Dananica, D. E. & Belasku L. (2008). The interactive causality between higher education and economic growth in Romania. Economics of Education Review, 17(1), 361-372.
14. Danacica, D.E. & Paliu-Popa, L. (2017). Determinants of unemployment spells and exit destinations in Romania in a competing-risks approach. Economic Research, 30(1), 964-984.
15. Daouli, J., Demoussis, M., Giannakopoulos, N. & Lampropoulou, N. (2015). The incidence of long-term unemployment in Greece: evidence before and during the recession. 14th Conference on Research on Economic Theory and Econometrics: Crete, Chania, 1-19.
16. Denisova, I.A. (2002). Staying longer on unemployment register in Russia: lack of education, bad luck or something else?” Researchgate. [https://www.researchgate.net/publication/4931482, 25 Şubat 2019].
17. Erdem, E. & Tugcu, C.T. (2012). Higher education and unemployment: a cointegration and causality analysis of the case of Turkey. European Journal of Education, 47(2), 299-309.
18. Gabriel, D., Brigitte, S.C. & Elisabeta, J. (2017). Estimation of unemployment duration in Botoşani country using survival analysis. Ovidius University Annals, Economic Sciences Series, 17(1), 155-161.
19. Genç, Y. & Vural. F. (2018). İstihdam politikalarının çalışma hayatına etkisi ve sosyal hizmetler. The Journal of Academic Social Science, 6(72), 47-60.
20. Grogan, L. & Berg, G. J. (2001). The duration of unemployment in Russia. Journal of Population Economics, 14(3), 549-568.
21. Hunt, J. (1995). The effect of unemployment compensation on unemployment duration in Germany. Journal of Labor Economics, 13(1), 88-120.
22. İnceoğlu, F. (2013). Sağkalım analiz yöntemleri ve karaciğer nakli verileri ile bir uygulama. İnönü Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi. Malatya.
23. Jun, K. & Fan, J. (2011). Factors affecting job opportunities for university graduates in China-the evidence from university graduates in Beijing. Research in World Economy, 2(1), 24-37.
24. Kaplan, E.L. & Meier, P. (1958). Nonparametric estimation from incomplete observations. Journal of the American Statistical Association, 53(282), 457-481.
25. Karasoy, D. (2008). Cox Regresyon modeli ve akciğer kanseri verileri ile bir uygulama. İstatistikçiler Dergisi, 16-22.
26. Karasoy, D., Tutkun, N.A. & Bulut, V. (2015). Türkiye’deki işsizlik süresini etkileyen faktörler. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 11 (26), 57-75.
27. Kelleci, S.Ü. & Türk, Z. (2016). Genç işsizliğin incelenmesi: OECD ülkeleri ve Türkiye karşılaştırması. Emek ve Toplum, 5(13), 10-25.
28. Kruger, A.B., Cramer, J. & Cho, D. (2014). Are the long-term unemployment on the margins of the labor market? Brookings Papers on Economic Activity, Spring, 229-299.
29. Murat, S. & Şahin, L. (2011). Nedenleri ve sonuçları bakımından gençler arasında yaygınlaşan işsizlik: Avrupa Birliği’ne uyum sürecinde Türkiye’de genç işsizlik sorunu. İstanbul Ünv. İktisat Fakültesi Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Bölümü, Yayınlanmamış Dr tezi, 1-48.
30. Novella, M.L. & Duvivier, M. (2015). The relationship between unemployment duration and education: the case of school leavers in Belgium. Federal Planning Bureau: Economic Analyses and Forecasts, 1-26.
31. Perazzi, J.R., Merli, G.O., Sinha, S.P., Rivas, E.T. & Zambrano, A. (2017). Analysis of the duration of unemployment and outcomes for unemployed persons in the Bolivarian republic of Venezuela. CEPAL Review, 122, 235-252.
32. Rakauskiene, O. G & Ranceva, O. (2014). Youth unemployment and emigration trends. Intellectual Economics, 8(1), 165-177.
33. Tansel, A. & Taşçı, M. (2004). Determinants of unemployment duration for men and women in Turkey. IZA Discussion Papers, no:1258, Germany. [http://ftp.iza.org/dp1258.pdf, 22 Şubat 2019].
34. Taşçı, M & Özdemir, A.R. (2006). Trends in long-term unemployment and determinants of ıncidence of long-term unemployment in Turkey. Journal of Economic and Social Research, 7(2), 1-33.
35. TÜİK (2018). Yıllık Haber Bültenleri, İstihdam Oranı İstatistikleri, 2000-2017. [www.tuik.gov.tr, 20 Aralık 2018].
36. TÜİK (2020) Yıllık Haber Bültenleri, İstihdam Oranı İstatistikleri, [www.tuik.gov.tr, 20 Ocak 2021].
37. Öndes, H. (2018). Temel işgücü göstergeleri bakımından çok boyutlu ölçekleme analizi ile Türkiye’nin düzey-ıı bazında bölgesel olarak değerlendirilmesi. Uluslararası İnsan Çalışmaları Dergisi, 1(2), 315-334.
38. Özer, U. & Topal M. H. (2017). Genç işsizliği, suç, göç, intihar ve boşanma düzeyleri ile ilişkili midir? Türkiye’den ampirik bir kanıt. Kırklareli Ünv. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(5), 50-63.
39. Yay, M., Çoker, E. & Uysal, Ö. (2007). Yaşam analizinde Cox regresyon modeli ve artıkların incelenmesi. Cerrahpaşa Tıp Dergisi, 38, 139-145.
40. Yolcuoğlu, İ.G. (2012). Türkiye’de sosyal politika ve sosyal hizmetlerin geliştirilmesi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 23(2), 145-158.